เทียนนักรบยอดคุณหมอ ภาคสี่ ตอนราชันเก้าพิภพ (จบแล้ว)

พอกลับมาเสี่ยวเทียนก็นำซากร่างสิงโตหิมะไปแลกคะแนนภารกิจ ผู้ตรวจสอบพบว่าเป็น สิงโตหิมะจริงๆ แต่ดูเหมือนจะไม่อยากเชื่อว่า เสี่ยวเทียนเป็นผู้สังหารเจ้าสิงโตหิมะ

“ ข้าว่ามันถูกฟ้าผ่าตายมากกว่า เจ้าคงไปพบศพ แล้วนำกลับมา คะแนนภารกิจที่ได้ต้องถูกลดไปครึ่งหนึ่ง เหลือ สองแสนห้าหมื่นเท่านั้น”

เสี่ยวเทียนฟังแล้วก็โมโหยิ่งนัก ที่ถูกเอาเปรียบเช่นนี้ แต่ก็ไม่อยากจะเถียง จึงรับคะแนนภารกิจเพียง สองแสนห้าหมื่น แล้วนำไปแลก เรือเหาะ ได้1 ลำ และได้ถุงมิติขนาดใหญ่ โดยจ่ายไปทั้ง สองแสนสามหมื่นคะแนน เหลือเพียง สองหมื่นคะแนนเท่านั้น

“ เจ้าคงโดน เจ้าซาลี่ หักคะแนนภารกิจ เหมือนคนอื่นๆ อีกแล้วใช่ไหม” คนที่รับแลกคะแนนเอ่ยอย่างเห็นใจ

“  ท่านก็รู้ด้วยรึ?”

“ ใช่มันเป็นหลานของ รองเจ้าสำนักซ่างกวน พวกเราทำอะไร มันไม่ได้หรอก”

“  ช่างมันเถอะ ข้าไม่มีเวลาจัดการเรื่องนี้” เสี่ยวเทียนรับเรือเหาะและถุงมิติกลับไปแล้วรีบเดินกลับไปที่พัก  พอเข้าไปที่หอพักพบว่า ไน่เกิงมารออยู่ก่อนแล้ว

พอรู้ว่าเขาจัดการสิงโตหิมะได้ก็ดีใจ แต่ พอรู้ว่า โดนหักคะแนนไปครึ่งหนึ่ง ก็ไม่พอใจยิ่งนัก

“ มันเอาเปรียบเกินไปแล้ว ถือว่ามันเป็นหลานท่านรองซ่างกวน”

“ ท่านรองเจ้าสำนักซ่างกวนนี่มีอำนาจในสำนักนี้มากเลยหรือ?”

“ นอกจากมีตำแหน่งเป็นรองเจ้าสำนักแล้ว ยังมีศักดิ์เป็นพ่อตาขององค์รัชทายาทอีกด้วย”

“ถึงว่าทำไมเจ้าซาลี่ถึงได้กล้าทำอะไรเช่นนี้ แล้วท่านมารอข้าที่นี่มีอะไรหรือเปล่า?”

“ หอสดับพิณเกิดเรื่อง มี จอมพิณเทพอมตะ ฟางเต้า มาท้าสู้กับอาจารย์ของเรา พวกเรารีบไปดูกันเถอะ”

“ จอมพิณเทพอมตะ ฟางเต้าเป็นใคร?”

“ เมื่อก่อนเขาเคยเป็นศิษย์สำนักชิงหลง เป็นศิษย์พี่ของอาจารย์ของเรา เมื่อยี่สิบปีก่อน เขาฝีกพิณมารจนธาตุไฟเข้าแทรก แล้วถูกขับไล่ ออกจากสำนักไปแล้วหายสาบสูญ ครั้งนี้ปรากฏตัวออกมา ไม่รู้ว่าต้องการอะไร กันแน่”

ทั้งคู่มาถึงลานศิลาหน้าสำนักชิงหลง ก็มีศิษย์สำนักชิงหลงมารอชมกันหลายพันคน พร้อมกับเจ้าหอยุทธ์ทั้ง 18 คนก็มารอชมกันครบ  แต่ว่า เจ้าสำนักชิงหลงไม่ปรากฏออกมา ส่วนศิษย์ของเจ้าหอสดับพิณมากันครบ

ในทันใดนั้นเอง ท้องฟ้าก็ปรากฏเรือเหาะลอยมาเกือบ ยี่สิบลำ เรือเหาะทุกลำทาสีดำ มีดอกทานตะวันสีเหลืองที่เรือเหาะ ทุกลำติดธง สีดำตรงกลางมีสัญลักษณ์ดอกทานตะวันเช่นกัน จากนั้นเรือเหาะทั้งยี่สิบลำ ก็มีคนกระโดดลงมาที่พื้นดิน มายืนต่อหน้าเจ้าหอยุทธ์ทั้ง 18 มีชายเป็นผู้นำ ตรงกลางมีดอกทานตะวัน สวมเสื้อคลุมสีดำ ขลิบทอง ศรีษะสวมมงกุฏสีทอง ด้านหลังมีขุนพลผู้พิทักษ์ แต่ละคนสวมชุดสีแดง สีเขียว สี่น้ำเงิน สีเหลือง และกองกำลังส่วนตัว ลอยตัวลงมาอีก 100 คน ด้านบนเรือยังมีคนอีกมากมายไม่ได้ลงมา พอลงมาถึงชายผู้นำก็กล่าวว่า

“ ศิษย์น้องจ้าวหลิง ไม่เจอกันนาน นึกไม่ถึงเจ้าหออีก 17 หอยุทธ์ มากันครบเลย”

“ ข้าไม่ใช่ศิษย์น้องของเจ้าแล้ว  ฟางเต้า บอกวัตถุประสงค์ของเจ้ามา” อาจารย์จ้าวหลิง เจ้าหอสดับพิณเอ่ยเสียงแข็ง

“ รวบรัดชัดเจนดี วันนี้สำนักทานตะวันส่องฟ้า ของข้า มาเพื่อท้าสู้กับ หอสดับพิณสำนักชิงหลง เพื่ออยากให้ทุกคนให้รู้ว่า ในอาณาจักรต้าซิ่งแห่งนี้ เจ้าแห่งพิณนั้นคือใครกันแน่ หากว่าแพ้ก็ยุบหอสดับพิณไปซะ  แล้วนำพิณเทพเจ้าของอาจารย์มาให้ข้า หากว่าข้าแพ้ข้า คนของสำนักของข้าจะไม่มาเหยียบ แผ่นดินต้าซิ่งอีกต่อไป”

“ มากไปแล้ว พิณเทพเจ้า เป็นสมบัติของเทพบูรพาจารย์พิณ ของสำนักต้าซิ่ง ไม่มีใครยอมแลกกับเจ้าหรอก”

“ เหรอ !! ถ้าไม่ให้ ก็มาดูว่าเจ้ามีปัญญาเก็บรักษา พิณเทพเจ้าได้หรือไม่?”

จอมพิณเทพอมตะ ฟางเต้า ปล่อยพลังปราณอันมหาศาลพุ่งออกมาเป็นเกลียว

พุ่งเข้าใส่เจ้าหอสดับพิณ ที่ยืนเตรียมพร้อมเอาไว้อยู่แล้ว จึงหมุนรวมพลังปราณขั้นจักรพรรดิระดับสูงสุด ปล่อยออกไปต่อต้านพลังปราณเกลียว  ตูม !!

เจ้าหอสดับพิณ จ้าวหลิง ถอยหลังกลับมาสามสี่เก้า แสดงให้เห็นว่า พลังปราณอ่อนด้อยกว่าขั้นหนึ่ง

เสี่ยวเทียนยืนมองสังเกตการณ์อยู่รอบนอกอย่างสงบนิ่ง ส่วนไน่เกิงนั้นกำหมัดแน่น เหงื่อตก ออกอาการเครียดหนัก เพราะเห็นอาจารย์ตกเป็นรอง เจ้าหออีก17 พร้อมศิษย์ทุกคน ออกอาการเป็นห่วงทุกๆ คน

“ ดีมาก รับมือข้าได้โดยไม่ล้มลง มาเอาจริงกันดีกว่า”  จอมพิณเทพอมตะ หยิบพิณสีทองออกมา เป็นพิณโบราณสีทอง มีอยู่เก้าสาย แล้วเริ่มบรรเลงเพลงพิณพิฆาตฟ้าทันที พอเสียงเพลงพิณดังออกมา ท้องฟ้าที่สว่างไสว เริ่มมืดครึ้ม ไปทั่วท้องฟ้ามีเสียงคำรามก้อง แต่ไม่สามารถกลบเสียงพิณที่ดังออกมา กลับกลายเป็นจังหวะเร่งเร้า แต่ละคนเริ่มมีความรู้สึกเคลิบเคลิ้ม  อาจารย์จ้าวหลิง คว้าพิณมังกรพิฆาต 7 สายออกมาเช่นกัน แล้วดีดเพลงพิณสยบมาร ปล่อยออกไป บังเกิดท้องฟ้าปั่นป่วน ลมพายุพัด ท้องฟ้า เดี๋ยวมืด เดี๋ยวสว่าง คล้ายกับว่า บรรยากาศท้องฟ้า คล้ายกับต่อสู้กันระหว่าง เพลงพิณของทั้งสอง ซึ่งผู้ชมที่อยู่รอบนอก ที่มีพลังอ่อนด้อย ต่างล้มลงหมดสติไปเป็นจำนวนมาก ถึงแม้อาจารย์เจ้าหอทั้ง 17 กระโดดออกมาปล่อยพลังปกป้องเอาไว้ แต่ก็ยากที่จะปกป้องเพราะคนนับพัน ต่างเจอพลังพิณระดับสูงของทั้งสองห้ำหั่นใส่กัน โดยไม่ได้สนว่า ฝูงชนผู้บริสุทธ์จะรู้สึกเช่นไร 

เสี่ยวเทียนเริ่มขมวดคิ้ว ไน่เกิงจับแขนเสี่ยวเทียนแล้วล้มคุกเข่าหมดแรงเลือดออกตาและจมูก เสี่ยวเทียนต้องปล่อยลมปราณเข้าไปช่วยเพิ่งพลังต้านทานเอาไว้

เสี่ยวเทียนเห็นทั้งสองต่อสู้กันเช่นนี้ต่อไป คนบริสุทธิ์ต้องมีการตายอย่างแน่นอน 

ถึงแม้เวลานี้ อาจารย์จ้าวหลิง ก็เริ่มจะต้านทานไม่ไหว แต่ก็ยังไม่เป็นอะไร แต่คนอื่นเริ่มอาการหนักมากขึ้น  เสี่ยวเทียน คว้าพิณอัสนีบาตของตนเองออกมา แล้วดีดเพลงอัสนีคลั่งฟ้า ออกไปบ้าง  ติ๊ง ติ๊ง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ   เพลงอัสนีคลั่งฟ้าพอบรรเลงออกไป ทั้งคู่ที่ต่อสู้กันอยู่ ก็เริ่มหันมามอง 

แต่เสี่ยวเทียนไม่ใส่ใจ ดึงพลังอัสนีจากฟากฟ้า ปล่อยออกมาใส่ พิณทั้งสองอย่างบ้าคลั่ง จนเจ้ายุทธ์ทั้งสอง แตกตื่น ที่อยู่ๆ ก็มีเสียงเพลงอัสนีคลั่งที่หายสาปสูญไปนานกว่าพันปีแล้ว ทำให้พิณของทั้งสองคนไม่สามารถต้านทาน พลังอัสนีฟ้า จนพิณของทั้งสองคน ถูกฟ้าผ่าลงมาไม่รู้กี่สิบสาย ระเบิดออกมา ตุม ๆ ๆ ๆ!!จนทั้งสองกระเด็นไป กระอักเลือดไปพร้อมๆ กัน ทุกสรรพสิ่งเงียบงัน ไปทั่วลานศิลาของสำนัก ทุกคนต่างมองเสี่ยวเทียนเหมือนเห็นตัวประหลาด   ฟางเต้าลุกขึ้นยืนขึ้น ถ่มเลือดออกมา มองหน้าเสี่ยวเทียน

“ เจ้าหนุ่ม เจ้าเป็นใครกัน?”

“ เฉินเสี่ยวเทียน  เขาเป็นศิษย์ของหอสดับพิณของข้าเอง”  อาจารย์จ้าวหลิงเอ่ยอย่างภาคภูมิใจ

“ เฮอะ อย่างพวกเจ้าหรือจะมีศิษย์ยอดฝีมือขนาดนี้ เจ้าเป็นใครกันแน่ ทำไมสามารถดีดพิณอัสนีบาตได้”

“ ข้าเป็นศิษย์ของหอสดับพิณ และนี่คือพิณที่ข้าได้มาจากหอสดับพิณเมื่อสามวันก่อน”

เสี่ยวเทียนเอ่ยตามตรง  ฟางเต้า เดินออกมาอย่างอ่อนแรงแล้วหัวเราะออกมาดังๆ

“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าฝึกฝนเพลงพิณพิฆาตฟ้า เพื่อทำลายเพลงพิณสยบมารมาหลายสิบปี แต่ว่าเจอเจ้าหนุ่มวันละอ่อนอย่างเจ้า ฝึกเพียงสามวันก็เอาชนะข้าได้แล้ว

ฟ้าหนอฟ้า เหตุใด เพราะเหตุใดกัน ฮึ่ม ! ฝากไว้ก่อนเถอะ วันหน้าข้าจะมาใหม่อีกครั้งเฉินเสี่ยวเทียน หวังว่าเจ้าคงจะอยู่รอข้ากลับมาอีกครั้ง”  จอมพิณเทพอมตะเอ่ยกับเสี่ยวเทียนไม่สนหน้าตาของ จ้าวหลิงที่ทำหน้าเครียดที่ ฟางเต้าหาได้สนใจตนเองไม่ จากนั้นก็สะบัดผ้าคลุมแล้วกระโดดขึ้นเรือเหาะแล้วรีบเดินทางจากไป  พอขึ้นบนเรือเหาะ  จอมพิณเทพอมตะ ถึงกับกระอักเลือดออกมาอีกกองใหญ่  ลูกน้องรีบเข้ามาดูแลอย่างใกล้ชิดทันที

“ เด็กคนนี้ไม่ธรรมดา มันมีพลังปราณอันน้อยนิด แต่มันสามารถเรียกพลังฟ้าดินที่มหาศาลออกมาได้ ข้าเองยังไม่สามารถต้านทานได้เลย พวกเจ้าต้องไปสืบประวัติของมันดู ว่ามันเป็นใครมาจากไหน ข้าต้องพักฟื้นอีกหลายเดือน ไม่ว่าอย่างไรข้าต้องนำ พิณเทพเจ้ามาให้ได้ หากข้าได้มา ต่อให้มันมีพลังฟ้าดิน ข้าก็ไม่กลัวอีกต่อไป”  ฟางเต้าเอ่ยจบก็หลับตานั่งสมาธิรักษาตัวต่อ

เสี่ยวเทียนบัดนี้ ถูกเจ้าหอสดับพิณเรียกเข้ามาหา พร้อมกับ 17 เจ้าหอยุทธ์ทั้งหมด รวมอยู่ด้วย

“ เฉินเสี่ยวเทียน วันนี้เจ้าสร้างความดีความชอบให้กับหอสดับพิณของเรา ต่อไปนี้ข้าแต่งตั้งให้เจ้า เป็นศิษย์สายใน มอบคะแนนภารกิจให้กับเจ้า 5 แสน เป็นการตอบแทนความดีที่เจ้าทำในวันนี้ ว่าแต่เจ้าสามารถฝึกฝน วิชาพิณอัสนีบาตได้อย่างไร ในเมื่อมันสาบสูญไปนานแล้ว”

“ ข้าเพียงโชคดีพบจิตวิญญาณพิณ เลยสามารถเรียนรู้ได้”

เสี่ยวเทียนตอบตามตรง

“ เป็นลิขิตฟ้า จริงๆ  พรุ่งนี้เจ้าเป็นตัวแทนของหอสดับพิณ เข้าร่วมประลองกับพวกดินแดนต้าเยี่ยน” จ้าวหลิง สั่งเสี่ยวเทียนทันที

“ ขอรับ” 

เสี่ยวเทียนส้มหล่นมีโอกาสเข้าประลอง ทำให้มีโอกาสเข้าใกล้ชิดกับ องค์ชายสาม ฟู่ซัน แล้ว

เสี่ยวเทียนกลับไปที่ พักแล้วก็เริ่มเดินพลังไอเย็นสุดขั้ว  เพื่อฝึกพลังเข็มน้ำแข็ง และเพลงกระบี่น้ำแข็ง พอเข้าใจเคล้ดลับวิชาทุกอย่างแล้ว ต้องไปปฏิบัติจริงต่อ  เสี่ยวเทียนพุ่งตัวออกไปที่ป่าหลังสำนัก เพราะในห้องพักไม่สามารถทดลองฝึก พลังวิชาของจักรพรรดิน้ำแข็งได้

เสี่ยวเทียนเดิบพลังไอเย็นสุดขั้ว แล้วปล่อยออกมาเป็นเข็มน้ำแข็งทีละสามเข็มแล้ว เคลื่อนตัวแล้วเหวี่ยง เข็มน้ำแข็งไปที่ ต้นไม้ที่ยังเหลืออยู่เพียงไม่กี่ต้น ฉึก ๆ ๆ !! ฉึก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ เสี่ยวเทียนเรียกเข็มน้ำแข็งใส่ไปไม่ยั้ง ต้นไม้ไม่อาจทนแรงต้านทานได้  ลำต้นขาดกระจุย 

เสี่ยวเทียน ใช้เข็มจนชำนาญแล้ว เรียกกระบี่น้ำแข็งออกมาฝึกต่อ เพียงแค่นำกระบี่น้ำแข็งออกมาบรรยากาศก็พลันเย็นเยียบทันที ยิ่งพอปล่อยพลังฟ้าดินเข้าไปในกระบี่น้ำแข็ง เกิดส่องประกายออกมา เสี่ยวเทียนฝึกวิชากระบี่แนวทางของจักรพรรดิน้ำแข็ง นั้นไร้กระบวนท่ามีแต่พลัง เสี่ยวเทียนเลยใช้วิชากระบี่เซียนมายามาใช้ร่วมกัน กลายเป็นสามกระบวนท่าคือ ท่ากระบี่เซียนไอเย็นมายาสังหาร  ท่านกระบี่เซียนไอเย็นมายาเงาพิฆาต และ ท่ากระบี่เซียนไอเย็นมายาถล่มโลกมหาวินาศ เสี่ยวเทียนแค่นำพลังฟ้าดินออกมาแล้วใช้กระบวนท่านแค่นี้ ก็สามารถฝึกได้ไม่อยากเย็นนัก ในที่สุด ก็รุ่งเช้า

เสี่ยวเทียนถูกวางตัวเป็นหนึ่งใน 18 หอยุทธ์ทั้งหมด ของสำนักชิงหลง วันนี้มีทหารของจักรพรรดิต้าซิ่ง มาคอยควบคุมดูแลความปลอดภัย ส่วนเทวราชสังหารที่เหลือ เสี่ยวเทียนสั่งการให้เตรียมพร้อม รอคำสั่ง และให้ทุกคนกระจายออกไปรอบๆ  หากมีโอกาสค่อยสังหาร องค์ชายฟู่ซัน  ทันที แล้วต้องสามารถหลบหนีออกไปในทางลับที่ได้เตรียมกันเอาไว้ โดยไม่ให้มีใครจับได้ด้วย

วันนี้มีทหารของต้าซิ่งมาคอยอารักขา ความปลอดภัยขององค์ชายสามฟู่ซัน แห่งต้าเยี่ยน มากมายเต็มไปหมด ทั้งปลอมตัวเป็นศิษย์สำนักชิงหลง แล้วยังมีหน่วยหน้าไม้ธนู คฝังตัวอยู่บนต้นไม้ และทางเข้าออก สำนักทั้งหมด สิ่งมีชีวิต ไม่มีใครสามารถหลบรอดสายตา ทหารไปได้ ด้านหน้าบัดนี้ มีเจ้าสำนักชิงหลง นามว่า โอวหยางเฟย  แต่งกายด้วยชุดขาวทั้งชุด ผมเผ้าดกดำหน้าตาหล่อเหลา ดวงตามมีประกาย มีหนวดเคราสีดำ  มีพลังยุทธ์ถึงขั้นเซียนไปแล้ว แต่ดูแล้วน่าจะมีอายุไม่เกิน 50 ปีเท่านั้น นับว่าดูเยาว์วัยยิ่งนัก  ส่วนด้านข้างคือ รองเจ้าสำนักซ่างกวน เดินออกมาคู่กัน แล้วก็มี เจ้าหอยุทธ์อีก 18 คน ยืนเป็นแผง อยู่ด้านหลัง

ไม่นานนัก ก็มีคนขี่ม้าเข้ามาเกือบ สามร้อยคน มีทหารองค์รักษ์นำหน้า มีรถม้าคันใหญ่ วิ่งเข้ามาอย่างช้าๆ แต่มั่นคง คล้ายกับว่ามีผู้สูงศักดิ์ นั่งอยู่ด้านใน มีองครักษ์ ขี่ม้ามายืนด้านหน้าเกือบ สามสิบคน แล้วมีทหารราบเคลื่อนกายออกมาจากด้านหลังรถม้า อีก ห้าสิบคน  ชายผู้สูงศักดิ์คนหนึ่งปรากฏร่างออกมา เป็นหนุ่มวัย 23 ปี ดูจากพลังในร่างกายแล้วมีพลังปราณยุทธ์ ระดับ ที่ 75  ขั้นปรานราชันแล้ว นับว่าไม่ธรรมดา จากนั้น ด้านข้างก็ปรากฏชายชราชุดขาวทั้งสองคน มีพลังขั้น จักรพรรดิระดับสูง คอยยืนประกบ อยู่ซ้ายขวา คอยระวังความปลอดภัยให้อีกระดับ หนึ่ง  เด็กคนนี้ใบหน้าเหมือนกับ องค์ชายสามในภาพวาด ที่ สำนักเทวาลัยเร้นลับให้มา มันลอยตัวขึ้นไปบนเวทีเกือบ ห้าสิบคน แล้วเดินนำหน้า ทักทายกับ 

เจ้าสำนักชิงหลง ก่อนผู้ใด

“ คำนับองค์ชายสาม” 

“ ตามสบายเถอะ ข้าแค่มาของแลกเปลี่ยน กับสำนักของพวกท่าน ไม่ต้องมากพิธี” องค์ชายสามเอ่ยกับ ทุก ๆ คน

“ ไม่ทราบ องค์ชายอยากเลือกประลองยุทธ์แบบไหนดี”  หัวหน้าสำนัก โอวหยางเฟย เอ่ยถามอย่างนอบน้อม

“ ก็ไม่มีอะไรมาก ข้าอยากรู้ว่าวรยุทธ์ของดินแดนต้าซิ่ง นั้นร้ายกาจสมดังคำเล่าลือหรือไม่เท่านั้นเอง” 

“ พวกเราเตรียมศิษย์ทั้ง 18 หอยุทธ์ ให้ท่านเลือกประลอง ขอให้องค์ชายสามคัดเลือกได้ด้วยตนเองเลย”  รองเจ้าสำนักซ๋างกวน รีบเอ่ยด้วยความเคารพ

เสี่ยวเทียนสังเกตุแม่ทัพ ของต้าซิ่ง ที่ยืนมองไปรอบ ๆ เพื่อดูแลความปลอดภัยองค์ชาย แต่เสี่ยวเทียนเห็นแล้วว่า หากฆ่าในตอนนี้ คงต้องตกตาย ตามไปอย่างแน่นอน จึงไม่ลงมือ  แต่ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียงสัญญาณจากแผ่นหยกของสำนักเทวาลัย เร้นลับ ว่ามีคำสั่งให้เตรียมตัว  หากมีคนโยนถ้วยชาเข้าไประหว่างหน้า

องค์ชายสาม ก็ให้รวมตัวกันเข้ารุมสังหารทันที

เสี่ยวเทียนไม่สามารถค้านได้ แสดงว่า ต้องมีเทวราชสังหาร ที่ลำดับขั้นเหนือกว่าอยู่แถวนี้ ซึ่งมันจะเป็นคนปาถ้วยชาไปที่บริเวณด้านหน้า ของ องค์ชายสามเอง จากนั้นก็ให้ลุยฆ่าได้เลย

เสี่ยวเทียนไม่อาจเถียงคำสั่งนี้ได้เลย คิดว่าแบบนี้นักฆ่าทั้งยี่สิบคนนี้ คงได้ตายกันหมดแน่  แต่ไม่รู้จะช่วยอย่างไร...