บทที่ 16
ทะเลเพลิงปะทุ
ขณะที่ลัวิร้องไห้ ทั้งสามคนไม่ได้สนใจเขาเลย เมื่อกวาดสายตาไปรอบ ๆ ก็เห็นเฉินเทียนเซิงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจก่อนพูดว่า
“สภาพแวดล้อมแถวนี้เหมาะจริง ๆ คราวนี้ก็เริ่มจาก ราดน้ำมันลงบนพื้น แล้วเกลี่ยดินเป็ชั้น ๆ และไปหาขวดเปล่ามาเพิ่มเพื่อทำโมโลตอฟ* จากนั้นก็ใช้รถมาจอดเรียงกันรอบ ๆ ปั๊ม เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว เราจะขับรถล่อฝูงซอมบี้มาที่นี่ แล้วจุดะเิ เท่านี้พวกมันก็จะทยอยเดินเข้าไปตายในกองไฟเอง”
*โมโลตอฟ = ะเิขวดที่มีต้นกำเนิดจากฟินแลนด์ โดยใช้ขวดเปล่าแล้วใส่เชื้อเพลิงที่นำไฟ เช่น น้ำมัน จากนั้นเอาเศษผ้าไปจุ่มแอลกอฮอล์หรือเคโซรีนเพื่อใช้เป็ชนวนติดไฟ เมื่อขว้างออกไปและขวดแตก ก็จะเกิดการะเิ
สองพี่น้องเข้าใจทุกอย่างทันทีหลังจากฟังจบ ก่อนอาสาไปหาขวดเปล่า
รายละเอียดในการทำโมโลตอฟต้องเรียนรู้และทำกันขึ้นมาเอง ในวันสิ้นโลก ใคร ๆ ก็ทำได้ทั้งนั้น แต่ตอนนี้เป็แค่วันที่สามหลังวันสิ้นโลก จึงยังไม่มีใครคิดทำขึ้นมา
“อย่าใส่น้ำมันเบนซินเยอะเกินไป ใส่แค่ครึ่งขวดก็มีแรงะเิมหาศาลแล้ว”
“จากนั้นใช้เศษผ้ามาอุดขวด โดยให้ปลายด้านหนึ่งอยู่ในขวด และปลายอีกด้านหนึ่งอยู่นอกขวด แบบนี้”
พี่น้องตระกูลลัวฉลาดมาก สามารถเรียนรู้การทำะเิโดยการสอนเพียงครั้งเดียว ทำให้ทั้งสามช่วยกันทำงานได้ไวมากขึ้น
เมื่อเห็นว่าการตื๊อหลานกลับมาคงเปล่าประโยชน์ ลัวิไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากมาช่วยพวกเขาอีกแรง ขณะเดียวกันเขาก็คอยถามเื่ส่วนตัวของเฉินเทียนเซิงไปด้วย
“ถามไรหน่อยสิ คุณมาจากหน่วยไหน?”
“ความลับ”
“อืม หน่วยราชการลับสินะ? แต่ว่างานของคุณต้องทำอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ?”
ลัวิเป็คนช่างพูด เหตุผลหลัก ๆ เป็เพราะเขาไม่ไว้ใจเฉินเทียนเซิง และกลัวว่าเฉินเทียนเซิงเป็คนไม่ดีที่คิดจะลักพาตัวหลานของเขาไป
เฉินเทียนเซิงไม่สนใจจะอธิบาย สิ่งสำคัญในตอนนี้คือการทำงาน ก่อนรุ่งสาง กับดักก็ถูกสร้างขึ้น ขั้นตอนต่อไปนั้นง่ายมาก แต่ก็เป็ส่วนที่สำคัญที่สุดเช่นกัน โดยมอบหมายให้ใครคนหนึ่งคอยดูลาดเลาเอาไว้
ลัวิอาสาทำหน้าที่นี้ แต่เฉินเทียนเซิงกลับไม่เชื่อใจ เพราะกลัวว่าคนอย่างเขาจะขี้ขลาดขึ้นมาและละทิ้งหน้าที่
แต่ลัวิยืนกรานว่าจะทำ
“ฉันไม่ปล่อยให้หลานทั้งสอง ไปเสี่ยงทำหน้าที่อันตรายแบบนั้นหรอก ฉันไม่ยอมเด็ดขาด อย่างน้อยถ้าพวกเขาอยู่กับคุณก็ยังปลอดภัยซะกว่า ดังนั้นผมจะอยู่ที่นี่เอง!”
“ก็ได้ ผมรับรองว่าจะดูแลพวกเขาให้ดีที่สุด”
“ต้องสาบานด้วย”
เฉินเทียนเซิงทำหน้าไม่ถูก
“ได้ๆๆ ผมสาบาน คุณไม่ต้องเป็ห่วง”
พี่น้องตระกูลลัวทั้งสองรีบขึ้นไปนั่งในรถตำรวจ เพื่อรอเข้าไปในเมืองด้วยสีหน้าตื่นเต้น
หลังจากรถตำรวจขับเข้าไปในเมือง ก็ได้เปิดเสียงไซเรนดังลั่น แล้วขับวนไปรอบ ๆ ไม่นานซอมบี้ก็แห่กันวิ่งตามรถมา จากจุดเริ่มต้น 800 ตัว ก็เพิ่มขึ้นถึง 1,000 ตัวในไม่ช้า
เมื่อเห็นว่าจำนวนซอมบี้ด้านหลังคงที่แล้ว เฉินเทียนเซิงจึงวนรถกลับ ก่อนลดความเร็วลงเหลือ 60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง และคอยเร่งความเร็วเป็ครั้งคราว เพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะกับซอมบี้ที่วิ่งตามมา ขณะเดียวกันก็สอนวิธีเอาตัวรอดให้กับเทพาในอนาคตทั้งสอง
“พวกซอมบี้ไม่มีสติปัญญา แต่อาศัยการรับรู้จากการได้ยินและการดมกลิ่น พวกมันไม่มีความรู้สึกเ็ป นอกจากนี้ ด้วยความเร็ว 40 กิโลเมตรต่อชั่วโมง พวกมันสามารถวิ่งไปได้ไกลโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ฉันถึงต้องขับรถด้วยความเร็วประมาณนี้ เพื่อล่อให้พวกมันมาติดกับ”
“คุณลุง รู้เื่ซอมบี้ดีจริง ๆ” ลัวเฟิงชื่นชมเขา
“เรียกฉันว่าพี่ ห้ามเรียกลุงเด็ดขาด”
“สวัสดีครับลุง”
เฉินเทียนเซิงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากอดทนฟัง
หลังจากนั้นไม่นาน ก่อนกลับมาถึงปั๊มน้ำมัน เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันขึ้น ซึ่งอาจทำให้แผนล่มได้
มีขบวนเฮลิคอปเตอร์บินผ่านมา ใบพัดที่ปะทะกับแรงลม ทำให้เกิดเสียงดังกึกก้อง จนสามารถดึงดูดความสนใจของซอมบี้ได้
“เวรแล้วไง!”
นอกจากเฉินเทียนเซิงจะใแล้ว เขายังเกิดความสงสัยเกี่ยวกับขบวนเฮลิคอปเตอร์ที่โผล่มาอีกด้วย
ขณะเดียวกันมีคนมองลงมาจากเฮลิคอปเตอร์ เห็นว่ารถตำรวจคันหนึ่งที่เปิดเสียงไซเรนกำลังถูกฝูงซอมบี้วิ่งไล่ตามอยู่ นี่คือการฆ่าตัวตายรึเปล่า?
“พวกเราควรช่วยเขาดีไหม?”
“ไม่ต้อง อย่าลืมสิหน้าที่ของเราคือการส่งเสบียง อย่าไปยุ่งเื่ของคนอื่นเลย”
จู่ ๆ เฮลิคอปเตอร์ก็บินตามมา เสียงใบพัดทำให้ซอมบี้บางส่วนแตกฝูง ทำให้เฉินเทียนเซิงต้องขับวนกลับไปในเมือง
พฤติกรรมเหมือนฆ่าตัวตายแบบนี้ ดึงดูดความสนใจของคนบนเฮลิคอปเตอร์ไม่น้อย
ไม่นานลำโพงจากเฮลิคอปเตอร์ดังขึ้นว่า
“ฟังนะคนด้านล่าง รีบขับออกนอกเมืองไปซะ เดี๋ยวเราจะช่วยล่อซอมบี้ไปทางอื่น!”
รถตำรวจลดกระจกลง ก่อนจะแขนยื่นออกมา แล้วชูนิ้วกลางตอบกลับ
“เฮ้อ ให้ตายเถอะ คนขับต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ”
“ปล่อยไปเถอะ ทำงานของเราดีกว่า”
เฮลิคอปเตอร์บินห่างออกไป แม้เฮลิคอปเตอร์ทำให้ซอมบี้แตกฝูงไปบางส่วน แต่รถตำรวจก็ล่อพวกมันกลับมาได้ ไม่นานทุกอย่างก็กลับมาเข้าที่เข้าทาง เมื่อนำฝูงซอมบี้มาใกล้ปั๊มน้ำมันมากขึ้น เฉินเทียนเซิงจึงเร่งความเร็วและกดแตรรถเพื่อส่งสัญญาณ
เหตุผลแรกที่ทำแบบนั้นคือเพื่อดึงดูดซอมบี้ เหตุผลที่สองคือเพื่อเตือนลัวิ
เฉินเทียนเซิงไม่ผิดหวัง ลัวิเตรียมพร้อมอยู่ที่จุดนัดหมายแล้ว รถตำรวจขับมาถึงหน้าปั๊มน้ำมัน ก่อนจอดอยู่ข้างประตู จากนั้นลัวิรีบล็อกประตูให้เหลือทางเข้าออกทางเดียว แล้ววิ่งไปขึ้นรถ ทันใดนั้นเฉินเทียนเซิงก็เหยียบคันเร่งทันที
“เอาเลย!”
สิ้นเสียงคำสั่ง ลัวหลงรอเวลานี้มานานแล้ว
เขาจุดโมโลตอฟด้วยไฟแช็กแล้วโยนเข้าไปในปั๊มน้ำมัน
ขณะเดียวกันฝูงซอมบี้ส่วนใหญ่ เดินเข้าไปออกันในปั๊มน้ำมันจนล้นทะลักออกมา
เมื่อโมโลตอฟตกลงบนพื้น ก็เกิดการะเิอย่างรุนแรง เปลี่ยนให้ปั๊มน้ำมันกลายเป็ทะเลเพลิง
รถตำรวจวิ่งด้วยความเร็วสูงสุด ในขณะที่ไฟลุกลามไปตามคราบน้ำมัน หลังจากปั๊มน้ำมันะเิ
นอกจากนี้ เมื่อเปลวไฟลามไปโดนขวดโมโลตอฟที่วางอยู่ตามมุมต่าง ๆ บนถนนก็เกิดการะเิทันที ซอมบี้ทั้งฝูงถูกกลืนหายไปในทะเลเพลิง และซอมบี้บางส่วนที่อยู่นอกพื้นที่ก็เดินเข้ามายังกองไฟ
หลังจากนั้นรถตำรวจขับมาจอดในพื้นที่ปลอดภัย กลุ่มผู้รอดชีวิตยืนดูปั๊มน้ำมันที่กลายเป็ทะเลเพลิง ลัวิหยิบบุหรี่ออกมาหนึ่งซองแล้วแบ่งให้เฉินเทียนเซิง
เมื่อเขารับบุหรี่มา ลัวหลงก็รีบหยิบไฟแช็กออกมาแล้วจุดบุหรี่ให้
เฉินเทียนเซิงถอนหายใจ ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงสบาย ๆ ว่า
“เจ๋งไปเลย!”
เขารู้สึกสบายใจมาก เมื่อนึกถึงคะแนนที่จะได้รับมากขึ้นเรื่อย ๆ
ต่างจากลัวิที่มีสีหน้าซีดเซียว ไม่นานเขาก็พูดขึ้นว่า
“รู้ไหมว่าการเผาปั๊มน้ำมัน มีโทษจำคุกกี่ปี?”
เฉินเทียนเซิงตอบกลับด้วยรอยยิ้ม “นั่นมันเมื่อก่อน นี่มันวันสิ้นโลกแล้ว ไม่ผิดหรอกถ้าทำลงไปเพื่อฆ่าซอมบี้”
ลัวิได้ยินก็พูดไม่ออก ก่อนพึมพำเบา ๆ ว่า “ทุกอย่างเปลี่ยนจากหน้ามือเป็หลังมือ เกิดอะไรขึ้นกับโลกของเรากันแน่?”
“ไม่มีใครรู้”
ในขณะที่ทั้งสองถอนหายใจ พี่น้องตระกูลลัวกลับแสดงสีหน้าตื่นเต้น เป็ครั้งแรกในชีวิตที่ได้เห็นการต่อสู้ครั้งใหญ่แบบนี้ และทั้งหมดนี้เป็ชีวิตที่พวกเขาโหยหามากที่สุด
เวลานี้กองเพลิงที่ปั๊มน้ำมันยังคงลุกไหม้ เหมือนที่ เฉินเทียนเซิงพูดไว้เลย พวกซอมบี้นั้นไม่ต่างจากแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ เมื่อซอมบี้บางตัวเดินเข้าไป ซอมบี้ตัวอื่นที่ได้ยินเสียงฝีเท้าก็เดินตามกันเข้าไปเพิ่ม
นอกจากนี้ ทางฝั่งเฮลิคอปเตอร์ที่กำลังปฏิบัติภารกิจอยู่ พอพบเห็นควันหนาทึบลอยขึ้นฟ้าจากแถวชานเมือง พวกเขาจึงย้อนกลับไปดู
เมื่อมาถึงในไม่กี่นาที นักบินบนเฮลิคอปเตอร์ก็ใจนอ้าปากค้าง
เมื่อเห็นรถตำรวจที่คุ้นตา ปั๊มน้ำมันที่ลุกเป็ไฟ และฝูงซอมบี้ที่โดนแผดเผา
พวกเขารู้สึกประหลาดใจอย่างมาก และแล้วก็เข้าใจถึงจุดประสงค์ของรถตำรวจที่ขับล่อฝูงซอมบี้
“รีบกลับกันเถอะ พวกเราต้องรายงานเื่นี้!”
ไม่นานพวกเขาก็รีบบินกลับไปที่กองกำลัง เพื่อรายงานถึงสิ่งที่เห็นให้ผู้บังคับบัญชาทราบ
“ที่คุณพูดเป็ความจริงเหรอ?”
“พวกเรายืนยันครับ ตอนนี้ไฟยังไหม้ปั๊มน้ำมันตรงชานเมืองอยู่ และนั่นคือสาเหตุที่ทำให้เกิดควันหนาทึบแถวนั้นครับ!”
ผู้บังคับบัญชารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาและกดโทรออกอย่างไม่ลังเล
“แจ้งหน่วยรบทั้งหมด ให้มารวมตัวกันเดี๋ยวนี้!”
“ถึงเวลาที่เราต้องจัดการบ้างแล้ว ก่อนหมดวัน เราเหลือเวลาอีก 2 ชั่วโมง เราต้องเปิดเส้นทางั้แ่ชานเมืองไปถึงเมืองหลวง เพื่อให้ทีมกู้ภัยเข้าพื้นที่ได้”
ความจริงเฉินเทียนเซิงรู้อยู่แก่ใจดีว่า การกระทำของเขาจะช่วยอำนวยความสะดวกให้กองกำลังมากแค่ไหน
เพียงแต่เฉินเทียนเซิงไม่รู้ว่า หลังจากนี้ลัวิจะได้รับเครดิตทั้งหมดสำหรับความสำเร็จที่เขาเป็คนคิดและลงมือทำ
8K
