จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

                หลังจากที่เรียนจบวิชาศาสตร์การต่อสู้แล้วเซย์รินพร้อมทั้งดราก้อนและชิริวก็กลับมาที่ห้องของตนตอนนี้ก็เป็นเวลาช่วงหัวค่ำพวกกลุ่มของเซย์รินตกลงกันว่าจะทำอาหารกินกันเองในห้องโดยปกตินั้นทางโรงเรียนจอมเวทจะจัดเตรียมอาหารไว้ให้คนล่ะ3 มื้อ ณ ที่ห้องอาหารรวมแต่วันนี้เป็นวันพิเศษที่คนทั้ง 3 คนนั้นได้รู้จักกัน

โอ๊ย เจ็บๆๆๆ เจ้านี่มือเท้าหนักชะมัดไม่คิดออมมือให้ข้าบ้างเลย คิดจะฆ่าข้าหรืออย่างไรกันตอนที่ต่อสู้กับเด็กหนุ่มตรงหน้าชิริวถึงกับสลบไป หนึ่งชั่วยามพอมารู้ตัวอีกทีเขาก็นอนอยู่ในห้องพยาบาลเสียแล้ว เจ้ามันเป็นไอ้สัตว์ประหลาดเซย์ริน ไหนจะจิตสังหารของเจ้าอีกข้ากลัวจนขาสั่นแทบอยากจะลงจากสนามต่อสู้ถ้าไม่ติดว่ามีสาวๆคอยดูอยู่เยอะล่ะก็ ข้าคงวิ่งหนีไปไกลแล้ว ชิริวถึงกับน้ำตาคอ ออกมา…

                            เจ้าจะมาโทษข้าแบบนี้ก็ไม่ถูก นะเป็นเจ้าใช่รึไม่ ที่ขอให้ข้าไม่ต้องออมมือ เซย์ริน ถึงกับยิ้มน่าระรื่นกับการที่ได้แกล้งเด็กหนุ่มตรงหน้าแต่ที่เขาปล่อยจิตสังหารที่รุ่นแรงนั้นเพื่อเป็นการสั่งสอนเด็กหนุ่มถ้าหากเป็นการต่อสู่จริงนั้นจะมีเพียงความตายเท่านั้นที่รออยู่…

"ชิริวข้าว่าตัวเจ้านั้นรู้จักตัวเซย์รินน้อยไปเจ้าเซย์รินแข็งแกร่งเกินกว่าที่เจ้าเห็นหลังจากที่เจ้าสลบไปให้ทายว่าเหตุการต่อจากนั้นเกิดอะไรขึ้น

"เกิดอะไรขึ้น กันดราก้อนยังมีเรื่องอะไรอีกที่ตัวข้ายังไม่รู้ เจ้ารีบบอกข้ามาเดียวนี้เลย

เจ้าจะต้องไม่อยากเชื่อเป็นแน่หลังจากที่ตัวเจ้าสลบไป อยู่ๆ ครูสมันก็เกิดอยากท้าประลองกับเซย์รินขึ้นมา แต่ผลที่ได้ออกมาก็ไม่ต่างจากเจ้าเลยเซย์รินสามารถจัดการเจ้านั้นได้อย่างรวดเร็วโดยที่ตัวเขาไม่ต้องเหนื่อยเลยสักนิดถึงจะเป็นแบบนั้นสภาพของเจ้าครูสมันดูดีกว่าเจ้าเยอะเมื่อมันรู้ความต่างของพลังมันจึงรีบชิงขอยอมแพ้ก่อน

ฮ่าๆๆๆ ฮ่าๆๆดราก้อนหัวเราะด้วยความชอบใจเมื่อได้เห็นสีหน้าของเจ้าชิริวเพื่อนรักของเขา

อะไรกัน…จะเป็นไปได้ยังไงกัน ชิริวถึงกับมีสีหน้าแตกตื่นเจ้าครูสนั้นมันมีความแข็งแกร่งอันดับ 3 เชียวนะจากทั้งโรงเรียนจอมเวทแห่งนี้ข้าจำได้ว่าพลังของเจ้านั้น อยู่รับดับชั้นฟ้า ขั้นที่ 2 แล้วเจ้ามาบอกข้าว่าเซย์รินสามารถจัดการเจ้านั่นได้ง่ายๆเชียวรึมันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน

แต่มันก็เป็นไปแล้วดราก้อนตอบเน้นย้ำเข้าไปอีก ซึ่งตอนนี้นั้นหน้าตาของชิริวดูตลกเป็นอย่างมากส่วนตัวเซย์รินเองก็พยายามกลั่นหัวเราะไว้

"ถ้าจัดการเจ้าครูสได้จริงอย่างที่เจ้าว่างั้นตอนนี้เซย์รินก็ต้องอยู่ในลำดับ3 งั้นละซิ

ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงล่ะนะดราก้อนตอบคำถามให้กับเพื่อนของตนในการต่อสู้ในครั้งนี้เซย์รินชนะเจ้าครูสได้ง่ายๆก็จริงแต่ตารางลำดับของผู้แข็งแกร่งจะยังไม่เปลี่ยนแปลงหรอกนะเพราะนี่เป็นการต่อสู้ในระหว่างเรียนถือว่าเป็นการฝึกซ้อมทั่วไปหากอยากให้ลำดับผู้แข็งแกร่งเปลี่ยนแปลงล่ะก็จะต้องเข้าร่วมการต่อสู้จัดอันดับที่ใกล้จะถึงเร็วๆนี้เพราะเป็นการต่อสู้อย่างเป็นทางการโดยจะจัดอันดับเพียงแค่ 100 อันดับแรกเท่านั้นจากนักเรียนทั้งหมด5,000 คนแต่ทุกคนต่างก็รู้กันดีว่าฝีมือของเซย์รินนั้นสูงเป็นอย่างมากหากเข้าร่วมการต่อสู้จัดอันดับล่ะก็อย่างน้อยๆก็คงไปถึงลำดับ 3 เป็นแน่ถึงจะมาเจอ

เจ้าครูสอีกมันก็คงแพ้เหมือนเดิม ก่อนถึงการต่อสู้จัดอันดับผลแพ้ชนะมันรู้มาตั้งแต่เริ่มแล้ว

                  เห้อข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเจ้าจะมีความแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ ชิริวตัดเพ้อด้วยความท้อใจ แต่หลังพูดจบตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมา แต่เดียวก่อนนะเจ้าครูสมันมีพลังระดับฟ้า ขั้นที่ 2 ในการที่เจ้าจัดการมันได้ง่ายๆอย่างนั้นพลังของเจ้าก็ต้องอยู่สูงกว่ามันมากล่ะซิสายตาชิริวจ้องมองมาทางเซย์รินด้วยความจับผิด

หืม....จริงด้วยข้าก็ลืมคิดเรื่องนี้สนิทเลย ดราก้อนเองก็จ้องมองมาทางเด็กหนุ่มบ้างขนาดเจ้าครูสมันมีพลังระดับนั้นผู้คนต่างก็ยกย่องมันว่ามีพรสวรรค์อย่างตัวเจ้าควรจะเรียกว่าอะไรดี พลังที่แท้จริงของเจ้าอยู่ระดับไหนกันแน่จงบอกข้ามาเดียวนี้นะ

เซย์ริน เห็นสายตาพิคาด ของ 2 หนุ่มมองมาที่ตนก็ถึงกับเหนื่อยใจ จึงตอบสั้นๆไปว่ามันเป็นความลับล่ะนะ

"เจ้าคนใจร้าย เจ้าคนขี้งกบอกแค่นี้จะตายรึไง 2หนุ่มยิ่งกระหน่ำคำพูดออกมา………

"แต่ข้าจะบอกใบ้ให้ล่ะกันนะ ถือว่าเป็นเพื่อนร่วมห้องต่อให้มันผู้นั้นมีความแข็งแกร่งลำดับที่ 1 ละก็ ข้าเพียงแค่ใช้นิ้วเดียวก็สามารถ

ชนะเจ้านั้นได้แล้ว…..

"เห….เจ้าขี้โม้ เจ้าคนหลงตัวเอง สองหนุ่มก็ บ่นอุบอิบกับ บุคคลตรงหน้าอีกครั้งเจ้านี่มันช่างหลงตัวเองซะเหลือเกิน

"เอาเถอะ หากพวกเจ้าไม่เชื่อก็ไม่เป็นไรข้าเริ่มจะหิวแล้ว เดียวคืนนี้ข้าจะทำอาหารเลี้ยงพวกเจ้าเอง

"หะเจ้าหน้าหล่ออย่างเจ้าทำอาหารเป็นด้วยอย่างงั้นรึไม่หน้าเชื่อสองหนุ่มเต็มไปด้วยความคืบแคงใจ

ข้าไม่ได้มีดีที่การต่อสู้หรอกนะ ฝีมือการทำอาหารของข้านั้นเหนือชั้นยิ่งกว่าแม่ครัวของที่นี่เสียอีก…

หน่อย…เจ้านี่มันชักจะหลงตัวเองเกินไปแล้ว สองหนุ่มเต็มไปด้วยความหมั่นไส้

เซย์รินก็ไม่ได้สนใจกับสองหนุ่มตรงหน้าอีกตอนนี้เขาให้ความสนใจกับการทำอาหาร รอบนี้เด็กหนุ่มตั้งใจจะทำซุบเนื้อมอลเตอร์โดยวัตถุดิบต่างๆเขาได้มาในช่วงก่อนที่จะเข้าไปสำรวจดันเจี้ยนระดับ1 สิ่งของที่ถูกเก็บอยู่ภายในแหวนมิตินั้นจะไม่เน่าไม่เสียไม่ว่าจะกี่ปีก็ตามศาสตร์แห่งการทำอาหารนั้นตัวเด็กหนุ่มเรียนรู้มาจากฟราน

                  ซุปนั้นเป็นเมนูที่เขาถนัดที่สุดและเป็นเมนู แรกที่ได้เรียนรู้หลังจากทำอาหารเสร็จเซย์รินจึงตักซุปมา3 ถ้วยพร้อมทั้งเดินมาที่โต๊ะอาหาร

หืม…. กลิ่นอะไรทำไมหอมดีจังหลังจากที่ได้กลิ่นโชยมาแต่ไกลสองหนุ่มถึงกับอุทานออกมากลิ่นที่ยั่วน้ำลายตนขนาดนี้ยิ่งกระตุ้นความหิวเป็นพิเศษ ช่างหน้ากินยิ่งนัก

หลังจากนั้นทั้ง ดราก้อนและชิริวจึงจัดการอาหารตรงหน้า จนเกลี้ยง อ่า…ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะมีความสามารถในด้านนี้ด้วยเจ้าสามารถเปิดร้านอาหารได้สบายๆเลยนะเนี้ยฝีมือระดับนี้

ข้าบอกพวกเจ้าแล้วว่าอาหารที่ข้าทำมันจะต้องสุดยอดเซย์รินกล่าวด้วยความพรึงพอใจเป็นอย่างมากเมื่อมีคนกล่าวชมในฝีมือการทำอาหารของตน

เห้อเจ้านี่คงเป็นคนประเภทบ้ายอละซินะ ถึงมันจะหน้าหมั่นไส้แต่ก็ต้องยอมรับในฝีมือของเจ้านั่นจริงๆ

สามหนุ่มนั่งพูดคุยกันจนดึกดื่นต่างก็แยกย้ายกันไปนอน

                 เช้าวันถัดมาทั้งสามคนก็ไปนั่งพูดคุยกันที่โรงอาหารของโรงเรียนจอมเวท เพื่อรอเวลาในการเข้าเรียนในตอนเช้าอยู่ๆก็มีเสียงหญิงสาวคนหนึ่งทักมาแต่ไกล

"ท่านเซย์ริน ท่านเซย์รินเด็กหนุ่มพยายามหาต้นต่อของเสียงแล้วก็พบหญิงสาวคนหนึ่ง ที่กำลังเดินมาหาที่ทางเขา

"ขอข้านั่งทานข้าวกับท่านได้รึไม่

"อ้าว เอลซ่า รึเจ้านี่เองมาทำอะไรที่นี่

ถามอะไรแปลกๆก็ข้าเรียนอยู่ที่นี่ล่ะสิแถมยังเข้าเรียนก่อนท่านเสียอีกถึงข้าจะอายุน้อยกว่าท่านแต่ตัวข้าก็เป็นถึงอัจฉริยะเลยเชียวนะ

เห้อ…หลังจากวันนั้น เจ้าก็วิ่งหนีข้าไป ตัวข้าคิดว่าเจ้านั้นยังคงโกรธข้าเสียอีก

ข้าเพียงแค่รับตัวเองไม่ได้กับการที่ข้าพ่ายแพ้เป็นครั้งแรกและวันนั้นท่านก็ทำให้ข้าอับอายเป็นอย่างมากถึงจะพูดไปอย่างนั้นสภาพของเธอตอนนี้กับเต็มไปด้วยความเขินอายต่อเด็กหนุ่ม

"ข้าต้องขอโทษเจ้าด้วยที่ข้าทำกับเจ้าเกินไปหน่อยเซย์รินเต็มไปด้วยความสำนึกเสียใจแต่ข้าว่าวันนี้ตัวเจ้าดูเปลี่ยนไปค่อนข้างเยอะเลยนะ เมื่อข้าเจอเจ้าครั้งแลกวันนั้นเจ้าเหมือนกับแม่เสือสาวแต่วันนี้ตัวเจ้าเต็มไปด้วยความสุภาพเรียบร้อยอ่อนหวานตัวข้าชอบตัวเจ้าในตอนนี้ยิ่งนัก

เมื่อเอลซ่าได้ฟังคำจากชายหนุ่มตรงหน้าคิ้วของเธอนั้นถึงกับกระตุกถี่ๆแต่เมื่อฟังจนจบนั้นตัวเธอถึงกับลอยไปไกลจากคำชมของว่าที่คู่หมั่นของเธอ

หลังจากเหตุการณ์ในวันนั้นท่านพ่อของข้าได้ให้เหล่าแม่บ้านช่วยสอนข้าเกี่ยวกับการวางตัวและกิริยามารญาติต่างๆเพื่อให้ข้านั้นเป็นผู้หญิงที่คู่ควรแก่ท่านเซย์ริน

"แล้วเจ้าลำบากใจบ้างรึป่าวในการตัดสินใจของพ่อเจ้าในเรื่องระหว่างเรา

"ไม่เลยสักนิด เอลซ่า ตอบอย่างไม่ต้องเสียเวลาตัวข้านั้นรู้สึกโชคดีเป็นอย่างยิ่งที่จะได้เคียงคู่กับท่าน

แล้วเหตุผลล่ะเซย์รินถามกับไปพร้อมกับส่งรอยยิ้มให้กับหญิงสาวตรงหน้า

ท่านเป็น บุรุษคนแรกที่สามารถเอาชนะข้าได้รวมทั้งท่าทางที่สง่างามของท่านและจากที่ข้าดูนิสัยของทั้งเองก็ถือว่าไม่เลวนักท่านเซย์รินอาจจะยังไม่รู้อะไรผู้หญิงอย่างข้าแทบจะไม่มีสิทธิ์ที่จะได้รักใครเลยส่วนมากเมื่อโตขึ้นมั้งจะได้แต่งงานทางการเมืองเพื่อความหมั่นคงของอาณาจักรผู้ชายในอนาคตของข้าอาจจะกลายเป็นเจ้าอ้วนหน้าเกียจหรือแม้แต่ผู้ที่มีนิสัยเลวทรามก็เป็นได้โชคดีของข้านักที่ได้เป็นคู่หมั่นกับท่านเพราะข้าจะได้แต่งกับบุคคลที่ข้ามีความรู้สึกดีด้วย

"เดียวก่อน เดียวก่อน!! นี่เจ้าเซย์รินเจ้ารู้จักกับองค์หญิงเอลซ่าด้วยอย่างงั้นรึสองหนุ่มทนฟังการสนทนาไม่ไหวจึงถามออกไป

หุบปากไป!! ซ่ะเจ้าหน้าจืดเจ้ากล้าดีอย่างไรมาสนิทสนมกับคู่หมั่นของเรา เอลซ่ากลายเป็นแม่เสือสาวอีกครั้งเมื่อมีคนมาขัดจังวะในการสนทนาระหว่างเธอกับเซย์รินถึงแม้เธอจะพูดจาออนหวานกับชายหนุ่มแต่กับคนอื่นไม่เลย

เซย์รินก็ถึงกับอมยิ้มกับท่าทางของเธอ

ดราก้อนและชิริว ต่างก็อุทานด้วยความตกใจ อะไรน่ะ คู่หมั่นขององค์หญิงเอลซ่า อย่างงั้นรึ !!!

.