"ฮ่าๆ ๆ! ฉันว่าพวกมันต้องกลัวโดนไล่ล่าแน่ๆ ถึงได้ใช้ชื่อพวกเราในการปล้น" หลินปิงพูดขึ้น ทำให้หยิงฉางและคัตสึนะพยักหน้าส่งๆ เหมือนคิดไว้อยู่แล้ว
"แล้วจักรพรรดิคนใหม่นี้มันอะไรกัน? " หยิงฉางถามขึ้นอย่างสงสัย คัตสึนะจึงอธิบายให้
"ในโลกยุทธภพแห่งนี้มีจักรพรรดิทั้งหมดอยู่ 3 คน คนแรกชื่อว่า 'เทพอัปมงคงเมเจอร์' ระบุระดับไม่ได้ และก็ไม่รู้อยู่ที่ไหน ซึ่งเขาถนัดใช้หอกเป็นหลัก คนที่สอง 'เทพธิดามหาธาตุ' ระดับไม่สามารถคาดเดาได้ ถนัดใช้ธนูในการต่อสู้ คนสุดท้าย 'เทพศาสตรา' ระดับไม่สามารถคาดเดาได้ ถนัดอาวุธทุกชนิด และมีแผนในสมองอยู่สมอง ซึ่งถ้าเทียบกันแล้ว 3 คนนี้ 'เทพศาสตรา' เก่งไปไกลหลายเท่า" หยิงฉางกับหลินปิงพยักหน้า หงึก! หงึก!
"งั้นเหรอ...ถ้าฉันได้เป็นจักรพรรดิคนที่ 4 คงจะต้องมี 5 6 ตามมาแน่นอน" หลินปิงและคัตสึนะได้ยินก็ยกยิ้มขึ้นทันที ผ่านไป 10 นาทีหยิงฉางและเหล่าพองเพื่อนก็มาถึงหน้าประตูเมือง
"ดูดีกว่าเมืองฉิงผิงเยอะ" หยิงฉางขึ้นขึ้น ก่อนจะมองกำแพงไม้สีน้ำตาลสูง 20 เมตร ที่เบื้องหน้าของเขานั้นมีประตูที่เปิดอยู่แล้ว เผยให้เห็นด้านในที่ทำจากอิฐสีขาวสะอาดสวย และถัดไปเล็กน้อยมีน้ำพุอยู่ ซึ่งอาคารต่างๆ ก็ทำจากอิฐทุกอันด้วย
"หยิงฉาง...อย่ายืนนิ่งเหมือนเมื่อก่อนละ" หลินปิงพูดขึ้น ทำให้หยิงฉางเค้นเสียงร้อง หึ! ออกมาก่อนจะเดินนำเพื่อนๆ เข้าไปยังเมืองเริ่มต้นทันที
"เฮ้ย! ทุกคนดู!! " เสียงห้าวๆ นักเลงคนหนึ่งพูดขึ้น ก่อนจะชี้ไปยังหยิงฉาง ทำให้เจ้าตัวนึกขึ้นมาได้ว่า เขานั้นสวมชุดผู้เล่นผู้ใหม่อยู่ สิ้นคำพูดคนอื่นๆ หันมามองด้วยแววตาประหลาดใจ ป่นอิจฉา
"ผู้เล่นใหม่ไร้ประสบการณ์ สวะของสังคมนี้แท้" หยิงฉางไม่ได้สนใจคำนิทราของคนอื่น เขาเงยหน้ามองท้องฟ้าและถอนหายใจออกมา
"ที่นี้เขาซื้อขายระเบิดเพลิงละกี่เครดิตเนี่ย" หยิงฉางถามขึ้น ทำให้หลินปิงและคัตสึนะส่ายหน้าไปมา เพราะพวกเขาก็ไม่เคยมาที่นี้เหมือนกัน
"เฮ้ย!! " หยิงฉางเหลือบตาไปมองชายผมดำ ใส่ชุดดูดีมีคุณภาพถือดาบใหญ่ หยิงฉางดันแว่นขึ้นด้วยความเร็วสูง ทันใดนั้นก็ปรากฏข้อมูลของอีกฝ่ายขึ้น
ผู้เล่น : ดาบใหญ่สังหาร ระดับ : 146อาวุธ : ดาบใหญ่หนังคางคง คลาส Eเงินหยวน : 2 แสนเครดิตกิล : วิหคเพลิง (กิลอันดับ 6 ของยุทธภพ) สิ่งที่กลัว : ตะขาบ (ข้อมูลจากเอกสาร) .."ฉันเจอหมูอ้วนแล้ว..." หลินปิงและคัตสึนะได้ยินก็ยกยิ้มและเดินถอยหลังออกไป 20 เมตร ทำให้คนอื่นๆ มองระหว่างผู้เล่นดาบใหญ่กับหยิงฉางอย่างสนใจ
"คิดจะสู้กับผม สู้ตะขาบให้ชนะก่อนดีไหมครับ" สิ้นสุดคำพูดตะขาบก็ออกมาจากหลังของหยิงฉาง ตัวเท่าคนเลื่อยไปมารอบๆ ทำให้ชายที่ปากดีก่อนหน้านี้หน้าซีดทันที
"ก-แก!! สู้แบบมีศักดิ์ศรีหน่อยสิวะ" ดาบใหญ่สังหารพูดขึ้น ด้วยวาจาท้าทาย หยิงฉางยกยิ้มขึ้นเพื่อไม่ให้เสียเวลา เขาจึงยื่นข้อเสนอให้"ผมมีข้อเสนอให้ครับ" ดาบใหญ่สังหารได้ยินก็พูดขึ้น
"อะไร!! " หยิงฉางยกตะขาบตัวใหญ่ยักษ์ขึ้น และมองดาบใหญ่สังหาร
"ถ้าพี่มอบเงินจำนวน 2 แสนเครดิตให้กับผม พี่จะรอดจากตะขาบตัวนี้ทันที หากแต่พี่ชายไม่ให้ผมละก็...."หยิงฉางไม่ตอบ เขาเดินมาหาพร้อมกับตะขาบที่ดิ้นไปมาในมือเขา
"อ๊าาก!! ฉันไม่ให้แกหรอกเว้ย! " ดาบใหญ่สังหารดีดตัวหนีทันที ตูมมม! พรึบ! อั่ค! มือของหยิงฉางปรากฏธนูคลาส E ออกมาพร้อมกับร่างของดาบใหญ่สังหารที่ถูกรากอะไรบางอย่างพันเอาไว้
"ฮ่าๆ ๆ! งั้นทุกคนจงดู! ถ้าคิดจะมีเรื่องกับผม มันต้องเจอแบบนี้ ฮ่าๆ ๆ! " หยิงฉางสวมบทเจ้าโจคจิตทันที พริบตาต่อมาหยิงฉางก็สั่งให้ตะขาบเข้าไปรัดดาบใหญ่สังหารทันที
"อ๊าากก! ม่ายย! ฮือๆ ๆ ๆ! ช่วยฉันด้วย...ฮือ! " หยิงฉางหัวเราะออกมาอย่างชั่วร้าย
"นุกจริงเว้ย ฮ่าๆ ๆ! " หลินปิงที่อยู่ไม่ไกลมองเพื่อนเขาที่แปลกไปจากทุกคน
"สงสัยโดนเชื้อบ้าของฉันแล้ววะ ฮ่าๆ ๆ! " พริบตาต่อมาก็เกิดการหัวเราะประสานเสียงของผู้เล่นที่พบเห็น ร่างของดาบใหญ่สังหารกระตุกกับพื้นหลายต่อหลายวินาที หยิงฉางจึงจับตะขาบหายเข้าไปในแผ่นหลัง ทำให้คนอื่นขนลุกซู่ เพราะไม่มีใครทำอย่างเขาได้แน่นอน
.