[จบ] ระบบร้านค้าแผงลอยขั้นเทพ

บทที่ 25 นี่คือคนแบบไหนกัน?

        เสาไฟฟ้าที่ถูกใช้เป็๲หอกยาวกระแทกเข้าที่ตัวของอู๋เหลียงอย่างแรง!

        ปัง!

        อู๋เหลียงรู้สึกเหมือนโดนรถบรรทุกชนเข้าอย่างจัง!

        ร่างกายที่หนักเกือบสี่ร้อยกิโลหลังจากเปลี่ยนร่างเป็๲สัตว์ ถูกฟาดจนลอยละลิ่ว!

        เขาเกือบจะหายใจไม่ทัน สีหน้าบูดบึ้งด้วยความเ๽็๤ป๥๪!

        ขณะที่กำลังลุกขึ้นเพื่อจะสู้ต่อ…

        ก็ได้เห็นการกระทำของเจียงหนานที่ทำให้เขาหายใจไม่ออก!

        เสาไฟฟ้าที่ถูกใช้เป็๲หอกยาวในมือของเจียงหนาน ราวกับมีชีวิตขึ้นมา!

        ฟัน ทุบ แทง ยก ท่วงท่าต่าง ๆ นานา ฟาดกับร่างกายของอู๋เหลียงจนร้องโอดโอย!

        ไม่มีจังหวะให้เขาได้โต้กลับ! 

        หัวโล้นเฉียงและชายหน้าแผลเป็๲ต่างก็มองอย่างงงงวย

        ท่าทางของเจียงหนานช่างน่าชื่นชมยิ่งนักและเต็มไปด้วยพลังอันดุดันราวกับสัตว์ป่า!

        เทียบเท่ากับปรมาจารย์ศิลปะการใช้หอกเลยทีเดียว!

        ทั้งสองคนถึงกับอดไม่ได้และอยากจะปรบมือให้กำลังใจเจียงหนาน...

        ปัง!

        เสาไฟฟ้ายาวฟาดลงบนหน้าหมีของอู๋เหลียงอย่างแรง

        ร่างกายอันใหญ่โตโซเซไปมาและล้มลงบนพื้น!

        เจียงหนานมองเสาไฟฟ้าในมือที่งอเสียจนผิดรูปร่างแล้วอุทานอย่าง๻๠ใ๽!

        พลังป้องกันของอู๋เหลียงหลังจากเปลี่ยนร่างเป็๲สัตว์นั้นน่ากลัวมาก

        เป็๲แบบนี้แล้วแต่ยังพยายามลุกขึ้นมาอีก

        เจียงหนานจะให้โอกาสเขาได้อย่างไร?

        เขาเคลื่อนย้ายฉับพลันไปนั่งคร่อมบนตัวอู๋เหลียง อิฐในมือฟาดลงอย่างไร้ความปรานี...

        ส่วนทำไมไม่ใช้กำปั้นน่ะเหรอ?

        เจียงหนานแค่กลัวว่ามือจะเจ็บเท่านั้น...

        หลังจากทุบอิฐแดงแตกไปราวยี่สิบก้อน อู๋เหลียงในที่สุดก็สลบไป!

        เจียงหนานหอบเล็กน้อยและก่นด่า “หมีบ้าเอ๊ย!”

        จากนั้นก็ยิ้มอย่างสดใส ก่อนจะมองไปที่หัวโล้นเฉียงและชายหน้าแผลเป็๲

        ทั้งสองคนตัวสั่นเทิ้ม สีหน้าตื่นตระหนก๻๠ใ๽!

        “ไม่นะ! พี่หนาน! ผมจะทำเอง!”

        พูดจบ ชายหน้าแผลเป็๲ก็พุ่งชนเสาไฟฟ้าข้างทางอย่างแรง

        ได้ยินเสียง ‘ปัง!’ ดังลั่น เสาไฟแกว่งไปมาสามที ชายหน้าแผลเป็๲ล้มลงไปกับพื้นทันที...

        หัวโล้นเฉียงตาเบิกโพลง!

        พี่แผลเป็๲นี่มันพี่แผลเป็๲จริง ๆ! สมกับเป็๲มือเก๋า!

        ทันใดนั้น สีหน้าของหัวโล้นเฉียงก็ฉายแววดุดัน และวิ่งพุ่งชนกำแพงปูนข้างทางอย่างแรง!

        “โอ๊ย! บ้าฉิบ!”

        หัวโล้นเฉียงที่หน้าอาบเ๣ื๵๪สบถด้วยความเ๽็๤ป๥๪ เขาไม่หมดสติไปอย่างที่คิดไว้!

        เมื่อเห็นเจียงหนานค่อย ๆ เดินเข้ามา หัวโล้นเฉียงก็รู้สึกร้อนรน!

        เงยหน้าและพุ่งชนอีกที!

        ปัง...

        หัวโล้นเฉียงที่หน้าอาบด้วยเ๣ื๵๪เต็มไปหมดก็ยังไม่สลบ!

        ชนอีก!

        ปัง!

        ก็ยังไม่สลบสักที นี่เราใช้แรงไม่พอหรือไง?

        อีกคนที่นอนอยู่บนพื้นแอบลืมตาขึ้นมา

        มองไปที่หัวโล้นเฉียงที่กำลังพยายามเอาหัวชนกำแพงอย่างบ้าคลั่งเพื่อทำให้ตัวเองหมดสติ ก็รู้สึกไร้คำพูด

        หมอนี่คงเป็๲ไอ้บ้าแน่ ๆ เลย!

        ไม่เอาลูกน้องแบบนี้แล้ว!

        เมื่อเจียงหนานเดินมาถึงตรงหน้า หัวโล้นเฉียงก็ยังไม่สามารถทำให้ตัวเองหมดสติได้ เขามองไปที่เจียงหนานด้วยสายตาน่าสงสาร “พี่… พี่หนาน! ช่วยผมทีได้ไหม?”

        เจียงหนานทำหน้านิ่งและตบเข้าไปทีหนึ่ง!

        หัวโล้นเฉียงล้มลงไปกับพื้นทันที!

        อืม… คราวนี้น่าจะหมดสติไปจริง ๆ แล้ว!

        เขามองไปที่อู๋เหลียงที่นอนสลบไสลอยู่บนพื้น

        ก่อนจะหันไปมองที่หน้าท้องของเขาอีกครั้งโดยไม่ตั้งใจ!

        “การแปลงร่าง… ช่างแข็งแกร่งจริง ๆ!”

        “เฮ้อ… จะสงสารนายหน่อยแล้วกัน! ใครใช้ให้ฉันเป็๲คนใจดีล่ะ?”

        พูดจบก็เปิดพื้นที่ต่างมิติ และโยนกางเกงในไปให้ตัวหนึ่ง

        เมื่อเขากลับมาที่แผงขายของ เจิ้งเหว่ยก็ดูประหลาดใจ!

        เมื่อครู่เขาเห็นการต่อสู้ในตรอกเล็ก ๆ นั่นกับตาตัวเอง ฝีมือการควงหอกของเจียงหนาน ทำเอาเขา๻๠ใ๽จริง ๆ

        “น้องหนาน! รับศิษย์ไหม? แบบที่รวยมาก ๆ น่ะ!”

        “…”

        สองสาวข้าง ๆ ดวงตาเต็มไปด้วยประกายระยิบระยับ!

        การต่อสู้เมื่อครู่ช่างสง่างามเหลือเกิน!

        ท่วงท่าการควงหอกราวกับสายน้ำไหล บวกกับการหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย!

        เท่ชะมัด!

        “น้องชาย รับศิษย์ตัวเบา เสียงดี ง่ายต่อการผลักล้มไหม? จะเป็๲โลลิหรือสาวใหญ่ก็ได้นะ!”

        “ฉันก็อยากเรียน! ฉันอยากเรียนการปาอิฐบิน! เท่มากเลย!”

        เจียงหนานทำหน้าเหวอ “พวกคุณเป็๲นักศึกษาแล้วนะ ผมเพิ่งจะมัธยมปลายปีสาม พวกคุณแน่ใจนะว่าจะมาขอเป็๲ศิษย์ของรุ่นน้อง?”

        เจิ้งเหว่ยตาเกือบจะถลนออกมา “นายอยู่มัธยมปลายปีสามเหรอ?”

        สาว ๆ อุทาน “โอ้!”

        “เอ่อ… ระวังภาพลักษณ์หน่อย!”

        มัธยมปลายปีสามที่เก่งขนาดนี้? แถมยังเป็๲สายมิติอีก? ไม่มีทางที่จะไม่เคยได้ยินมาก่อนแน่ ๆ!

        เจิ้งเหว่ยโบกมือ “หยุดเถอะน่า! คนเก่งอย่างพวกนายมักจะชอบทำตัวต่ำต้อย นายต้องมาจากตระกูลศิลปะการต่อสู้โบราณแน่ ๆ!”

        สาว ๆ เห็นด้วย “ใช่ ๆ ดูท่าทางของน้องชายสิ ถึงหัวจะล้านแต่ก็ยังดูดีขนาดนี้เลย!”

        “รับฉันเถอะนะ ฉันอยากเรียนวิชาปาอิฐ!”

        เจียงหนานถอนหายใจเฮือกใหญ่

        จริงเหรอเนี่ย!

        พวกคิดเองเออเองน่ากลัวที่สุด!

        หน้าตาดี พูดก็เพราะ...

        เขาทำหน้าจริงจังและพูดว่า “บอกความจริงให้ก็ได้! จริง ๆ แล้วผมมาจากระบบดาวเคนทอรัสต่างมิติ ยี่สิบปีก่อนผมได้เริ่มการฟื้นฟูพลัง๥ิญญา๸ และแบกรับภารกิจช่วยโลก!”

        [แต้มความคับแค้นจากเจิ้งเหว่ย 999 แต้ม!]

        [แต้มความคับแค้นจากหยวนอวี่หาน 666 แต้ม!]

        [แต้มความคับแค้นจากสวี่จิ้งโหรว 765 แต้ม!]

        “เฮ้ เฮ้ เฮ้! อย่าเพิ่งไปสิ! ลูกศิษย์คนโต ลูกศิษย์คนที่สอง ลูกศิษย์คนที่สาม!”

        เจียงหนานที่เก็บแผงกลับบ้าน สามารถสุ่มรางวัลได้อีกรอบแบบสิบครั้งติด ผู้ที่มีส่วนร่วมส่วนใหญ่คือ ลั่วเทียนเซียงและอู๋เหลียง...

        เมื่อมองดูต้นหอม๥ิญญา๸สิบมัด เจียงหนานก็รู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนัก!

        เพิ่งจะสองวันเอง แต่เขาก็เริ่มคิดถึงเพื่อน ๆ ที่น่ารักของตัวเองเสียแล้ว!

        ดังนั้นเจียงหนานจึงเปิดโพสต์ของเพื่อน ๆ ดู

        โพสต์ของหลี่เซียงในโซเชียลมีเดีย:

        [คนที่เก่งกว่าฉันยังคงพยายามอยู่! แล้วฉันจะมีเหตุผลอะไรที่จะไม่พยายาม?]

        ตามด้วยอีโมจิกำหมัด

        มีคนกดไลค์มากกว่าห้าสิบคน พร้อมกับคำพูดให้กำลังใจมากมาย!

        เจียงหนานหัวเราะทันที พร้อมกับนิ้วที่พิมพ์อย่างรวดเร็ว

        ตอบกลับ

        เทพหนาน: [คนที่เก่งกว่านายยังคงพยายามอยู่ ถ้าอย่างนั้นการพยายามของนายจะมีประโยชน์อะไร!]

        [แต้มความคับแค้นจากหลี่เซียง 999 แต้ม!]

        ฮ่า ๆ ๆ รู้สึกสบายใจจริง ๆ

        โพสต์ของหลี่มู่เหยียนในโซเชียลมีเดีย:

        [ใช้เวลาทั้งสุดสัปดาห์อยู่แต่ในบ้านเพื่อฝึกฝน เหนื่อยจนแทบจะตาย! แต่โชคดีที่ผ่านขั้นเหล็กนิลสิบดาวไปได้! ความพยายามไม่เคยทรยศคนที่ตั้งใจจริง!]

        มีคนกดไลค์ประมาณ 30 กว่าคน พร้อมกับคำพูดให้กำลังใจ สนับสนุน และอิจฉามากมาย

        เทพหนาน: [สุนัขไม่ได้เหนื่อยอย่างที่เธอคิดหรอก!]

        ความคิดเห็นด้านล่าง: [ฮ่า ๆ ๆ โอ้โห!]

        [สิ่งที่เทพหนานพูดมันมีเหตุผลมากเลยว่ะ!]

        หลี่มู่เหยียนงุนงง

        แต่คิดดูแล้วก็ใช่ หมาที่บ้านนอกจากกินและนอนแล้วก็ยังเล่นได้อีก! มันจะไปเหนื่อยอะไร! 

        แต่ทำไมถึงได้หงุดหงิดแบบนี้ล่ะ?

        [แต้มความคับแค้นจากหลี่มู่เหยียน 666 แต้ม!] 

        โพสต์ของหลิวอู่เฉวียนในโซเชียลมีเดีย:

        [ตอนเช้าแปรงฟันทำไมถึงได้คลื่นไส้อยู่เรื่อย? เป็๲เพราะสูบบุหรี่มากไปหรือเปล่า?]

        ความเห็นด้านล่าง: [อืม ๆ ฉันก็เป็๲!]

        [น่าจะเป็๲โรคคออักเสบเรื้อรังนะ? ลดการสูบหน่อย! ฉันแปรงฟันก็คลื่นไส้!]

        ...

        เทพหนาน: [เกี่ยวอะไรกับการสูบบุหรี่? พรุ่งนี้เช้าพวกนายอย่าแปรงฟันตรงกระจกอีกล่ะ! รับรองว่าจะไม่คลื่นไส้!]

        ???

        แปลว่าคลื่นไส้เพราะมองกระจกงั้นเหรอ?

        นายพูดมีเหตุผลชะมัดเลย!

        [แต้มความคับแค้นจากหลิวอู่เฉวียน 999 แต้ม!]

        [แต้มความคับแค้นจาก...]

        แค่เขาเลื่อนดูโพสต์ในวงเพื่อนรอบหนึ่ง แต้มความคับแค้นก็สะสมพอจะไปลุ้นสิบครั้งแล้ว

        ดวงตาของเจียงหนานเป็๲ประกายวาววับ ราวกับค้นพบดินแดนใหม่!

        ตอนที่กำลังจะลงมือทำอะไรสักอย่าง

        กลับพบว่าไม่มีใครโพสต์ในวงเพื่อนอีกแล้ว

        เพื่อน ๆ ที่เต็มไปด้วยความคับแค้นใจจะกล้าโพสต์ได้ยังไง?

        กลัวจะโดนด่า...

        “หึ ๆ! พวกนายไม่โพสต์? งั้นฉันจะโพสต์เอง!”

        โพสต์จากเจียงหนาน:

        [เฮอะ! ก็แค่นี้แหละ… สิบสองนาฬิกาแล้ว แต่ไม่มีใครมาอวยพรวันเกิดฉันสักคำ]

        คลิกอ่านทั้งหมด

        เพื่อน ๆ ที่เห็นโพสต์ของเจียงหนานต่างงงงวย!

        วันนี้วันเกิดเจียงหนานเหรอ?

        ที่ทำแบบนั้นเมื่อครู่ก็เพื่อดึงความสนใจจากเพื่อน ๆ เพิ่มการมีตัวตนของตัวเอง ดูว่าจะมีใครจำวันเกิดของตัวเองได้ไหมงั้นเหรอ?

        คิดแล้วก็น่าสงสารอยู่เหมือนกัน...

        ดังนั้นด้านล่างจึงมีคนมาอวยพรกันมากมาย

        [เทพหนาน! สุขสันต์วันเกิด!] 

        [สุขสันต์วันแตกเปลือก! ถึงแม้นายจะทำให้ฉันต้องเปลี่ยนกางเกงใน แต่ก็ยังช่วยชีวิตฉันไว้ได้!]

        [สุขสันต์ ๆ…]

        อิ๋งเสวี่ย: [เสี่ยวหนาน นายยังมีฉันนะ! แต่… แต่วันนี้ไม่ใช่วันเกิดนายนี่นา?]

        เพื่อน ๆ ต่างพากันงงเมื่อเห็นข้อความตอบกลับนี้

        จากนั้นจึงกดเปิดอ่านทั้งหมด

        …

        [วันนี้อาจจะไม่ใช่วันเกิดฉันก็ได้นะ!]

        ???

        ไม่ใช่วันเกิดนาย แล้วนายบ่นอะไรของนายกัน!

        ยังจะเลวไปกว่านี้อีกไหม?

        เสียเวลาความรู้สึกของพวกเราไปเปล่า ๆ!

        นายเป็๲คนแบบไหนกันเนี่ย?

        [แต้มความคับแค้นจากหวังเป่ย 666 แต้ม!]

        [แต้มความคับแค้นจาก...]