ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่143 กุมภีล์เกล็ดเพชร

กริชเพชรกลับมีทาทีไม่ค่อยพอใจ เดินหนีไปหน้าตาเฉย ซึ่งผิดแผกแตกต่าง กับเหล่าอสูรทั่วไป ถ้าได้ยินเรื่องสมบัติหรือของเทพ ซึ่งเป็นทรัพยากรล้ำค่าเหล่านี้ ต่างตาลุกวาวด้วยความละโมบต้องขอมีส่วน แต่เขากลับไม่เป็นเช่นนั้น เดินหนีไปแบบไม่ไยดีเลยสักนิดเดียว

กริชเพชรเดินออกมาจากกลุ่มที่ทะเลาะกันเรื่องมาหาสมบัติ เขากลายร่างเป็นหนอนชิเมโจได๋ระดับสามอีกครั้ง ชายหนุ่มบินลัดเลาะจากที่นั่นไป อย่างน้อยวันนี้หญิงสาวก็คงปลอดภัย

เขาเชื่อในท่าทีคำพูดของชายร่างใหญ่แม้ว่าจะหยาบกระด้างบ้าง แต่ความรู้สึกของกริชเพชรเขาก็ไม่ได้เลวร้ายจนขนาดจะไม่รักษาคำมั่นสัญญา ชายหนุ่มรู้สึกคุ้มแล้วสำหรับเนื้อมังกรสามหัวกับดวงจิตแก่นแท้ของมัน คงจะสามารถนำไปปรุงอาหารสุกได้ให้คุณค่าที่ดีแก่องค์หญิงเจ้าเฟิงและ

หลงไป๋ได้อย่างสบาย เขาสนใจจุดนี้มากกว่า ดังนั้นกริชเพชรจึงมุ่งหน้าตรงไปยังเป้าหมายเดิม คือดินแดนอาณาจักรสุสานนางฟ้า ขณะที่ชายหนุ่มจากไปทุกคนต่างหันมามองหน้ากัน

"ข้าว่าเอาอย่างนี้ดีกว่า วันนี้ถือว่าเป็นภารกิจพิเศษ พวกเราจะร่วมมือกับเจ้าในการเข้าไปหาสมบัติมีอะไรเราแบ่งครึ่งกัน สำหรับผนึกวิญญาณภูตขั้นสูงตามตำนานเล่าขานเราก็ไม่รู้ว่ามันจะมีคุณค่าสักเพียงใด เพื่อเห็นแก่หน้าคนผู้นั้นพวกเราก็ทำตามเขาสักครั้ง เมื่อเขาช่วยชีวิตพวกเรา พวกเราก็จะไว้ชีวิตเจ้าเช่นกัน.."

เสียงของคนร่างใหญ่พูดขึ้นขณะมองจ้องหน้าหมาล่า

"ข้าต่างหากที่เมตตาไว้ชีวิตพวกเจ้า ตอนนี้พลังชาร์จอสูรของข้าฟื้นฟูจนอยู่ในสภาพปกติสมบูรณ์แล้ว สามารถยิงกับเจ้าได้อีกทั้งวัน พลังเทพจักรกลของข้าชาร์จเต็มกำลังเต็มที่แล้ว เจ้าไม่รู้หรอกว่าข้าสามารถชาร์จพลังให้เต็มได้ ไม่ถึงสองก้านธูปไหม้.."

นางพูดด้วยท่าทีผยอง ในช่วงเวลาที่กำลังคุยกับห้าสิงห์ นางก็แอบลักลอบผนึกกำลัง ชาร์จพลังวิญญาณอาวุธจักรกลไปพร้อมๆ กัน

ชายร่างใหญ่ยกยิ้มสูงเขาเริ่มขี้เกียจทะเลาะกับนาง แม้ว่ากายอสูร ของหญิงสาว จะอยู่ในระดับสูง แต่ถ้าถูกพวกเขากลุ้มรุมอีกครั้ง นางก็มีสภาพเหมือนหมาจิ้งจอก รุมกัดนางสิงห์ยังไงยังงัน สุดท้ายก็คือนางอ่อนกำลังลงเหมือนเดิม "เอาเถอะเจ้าจะพูดอะไรก็พูด ข้าคร้านจะทะเลาะกับเจ้าแล้ว ตกลงเจ้าจะเอาตามวิธีที่ข้าแนะนำหรือไม่.."

ชายร่างใหญ่กล่าวด้วยความรำคาญ

"เอาสิ..ข้าก็ให้เกียรติชายผู้นั้นเหมือนกัน ตกลงตามนั้น..."

หญิงสาวพยักหน้า นางก็ไม่รู้เหมือนกันว่าในถ้ำที่นางดั้นด้นหาผนึกวิญญาณเทพ มันจะมีจริงหรือเปล่า แต่ถ้าเกิดมันมีจริงแล้วมีอันตรายเหมือนเมื่อคู่ ที่นางชิงหนีเข้าไปในถ้ำเจอมังกรสามหัวเข้าเกือบเอาชีวิตไม่รอด

มีพวกนี้ทั้งห้าคนอยู่ด้วยอะไรมันก็คงจะดูดี แม้วันนี้ รวมกำลังกับพวกเขามันก็ไม่เสียหายอะไรไม่ถือว่าขายหน้า

เพราะกริชเพชรขอร้องนางไว้แล้ว ทั้งหกคนเคลื่อนกายเข้าไปด้านในถ้ำ ไอ้คนที่ถูกมังกรพ่นไฟใส่ และอีกคนที่ถูกปืนของหมาล่า เข้าไปแต่ก็ได้รับการรักษาเยียวยาจนอยู่ในสภาพปกติ

พวกเขาค่อยๆ เข้าไปอย่างระมัดระวัง สภาพของถ้ำกว้างพอสมควรสำหรับพวกเขาทั้งหก

ที่นี่มันเหมือนเป็นที่อาศัยของเจ้ามังกรสามหัวตัวร้าย มีกระดูกซี่โครงของสัตว์ทั้งหลายเกลื่อนกลาดอยู่ด้านซ้ายของถ้ำ

พอพวกเขาเดินเข้าไปด้านในสักพักก็พบเป็นที่กว้างโปร่ง มีเสียงน้ำไหลอยู่ในถ้ำดังมาไกลๆ ทำให้แต่ละคนต่างมองหน้ากัน

หญิงสาวเรียกอาวุธมาไว้ในมืออีกครั้ง เตรียมระมัดระวังตัว ทุกคนต่างทำตามนางค่อยๆ เดินลัดเลาะเข้าไปด้านในคนทั้งห้าเปลี่ยนรูปร่างการเดิน เป็นค่ายกลเฉพาะตัวของพวกเขาดุจดังเสือดำอันปราดเปรียว กำลังย่างสามขุมเข้าหาเหยื่อ ที่อยู่ตรงหน้ามันเงียบกริบจนน่าเกรงขาม

พวกเขาเดินตามเสียงน้ำไหลสุดท้ายก็มายืนอยู่กลางบึงใหญ่มีต้นไม้รากไม้มหึมาฝังลงไปในบึงนั้น ลำต้นของมันทะลุขึ้นเพดานถ้ำมันคงเป็นต้นไม้ชนิดหนึ่งที่หยั่งรากเข้ามาด้านใน

มีพลังบางอย่างส่งไอขึ้นมาจากผิวบึงน้ำสีขาวใส เดือดปุดๆ เหมือนกับน้ำกรดขนาดใหญ่ ส่งไอกัดกร่อนกระจายไปทั่วรอบบริเวณ เหมือนกลิ่นกำมะถัน น้ำไหลที่ตกลงมาจากซอกใต้รากไม้ขนาดใหญ่กระทบกับน้ำกรดเบื้องล่างเสียงดังซ่าๆ เกิดเป็นไอร้อนเหมือนน้ำร้อนที่พุ่งกระจายขึ้นเบื้องบน

"โอ้ที่นี่มันเป็นที่ฝึกกายของมังกร สามหัว ถึงว่าพลังน้ำกรดของมันจึงร้ายกาจ ข้าเชื่อมั่นถึงสาม ส่วนว่าที่นี่ต้องมีผลึกวิญญาณเทพสามธาตุ ระดับเทพอยู่แน่นอน พวกเราเริ่มค้นหากันเถอะ..."

หญิงสาวกล่าวพร้อมกับหันไปบอกไอ้คนตัวใหญ่

"ตกลงถ้าใครได้สมบัติไปก็ถือว่าคนนั้นโชคดี วันนี้เราจะไม่ยุ่งเกี่ยวกันและกัน แบ่งปันด้วยต่างคนต่างหา.."

ชายร่างใหญ่หันไปบอกหญิงสาว หมาล่าพยักหน้าทะยานตัวไปด้านข้าง ไอพ่นรองเท้าของนางเกิดเป็นไอเอลซ่าลอยเหนือน้ำ

กลุ่มของสิงห์สั่งป่าก็กลายร่างเป็นสิงห์ตัวมหึมาตะกุยไปด้วยท้าวทั้งสี่ ออกไปด้านข้างที่มีต้นไม้ใหญ่ฝังลงไปในน้ำกรด พวกเขารู้สึกแปลกใจมากๆ ว่ามันสามารถมีชีวิตได้ยังไงที่หยั่งรากลงไปดูดซับน้ำกรดนั้นมาเป็นอาหารของมันได้

'ต้นไม้นี้ต้องเป็นต้นไม้วิเศษมีคุณค่าเราต้องค้นหาสืบประวัติของมัน..'

คนร่างใหญ่คิดขณะที่เขาพุ่งเข้าไปด้านข้างพบเห็นรูถ้ำเล็กๆ อยู่ใต้รากไม้ใหญ่ด้านใน คนทั้งห้าก็ทะยานหายเข้าไปในนั้นอย่างรวดเร็ว ส่วนหมาล่าลอยตัวกลางอากาศ นางหยิบวัตถุขึ้นมาบนมือพร้อมกับร่ายคาถา

"เกราะเทพจักรกล"

ฉับพลันเกราะสีดำก็ปกคลุมร่างนางไว้

"ไป! "

ตูมมม! ซ่า!

เสียงคำรามของหญิงสาวอย่างเด็ดเดี่ยวพร้อมกับพุ่งลงไปในน้ำกรด นางได้แผนที่ มาและศึกษาอย่างดีว่าในบึงน้ำกรดมีของซ่อนอยู่ด้านล่าง และนางเองเป็นผู้พบกุญแจที่จะเปิดกล่องสมบัตินั้น นางจึงเตรียมการมาหนึ่งปีเต็มๆ ที่จะแสวงหาเกราะเทพจักรกลอันแข็งแกร่งสามารถทนทานต่อการกัดกร่อนของกรดหรือการเผาไหม้ของไฟ

แต่มันเสียอย่างเดียวไม่สามารถทนพลังไฟฟ้าได้นางจึงไม่ได้เอามันออกมาใช้ ระหว่างการต่อสู้กับเจ้ามังกรสามหัว และอีกอย่างหญิงสาวกลัวพวกสิงห์สั่งป่าทั้งห้าเห็นแล้ว เกิดละโมบ ฆ่านางแย่งเอาของวิเศษไป แม้ว่านางจะเป็นคนโมโหร้ายปากเจ็บ แต่ความเฉลียวฉลาดก็ไม่เป็นรองใคร

ดังนั้นหญิงสาวจึงรอให้คนทั้งห้าไปก่อน นางจึงหายลงไปกลางบึงน้ำกรดที่เดือดพล่าน ดำผุดดำว่ายมุดลงด้านล่างอย่างรวดเร็ว ในมือของหญิงสาวปรากฏลำแสงพุ่งออกมาจากถุงมือเหล็กของนาง มันเหมือนไฟฉายที่ให้ความสว่างจ้ายิ่งกว่าสปอร์ตไลท์ใช้เวลาเกือบหนึ่งจิบชา

นางก็ลงไปถึงก้นบึงใหญ่ด้านล่าง ความป่วนปั่นเข้มข้นของน้ำกรดมันเหมือนจะทำลายเกราะของนางได้ตลอดเวลา หญิงสาวรู้สึกถึงความเดือดพล่านของพลังที่กัดกร่อนสูงขึ้นเรื่อยๆ

นางเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้ขึ้นคุ้มครองเกราะเทพอีกชั้น ด้วยม่านบาเรียสีเหล็ก เป็นความสามารถเฉพาะตัวของชนเผ่าจักรกล สุดท้ายนาง ก็เห็นกล่องสีทองกล่องหนึ่งวางจมอยู่ใต้บึงน้ำกรด มันน่าแปลกใจมากๆ กล่องนี้สามารถทนทานแรงกัดกร่อนของน้ำกรดมาเป็นหมื่นๆ ปี มันช่างเป็นอะไรที่น่าอัศจรรย์ใจสุดๆ

หญิงสาวใช้มือของนางยกกล่องขึ้นแล้ว จับเข้ามันไปไว้ในถุงนิมิตขั้นยอดเยี่ยมของนาง เพียงแต่มือของหญิงสาวสัมผัสกับกล่องเท่านั้น

ครืนนนนนน! ครืนนนนน~!

เสียงครืนครืนก็ดังมาจากในถ้ำใต้รากไม้ใหญ่น้ำที่นิ่งสงบเกิดอาการสั่นไหวอย่างรุนแรง หญิงสาวถีบตัวคว้ากล่องได้ก็ทะยานขึ้นสู่เบื้องบนทันที คลื่นน้ำจากใต้บึงน้ำกรดเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างรุนแรงเดือดเป็นฟองพร้อมกับเสียงที่เหมือนมีอันตรายกระทบปราสาทของหญิงสาวจนขนของนางลุกเกรียว

แควก.! แควก! ตูม! ตูม.!

เหมือนมีสัตว์ร้ายกำลังว่ายน้ำออกมาจากโพรงใต้ต้นไม้ใหญ่ หญิงสาวใช้ความเร็วในการเคลื่อนที่หลบหนีออกมา สุดท้ายนางก็ทะลึ่งพรวดขึ้นบนผิวน้ำม้วนตัวตีลังกาลงบนพื้นออกวิ่ง

ตูม.! ตูม.! ตูม..!!!

เปี๊ยะ.! เปี๊ยะ..!!!

เสียงดังสนั่นตามหลังหญิงสาวมาเช่นกัน นางเหลือบตาไปมองดูเห็นจระเข้ตัวใหญ่คลานออกมาจากบึงในทุกทิศทุกทางมันอ้าปากกว้างเขี้ยวทั้งสองข้างเหมือนประจุไฟฟ้าลบและบวกส่งประกายแรงช็อตเหมือนกับเครื่องช็อตไฟฟ้าพุ่งเป็นกระแสสลับออกทำลายเป้าหมายเสียงดังสนั่นลั่นถ้ำ

เปรี้ยง!

"อ๊าสสสสสสส!! "

หมาล่าวิ่งสุดชีวิตระเบิดพลังไอพ่นรองเท้าของนางหลบหนีไปปากถ้ำอย่างรวดเร็ว เสียงร้องโหยหวนดังมาจากด้านหลัง สิงห์สั่งป่าทั้งห้าตะกุยตามหลังนางมาติดๆ มีผู้หนึ่งถูกจระเข้ยักษ์คาบคอช็อตไหม้กลายเป็นจุณส่งกลิ่นเนื้อเหม็นไหม้ตลบอบอวล

"นางตัวร้ายเจ้าไปเอาอะไรของภูตอสูรพวกนี้มามันถึงเดือดดาลขนาดนี้ เจ้ามีอะไรไม่ได้บอกข้ารึ.."

เสียงของชายร่างใหญ่ตะกุยทะยานตามหญิงสาวมาติดๆ ตะโกนถามนาง

"ข้าไม่รู้ข้ายังไม่ได้ทำอะไรเพียงดำลงไปในน้ำ ก็เจอไอ้พวกภูตอสูรจระเข้เหล่านี้ มันไล่ตามกวดข้ามาติดๆ พวกเราหนีออกจากที่นี่เถอะ.."

ความเร็วของฝีมือคนร่างใหญ่เมื่อกลายร่างเป็น สิงห์สั่งป่า มันจึงมีฝีเท้าในการวิ่งรวดเร็วกว่าพรรคพวก เสียงร้องโหยหวนของลูกน้องทั้งสี่ดังเป็นระยะๆ

ควับๆ ๆ ๆ!!

"อ๊าาาาา/ อ๊าาา/ อ๊าสสสสสสส~! "

มันรวดเร็วมากพวกเขาเคลื่อนกายยังไม่ทันพ้นปากถ้ำ ก็ถูกกัดกินตายไปสามคน เขาได้ยินเสียงคนที่สี่ ร้องอย่างโหยหวนด้วยความเจ็บปวด แล้วเงียบไป

ชายร่างใหญ่กัดฟันเอาตัวรอดสุดชีวิต ตอนนี้เขาไม่สามารถจะช่วยใครได้แม้แต่ตัวเอง พลังการรบของพวกภูตอสูรเหล่านี้มีมากเหลือเกินนับเป็น สิบตัวกายอสูรของมันก็สูงส่งระดับเหนือกว่าพวกมันหลายคนอาจจะอยู่ในขั้นราชันย์ระดับแปด มีทางเดียวคือต้องหนีเอาชีวิตรอดให้ได้เท่านั้น

ตูมๆ ๆ!!

เสียงตูมตูมดังสนั่นเขาเหลือบไปมองพรรคพวกคนสุดท้ายร่างไหม้เกรียมเพราะถูกไฟฟ้าช็อตกก่อนที่จะถูกเจ้าภูตอสูรร้ายฆ่ากลืนกินหายเข้าไปในท้อง

"พวกเราแยกทางกันหนีขืนไปด้วยกันโดนมันไล่ตามตายทั้งคู่แน่ๆ .."

หมาล่าพูดพร้อมกับเร่งเครื่องรองเท้าไอพ่นหนีสุดชีวิต นางตัดสินใจวิ่งตรงไปในทิศทางที่ชายหนุ่มประหลาดจากไป อย่างน้อยหญิงสาวก็คาดหวังว่าถ้าไม่โชคร้ายเกินไปอาจจะเจอเขา และยื่นมือช่วยนางอีกเป็นครั้งที่สอง

ตูมมมมมม!!

'โอ้แม่เจ้า..'

เสียงของหญิงสาวอุทานอย่างตกใจ เสียงระเบิดดังตูมปากถ้ำกระจัดกระจายร่างของภูตอสูรจระเข้ยักษ์ขนาดพันฟุต ก็ปรากฏขึ้นมันเป็นกุมภีล์เกล็ดเพชรที่อยู่ในตำนาน

แม้ว่ามันเป็นเพียงวิญญาณภูตอสูรเท่านั้น แต่ก็มีพลังอำนาจการรบล้นเหลือ มันคงเป็นผู้พิทักษ์กล่องที่หมาล่าขโมยมา ลูกสมุนของกุมภีล์กล็ดเพชรวิ่งนำหน้า ขนาดของมันอย่างน้อยห้าร้อยฟุตขึ้น

พลังของพวกจรเข้ยักษ์ ที่มันพ่นไฟฟ้าด้วยเขี้ยวทั้งคู่เป็นคลื่นกระแสสลับ ระเบิดต้นไม้และก้อนหินที่อยู่ข้างทางราบเป็นหน้ากลอง นับได้กับตัวหัวหน้าใหญ่ของมันมีถึงเจ็ดตัว หญิงสาวขนลุกขนพองเร่งสปีดหนีสุดชีวิตหมายจะไปหากริชเพชรให้เจอ

​

................................................................................................................................................................................