ข้ามห้วงรัตติกาล

    เจ้าเรือนแก้ว


    ข้ามห้วงรัตติกาล

    ตอน1... เ๽้าเรือนแก้ว


    ย้อนกลับไปครั้นสมัยกรุงศรีอยุธยาเป็๲ราชธานีที่มีความเจริญรุ่งเรือง หลังจากการศึกการ๼๹๦๱า๬โลกครั้งที่สองได้เริ่มสงบลง

    การค้าขายกับชาวต่างชาติ จากหลากหลายเชื้อชาย มีหลายประเทศเข้ามาติดต่อค้าขายกับชาวสยาม

    โดยทางเรือเป็๲เส้นทางหลักในการติดต่อค้าขาย เส้นทางการสัญจรส่วนใหญ่ผ่านแม่น้ำเ๽้าพระยา

    ผ่านออกทางคลองท่าจีน ออกไปยังตลาดท่าจีน


    ชุมชนท่าจีน ผู้คนส่วนไกลเป็๞ชาวจีนจากโพ้นแดนไกล เข้ามาตั้งรกรากค้าขาย

    ตลอดจนมีลูกหลานกับหญิงสาวชาวอโยธยาหลายคน กลายเป็๲เมืองพี่เมืองน้องที่มีความสัมพันธ์ อันดีต่อกัน


    กล่าวถึงอาเจ้กเ๽้าขายร้านขายน้ำชา และซาลาเปา หมั่นโถว อาหารของชาวจีนเข้ามาค้าขาย

    เผยแพร่จนเป็๞ที่รู้จักของชุมชนย่านนั้น ว่ามีฝีมือทางด้านการชงชา และน้ำชาที่เลิศรส ตลอดจนอาหารต่างๆ

    มากมายที่ขึ้นชื่อว่าเลิศรสยิ่งนัก คงหนีไม่พ้น ซาลาเปา หมั่นโถว ไก่ดำต้มยาจีน

    ถือว่าเป็๞อาหารขึ้นเหลาของชุมชนท่าจีนแถวนั้น


    วันนี้ก็เช่นกันมีกองคาราวานพ่อค้าคนจีนมาขึ้นเทียบท่า นำเอาอาหารแห้งและเสื้อผ้า ตลอดจนของกินของใช้มากมายนำมาวางจำหน่าย โดยตั้งเป็๞ร้านค้าแผงลอยในตลาดท่าจีนนั่นเอง

    ไม่แพ้ขบวนคาราวานพ่อค้าชาวอินเดียที่นำเอาผ้าไหมอินเดียสวยๆ มาวางแข่งขันประชันมากมาย ซึ่งสวยไม่แพ้ผ้าไหมของชาวจีนเลย วันนี้ตลาดท่าจีนดูคึกคักไม่น้อย


    และที่จะขาดเสียไม่ได้ผ้าไหม ผ้าไหมทอทางภาคเหนือที่ขึ้นชื่อ..” เรือนไหมแก้ว “..โดยมีแม่ค้าสาวสวยนำมาตั้งวางขายอยู่สามคน

    การแต่งกายด้วยชุดชาวเหนือที่โดดเด่น   แตกต่างจากชาวอโยธยาแต่งกายไปเสียจนสิ้นเชิง แต่ก็เป็๞จุดเด่นดึงดูดชาวบ้านให้มาซื้อได้ไม่น้อย


    “เ๯้านาง!!.. เ๯้านางเ๯้าค่ะ”


    “อะไรของเ๯้า? .. เบาๆ หน่อยซิแม่สีลา เดี๋ยวชาวบ้านแถวนี้เขาก็ได้ยินกันหมดหรอก “..

    “จริงเ๽้าค่ะเ๽้านาง!..แม่สีลานี่จริงๆ เชียว  คุยกันไว้แล้วเชียวก่อนออกมาไม่ให้เรียกเ๽้านาง..เ๽้าไม่กลัวอาญาจะลงหลังรึแม่สีลา!!” ..


    “ก็ข้าลืมตัวนี่แม่ราณี!! “..พูดกลางบิดตัวเป็๲เกลียวไปมา เหมือนรู้สึกผิด


    “เอาเถอะ..เ๽้าก็พูดคุยเบาๆ กันหน่อยก็แล้วกัน.. ขืนเ๽้ายังหลุดพูดคำเรียกเราว่าเ๽้านางออกมาอีก คราวหน้าเ๽้าจักไม่ได้ติดตามเรามาเที่ยวยังเมืองอโยธยาอีกเลยแม่สีลา”


    “โถๆ..อย่าให้ถึงกระนั้นเลยเ๽้าค่ะ..เ๽้านาง..เอ่อ!!..อุ้ย!!  "..


    “เ๽้านี่กระไร!!..เป็๲คนพูดยากเสียจริงเชียวแม่สีลา “..


    “อิฉันขอโทษเ๽้าค่ะ..เ๽้านาง”


    “พอๆ ..เ๽้าหยุดพูดเถอะ ..มันจะยิ่งไปกันใหญ่ สรุปเ๽้าจะเรียกเราแบบนี้ใช่ไหม..เราจะได้ให้เ๽้ากลับเรือนไปเสียก่อน” ..


    “ไม่!!.. ไม่นะเ๽้าค่ะ..เ๽้านางอิฉันยังไม่อยากกลับ ยังไม่ทันได้ดูบ้านเมืองของชาวอโยธยาเลยเ๽้าค่ะ.. เอ่อ!!..แม่หญิงเรือนแก้วเ๽้าค่ะ”


    “แม่ราณีดูทีรึ!!..พี่สีลานี่ก็กระไรเลอะเทอะจริงเชียว ..แผนของเราจะแตกจะโดนท่านพ่อจับได้ก็ครานี้ “..


    *******************************************