เพชรกับคุณสมชายกำลังเดินออกจากบ้านของผู้ใหญ่ดำรง เพื่อไปยังที่ดินของเขาที่้าพัฒนาสำหรับการทำสวนผัก ฟาร์มเล็กๆและโฮมสเตย์ ระหว่างเดินออกจากบ้าน มีเด็กชายตัวเล็กๆ สองสามคน วิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนานในสนามหญ้าหน้าบ้านของผู้ใหญ่ดำรง เด็กๆกลุ่มนี้คือหลานชายของผู้ใหญ่บ้านและเพื่อนบ้านใกล้ๆกัน
เด็กชายคนหนึ่งที่ชื่อว่า "ต้น" วิ่งเข้ามาชนกับเพชรโดยไม่ได้ตั้งใจ เพชรยกมือประคองเด็กไว้ไม่ให้ล้ม เด็กน้อยเงยมองหน้าเพชรด้วยดวงตากลมโต มองเขาด้วยความไร้เดียงสา
"ขอโทษครับคุณลุง ผมไม่ทันระวัง" ต้นพูดด้วยน้ำเสียงแ่เบาและก้มหน้าลง
เพชรยิ้มอย่างอ่อนโยนและลูบหัวเด็กชายตัวน้อยอย่างเบามือ
"ไม่เป็ไรครับ ระวังล้มนะครับเด็กดี" เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนและอบอุ่น
เด็กชายต้นพยักหน้าและยิ้มกว้าง ดีจังเจอคุณลุงใจดี เขารู้สึกชอบคุณลุงคนนี้
"ครับลุง ผมจะระวังครับ ขอบคุณครับลุง" จากนั้นเขาก็วิ่งกลับไปหาเพื่อนๆต่อ โดยไม่ลืมหันมายิ้มให้เพชรอีกครั้ง
เพชรมองดูเด็กน้อยที่วิ่งเล่นกันอย่างสนุกสนาน ความทรงจำเกี่ยวกับลูกชายของเขา น้องธร ก็ผุดขึ้นมาในใจ ตฤณและธัญญ์คงดูแลน้องธรเป็อย่างดี เขารู้สึกได้ถึงความคิดถึงที่เพชรคนเดิมมีให้ลูกน้อยบางในบ้าง่เวลา ไม่เป็ไร มีโอกาสเขาจะลองติดต่อไปหาตฤณพ่อของน้องธรดูว่าจะให้เขาเจอน้องธรสักครั้งได้ไหม
ตัดภาพไปที่ดาวรัก น้องธรกำลังเล่นกับพ่อแม่ในสวนดอกไม้ที่คฤหาสน์ของตฤณและธัญญ์ ทั้งสองคนดูแลลูกชายตัวน้อยเป็อย่างดี ให้ความรักและความอบอุ่น
"น้องธรดูมีความสุขมากเลยครับ ตฤณ" ธัญญ์ยิ้มและพูดกับตฤณ สามีของตัวเอง
"ใช่ครับ ต้องขอบคุณธัญญ์ที่ช่วยดูแลน้องธรด้วยนะครับ ทำให้น้องธรเป็เด็กที่มีความสุขและร่าเริงมาก" ตฤณตอบพร้อมกับยิ้มให้ลูกชายตัวน้อยที่เขารักมากที่สุด
"พ่อครับ แม่ครับ ผมหิวแล้ว" น้องธรวิ่งเข้าไปหาพ่อและแม่ จากนั้นก็ลูบพุงป่องนั้นเพื่อบ่งบอกว่าเขาหิวมากๆเลย
"ได้ครับน้องธร เดี๋ยวแม่เอาแซนวิชให้ครับ" จากนั้นธัญญ์ก็หยิบแซนวิชที่ให้แม่บ้านทำให้ป้อนน้องธรอย่างรักใคร่
ตฤณมองภาพที่ลูกชายและภรรยาเข้ากันได้ดีแล้ว ยิ้มอย่างมีความสุข
กลับมาที่ดาวพงไพร เพชรสะดุ้งตื่นจากความคิดถึง เขามองไปที่คุณสมชายที่ยืนอยู่ข้างๆ
“ไปกันเถอะครับคุณสมชาย เรามีงานต้องทำต่อ” เพชรกล่าวด้วยรอยยิ้มก่อนจะขึ้นจักรยานปั่นนำทางไปก่อน
“ครับ คุณเพชร ผมพร้อมแล้ว” คุณสมชายตอบสั้นๆและปั่นจักรยานตามเพชรไป
ทั้งสองคนเดินทางไปยังที่ดิน เมื่อมาถึงเพชรพบว่ามีปัญหามากกว่าที่คิดในการปลูกพืชและทำฟาร์มเล็กๆของเขา เนื่องจากมีบางพื้นที่ของที่ดิน มีดินที่ไม่เหมาะสมต่อการปลูกพืชผักเลยและยังมีปัญหาด้านการจัดการน้ำที่ไม่เพียงพอเพราะมีแต่ลำธารไหลผ่าน ยังไม่มีระบบกักเก็บน้ำของตนเอง
“ผมเสนอให้คุณเพชรขุดบ่อเพิ่มขึ้นครับ” คุณสมชายเสนอเพชรเมื่อเดินดูพื้นที่โดยรอบแล้ว
“ขุดบ่อเหรอครับ? เพราะอะไรครับ” เพชรถามคุณสมชายกลับ เขาคิดว่าน้ำจากลำธารก็น่าจะเพียงพอแล้ว
คุณสมชายอธิบายเพิ่มเติม
“การขุดบ่อจะช่วยให้เรามีน้ำสำรองสำหรับใช้ในการเกษตรและเลี้ยงสัตว์ เมื่อมีน้ำสำรอง เราจะสามารถจัดการน้ำได้ดีขึ้น และปลูกพืชผักได้มากขึ้นครับ”
“ได้ครับ ฝากคุณสมชายจัดการเลยครับ” เพชรพยักหน้าอย่างเข้าใจ
เพชรและคุณสมชายเริ่มลงมือทำงานทันที โดยวางแผนการขุดบ่อและการปรับปรุงดินให้เหมาะสมสำหรับการปลูกพืชผักและการทำฟาร์มเล็กๆ คุณสมชายจะติดต่อช่างมาขุดบ่อขนาดใหญ่ให้ เพื่อให้มีน้ำสำรองเพียงพอสำหรับการใช้ในการเกษตร
เช้าวันถัดไป
เพชรตัดสินใจสตรีมมิ่งอีกครั้งเพื่อให้ผู้ชมติดตามความคืบหน้าของโฮมสเตย์และสวนผักฟาร์มเล็กๆ ของเขาในดาวพงไพร เมื่อมาถึงที่ดิน เขาเริ่มต้นการสตรีมมิ่งด้วยรอยยิ้มและความตั้งใจที่จะแชร์ประสบการณ์การพัฒนาที่ดินของเขา
"สวัสดีครับทุกคน วันนี้ผมมีความคืบหน้าเกี่ยวกับการก่อสร้างโฮมสเตย์และสวนผักฟาร์มเล็กๆ ของผมมาอัพเดตให้ฟังครับ" เพชรกล่าวพลางยิ้มไปที่กล้อง
เขาพาผู้ชมเดินดูรอบๆ ที่ดิน พร้อมทั้งสั่งให้กล้องสตรีมมิ่งหันไปทางด้านก่อสร้างที่กำลังดำเนินอยู่ มีการขุดบ่อขนาดใหญ่เพื่อกักเก็บน้ำจากลำธารซึ่งมีคุณสมชายกำลังคุมการก่อสร้างอีกที เป็ขั้นตอนสำคัญในการจัดการน้ำสำหรับการเกษตรและฟาร์มของเขา
"นี่คือบ่อที่เราขุดเพื่อกักเก็บน้ำครับ การมีน้ำสำรองจะช่วยให้เราจัดการน้ำได้ดีขึ้น และปลูกพืชผักได้มากขึ้นครับ" เพชรอธิบาย เห็นภาพของบ่อขนาดใหญ่ที่กำลังขุดอยู่ด้วยหุ่นยนต์ก่อสร้าง 4 ตัว
เพชรยังเล่าถึงการปรับปรุงดินบางส่วนที่ไม่เหมาะสมสำหรับการปลูกพืช
"บางพื้นที่ของที่ดินเรามีดินเค็มและดินทราย เราจะใช้ปุ๋ยหมักและปูนขาวในการปรับปรุงดินให้เหมาะสมกับการปลูกพืชครับ"
เพชรเดินไปทั่วสวน จนไปหยุดนิ่งที่ลำธารใส ซึ่งไหลผ่านที่ดินของเขา
"นี่คือลำธารใสที่ไหลผ่านที่ดินของเรา น้ำที่นี่ใสมากครับ และมีปลาแหวกว่ายอยู่ในลำธารนี้เต็มไปหมด" เพชรกล่าวพลางชี้ไปที่ลำธารที่มีน้ำใสสะอาด และปลาเล็กๆ ว่ายวนอยู่ในน้ำ
"นอกจากนี้ เรายังพบพืชหายากหลายชนิดอยู่ในพื้นที่นี้ด้วยครับ เช่น ต้นมะขามป้อมและต้นมะแว้ง ซึ่งเป็พืชที่มีคุณค่าทางยาสูงมาก" เขากล่าวด้วยความตื่นเต้น พลางโชว์ภาพของพืชหายากที่เขาพบในสวนของเขา
ระหว่างการสตรีมมิ่ง มีคอมเม้นต์เข้ามามากมาย บางคนมาแซะเขา บางคนให้กำลังใจ
<สายฝน>: คุณเพชรสู้ๆ นะคะ รอฟังเื่ราวดีๆของคุณค่ะ
<กุหลาบงาม>: ทำไมต้องไปที่ดาวพงไพร ดาวบ้านนอกแบบนั้น
<น้ำฝน>: เป็กำลังใจให้ค่ะ คุณเพชรต้องทำได้แน่นอน
<แสงดาว>: ไม่ว่าจะมีข่าวอะไรในอดีต แต่ถ้าตอนนี้คุณเพชรทำดี จะสนับสนุนค่ะ
เพชรอ่านคอมเม้นต์ที่ให้กำลังใจและขอบคุณทุกคน เขาตัดสินใจเมินคอมเม้นต์ลบๆ และมุ่งมั่นที่จะทำตามความฝันของเขาต่อไป
"ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาดูและให้กำลังใจครับ ผมจะทำให้โฮมสเตย์นี้เป็สถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับทุกคนที่้ามาพักผ่อนครับ" เพชรกล่าวปิดท้ายการสตรีมด้วยรอยยิ้ม
การสตรีมมิ่งครั้งนี้ได้รับความสนใจมาก มีผู้ชมจำนวนมากเข้ามาดูและคอมเมนต์ เพชรรู้สึกดีใจที่มีคนสนใจและสนับสนุนความฝันของเขา เขาตั้งใจว่าจะพัฒนาโฮมสเตย์และฟาร์มของเขาต่อไป
ณ มุมหนึ่งที่ดาวไทย เชฟแสง อุ่นวารี กำลังวุ่นวายอยู่ในครัวของร้านอาหาร 13 รีที่เปิดอยู่ห้างหงส์ฟ้า เสียงกระทะดังสลับกับเสียงน้ำเดือดและกลิ่นหอมของอาหารที่กำลังปรุงทำให้ครัวเต็มไปด้วยบรรยากาศที่คึกคัก แม้ว่างานในครัวจะทำให้เขาได้สร้างสรรค์อาหารไทยที่ยอดเยี่ยมทุกวัน เชฟแสงก็ยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเบื่อหน่ายและ้าพักผ่อนบ้าง เฮ้อ แต่คิดว่าคงอีกนานเลยล่ะ
คุยกับนักเขียน
ค่าตัวพระเอกแพงมากกกกกก
เื่นี้เน้นนายเอก สโลว์ไลฟ์ สร้างโฮมสเตย์เป็หลัก มีสตรีมมิ่งด้วย อ่านสบายๆ
ไม่เน้นดราม่าค่ะ ^^
9K
![[จบ] รู้สึกตัวอีกที ข้าก็เป็นเซียนซะแล้ว](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1699431270_93557432.webp)
