ห้องสีขาวเงียบงัน
ไม่มีเสียงใดหลงเหลือ
มีเพียงหน้าต่างระบบที่ลอยอยู่ตรงหน้า
ภารกิจสุดท้าย
เลือกชะตาของระบบ
สืบทอดระบบ
ทำลายระบบ
สร้างเส้นทางใหม่
ผู้สร้างยืนอยู่ไม่ไกล
ไม่ได้พูด
ไม่ได้กดดัน
เพียงรอ
เหมือนเขารอช่วงเวลานี้มานานแสนนาน
—
คิรันมองตัวเลือก
ก่อนหันไปมองภาพโลกภายนอก
เมืองกำลังลุกเป็นไฟ
รอยแยกขยายตัว
ฮันเตอร์ทั่วโลกกำลังต่อสู้
ผู้คนกำลังหนีตาย
ลีน่า
กำลังยืนอยู่แนวหน้า
ต่อสู้กับสัตว์ร้ายระดับราชันย์
001 กำลังยืนขวางรอยแยกขนาดยักษ์
ใช้พลังทั้งหมดเพื่อยื้อเวลา
โลกกำลังจะถึงขีดจำกัด
—
ผู้สร้างพูดขึ้น
“ถ้าสืบทอดระบบ”
ภาพแรกปรากฏ
คิรันกลายเป็นผู้ดูแล
ควบคุมทุกอย่าง
โลกอยู่รอด
สัตว์ร้ายถูกกำจัด
แต่เขาจะกลายเป็นผู้สร้างคนใหม่
ติดอยู่กับวัฏจักรตลอดไป
—
ผู้สร้างโบกมือ
ภาพที่สองปรากฏ
“ถ้าทำลายระบบ”
ระบบทั้งหมดหายไป
รอยแยกถูกปิด
วัฏจักรจบลง
แต่ฮันเตอร์ทุกคนจะสูญเสียพลัง
มนุษย์ต้องเผชิญอนาคตด้วยตัวเอง
—
ภาพสุดท้ายปรากฏ
พร่ามัว
ไม่สมบูรณ์
“ส่วนทางเลือกที่สาม...”
ผู้สร้างเงียบ
“…แม้แต่ฉันก็ไม่รู้ผลลัพธ์”
—
คิรันมองภาพนั้น
ไม่มีคำตอบ
ไม่มีข้อมูล
ไม่มีการคำนวณ
มีเพียงทางเดินที่มืดสนิท
ผู้สร้างยิ้มบางๆ
“นั่นคือเหตุผลที่ฉันไม่เคยเลือกมัน”
คิรันหันมามอง
“เพราะไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น?”
ผู้สร้างพยักหน้า
“ใช่”
“ฉันกลัวความล้มเหลว”
คำตอบนั้นทำให้ทั้งห้องเงียบ
เป็นครั้งแรก
ที่ผู้สร้างยอมรับความจริง
เขาไม่ได้เป็นพระเจ้า
เขาเป็นเพียงคนคนหนึ่ง
ที่กลัวการสูญเสีย
—
คิรันเดินเข้าไปหาหน้าต่างระบบ
มองตัวเลือกทั้งสาม
ก่อนพูดเบาๆ
“ตอนแรกฉันคิดว่าต้องแข็งแกร่งที่สุด”
“จากนั้นคิดว่าต้องชนะทุกอย่าง”
“แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้ว”
เขาหันกลับไปมองผู้สร้าง
“ไม่มีใครรู้อนาคต”
“และไม่มีใครควรเป็นคนกำหนดอนาคตของทุกคน”
ดวงตาของผู้สร้างสั่นเล็กน้อย
คิรันยกมือขึ้น
แล้วกด
สร้างเส้นทางใหม่
ทันใดนั้น
ระบบทั้งจักรวาลสั่นสะเทือน
[คำเตือน]
ตรวจพบคำสั่งที่ไม่เคยมีมาก่อน
กำลังสร้างเส้นทางใหม่
...
...
สำเร็จ
แสงมหาศาลระเบิดออก
โลกนับล้านใบปรากฏขึ้นพร้อมกัน
วงแหวนสีดำบนท้องฟ้าเริ่มแตก
ระบบหลักเริ่มสลาย
ผู้สร้างมองภาพนั้น
ด้วยสายตาที่ไม่เคยมีมาก่อน
ความหวัง
—
ทันใดนั้น
เสียงระบบดังขึ้นเป็นครั้งสุดท้าย
ผู้เล่นหมายเลข 777
คุณต้องการส่งต่ออำนาจหรือไม่
ยืนยัน / ปฏิเสธ
คิรันยิ้ม
ก่อนตอบ
“ปฏิเสธ”
เหตุผล?
คิรันมองโลกภายนอก
มองผู้คนที่ยังต่อสู้
มองลีน่า
มอง 001
แล้วตอบ
“เพราะโลกไม่ควรมีผู้ดูแลอีก”
ตูมมมมมม!!
ระบบหลักแตกออกเป็นเสี่ยงๆ
แสงสีขาวปกคลุมทุกสรรพสิ่ง
ผู้สร้างหัวเราะ
เป็นครั้งแรกที่หัวเราะอย่างมีความสุข
“ในที่สุด...”
“ก็มีคนเลือกต่างจากพวกเรา”
ร่างของเขาค่อยๆ สลาย
ก่อนหายไปพร้อมรอยยิ้ม
—
โลกใหม่กำลังถือกำเนิด
ตอนต่อไป: ตอนที่ 33 — รุ่งอรุณของโลกใหม่ (บทจบภาคแรก)