จริงๆแล้วข้าเป็น...เทพ

       หลินเทียนถือเข็มจากนั้นก็กระชากเสื้อที่อกของชายแก่ออกมาเผยให้เห็นร่ายกายของเขา

       หน้าอกอันเปลือยเปล่าของชายแก่ปรากฏออกมา หลินเทียนไม่รอช้าทิ่มเข็มหนึ่งเล่มไปที่หน้าอกของชายแก่ใกล้กับตำแหน่งของหัวใจ

       หลินเทียนหยิบเข็มเล่มที่2ขึ้นมาจากนั้นก็ทิ่มลงในตำแหน่งที่ใกล้ๆกันกับเข็มเล่มเเรก หลังจากนั้นก็ตามมาด้วยเข็มเล่มที่3 เล่มที่4 เล่มที่5....จนในที่สุดหลินเทียนก็ฝังเข็มครบทั้งหมด 8 เข็มในบริเวณใกล้กับหัวใจของชายแก่ ทั้งหมดนี้หลินเทียนทำมันในเวลารวดเร็วจนสายตาของผู้คนที่กำลังมองดูอยู่นั้นเกือบจะจับไม่ทัน

       "นั่น!!! เขาทำมันได้อย่างไร!! ทำไมมันช่างรวดเร็วขนาดนี้"

      "ฝีมือของเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ธรรมดาเลย เขาฝังเข็มได้รวดเร็วเป็นอย่างมาก"

       "เมื่อกี้นี้ฉันเห็นแค่ภาพเบลอเท่านั้น ไม่คิดว่าเขาจะเร็วขนาดนี้"

       ''ความเร็วในการฝังเข็มของเขาเร็วมากสายตาของมนุษย์เกือบจะมองไม่ทัน"

       "เด็กหนุ่มคนนี้เป็นใครกันแน่หรือจะเป็นผู้วิเศษ?!!"

       "..."

       เหล่าฝูงชนพูดคุยกันต่างๆนาๆเมื่อได้เห็นฝีมือการฝั่งเข็มของหลินเทียน

       รอหลังจากเข็มที่8ฝั่งได้สักพักไม่นานอาการของชายแก่ก็ดีขึ้นเป็นทันตา ชายแก่ที่เมื่อก่อนลมหายใจรวยรินแต่ตอนนี้ลมหายใจของเขาค่อยเริ่มที่มั่นคงขึ้นเรื่อยๆ

       ฝูงชนที่เห็นอาการของชายแก่ดีขึ้นพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะตะลึงออกมาอีกครั้ง เพิ่งจะฝังเข็มลงไปเอง พวกเขาไม่คิดว่าชายแก่จะดีขึ้นทันทีหลังจากที่ฝังเข็มได้ไม่นาน นี่มันมหัศจรรย์เกินไป 

       สายน้อยเห็นลมหายใจของปู่ของเธอค่อยๆที่จะมั่นคงขึ้นดวงตาที่หม่นหมองของเธอค่อยๆที่จะประกายขึ้นมาอีกครั้ง เธอเช็ดน้ำตาที่เปื้อนใบหน้าตัวเองและจับมือของคุณปู่เธอเอาไว้

       ทางด้านหมอจูเขานั้นได้เตรียมตัวที่จะหนีออกจากสถานการณ์นี้ ยังไงถ้าชายแก่ตายมันก็ไม่ได้มีอะไรเกี่ยวกับเขา ถ้าจะหาคนรับผิดชอบก็ต้องเป็นคนที่รักษาชายแก่คนสุดท้ายซึ่งคนที่รักษาคนสุดท้ายก็ไม่ใช่ใครที่ไหนก็คือหลินเทียนนั้นเอง

       หมอจูเขาอยากจะขอบคุณหลินเทียนเป็นอย่างมากที่แส่เข้ามาหาเรื่อง ถ้าหลินเทียนไม่เสนอที่จะรักษาชายแก่ความรับผิดชอบเมื่อชายแก่ตายไปก็ต้องมาตกอยู่ที่เขา

       ว่าแล้วหมอจูก็หันกลับมามองหลินเทียน แต่ในขณะที่กำลังมองนั้นหมอจูก็สดุดเข้ากับร่างของชายแก่ ทันทีที่เขาเห็นลมหายใจของชายแก่ที่เริ่มจะมั่นคงเขาก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงขึ้นมา

       เขาเป็นหมอเขารู้ดีว่าอาการของชายแก่รุนแรงขนาดไหน ไม่ทางที่จะช่วยฟื้นคืนขึ้นมาได้หรอก แต่นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน?

       หมอจูมองไปที่หลินเทียนด้วยแววตาที่ล้ำลึก 'เด็กคนนี้ไม่คิดเลยว่าจะสามารถรักษาชายแก่ใกล้ตายคนนั้นได้จริงๆ มันเป็นใครกันแน่?'

       ทางด้านเพื่อนๆของหลินเทียนทั้งสามคนก็อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงเหมือนกันกับความสามารถของหลินเทียน 

       เป่ยหยวนกับเจิ้งฟานถึงกับขยี้ตาตัวเองซ้ำๆเพื่อดูว่าคนตรงหน้านี้ใช่เพื่อนของพวกเขาจริงไหม ทำไมถึงได้เก่งขนาดนี้

       ดวงตาสีดำของเหลียงเหว่ยเปล่งประกายขึ้นมา ปรากฏรอยยิ้มที่มุมปากของเขา หลินเทียนไม่ธรรมดาเหมือนอย่างที่เขาคิดจริงๆ

       หลินเทียนสังเกตุเห็นอาการของชายแก่เริ่มมั่งคงขึ้นเขารอสักพักจากนั้นก็ยื่นมือถอนเข็มที่ปักอยู่บนอกของชายแก่ 

       อันที่จริงเข็มที่หลินเทียนฝั่งไว้บนอกชายแก่นั้นมันไม่ได้มีผลอะไรต่อการรักษาชายแก่เลยแม้แต่น้อย หลินเทียนเพียงแค่ฝั่งมันเพื่อตบตาผู้คนก็เท่านั้น ที่จริงแล้วเขาลอบใช้พลังเทพของตัวเองไปสลายพลังพิฆาตภายในหัวใจของชายชรา

       หลินเทียนถอนเข็มทั้งแปดเล่มออกมา เขามองไปที่สาวน้อยและกล่าวออกมา"เสร็จแล้ว อาการของเขาคงที่แล้วที่เหลือก็แค่รอรถพยาบา-..."

       วี่เหว่อ!!!ๆๆ

       หลินเทียนกล่าวยังไม่ทันจบเสียงไซเรนก็ดังมาจากระยะไกล 

       "รถพยาบาลมาถึงแล้วที่เหลือก็ให้พวกเขาจัดการ"หลินเทียนกล่าวจากนั้นก็ลุกเดินจากไป แน่นอนก่อนจากไปเขาก็ลากเพื่อนๆไปด้วย 

       ฝูงชนมองด้านหลังหลินเทียนเดินจากไปด้วยแววตาที่ชื่นชม แต่แล้วไม่นานดวงตาของฝูงชนก็เปลี่ยนขึ้นมาทันที

       "พ่อของฉันป่วยเป็นโรคประหลาดบางอย่างไม่มียาที่สามารถรักษาได้ ไม่แน่ชายหนุ่มคนนั้นอาจสามารถรักษาพ่อของฉันให้หายก็ได้!!"

       "แม่ของฉันเป็นโรคมะเร็ง! ไม่ได้ฉันต้องให้เขามารักษาแม่ของฉันให้ได้"

       "ฉันเป็นโรคเอดส์หวังว่าเขาจะมีทางรักษาให้หาย"

       "ปู่ของฉัน...."

       "...."

       ฝูงชนได้สติขึ้นมาและติดตามหลินเทียนเพื่อที่จะให้เขารักษาโรคต่างๆให้ 

       หลินเทียนได้เตรียมรับมือสถานการณ์นี้แล้ว เขาลากเพื่อนๆวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็วจนเหล่าฝูงชนตามไม่ทัน

       .........

       หลินเทียนลากเพื่อนวิ่งจนมาถึงที่จอดรถ เขาเหลือบมองด้านหลังจากนั้นก็ถอนหายใจออกมา 

      "เห้อ...พวกเขาตามมาไม่ทันแล้ว"หลินเทียนกล่าวพร้อมกับเอามือมาทาบอกด้วยความโล่งใจ เขาไม่อยากที่จะมีเรื่องปวดหัวตามมาอีก เรื่องที่ช่วยคนกำลังจะตายให้กลับมามีชีวิตอีกครั้งนั้นแน่นอนว่ามันจะต้องเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อ ไม่แน่อาจมีคนมาขอให้เขาไปช่วยเหลือใครอีก เขานั้นไม่อยากให้มันไปขัดกับธรรมชาติมากเกินไปไม่งั้นสวรรค์อาจโกรธได้ และเมื่อสวรรค์โกรธเขาก็ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะสามารถต้านทานได้ไหม

      หลังจากนี้เขาคิดว่าควรจะลดโชว์ความสามารถที่เหนือธรรมชาติ การที่แสดงความสามารถมากเกินไปอาจทำให้ชีวิตของเขาต่อจากนี้ไม่สงบสุขก็ได้ 

       "เออ เราจะไปไหนกันต่อ พวกนาย..."หลินเทียนหันหลังและกล่าวออกมา แต่ทว่าเขากล่าวไม่ทันจะได้จบเขาก็ต้องหยุดชะงักเมื่อสบกับสายตาแปลกๆของเพื่อนสองคน

       "ทำไมพวกนายสองคนมองฉันอย่างนี้ล่ะ"หลินเทียนเห็นว่านัยตาทั้งสี่ของเป่ยหยวนกับเจิ้งฟานได้เปล่งแสงประกายประหลาดออกมา 

       "หลินเทียนนายคือหมอเทวดาใช่ไหม"เป็นหยวนถามออกมา 

       "ใช่ นายต้องเป็นหมอเทวดาแน่ๆไม่คิดว่าฉันจะได้เป็นเพื่อนกับหมอเทวดา ต่อจากนี้ไปฉันก็ไม่ต้องกังวลถึงการเจ็บป่วยใดๆแล้ว"เจิ้งฟานกล่าวออกมาในขณะที่ดวงตาทั้งสองข้างเปล่งประกาย 

       สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับมนุษย์คืออะไร เงินทอง? ฐานะ? ทรัพย์สิน?แน่นอนว่าทั้งหมดอาจสำคัญบ้างแต่มันไม่ใช่ที่สุด สิ่งที่สำคัญที่สุดสำหรับมนุษย์นั้นก็คือสุขภาพที่ดีไม่เจ็บไม่ป่วย การที่เรามีสุขภาพที่ดีเราก็จะมีกำลังไปทำสิ่งต่างๆ เช่น หาเงินทอง หาชื่อเสียงฐานะ หาทรัพย์สิน แล้วก็ต่างๆอีกมากมาย เพราะฉะนั้นสุขภาพจึงเป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิต และการมีเพื่อเป็นหมอเทวดาหมายความว่าอย่างไร ก็หมายความว่าในชีวิตนี้พวกเขาจะไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับสุขภาพของเองอีกต่อไป ถ้าสุขภาพไม่ดีก็แค่ให้เพื่อนช่วยรักษาให้

       "พวกนายสองคนพูดอะไรกัน? ใครเป็นหมอเทวดา?"หลินเทียนเอ่ยถาม

       "ก็นายรักษาชายแก่ที่กำลังจะตายนั้นให้กลับมามีชีวิตอีกครั้งได้ แสดงว่านายเป็นหมอเทวดา"เป่ยหยวนกล่าวในขณะที่มองหลินเทียนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเคารพและยำเกรง