ในจังหวะที่กาโช่เข้าถึงตัว
“ฟ้าววว!”
นาฟก็เคลื่อนไหวเงาร่างของเขาเหมือนจะหายวับไปชั่วพริบตาก่อนจะปรากฏขึ้นอีกครั้งในตำแหน่งที่อยู่ห่างออกไปไม่กี่ก้าว
“เปรี้ยงงงง”
ดาบลาวาของกาโช่ฟาดลงอย่างแรงเฉียดผ่านตำแหน่งที่นาฟยืนก่อนหน้านี้เพียงเสี้ยววินาทีพื้นถ้ำถูกฟันจนแตกออกเป็นร่องลึก ลาวาร้อนแรงไหลซึมออกมา
กาโช่หันขวับดวงตาที่เต็มไปด้วยโทสะมองจ้องไปที่นาฟ
ปลดปล่อยแรงกดดันของผู้ใช้พลังระดับสูงกระจายครอบคลุมทั่วบริเวณ
"จะหนีไปไหน?!"
กาโช่คำรามอีกครั้ง พลังลาวาปะทุรอบตัวเขาดาบในมือเขาเปล่งแสงเจิดจ้าราวกับเตรียมเผาผลาญทุกสิ่งตรงหน้า ขณะที่นาฟในตอนนี้โดนแรงกดของผู้ใช้พลังระดับสูงกดดันใส่ร่างกายไม่สามารถขยับตัวได้
กาโช่คำรามอย่างดุดันพลังงานสีแดงฉานที่เดือดพล่านรอบตัวเขาแผ่ขยายออกมาราวกับระเบิดลาวาความร้อนมหาศาลแผ่ปกคลุมทั่วบริเวณจนทุกสิ่งหยุดนิ่ง มวลพลังมหาศาลนี้กดดันนาฟจนขยับตัวไม่ได้ความรู้สึกเหมือนถูกโซ่พลังงานมองไม่เห็นพันธนาการไว้แน่น
"นี่คือพลังของผู้ใช้พลังระดับ 7 .....ที่แท้จริง เจ้าหนู!"
กาโช่ตะโกนก้องร่างของเขาพุ่งตัวด้วยความเร็วสูงเข้าหานาฟ ดาบลาวาในมือเปล่งแสงเจิดจ้าราวกับจะฉีกกระชากทุกสิ่งตรงหน้า
ทีน่าที่อยู่ห่างออกไปมองดูเหตุการณ์ด้วยความตกตะลึงและสิ้นหวัง
ในวินาทีที่ดาบลาวากำลังจะฟาดลงนาฟกัดฟันและหยิบเหรียญตราที่เก็บไว้อย่างล้ำค่าเหรียญตรานั้นส่องแสงสีทองระยิบระยับราวกับแสงแห่งทวยเทพ
“ซูมมมม!”
ทันใดนั้นเองเหรียญตราราชวงศ์ก็แปรเปลี่ยนเป็นระฆังแสงสีทองขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นล้อมรอบตัวนาฟ
เสียงกังวานนุ่มนวลดังก้องในอากาศราวกับเป็นเสียงจากอีกโลกหนึ่ง แสงสีทองปกคลุมทุกสิ่งรอบตัวนาฟทำให้ทุกความร้อนและพลังลาวาของกาโช่ถูกสะกดข่มไว้
ดาบลาวาของกาโช่ฟาดกระทบกับแสงระฆังแต่แทนที่จะแตกทะลุผ่านออกไป กลับสะท้อนกลับราวกับฟันใส่ผนังที่ไม่อาจทะลวงได้
"อะไรนะ!"
กาโช่ถอยหลังไปหนึ่งก้าวดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ
"พลังป้องกันนี่...มัน?! ......เจ้าเด็กคนนี้เอาของแบบนี้มาจากไหน!"
นาฟที่อยู่ในระฆังแสงยังคงยืนอย่างมั่นคงแม้ใบหน้าจะซีดเผือดจากแรงกดดันก่อนหน้าแต่ดวงตาของเขายังคงจ้องมองกาโช่อย่างแน่วแน่
แสงจากระฆังสีทองยังคงส่องประกายอย่างงดงามท่ามกลางถ้ำลึก
“ย๊ากกกก!”
กาโช่คำรามอย่างเกรี้ยวกราดดาบลาวาในมือเปล่งแสงแดงฉานฟาดใส่ระฆังแสงทองอีกครั้ง
“เปรี้ยงงงง!”
ระฆังสีทองยังคงตั้งมั่นอยู่ราวกับปราการแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่อาจทะลุผ่าน
แต่นาฟที่อยู่ภายใต้ระฆังแสงทองนี้กลับรู้สึกได้ทันทีว่า พลังป้องกันของเหรียญตราราชวงศ์นี้ กำลังจะหมดไป
"แก.....ข้าจะเผาแกทั้งเป็น!"
กาโช่ตวาดลั่นด้วยความเดือดดาล ความร้อนจากลาวาของเขาแผ่กระจายไปทั่วจนแม้แต่พื้นหินยังละลายเป็นของเหลว
แต่ในเสี้ยววินาทีที่เขากำลังจะฟาดดาบเข้าใส่ระฆังอีกครั้งเขาก็รู้สึกถึงความผิดปกติบางอย่างที่ขา
“ซู่!”
เสียงลาวาเดือดพล่านดังขึ้นมาจากใต้ดินกาโช่รู้สึกถึงความร้อนอันรุนแรงที่แผ่ซ่านเข้าสู่ร่างกาย
ลาวาเล็กละเอียดระดับเซลล์พุ่งทะยานขึ้นมาจากใต้ดินราวกับมีชีวิตมันเกาะกุมและแทรกซึมเข้าสู่ผิวหนังของขาทั้งสองข้าง
"อ๊ากกกกก!"
กาโช่ร้องลั่นความเจ็บปวดราวกับขาถูกไฟนรกเผาไหม้ เขาพยายามสะบัดขาเพื่อปลดปล่อยตัวเองจากลาวาแต่ไม่เป็นผล
ร่างของทีน่าปรากฏเข้ามาใกล้อีกครั้งแม้ร่างกายของเธอจะบอบช้ำและพลังเกือบหมดสิ้นแต่ดวงตาของเธอยังคงเปล่งประกายแห่งความมุ่งมั่น
"จบสิ้นซะทีนะ...กาโช่!"
ทีน่ากล่าวเสียงแผ่วเบา แต่หนักแน่น
กาโช่หันไปมองทีน่าด้วยความโกรธดวงตาของเขาเต็มไปด้วยไฟแห่งความคั่งแค้น
"ทีน่า! เจ้าคิดว่าแค่ลาวาเล็กๆนี้จะหยุดข้าได้หรือ?! ข้าคือผู้ที่กำลังจะก้าวขึ้นเป็นปราชญ์!"
ทีน่าหายใจหนัก แต่ยังคงยืนหยัดด้วยแรงใจสุดท้าย ขณะที่ลาวาระดับเซลล์ที่เธอปลดปล่อยยังคงเผาไหม้ขาของกาโช่ทำให้เขาทรุดตัวลงชั่วขณะ ท่ามกลางเสียงคำรามด้วยความเจ็บปวดและโกรธแค้นของกาโช่
ร่างกายช่วงล่างถูกลาวาระดับเซลล์ของทีน่าเผาไหม้จนเสียหายเกินเยียวยา
เขากัดฟันแน่นพยายามรวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายเพื่อหาทางเอาตัวรอดดวงตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความโกรธแค้นของเขาสอดส่ายมองหาเป้าหมาย
"มันหายไป!"
กาโช่พึมพำเสียงข่มขื่น
แต่ก่อนที่เขาจะทันได้ตอบคำถามนั้นกับตัวเองเสียงหวีดแหวกอากาศดังขึ้นมาจากเบื้องบน
“ฟุ่บ!”
ในเสี้ยววินาทีนั้นเองร่างของนาฟพุ่งทะยานลงมาจากอากาศ ดวงตาของเด็กหนุ่มฉายแววแน่วแน่และทรงพลัง
กำไลข้อมือขวาของเขาแปรเปลี่ยนไปเป็นดาบใบหนาเล่มใหญ่ลวดลายแกะสลักบนดาบส่องแสงระยิบระยับลวดลายนั้นดูเหมือนอักขระโบราณที่เปี่ยมด้วยพลังลี้ลับ ราวกับมันเป็นอาวุธแห่งตำนานที่มีชีวิต
"ครืนนนน!”
พลังคลื่นสุญญากาศอันไร้ตัวตนถูกรวมเข้ากับใบดาบทักษะเสริมดาบพลังที่เขาได้ฝึกฝนมาจนชำนาญพลังอันแหลมคมและไร้เทียมทานถูกส่งผ่านดาบลวดลายสลักเล่มนั้น
กาโช่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ
"นี่มันอะไรกัน!?.....พลังโจมตีระดับนี้!"
ดาบของนาฟฟาดฟันลงมาด้วยความเร็วและพลังที่เหนือจินตนาการทันทีที่คมดาบโจมตีเข้ากับร่างของกาโช่ เสียงระเบิดของพลังงานดังสนั่นทั่วทั้งถ้ำ
“ตูมมมมม!”
พลังที่ถูกรวมไว้ในท่าโจมตีครั้งนี้ปลดปล่อยออกมาเป็นแรงอัดมหาศาล
คลื่นสุญญากาศกระจายตัวออกไปทั่วบริเวณทำให้พื้นถ้ำสั่นสะเทือน หินบางส่วนพังทลายลงมา
ร่างของกาโช่ถูกแรงฟาดนั้นกระแทกจนลอยไปกระแทกกับผนังถ้ำเขากรีดร้องด้วยความเจ็บปวดสุดแสนสาหัสเลือดสาดกระเซ็นจากบาดแผลที่ลึกจนแทบมองเห็นกระดูก
4.85M
