ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

อี้เฉินลืมตาตื่น เขาสำแดงวิชาหมื่นโลก หมายจะใช้โลกที่เขาสร้างมาป้องกันสายฟ้ารอบบริเวณ

เขาเริ่มออกเดินทางอีกครั้ง หมายจะข้ามผ่านป่าแห่งนี้ไปให้ได้

ภายนอก รอบบริเวณเต็มไปด้วยความเงียบสงัดกลุ่มคนที่ไล่ล่าอี้เฉินมา ต่างล้มตายกันไปหลายคน

ส่วนคนที่เหลือรอดกลุ่มอื่น ๆ ต่างเผ่นหนีออกไปกันจนหมดสิ้น
ป่าสายฟ้าที่นี่กลายเป็นเขตแดนห้ามของเหล่าจอมยุทธ์

อี้เฉินใช้เวลาไปถึง5วันกว่าเขาจะหลุดพ้นออกจากป่าสายฟ้ามาได้

ป่าด้านหน้าเองก็อันตรายเช่นกัน เห็นฝูงสัตว์อสูร ม้ามังกร กบทองคำ นกกระเรียนแดง
อยู่กันเป็นกลุ่ม พันธุ์พืชแก่บรรพกาล บนฟากฟ้าเห็นดวงจันทร์สีดำลอยเด่น ไม่สลัวเลือนรางอีกต่อไป

เสียงภายในป่าเต็มไปด้วยการต่อสู้ดังออกมาเป็นระยะ ๆ อี้เฉินเข้าไปภายในป่าทันที ป่าที่นี่เหมือนมีชีวิต

เถาวัลย์ใหญ่รอบ ๆ ผืนป่าพุ่งเข้าโจมตีอี้เฉิน ทุกครั้งที่มันโจมตีมันจะปล่อยสารบางอย่างกัดกร่อน

แม้แต่วิชาหมื่นโลกที่อี้เฉินสำแดงยังมีลอยโดนกัดกร่อน อี้เฉินสำแดง "วิชามังกรทะยานนภา"

หายฉับพลันออกไปทันทีหากยังมั่วชักช้าอาจถูกเถาวัลย์พวกนี้หลอมละลายเอาได้

ยิ่งเข้าไปลึกยิ่งเห็นเหล่าจอมยุทธ์อยู่กันหลายสิบกลุ่ม

กลุ่มจอมยุทธดินแดนเซียน ขั้น กษัตริย์ เองก็อยู่ที่นี่ แม้แต่พวกจอมยุทธหน้ากากสีขาวเองก็อยู่ที่นี่
กลุ่มจอมยุทธ ขั้น กษัตริย์ ส่วนใหญ่จะเป็นพวกผู้อาวุโส ดีที่พวกเขาถูกกฎเกณฑ์ฟ้าดิน กดขั้นพลังไว้

ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงแย่งชิงของล้ำค่าไปหมด
กลุ่มพวกนายน้อยดินแดนเซียนกับพวกตงหยางก็อยู่ที่นี่

แม้แต่กลุ่มพวกจอมยุทธต่างดินแดนก็มาที่นี่ ปราณพลังสีดำดุจรัตติกาล แพร่กระจายทั่วทิศ

รอบ ๆ เต็มไปด้วยเหล่าจอมยุทธมาชุมนุม ยังที่แห่งนี้

พวกเขาเปิดสงครามใหญ่เข้าฆ่าฟันกัน ใจกลางมีต้นโพธิ์ใหญ่ ผลของมันกำลังสุกงอม เป็นเมล็ดพันธุ์ขนาดเล็กแต่ส่องแสงพร่างพราวทั่วบริเวณ
มีรวม ๆ 50เมล็ดพันธุ์

เมี่ยนจือ นางส่งปราณจิตบอกกล่าวอี้เฉินทันที

"เจ้าต้องแย่งชิงมาให้ได้ มันมีประโยชน์สำหรับเจ้าอย่างมาก มันคือเมล็ดพันธุ์แห่งโพธิ์"

"ข้าเข้าใจแล้ว"อี้เฉินตอบ

การต่อสู้เริ่มดุเดือดมากยิ่งขึ้น รอบๆ เกิดจลาจลครั้งใหญ่ เสียง"ฆ่า"ดังอื้ออึงทั่วบริเวณ
บางกลุ่มก็ไม่ได้ต่อสู้ ต่างรอคอยเมล็ดพันธุ์สุกงอม

อี้เฉินจำจอมยุทธ์ต่างดินแดนคนนี้ได้ คนที่แย่งชิงใบชาหยั่งรู้ไปได้ เขาคนนั้นมองไม่เห็นถึงหน้าตาที่แท้จริง

มองแล้วสลัวเลือนรางเห็นไม่ชัดเจน ปราณพลังสีดำ รุนแรงอย่างมาก เข้าปะทะหมัดกับนายน้อยดินแดนเซียนอย่างสูสี

เสียงปะทะกันดังออกไปไกล ต้นไม้รอบบริเวณแหลกลาญ ลมที่ปะทะหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง

แม้แต่จอมยุทธที่อยู่รอบ ๆ ยังโดนแรงกระแทกจากการปะทะครั้งนี้จนบาดเจ็บหนักถอยร่นไปหลายก้าว

ดวงจันทร์สีดำกลางฟากฟ้า เหมือนจะเคลื่อนเข้ามาไกลเขตบริเวณที่สู้รบมากขึ้น

ปราณพลังสีดำดุจรัตติกาลอบอวลทั่วบริเวณ เหมือนปราณพลังสีดำจะกลืนกินพื้นที่แห่งนี้

อยู่ ๆ ชายหนุ่มลึกลับต่างดินแดนก็มีปราณพลังสูงขึ้นเมื่ออาบแสงจันทร์สีดำ
ปราณพลังสีดำดุจรัตติกาล แพร่กระจายท่วมท้นท้องฟ้า แม้แต่ปราณพลังของนายน้อยดินแดนเซียนยังถูกกลืนกิน

เพียงชายหนุ่มลึกลับหมุนควงหมัด ปราณพลังบ้าคลั่ง หมัดนั้นพุ่งเข้ากระแทกนายน้อยดินแดนเซียนจนถอนล้นไปหลายก้าว

ผมสีทองของนายน้อยดินแดนเซียน โบกสะบัดอย่างบ้าคลั่ง

"เป็นไปได้อย่างไร ข้าแพ้เรื่องปราณพลังได้อย่างไร"

ชายหนุ่มลึกลับต่างดินแดน ยืนมือไพล่หลัง ท้าทายนายน้อยดินแดนเซียน

จอมยุทธหลายคนที่นั่นต่างใจสั่นสะท้าน "เป็นไปได้อย่างไร ชายคนนั้นเป็นใครกันแน่ถึงขนาดชนะปราณพลังของนายน้อยดินแดนเซียนได้"

นายน้อยดินแดนเซียน เดือดดาลไม่มีใครกล้าดูถูกเขา เขาปลดปล่อย"วิชากายาปีศาจ"
ร่างกายมีเกล็ดสีทองทั่วกายาดุจสวมใส่ชุดเกาะสงคราม กลางหน้าผากมีเขา 1 คู่แหลมคม

ปราณพลังสีทองแพร่กระจายทั่วทิศ ดั่งอสูรคลั่งที่หลุดจากกรงขัง

แม้แต่เหล่าจอมยุทธ์ที่อยู่รอบ ๆ ยังรู้สึกกดดัน

จอมยุทธบางคนถึงกับหยุดต่อสู้เพื่อดูการประลองครั้งนี้

"งานนี้ได้มีอะไรสนุก ๆ ดูแน่"

ผมสีทองของนายน้อยดินแดนเซียนโบกสะบัดอย่างบ้าคลั่ง พุ่งทะยานปล่อยหมัดเข้าใส่ชายลึกลับต่างดินแดน

ความรวดเร็วความรุนแรง ของนายน้อยดินแดนเซียน เพิ่มขึ้นหลายเท่าหลังจากสำแดงกายาปีศาจ

เพียงเหยียบอากาศ พุ่งดั่งสายแสงเสียงอากาศแหวกเป็นทาง เขาหมุนควงหมัดอัดปราณพลังสีทอง

เข้าใส่ใบหน้าชายลึกลับต่างดินแดน หมายจะฆ่าให้ตายในหมัดเดียว
หมัดนั้นถึงจะดูธรรมดาแต่มันกลับอัดแน่นไปด้วยปราณพลังสีทอง

"ฆ่า"
ชายหนุ่มลึกลับต่างดินแดนเองก็ไม่อาจ รับหมัดที่พุ่งเข้ามาตรง ๆ ได้เขาระเบิดปราณพลังสีดำดุจรัตติกาล ออกมาสำแดงวิชา "พันกร"
ทันทีรอบบริเวณกลายเป็นเขตแดนมืดมิด ปราณพลังสีดำแพร่กระจายทั่วทิศ

หลาย ๆ คนที่อยู่ที่นั่นต่างขนลุก เหตุใดปราณพลังถึงน่าพรั่นพรึงถึงเพียงนี้

นายน้อยดินแดนเซียนที่โจมตีเข้ามากลับถูกดูดปราณพลังสีทองออกไป

รอบอาณาเขตสีดำมี มือสีดำ นับพันเป็นเงาฉุดรั้ง ร่างนายน้อยดินแดนเซียนไว้ไม่ให้ไปถึงตัว ชายหนุ่มลึกลับต่างดินแดน

หลายคนต่างตกใจ ตาเบิกกว้างอ้าปากค้าง "เป็นไปได้อย่างไรถึงกับ มีมือนับร้อยนับพันภายในเงาสีดำ ฉุดรั้งร่างกายนายน้อยดินแดนเซียนไว้ได้"

"นั้นมันวิชาบ้าอะไร"หลายคนรู้สึกหวาดหวั่นภายในใจ รอบทิศ เลิกต่อสู้ห้ำหั่น หันมาดูการประลองครั้งนี้

นายน้อยดินแดนเซียนหน้ามืดทะมึนเป็นไปได้อย่างไร เขาไม่สามารถเข้าไปใกล้ชายลึกลับต่างดินแดนคนนั้นได้

เขาไม่ยอมแพ้พุ่งทะยานดุจสายแสงเข้าปะทะอย่างบ้าคลั่ง เสียงปะทะกันดังสนั่นหวั่นไหว อากาศแตกร้าวเป็นทางยาว
ปราณพลังสีดำก่อรูปเป็นมือเริ่มฉุดรั้ง นายน้อยดินแดนเซียนไม่อยู่ ถึงปราณพลังของนายน้อยดินแดนเซียนจะถูกดูดออกไปก็ตาม

เขาไม่ลดละ แหวกการป้องกันของวิชาพันกร
เข้าโจมตีชายลึกลับต่างดินแดน จนบาดเจ็บกระอักเลือดคำใหญ่

"ดูสิถึงกับทำลายการป้องกัน เข้าไปโจมตีได้"

"มันบาดเจ็บแล้ว นายน้อยดินแดนเซียนเก่งกาจสมคำร่ำลือ"

"ข้าว่าแล้วนายน้อยดินแดนเซียนต้องชนะ"

จอมยุทธหลายคนต่างพากันพูดคุย

ถึงเขาจะโจมตีจนอีกฝ่ายบาดเจ็บ แต่เขากลับสูญเสียปราณพลังไปมาก เนื่องจากถูกปราณพลังสีดำกลืนกินพลังปราณไป มาก
นายน้อยดินแดนเซียน หยุดการต่อสู้ครั้งนี้ มันไม่ส่งผลดีต่อเขา เขากลับมาสุขุมอย่างเดิม
หากสู้จริง ๆ คนที่แพ้ก็คือเขา ปราณพลังของเขาแทบหมดสิ้น ชายลึกลับคนนั้นน่ากลัวอย่างมาก

รอบ ๆ เงียบสงัด

หลายคนเองยังแปลกใจ"เหตุใดไม่สู้กันต่อ"

"ข้าว่าพวกเขารอเก็บเกี่ยว เมล็ดพันธุ์โพธิ์ ตอนนี้มันใกล้สุกงอม พร้อมจะเก็บเกี่ยวเต็มทีหากต่อสู้ ได้พลาดของล้ำค่าแน่"

รอบ ๆ เริ่มเงียบสงัด รอค่อย เมล็ดพันธุ์โพธิ์สุกงอม พร้อมจะเก็บเกี่ยว