
ผลไม้สุกแล้ววันนี้เราต้องไปเก็บให้หมดเอาไปขายเดี๋ยวก็เน่าหมดค่ะท่านแม่ทั้งสองคนเข้าไปในสวนระหว่างนั้นมีดอกไม้ร่วงโรยลงมาลมพัดตกลงมาอย่างสวยงามอวี่หลิงเห็นก็วิ่งเข้าไปหมุนตัวเองไปรอบๆแล้วระบำให้ท่านแม่ดู ท่านแม่สวยไหมเ้าคะ นางกำนันเอ่อเปียวก็คิดขึ้นมาทันทีว่าองค์หญิงก็คือองค์หญิงต่อให้ใส่ชุดสามัญชนธรรมาดาดูยังไงก็ยังเป็องค์หญิงที่สง่า ท่านแม่
เสียงของอวี่หลิงเรียก สวยจ้าสวย เ้าระวังละ เ้าค่ะ จากนั้นทั้งสองก็เดินเข้าสวนเก็บผลไม้และในตอนนี้เองท่านอ๋องก็มานั่งรอั้แ่เช้าแล้วพอเห็นว่ามีคนมาและมากี่คนต้องดูว่าเป็นางไหม อวี่หลิงลูกไปเก็บทางนั้นมาเหมือนมีไม่มากพอเก็บเสร็จมาช่วยแม่เก็บทางนี้นะ เ้าค่ะท่านแม่ คุณชายนางมาแล้ว เหมือนมีแค่นางคนเดียว
จากนั้นท่านอ๋องกับบ่าวรับใช้ทั้งสองก็เดินมาอย่างมั่นใจในขณะที่ท่านแม่อวี่หลิงกำลังหันหลังให้ ท่านอ๋องจึงพูดขึ้นมาว่า แม่นางให้ข้าช่วยไหม เสียงนั้นทำให้ท่านแม่ของอวี่หลิงหันมาแล้วพูดขึ้นมาว่า นี่ท่าน ท่านเป็ใครหลังจากที่ท่านอ๋องและต้วนเถียนเห็นว่าไม่ใช่หญิงสาวที่ท่านสองกำลังรอ จึงมองหน้ากันแล้วพูดขึ้นมาว่า ข้าคงจำคนผิดขออภัย ยังพูดไม่ทันจบ อวี่หลิงก็เดินมาเห็นพอดี อวี่หลิงใมาก ที่ท่านอ๋องอยู่กับท่านแม่ซวยแล้วข้าโดนท่านแม่ตำหนิแน่ๆเลย ทันใดนั้นแม่จึงพูดขึ้นมาว่า อวี่หลิงเ้ามานี่สิ เ้าทั้งสองเคยะบกันหรือไม่เหตุใดคุณชายท่านนี้ถึงมาในสวนนี้ได้ ท่านอ๋องจึงแก้ต่างขึ้นมาว่า ข้าน้อยมาตกปลาที่นี่บ่อยไม่เคยเห็นว่าแถวนี้มีคนมาดูแลมีสวนผักดอกไม้งดงามหลงเข้ามาส่วนแม่นางท่านนี้ข้าเห็นคุ้นๆสหายข้าน้อยขออภัยจริงๆท่านป้าสวนแห่งนี้ปล่อยร้างมาหลายปี ไม่แปลกที่คุณชายพึ่งมารู้ว่าแต่คุณชายชื่อแซ่อะไร
ข้าน้อย ฉีฉางอู๋ ที่แท้คุณชายแซ่ฉีนี่เอง
ว่าแต่ท่านป้า ท่านมากันสองคนหรือขอรับ
ให้ข้าน้อยช่วยไหมขอรับ ไม่เป็ไรคุณชาย
รบกวนคุณชายเปล่าๆ จากนั้นคุณชายกับต้วนเถียนกำลังหันหลังจะกลับ แม่ของอวี่เหลียนที่กำลังแขย่งมือจะดึงผลไม้ขาก็พลิก
แล้วล้มลง ท่านอ๋องรีบมาพยุง แล้วถามขึ้นมาว่าท่านป้าเป็อะไรหรือขอรับ ไม่เป็รัยเหมือนขาพลิก แค่นั่งพักเดี๋ยวก็หายขอบคุณคุณชาย จากนนั้นท่านอ๋องมองหน้าต้วนเถียนแล้วส่งสายตาสัญญาไปที่ผลไม้ต้วนเถียนเข้าใจเลยทันทีเลยพูดขึ้นมาว่าหากท่านป้าไม่รังเกียจข้าน้อยช่วยเก็บผลไม้ให้นะขอรับ จากนั้นทั้งสองคนก็รีบช่วยเก็บผลไม้จนหมดแล้วช่วยแบกผลไม้กลับบ้านโดยให้แม่ของอวี่หลิงขี่ม้านำหน้า
พอมาถึงบ้านท่านอ๋องก็ขอตัวกลับ แม่ของอวี่หลิงจึงพูดขึ้นมาว่า อวี่หลิง ลูกไปเอาปลไม้มาเอาเยอะๆเลยให้คุณชายทั้งสองท่านนี้อย่าลืมขอบคุณเขาละ เ้าค่ะท่านแม่
จากนั้นก็เอาตระกร้าใส่ผลไม้แล้วยื่นให้ ท่านอ๋องจึงพูดขึ้นมาว่า แม่นางรบกวนถามชื่อเ้าหน่อยชื่อเ้าชื่ออะไร ข้าน้อยอวี่หลิงเ้าค่ะ วันนี้ขอบคุณคุณชายทั้งสองมากนะเ้าคะที่ช่วยแม่ข้ากลับมาบ้านและยังใจดีช่วยเก็บผลไม้ด้วย ขอบคุณนะเ้าคะ
พอพูดคุยสักพักท่านอ๋องกับต้วนเถียนก็กลับบ้านไป อวี่หลิงมานี่สิ แม่เห็นเ้าสองคนเหมือนจะรู้จักกันนะ ท่านแม่ลูกบอกก็ได้คราวก่อนไปเก็บผัก คุณชายท่านนั้นเข้ามาในสวนโดยไม่ได้รับอนุญาติลูกเลยทำโทษให้คุณชายท่านนั้นช่วยลูกเก็บผักลูกยังไม่รู้ชื่อคุณชายท่านนั้นหรอกเ้าคะ โอ๋ เ้าระวังด้วยละรู้หน้าไม่รู้ใจหากเป็อะไรไปละยังไงเ้าก็อย่าไหนมาไหนคนเดียวอีกละ ไปช่วยตาเก็บฝืนหลังบ้านเลยเ้าค่ะท่านแม่
หลังจากวันนั้นมาอวี่หลิงก็ไม่ค่อยได้ออกจากบ้านบ่อย จะออกเฉพาะตอนที่แม่ไปด้วยเท่านั้น