" โอ้ยย.....ซี๊ดดด " ฉันร้องพลางยกมือแปะที่ดวงตาของตัวเอง
เมื่อวานหลังจากกลับจากบ้านของคุณป้าจิตตา ฉันก็หมกตัวอยู่แต่ในห้อง ร้องไห้ทั้งวันทั้งคืน ภาพของกวินและผู้หญิงคนนั้นที่เดินจับมือกันออกมาจากบ้านทำให้ฉันเ็ปหัวใจมาก
ฉันอุตส่าห์เฝ้าฝันว่าจะได้เป็คนที่ได้เดินเคียงคู่เขา ไม่ใช่ไม่รู้ว่ากวินมีชื่อเสียงเื่ผู้หญิง เขาเปลี่ยนผู้หญิงบ่อยและแต่ละคนที่เขาควงก็สวยมากเสียด้วย
นี่จึงเป็เหตุผลให้ฉันทำตัวเองให้สวยและลงประกวดดาวคณะเพื่อให้เป็ที่สะดุดตากับเขา ฉันชนะการประกวดจนได้เป็ดาวมหาวิทยาลัยได้เดินเคียงคู่กับเพื่อนสนิทของเขา ...แต่สิ่งนี้...ฉันไม่้า
" ผู้หญิงคนนั้น? " ฉันเอ่ยออกมาเบาๆ " คุ้นจัง "
ไม่รอช้าฉันหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดเข้าไปดูภาพงานกิจกรรมของมหาวิทยาลัย ฉันเลื่อนหน้าจอกดดูภาพต่างๆจนกระทั่งสะดุดกับภาพของผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังยืนอยู่ข้างสนามในชุดนักกีฬา
" เธอนี่เอง ... พิชชา " ฉันเอ่ยพลางก็นึกถึงวันนั้น วันงานกีฬาของมหาวิทยาลัย ฉันะโร้องเชียร์นักกีฬาสาวซึ่งเป็ตัวแทนของคณะบริหาร ซึ่งเป็คณะที่ฉันเรียนอยู่เช่นกัน
" ทำไมนายไม่มองฉันบ้าง .... ฉันเป็ถึงดาวมหาลัยเลยนะ " ฉันเอ่ยตัดพ้อกับภาพของกวินในโทรศัพท์ ภาพที่ฉันมักจะแอบถ่ายเวลาเจอเขาที่มหาวิทยาลัย
ติ๊ดดดด.....ขณะที่ฉันกำลังเลื่อนหน้าจอดูภาพในโทรศัพท์ของตัวเองก็มีสายแทรกเข้ามา
" อึ้ม..." ฉันกดรับสายพร้อมทั้งเอ่ยด้วยน้ำเสียงโรยแรง
( ทำไมเสียงเป็แบบนั้น....เมื่อคืนโทรหาตั้งหลายสาย...ไม่เห็นรับอ่ะ )
" หวาน....ฮือๆๆๆ " พอได้ยินเสียงเพื่อนสนิทเท่านั้นแหละ น้ำตาที่เก็บกลั้นไว้ก่อนหน้าก็ถูกปล่อยให้ทะลักไหลออกมาอย่างกับเขื่อนแตกอีกครั้ง
( ยัยดา..แกเป็อะไร ร้องไห้ทำไม )ปลายสายเอ่ยถามด้วยความเป็ห่วง
" หวาน ฮะ ฮือ กวิน...อ่ะ กวิน "
( อะไรของแก...วันนี้ชั้นจะรู้เื่มั้ยนี่ หยุดร้องไห้ก่อน ) เธอว่า
" กวินมีแฟนแล้ว .... กวินมีแฟนแล้วอ่ะหวาน ฮือๆๆๆ " ฉันเอ่ยบอกน้ำหวานไปพลางร้องไห้ไป
( แกรู้ได้ยังไง...ก็เห็นควงไปเรื่อย แกยังไม่ชินอีกเหรอ )
" เปล่า....คราวนี้คงเป็แฟนจริงๆ เมื่อวานเค้าพาไปบ้านเลยนะหวาน "
( พาไปบ้าน..ทั้งๆที่รู้ว่าป้าตัวเองจะมารับแกไปที่บ้านด้วยเนี้ยหน่ะเหรอ ) น้ำหวานพูดด้วยน้ำเสียงโมโห
เื่ราวความรักของฉันคนในครอบครัวของฉันไม่มีใครรู้ ยกเว้นเพื่อนสนิทของฉันคนนี้ ฉันเล่าเื่กวินให้น้ำหวานฟังั้แ่ครั้งแรกที่ได้เจอกวิน น้ำหวานรับรู้มาโดยตลอด พอเข้ามหาวิทยาลัยก็ได้น้ำหวานนี่แหละที่ไปกินข้าวที่โรงอาหารคณะวิศวะฯเป็เพื่อนฉัน วันที่ป้าจิตตาโทรมาชวนไปกินข้าวที่บ้านฉันดีใจมาก ซึ่งเื่นี้น้ำหวานเองก็รู้
" ชั้นไม่รู้ว่ากวินจะรู้มั้ย แต่ดูท่าทางคุณป้าของเค้าไม่ชอบผู้หญิงคนนั้นเอาซะเลยนะ "
( แล้วยังไง..เลยจะใช้แกให้ช่วยแยกเค้าสองคนออกจากกันหน่ะเหรอ )
" ก็น่าจะเป็อย่างนั้น "
( ยัยดา...แกคิดอะไรอยู่ ) น้ำหวานเอ่ยถามเสียงเข้ม ดูท่าทางเธอคงเป็ห่วงฉันมาก
" มันก็ดีทั้งสองฝ่ายไม่ใช่เหรอ สมใจคุณป้า ส่วนชั้นก็สมหวัง ชั้นยังไม่เคยเห็นกวินคบใครนานสักคน ควงแป๊บๆเดี๋ยวก็เลิกแล้ว "
( ก็นั่นไง...พวกเ้าชู้ แกยังจะเอาตัวเข้าไปยุ่งอีก )
" ก็ชั้นรักเค้าอ่ะ แอบรักมาตั้งนานแล้วนะ "
( เออๆ ชั้นเบื่อจะพูดเื่นี้ละ .... แกคิดดูดีๆละกัน ดาวมหาลัยอย่างแกมีคนรอต่อคิวเป็หางว่าว มาจมปรักอะไรกับคนๆเดียว ชั้นละไม่เข้าใจแกจริง ) คำพูดเหน็บแนมปนตำหนิกระทบเข้ามาในใจของฉัน นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่น้ำหวานพูดแบบนี้ เธอพูดทุกครั้งที่เห็นฉันเสียใจเวลาเห็นกวินควงผู้หญิงคนใหม่
ก๊อกๆๆ ... " ลดา ตื่นรึยังลูก " เสียงคุณป้าเคาะประตูห้องเรียกฉัน คงเพราะปกติวันหยุดแบบนี้ฉันจะตื่นเช้าเพื่อลงไปวิ่งเล่นกับเ้ามอคค่า
" ตื่นแล้วค่ะคุณป้า " ฉันะโบอกพลางก้าวเท้าลงจากเตียงเพื่อไปเปิดประตูให้ท่าน
" แม่เราให้ป้ามาดูหน่อยว่า เป็ยังไงบ้าง...เมื่อวานกลับมาเห็นบอกว่าปวดหัวเหรอลูก " คุณป้าเอ่ยถามพลางแตะมือลงที่หน้าผากของฉัน
" ดีขึ้นแล้วค่ะ หายแล้ว "
" แต่ดูตาบวมมากนะลูก ...ไปหาหมอมั้ย " ท่านเอ่ยด้วยความเป็ห่วง
" ตาบวม...คงเพราะนอนเยอะมั้งคะ เมื่อวานนอนั้แ่หัวค่ำ "
" อ๋อ อย่างงั้นหรอกเหรอ งั้นป้าไม่กวนแล้ว หนูจะนอนต่อก็ได้นะ เดี๋ยวป้าให้เด็กยกอาหารเช้ามาไว้ให้ "
" ขอบคุณค่ะป้า...รักที่สุดเลย " ฉันเอ่ยขอบคุณพลางสวมกอดแล้วหอมแก้มท่านไปครั้งนึง
" ฮึ..ยัยหลานคนนี้นี่ " ท่านว่าพลางส่ายหน้าแล้วเดินยิ้มออกไปตัวเอง
หลังจากคุณป้าออกไปแล้วฉันก็เดินกลับขึ้นมานอนเล่นบนเตียงนอนอีกครั้งนึง ภาพกวินที่กุลีกุจอเดินเข้าไปช่วยพิชชาถือชามใบใหญ่และยังคำพูดของเขาที่เอ่ยแนะนำเธอกับพ่อของตัวเองให้รู้จักยังวนเวียนอยู่ในใจของฉัน พิชชาเธอน่ารัก...แม้ขณะที่รับประทานอาหารกันอยู่คุณป้าจิตตาจะพูดไม่ดีกับเธออยู่หลายครั้ง แต่เธอก็ยังไม่มีท่าทีที่แสดงความไม่พอใจแต่อย่างใด
" ขนาดชั้นเป็ผู้หญิง ชั้นยังมองว่าเธอน่ารักเลย พิชชา " ฉันเอ่ยพลางก้มลงมองภาพพิชชาในโทรศัพท์ของตัวเอง
เฮ้ยยยยย.....ใจเอ่ยใจ จะทำยังไงดีล่ะชั้น
นิยายปลาวาฬซ่อนรักลงจบแล้วที่เว็บธัญวลัย ,readawrite ,fictionlog
และมีอีบุ๊คในราคาคุ้มค่าลงขายที่ meb ในราคา 39 บาทจ้า
658
