ตอนที่ 18 ถ้าเสวี่ยเอ๋อรู้เื่นี้เข้าคงเหน็บแนมว่าข้าไม่มีน้ำยาแน่เลย
" เป็เช่นนี้ นี้เอง แล้วเ้าจอมปีศาจมารมันไปไหนทำไมจึงไม่เห็นมันหรือว่ามันหนีกลับสุริยะดวงดาวมารมันไปแล้ว "
" เอ่อ ! คือว่าก่อนหน้าที่จอมปีศาจมารจะหายไปข้าได้ทำข้อตกลงกับจอมปีศาจมารอีกหนึ่งอย่าง "
" นี้ ! เ้ามนุษย์ เ้ายังทำข้อตกลงอะไรกับจอมปีศาจมารอีก เ้าไม่รู้หรือว่ามันทั้งเ้าเล่ห์และชั่วร้ายมาก ไม่อย่างนั้นข้าคงไม่จับมันกักขังในดินแดนพิเศษของข้าไว้เป็เวลาหลายแสนปีหลอก "
" ท่านผู้าุโัไม่ต้องห่วงขอรับ สิ่งที่ข้าได้ทำข้อตกลงกับปีศาจมารนั้นไม่เกี่ยวกับดวงดาวดวงนี้ มีแต่ข้าได้รับผลประโยชน์ ส่วนจอมปีศาจมารก็ได้รับประโยชน์แค่ในการฟื้นฟูกายหยาบและดวงจิตของมันเท่านั้นขอรับ "
" เ้านี้มันเห็นแก่ผลประโยชน์ของตัวเองมากกว่ามนุษย์ที่นี้เสียอีก แล้วเ้าตกลงกับจอมปีศาจมารมันว่าอย่างไร "
" แฮะ แฮะ แฮะ ก็ไม่มีอะไรมากหลอกขอรับ ก็แค่ซากศพและดวงจิตไม่กี่ดวงที่ได้จากการสู้รบกับอณาจักรเทพอสูรัทิศประจิมและอณาจักรเทพอสูรทิศบูรพาเท่านั้นเองขอรับท่านผู้าุโั "
" ห๊ะ ! เ้าว่าอย่างไรนะ ซากศพและดวงจิตของอณาจักรทั้งสอง นั้นมันมากกว่า 10 ล้านคนเลยนะ เ้านี้มัน เฮ้อ ! ข้าไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับเ้าดี แล้วข้อตกลงแลกเปลี่ยนของเ้าคืออะไรกัน "
" ก็ไม่มีอะไรมากมายหลอกขอรับ การที่ข้าใช้ซากศพกับดวงจิตของทหารศรัตรูแลกเปลี่ยนนั้น ข้าก็ได้ผลประโยชน์อย่างมากทั้งยังไม่ต้องเสียเวลาเก็บซากศพและดวงจิตอาฆาตนับ 10 ล้านดวงก็ถูกขจัดออกไป และยังทำให้ชาวเมืองปลอดภัยจากดวงจิตอาฆาตเหล่านี้ และที่ข้าได้ตกลงกับจอมปีศาจมารไว้นั้น ข้าก็ให้ปิศาจมารสร้างอณาจักรแห่งนี้ให้กับข้าส่วนที่ว่าดินแดนพิเศษของท่านหายไปไหนนั้นก็อยู่ตรงหน้าท่านผู้าุโันี้อย่างไรเล่าขอรับ "
" นี้เ้าเอาดินแดนพิเศษของข้ามาสร้างอณาจักรแห่งนี้ ข้านั้นสร้างดินแดนพิเศษแห่งนี้ ข้าต้องใช้เวลาหลายล้านปี กว่าทรัพยากรแร่ธาตุโสมสมุนและสัตว์อสูรของข้าจะเติบโตได้ขนาดนี้ นี้เ้าเอามาสร้างอณาจักรแห่งนี้ทั้งหมด เ้านี้มัน เฮ้อ ! ข้าไม่น่าช่วยเ้าไว้เลย ข้าน่าจะปล่อยให้เ้าตายตายไปซะมันเป็เวรเป็กรรมอะไรของข้ากันเล่าเนี๊ยะ เฮ้อ ! เ้ารู้หมั๊ยข้าเตรียมสิ่งของเหล่านี้ไว้ให้องค์รัชทายาทของจอมเทพสุริยะดาราจักร 12 นักษัตรที่หายสาบสูญไปเ้านี้มันน่านัก "
" แฮะ แฮะ ก็แหม่ ! ท่านาุโัข้าก็นึกว่าท่านไม่สนใจกับดินแดนนี้อะไรมากมาย ข้าก็เลยนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์กับประชาชนในทวีปแห่งนี้ดีกว่า ถ้าอย่างนั้นท่านก็เอาอณาจักรแห่งนี้กลับไปได้เลยนะขอรับ เพราะอย่างไรข้าก็ไม่คิดที่จะอยู่ในอณาจักรแห่งนี้อยู่แล้ว "
" เฮ๊อะ ! จะให้ข้าเอาไป ข้าไม่ใช่คนโง่ อณาจักรแห่งนี้ ข้าจะเอาไปทำอะไรได้ ขืนข้าเอาไปเ้าก็มีข้ออ้างที่จะเอามันคืนมาได้อยู่ดี และข้าไม่รู้เ้าทำอะไรไว้กับอณาจักรแห่งนี้ไว้บ้าง ในเมื่อเ้าเป็คนสร้างมันขึ้นมา เ้าก็ต้องดูแลมันเองรวมถึงประชาชนในทวีปแห่งนี้ที่เ้าต้องดูแลให้ดีด้วย ถ้าเ้าทำอะไรไม่ดีกับประชาชนในทวีปแห่งนี้ข้าจะมาคิดบัญชีกับเ้า ข้าไปดีกว่าเดี๋ยวข้าต้องเสียอะไรไปมากกว่านี้เพราะเ้าอีก จำเอาไว้ข้านั้นคอยจับตาดูเ้าตลอดเวลา ข้าไปละ และไม่ต้องคิดจะตามหาข้า พรึ๊บ "
" เฮ้อ ! ข้าคิดว่าข้าจะไม่รอดซะแล้ว ขอโทษด้วยท่านผู้าุโัที่ข้าบอกความจริงกับท่านไม่หมด แต่คนที่ได้รับผลประโยชน์ในเื่นี้จริง ๆ ก็คือประชาชนในทวีปัฟ้าแห่งนี้ที่ได้รับประโยชน์จากสิ่งที่ข้านั้นทำลงไป นี้ก็ใกล้ได้เวลาที่จะไปรับเสวี่ยเอ๋อและท่านพ่อตาแม่ยายและท่านปู่ท่านย่าและทหารจากอณาจักรทิศอุดรกลับมายังอณาจักรใหม่แห่งนี้แล้ว ไปตระกูลหยางดวงดาวสีน้ำเงิน พรึ๊บ !
......................................
" ณ ตระกูลหยางดวงดาวสีนำ้เงินภายในดวงใจมหาเทพเทวะ ท่านพ่อตา ตอนนี้ท่านก็มีพลังบ่มเพาะพลังลมปราณเพิ่มมากขึ้น และขั้นยุทธของท่านก็อยู่ขั้นเซียนยุทธขั้นที่ 1 แล้ว ท่านแม่ยายก็อยู่ขั้นกึ่งเซียนยุทธแล้ว ท่านปู่ท่านย่า ก็อยู่ในขั้นเซียนยุทธขั้นที่ 2 กันแล้ว ข้าดีใจกับพวกท่านจริง ๆ ที่ท่านมีพลังลมปราณและขั้นยุทธเพิ่มขึ้นแบบก้าวะโแบบนี้ และเหล่าบรรดาแม่ทัพนายกองหลายพันคนก็อยู่ในขั้นกึ่งเซียนยุทธขั้นต้นและขั้นสูงสุด ส่วนทหารที่เหลือก็ขึ้นเป็ขั้นจักรพรรดิยุทธกันได้ทั้งหมดแล้ว แบบนี้ท่านก็ไม่ต้องกลัวใครในทวีปอสูรัฟ้าแล้ว แม้แต่ทวีปอสูรและทวีปปีศาจมารพวกท่านก็ไม่ต้องกลัวใครหน้าไหนทั้งสิ้น "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า นั้นเป็เพราะลูกเขยของข้าที่ทำให้ข้าและทหารของข้ามีพลังลมปราณและขั้นยุทธสูงขึ้นแบบก้าวะโแบบนี้ แต่ถึงอย่างไรก็สู้บุตรสาวของข้าไม่ได้ที่มีทั้งพลังลมปราณและขั้นยุทธแบบก้าวะโห่างไกลจากพวกข้าไปไกลถึงขั้นเซียนยุทธขั้นที่ 4 แล้ว คงเพราะเป็การบ่มเพาะคู่ของเ้าทั้งสองแน่เลย "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ท่านพ่อตาก็พูดเกินไปเป็เพราะความสามารถของเฉวี่ยเอ๋อภรรยาเองทั้งนั้น ข้าแทบไม่ได้ช่วยเหลืออะไรนางเลย "
" ซิ เ้านั้นแหละตัวดีบ่มเพาะคู่กับข้าทั้งวันทั้งคืนแทบไม่ได้พักผ่อนเลย "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า แหม่ ! เฉวี่ยเอ๋อภรรยาข้า ก็เ้างดงามยิ่งกว่าเทพธิดาองค์ใดขนาดนี้ แล้วข้าจะอดใจไว้ได้อย่างไรกันเล่า ตอนนี้ก็คงได้เวลาที่จะพาพวกท่านกลับดินแดนภายนอกตระกูลหยางของข้าแล้ว "
" หยางโจวฟง หยางอี้ซิน "
" ขอรับท่านประมุข "
" หยางอี้ซินรอรับคำสั่งเ้าคะ "
" ข้าขอขัดจังหวะการบ่มเพาะคู่ของพวกเ้า ข้ามีเื่ที่ต้องจัดการภายนอก หลังจากนี้อีก 1 เดือน ข้าจะทำการสถาปนาอณาจักรเทพอสูรัฟ้าพร้อมจะทำพิธีแต่งงานกับเฉวี่ยเอ๋อภรรยาข้า ถ้าพวกเ้าทุกคนสามารถบ่มเพาะพลังลมปราณและเพิ่มขั้นยุทธถึงขั้นกึ่งเซียนยุทธหรือขั้นเซียนยุทธกันแล้ว ให้พวกเ้าหยุดการบ่มเพาะ พวกเ้าจงรีบสร้างครอบครัวแล้วรีบมีบุตรหลาน และหวังว่าหลังจากข้ากลับมาตระกูลหยางจะมีสมาชิกของพวกเราจะเพิ่มขึ้นอย่างมากมายนะ และข้าจะส่งคนที่เหลือที่อยู่ภายนอกตระกุลหยางทั้งหมดกลับเข้ามาบ่มเพาะ และฝากพวกเ้าดูแลตระกูลหยางของเราด้วย ข้าอยู่ภายนอกตระกูลหยางของเรา 1 เดือน ก็เทียบกับข้าอยู่ภายในตระกูลหยางแห่งนี้ก็นับเป็เวลาร่วม 300 ปี พวกเ้ากลับเข้าไปบ่มเพาะกันต่อได้ "
" รับทราบขอรับ "
" รับทราบเ้าคะ "
" พรึ๊บ ! "
" ตอนนี้ก็ถึงเวลาที่พวกท่านกลับอณาจักรใหม่ของพวกเรากันแล้วทุกคนพร้อมแล้วนะ ไปกัน พรึ๊บ กรึ๊มมม ! "
...........................................
" ณ อณาจักรเทพอสูรัฟ้า "
" เหวอ ! ลูกเขยข้าเ้าอย่าบอกนะว่านี้คืออณาจักรใหม่ของพวกเราที่เ้าบอกว่าจะสร้างขึ้นใหม่ นี้มันยิ่งกว่าพวกข้าคิดไว้มากทั้งยิ่งใหญ่และงดงามจนข้าหาอะไรมาเปรียบไม่ได้ "
" ใช่ ! สามีข้าท่านทำได้อย่างไรกันทั้งพลังปราณธรรมชาติที่นี้ก็เข็มข้นไกล้เคียงกับดวงดาวสีน้ำเงินของท่านเลยและค่ายกลและม่านเกราะคุ้มกันเมืองก็ทรงพลังยิ่งนักสามีข้า "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า นี้เป็เพียงสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ข้าจะมอบให้เ้าเพื่อเป็ของขวัญวันแต่งงานของเราทั้งสองคนเท่านั้น "
" ดี ดีมาก ลูกเขยของข้าถ้าอย่างนั้นอีก 1 เดือนนับจากนี้เราจะจัดพิธีเฉลิ่มฉลองอณาจักรใหม่พร้อมกับงานพิธีอภิเษกสมรส ท่านแม่ทัพป่าวประกาศให้ทราบทั่วทั้งทวีปเทพอสูรัฟ้าและเชิญเ้าเมืองและผู้ปกครองเมืองทุกหัวเมืองให้มาร่วมพิธีเฉลิ่มฉลองการสถาปนาอณาจักรใหม่และงานอภิเษกสมรสของบุตรเขยและบุตรสาวของข้าพร้อมกันเลยในครั้งนี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" รับพระบัญชาองค์จักรพรรดิกระหม่อมจะรีบจัดการโดยทันที่พระเ้าค่ะ "
" ท่านพ่อตา ก่อนที่จะถึงพิธีการทั้งสองนั้น ท่านยังมีภาระหน้าที่ที่หนักรอท่านอยู่ คือการจัดคนภายในราชวงค์และทหารของท่านไปปกครองยังอณาจักรทั้งสี่และหัวเมืองสำคัญต่าง ๆ ก่อน ท่านพ่อตาท่านควรประกาศให้ประชาชนทั้งสี่ทวีปเข้ามาอยู่ในอณาจักรแห่งนี้ เื่ต่าง ๆเหล่านี้ท่านพ่อตาและคนในราชวงค์และทหารของท่านต้องจัดการกันเองทั้งหมด เพราะตัวข้าไม่ถนัดในเื่การบริหารบ้านเมืองสักเท่าไรนัก ข้าขอใช้เวลาทั้งหมดอยู่กับเสวี่ยเอ๋อของข้าเท่านั้นและข้ายังมีเป้าหมายที่จะไปท่องเที่ยวยังทวีปต่าง ๆ ในดวงดาวแห่งนี้อีกนะขอรับท่านพ่อตา "
" ซิ เ้าคนบ้าข้ารู้นะว่าเ้าคิดอะไรอยู่ "
" ฮ่ ฮ่า ฮ่า เอาเถอะเสวี่ยเอ๋อลูกพ่อ แค่สิ่งที่ลูกเขยข้าทำให้นั้นมันก็มากมายขนาดนี้ พ่อก็ไม่รู้จะขอบคุณและตอบแทนเขาได้อย่างไรแล้วและตอนนี้ทั้งคนในราชวงค์และทหารของพ่อนับแสนคนนั้นมีพลังลมปราณมีขั้นจักรพรรดิยุทธและกึ่งเซียนยุทธอีกนับแสนคน คนเหล่านี้สามารถช่วยพ่อแบ่งเบากิจการบ้านเมืองได้อยู่แล้ว ตอนนี้เ้ากับสามีของเ้า ก็ไปพักผ่อนกันเสียก่อนเถิด ข้าและแม่ของเ้าจะไดอุ้มหลาน เร็ว ๆ ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
" ใช่ไปเถิดลูกแม่ ทางนี้พ่อกับแม่และคนของราชวงค์และทหารทุกคนดูแลกันได้ "
" ฮึ ! ท่านพ่อท่านแม่ พวกท่านไม่ต้องรีบมาไล่ข้าเลย สามีข้าเราไปกันเถิด "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ได้เลยเสวี่ยเอ๋อภรรยาที่แสนงดงาม ข้าไม่ได้เจอเ้าแค่ 2- 3 วันของภายนอกแห่งนี้ข้านั้นคิดถึงเ้าจังเลย "
" ซิ เ้าคนลามกเ้าคิดถึงอะไรกันแน่ทำไมข้าจะไม่รู้
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
...........................................
" 1 เดือนผ่านไป ณ ภายในตระกูลหยาง ในดวงใจมหาเทพเทวะ "
" หยางโจวฟง หยางอีโจว นี้ข้าไปแค่เดือนเดียวพวกเ้าทั้งหมด 50,000 กว่าคน ก็ขึ้นเป็ขั้นเซียนยุทธกันหมดแล้ว แล้วคนมาจากไหนกัน ทำไมถึงมากมายหลายล้านคนขนาดนี้ พวกเ้าทำได้อย่างไรกันนี้ "
" แฮะ แฮะ ท่านประมุขก็ท่านบอกเองว่า ถ้าพวกเราสามารถเพิ่มพลังลมปราณถึงขั้นกึ่งเซียนยุทธหรือขั้นเซียนยุทธก็ให้พวกเราหยุดบ่มเพาะแล้วให้รีบสร้างครอบครัว แล้วก็รีบมีบุตรหลานกัน ข้าก็เลยทำตามคำสั่งของท่านเราใช้เวลาไม่ถึง 100 ปี ภายในตระกูลหยาง บางคนก็สามารถบ่มเพาะพลังลมปราณไปถึงขั้นกึ่งเซียนยุทธบางคนก็บ่มเพาะไปถึงขั้นเซียนยุทธแล้ว พวกเราก็หยุดบ่มเพาะและใช้โอสถทิพย์ของท่านประมุขที่มอบให้นั้นมีประสิทธิภาพดีมาก ่เวลา 200 ปีที่เหลือ บางคนก็มีบุตรหลาย 10 คนพอมีบุตรแล้ว บุตรก็มีหลานต่ออีก พอมีหลานแล้วก็มีเหลนต่ออีก "
" พอ ๆ เ้าไม่ต้องพูดแล้วถ้าเสวี่ยเอ๋อรู้เื่นี้เข้าคงแหน็บแนมว่าข้าไม่มีน้ำยาแน่เลย ตอนนี้เ้าก็เรียกทุกคนออกมา ข้าจะพาทุกคนไปเปิดหูเปิดตายังภายนอกให้ทุกคนใส่ชุดตระกูลหยางเหมือนกันให้หมด และกดพลังบ่มเพาะของทุกคนให้อยู่แค่ขั้นจักรรพรรดิยุทธไม่เกินขั้นกึ่งเซียนยุทธเท่านั้น เดี๋ยวคนภายนอกจะแตกตื่นกันและพาทุกคนมารู้จักกับข้า ข้าคิดว่าคนหลายล้านคนในที่นี้ยังไม่รู้จักผู้นำตระกูลหยางอย่างข้าเป็แน่ "
" ขอรับท่านประมุข สมาชิกตระกูลหยางมารวมตัวกันยังลานฝึกตระกูลหยางท่านประมุข หยางโจว กลับมาแล้ว ทุกคนรวมตัวกันที่ลานฝึกทหารเดี๋ยวนี้ี พรึ๊บ พรึ๊บบบ พรึ๊บบบบ "
" ทุกคนมาร่วมตัวกันแล้วขอรับ ทุกคนนี้คือประมุขตระกูลหยางของพวกเราที่ทุกคนอยากจะพบ ทุกคนทำความเคารพท่านประมุข "
" พรึ๊บ พรึ๊บบบ พรึ๊บบบบ พวกเราทุกคนสมาชิกตระกูลหยางขอคาราวะท่านประมุข "
" ดีมากทุกคนลุกขึ้นได้ สมาชิกตระกูลหยางทุกท่านคงมีหลายล้านคนในที่นี้ที่ยังไม่เคยพบข้า ตัวข้านั้นยินดีตอนรับทุกท่านเข้าตระกูลหยางของข้าและทุกท่านคงรู้ความเป็ไปเป็มาของพวกเราและการถือกำเหนิดของตระกูลหยางจากผู้นำตระกูลย่อยของพวกเ้าทุกคนแล้วว่าตระกูลเรานั้นเกิดขึ้นมาได้อย่างไร อย่างที่ข้าเคยบอกไว้ตระกูลหยางของเรานั้นมีหน้าที่ช่วยเหลือคนดีกำจัดคนเลว ข้าขอให้ทุกคนจงจำข้อนี้ไว้ในวันนี้เป็วันที่ข้าจะแต่งงานกับเสวี่ยเอ๋อซึ่งจะมาเป็ภรรยาของข้าและจะเป็นายหญิงใหญ่ของเ้าทุกคน วันนี้ข้าจะพาเ้าทุกคนไปเปิดหูเปิดตายังดินแดนภายนอกตระกูลหยางของเรา เพื่อให้คนภายนอกได้รับรู้ว่าตระกูลหยางของเรานั้นยิ่งใหญ่เพียงไร เมื่อพวกเ้าออกไปภายนอกตระกูลแล้วขอให้พวกเ้าปฏิบัติตามกฏของตระกูล ถ้าใครไม่ปฏิบัติตามข้าจะให้ผู้คุมกฏลงโทษสถานหนักที่สุดและจะไม่อนุญาติให้คนที่ทำผิดกฏออกจากตระกูลหยางอีกเลย "
" พวกเรารับทราบท่านประมุข "
" ดี เมื่อพวกเ้ารับปากแล้วก็ไปกันได้ พรึ๊บ กรึ๊ม กรึ๊มมม กรึ๊มมมมม "
.........................................
" ณ อณาจักรเทพอสูรัฟ้า "
" อ้า ! ลูกเขยข้านี้คนตระกูลหยางของเ้าหรือ ทำไมถึงมากมายหลายล้านคนเช่นนี้ ทั้งพลังลมปราณและขั้นยุทธถึงได้สูงมากขนาดนี้ลูกเขยข้า นี้ทำให้ประชาชนที่มาร่วมงานหลายล้านคนนั้นเทียบกับคนของเ้าที่พามาที่นี้ไม่ได้เลย "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ท่านพ่อตาตัวข้านั้นครั้งแรกก็ใเช่นกัน ไม่คิดว่าผ่านมาแค่ไม่ถึงเดือนของเวลาภายนอกแห่งนี้เทียบกับเวลาภายในนั้น 300 กว่าปีพวกเขาสามารถมีบุตรหลานมากมายขนาดนี้ แต่เื่พลังลมปราณและขั้นยุทธนั้นข้าให้พวกเขาลดลงครึ่งหนึ่งของพวกเขาแล้ว และถ้าเสวี่ยเฮ๋อรู้ว่าคนในตระกูลหยางของข้ามีลูกหลานมากมายขนาดนี้คงงอนเป็แน่ที่ข้าไม่สามารถทำให้นางมีบุตรได้เช่นในคนตระกูลของข้า "
" ฮ่า ฮ่า ฮ่า ข้าว่าเ้าต้องรีบแล้วลูกเขยข้า แต่ข้านั้นก็รู้ว่าเ้านั้นมีเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่ เ้าจึงยังไม่รีบมีบุตรตอนนี้ แต่ยังไงเ้าต้องมีหลานชายให้ข้าให้ได้ เพราะอณาจักรแห่งนี้หลานชายข้าจะต้องมาปกครองต่อจากข้าอยู่ดี ฮ่า ฮ่า ฮ่า ตอนนี้ก็ไกล้จะได้เวลาแล้วเ้าก็ไปเปลี่ยนชุดเตรียมเข้าพิธีแต่งงานงานได้แล้วป่านนี้เสวี่ยเอ๋อคงรอเ้าใจแทบขาดแล้ว ฮ่า ฮ่า ฮ่า "
.............................................