โชคดีที่มันไม่ใช่สกิลสังหารจึงไม่ได้รับค่าความเสียหายสูงมากนัก ไม่เช่นนั้น กวาจื่อ คงไม่มีโอกาสได้ใช้ยาฟื้นฟู
เมิ่งเสี่ยวฉินอิน หลบแท่งหินที่ลอยขึ้นมาจากพื้นอย่างต่อเนื่องด้วยความคล่องแคล่ว แม้จะมีรอยขีดข่วนเล็กน้อย แต่ก็ไม่น่าขายหน้าเท่ากวาจื่อ
สำหรับเย่ฮวาแล้ว สภาพก็ไม่ต่างจากกวาจื่อนัก ตอนนี้แม้กระทั้งก้นของเขาก็ยังได้รับความเจ็บปวดจากแท่งหิน จังหวะที่มันแทงขึ้นมาโดนก้น หนังกำพร้าบริเวณแก้มก้นของเขาแทบจะหลุดร่อน!
ทุกครั้งที่ถูกโจมตีโดยแท่งหิน พวกเขาได้รับความเสียหาย 150-200 หน่วย โชคดีที่ระหว่าง พ้าหลิน ใช้ทักษะมันจะไม่สามารถทำการโจมตีได้
ทักษะนี้ดำเนินไปเป็นเวลา 8 วินาที แม้ว่าพวกเขาสามคนจะยังไม่ตาย แต่พลังชีวิตก็ลดลงไปจำนวนมากแถมโพชั่นที่ใช้ก็อยู่ในระหว่างคลูดาวน์
เมิ่งเสี่ยวฉินอินกล่าวว่า: "ฉันยังมีพลังชีวิตเหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง ฉันจะคอยต้านมันไว้ก่อน จังหวะนี้ เย่ฮวา และ กวาจื่อ พวกนายรีบไปฟื้นฟูพลังชีวิตซะ!"
หลังจากพูดจบเมิ่งเสี่ยวฉินอินก็ยกหอกสูงขึ้น ทันใดนั้นวงเวทก็ปรากฏขึ้นใต้เท้าของเธอ ไม่น่าเชื่อว่า อัศวินจะมีสกิลเวทมนตร์!
"ฟริ้ง! ~"
เมิ่งเสี่ยวฉินอินถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีขาว จากนั้นบริเวณขาของเธอก็ถูกห่อหุ่มไปด้วยหิน ก่อนจะลุกลามไปยังส่วนต่างๆทำให้ร่างกายเธอถูกปกคลุมไปด้วยหิน
เมื่อเห็นว่า พ้าหลิน กำลังจะเริ่มโจมตี เย่ฮวาก็หันหลังกลับฉีกตัวออกไป เปิดทางให้เมิ่งเสี่ยวฉินอิน ก่อนจะนำยาออกมาพร้อมกับใช้มัน เมื่อฟื้นฟูพลังชีวิตกลับมาแล้วเขาต้องทำหน้าที่แทนเมิ่งเสี่ยวฉินอิน ต้านทานมันเพื่อรอพวกซีเย่มาถึง
เย่ฮวา เห็นพ้าหลินก้าวไปอยู่เบื้องหน้าเมิ่งเสี่ยวฉินอินขณะที่ดาบยักษ์ในมือของมันง้างขึ้น ฟันลงมายังตำแหน่งศีรษะของเมิ่งเสี่ยวฉินอินอย่างรุนแรง
ระหว่างที่ เย่ฮวา คิดว่ากำลังจะได้เห็นฉากนองเลือด ไม่ช้าเสียง "เคล๊ง~" ก็ดังก้องมาจากบริเวณดาบยักษ์ ราวกับมันกระทบกับวัตถุที่แข็งแกร่ง ช่วงที่ดาบยักษ์ฟาดใส่ศีรษะเมิ่งเสี่ยวฉินอินเขาสามารถมองเห็นชัดว่าเธอไม่ได้เคลื่อนไหวหลบหลีกแต่ในเวลานี้ พ้าหลิน กลับเป็นฝ่ายที่ก้าวถอย
ตัวเลขค่าความเสียหายลอยอยู่เหนือศีรษะของเมิ่งเสี่ยวฉินอิน——
"1"
พลังชีวิตลดลงแค่ 1!
เย่ฮวาตกใจอย่างมากเมื่อเห็นตัวเลขค่าความเสียหายนี้ เมิ่งเสี่ยวฉินอินใช้สกิลของเธอเพื่อทำให้ตัวเองกลายเป็นหิน และดึงดูดความเกลียดชังของ พ้าหลิน โดยเพิ่มการป้องกันให้ตัวเอง แต่ใครจะกล้าคิดว่าค่าความเสียหายที่ได้รับจะมีแค่ 1 หน่วย ลองจินตนาการว่านี่คือความเสียหายที่บอสระดับเงิน เลเวล 27 มันก็ยิ่งยากจะเชื่อ
"37"
"41"
พ้าหลิน ทำการโจมตีอย่างต่อเนื่อง นี่แสดงให้เย่ฮวาเห็นว่าบางทีผลลัพธ์ของสกิลอาจเป็นการบังคับให้เลือดหยุดระงับ เฉพาะครั้งแรกที่มันโจมตีความเสียหายแทบจะไม่เกิดขึ้น ลำพังค่าพลังป้องกันของเมิ่งเสี่ยวฉินอิน คงเป็นไปไม่ได้
นี่คือความสามารถของเมิ่งเสี่ยวฉินอินที่เป็นสกิลป้องกันขั้นสุดยอด การมีสายแทงค์ที่มีสกิลดังกล่าวร่วมปาร์ตี้ ตราบใดที่ผู้เล่นร่วมมือกันเป็นอย่างดี ปาร์ตี้นั้นย่อมมีประสิทธิภาพในการกำจัดมอนสเตอร์ ไม่ต้องสงสัยเลยว่า เมิ่งเสี่ยวฉินอิน เป็นผู้เล่นที่อยู่ในระดับสูงมาก เทียบกับปาร์ตี้ของคนอื่น ๆ พวกเขาสามารถไปยังแผนที่ที่มีเลเวลสูงขึ้นได้
แม้ว่าสกิลของเมิ่งเสี่ยวฉินอิน จะมีพลังในการป้องกันที่แกร่งกล้า แต่มันก็ไม่ใช่สกิลที่เลิศเลอสมบูรณ์แบบ ระหว่างที่เมิ่งเสี่ยวฉินอินใช้สกิลนี้เธอจะไม่สามารถโจมตีหรือใช้ยาใดๆได้ เสมือนกลายเป็นรูปปั้นที่ยืนแข็ง
ในที่สุดหลังจากเวลาคลูดาวน์ยาสิ้นสุดลง เย่ฮวาและกวาจื่อก็รีบดื่มยา พร้อมกับใช้สกิลทั้งหมดโจมตีออกไป ทันทีที่โจมตีออกไปหนึ่งชุดค่าความเกลียดชังของพ้าหลินก็มุ่งมาที่เย่ฮวา ก่อนที่เมิ่งเสี่ยวฉินอินจะหลุดจากสภาวะหินแล้วรีบฉีกถอยออกไป ในเวลาเดียวกันเธอก็รีบดื่มยาหนึ่งขวดเพื่อฟื้นฟูพลังชีวิต
แต่แล้วทักษะสายน้ำขุนเขาถล่ม ของพ้าหลิน ก็ได้ปล่อยออกมาอีกครั้ง แต่เนื่องจากเมิ่งเสี่ยวฉินอินรักษาระยะห่างจากพ้าหลิน บวกกับการตอบสนองที่รวดเร็วของเธอทำให้มีระยะมากพอที่จะหลบหลีก ในที่สุดเธอก็อยู่นอกรัศมีการโจมตีที่ไม่หยุดยั้งจากสายน้ำขุนเขาถล่ม เหลือแค่เย่ฮวากับกวาจื่อ ที่ต้องรับมือ
เย่ฮวาเหลือพลังชีวิตครึ่งเดียว ส่วนกวาจื่อมีพลังชีวิตเหลือน้อยกว่า โพชั่นหนึ่งขวดไม่สามารถฟื้นฟูได้เต็มในครั้งเดียว แต่ด้วยประสบการณ์จากครั้งก่อน ทำให้เย่ฮวาและกวาจื่อ พอจะมีวิธีสังเกต
ก่อนที่แท่งหินจะปรากฏขึ้น ใต้พื้นดินประมาณสามวินาทีจะเกิดสั่นสะเทือน ยิ่งเป็นบริเวณศูนย์กลางการสั่นจะรุนแรงมากขึ้น ตราบใดที่สามารถเคลื่อนไหวตอบสนองล่วงหน้าโดยอาศัยการเดิน แม้ว่ามันจะไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้อย่างสมบูรณ์ แต่ก็สูญเสียพลังชีวิตเพียงไม่มาก
หลังจากที่เย่ฮวา ถูกโจมตีสองครั้ง สกิลของเขาก็คลูดาวน์เสร็จสิ้น
เมิ่งเสี่ยวฉินอิน รีบก้าวไปข้างหน้า แต่น่าเสียดายที่เธอไม่ได้สตั๊น พ้าหลิน
พวกเขาสองคนจึงหยุดการโจมตีและล่าถอยออกมา ส่วนเมิ่งเสี่ยวฉินอินเคลื่อนไปเผชิญหน้าพร้อมกับลงมือโจมตีออกไปเพื่อที่จะดึงดูดค่าความเกลียดชังของพ้าหลิน อาจเป็นเพราะเย่ฮวาเร่งมือโจมตีมากเกินไป ทำให้ความเกลียดชังของ พ้าหลิน ไม่มีการเบี่ยงเบนเป้าหมาย ดังนั้น พ้าหลิน จึงไล่ตามเขา
ระบบการโจมตีของบอสส่วนมากจะไม่สามารถคาดเดาได้ ดังนั้นการโจมตีของพ้าหลินส่วนใหญ่จึงไม่ค่อยพลาดเป้า ถ้าไม่สามารถหนีให้พ้นระยะ ในขณะที่เวลาใช้ยายังคลูดาวน์ ด้วยพลังชีวิตที่เหลือเพียง 100 หน่วย ตราบใดที่ถูกบอสโจมตีอีกครั้งเย่ฮวาคงต้องจบชีวิต!
เมิ่งเสี่ยวฉินอินเร่งมือจู่โจมอย่างต่อเนื่อง ส่วน กวาจื่อ ก็เคลื่อนไปอีกฝั่งของเมิ่งเสี่ยวฉินอินพร้อมกับลงมือโจมตีโดยหวังจะเบี่ยงเบนค่าความเกลียดชังของพ้าหลิน แต่ทว่ามันกลับไม่สนใจและยังคงเคลื่อนเข้าใกล้เย่ฮวา.
ทันใดนั้นดาบยักษ์ก็ยกสูงขึ้น โดยเป้าหมายก็คือเย่ฮวาอย่างไม่ต้องสงสัย เย่ฮวาตอนนี้ทำได้แค่มองดูดาบยักษ์ที่ส่องประกายสะท้อนดวงอาทิตย์ จนแสงนั้นส่องกระทบใบหน้าเขา พริบตาที่คมดาบเคลื่อนลงมาเขาก็สัมผัสได้ถึงคลื่นความอบอุ่น ดูท่าเขาคงจะต้องลากลับบ้าน!
"519"
"337"
"452"
ดาบยักษ์ถูกฟันลงบนไหล่ของเย่ฮวา แต่ทว่าพลังชีวิตของเขากลับยังไม่เป็น 0 ในทางกลับกันมันยังเพื่มขึ้นมาเกือบครึ่ง
"ระบบแจ้ง: ผู้เล่น [โม่เซ่อเหนียนหัว] ได้ใช้สกิล [ ฮีล LV-3] ทำให้พลังชีวิตคุณฟื้นฟูขึ้น 519 หน่วย"
"ระบบแจ้ง: [ราชาแห่งเมืองหลีกวง-พ้าหลิน] ทำการโจมตีใส่คุณ ส่งผลให้ค่าพลังชีวิตลดลง 337 หน่วย"
"ระบบแจ้ง: ผู้เล่น [ชิงหยานลู่ฮั้ว] ใช้สกิล[ ฮีล LV-3]ทำให้พลังชีวิตคุณถูกฟื้นฟูขึ้น452 หน่วย"
...
"95"
ทันใดนั้นศรน้ำแข็งก็ปะทะเข้าที่หน้าอกของพ้าหลิน ส่งผลให้ร่างกายของ พ้าหลิน เต็มไปด้วยน้ำแข็งเกาะกุม แน่นอนว่านี่คือสกิลของนักธนู!
ในเวลาเดียวกันลูกไฟก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้า กระแทกใส่แผ่นหลังพ้าหลิน ก่อนที่นักฆ่าจะตวัดกริชซ้ำเข้าไปที่ด้านหลังของพ้าหลิน การโจมตีสองครั้งสร้างความเสียหายให้กับพ้าหลินแทบจะในเวลาเดียวกัน -
"491"
"448"
"เห็นมั้ยบอกแล้วว่ามาช่วยพวกเขาได้ทัน ขอแค่เธอเชื่อมั่น!"
"หึ! ถ้าขืนช้าไปอีกแม้แต่ 0.001 วิ เขาคงไปเฝ้ายมบาลแล้ว!"
"ขอทีเถอะ ระหว่างที่สู้อย่าเพิ่งทะเลาะกันจะได้มั้ย สิ่งสำคัญตอนนี้คือจัดการกับบอสก่อน!"
ในเวลานี้ความเกลียดชังของพ้าหลินได้ถูกเบี่ยงเบนเป้าหมาย มันหันกลับไปให้ความสนใจ เมิ่งเสี่ยวฉินอิน เห็นแบบนั้น เย่ฮวาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ก่อนจะมองออกไปจากตำแหน่งที่เขายืนอยู่ไม่ไกลซึ่งมีคนอยู่ 4 คน ส่วนด้านหลังห่างออกไปเป็นสองสาวผู้เล่นสาย MM ซีเย่
คนพวกนี้! พวกเขาคือผู้เล่นหลักแห่งห้วนเฉิง! ประกอบด้วย นักเวทย์อันดับ 1 แห่งเมืองชิงสุ่ยป้านเฉิงเยียนซา, นักบวชอันดับ 1 โม่เซ่อเหนียนหัว และ"อันดับสอง"ชิงหยานลู่ฮั้ว, และนักฆ่ารองหัวหน้าแห่งห้วนเฉิงฟู่เซิงลั่วเมิ่ง, ผู้เล่นหลักทั้งเจ็ดแห่งห้วนเฉิงอยู่ที่นี่ถึง 6 คน รวมไปถึงจื่อหลานหลิวเหนียนผู้เล่นสาย MM
"กวาจื่อ นายกับฟู่เซิงลั่วเมิ่ง โจมตีช่องว่างของบอส ในขณะเดียวกันก็ควบคุมดาเมจอย่าโจมตีหนักเกินไปจนดึงดูดค่าความเกลียดชัง!"
จากนั้น เมิ่งเสี่ยวฉินอิน ก็ตะโกนอีกว่า: "โม่โม่คอยซับพอตเย่ฮวา จนกว่าจะจบการต่อสู้!"
ทั้งหกคน ต่างเป็นผู้เล่นฝีมือฉกาจ นี่ทำให้พวกเขาแปดคนสามารถฆ่าบอสได้ง่ายยิ่งขึ้น เดิมทีเมิ่งเสี่ยวฉินอินก็มีการป้องกันสูงทำให้พลังชีวิตลดลงช้า บวกกับความเร็วในด้านการรักษาที่เพิ่มขึ้น ปัญหาเรื่องพลังชีวิตจึงไม่น่าวิตกกังวล โม่เซ่อเหนียนหัวเป็นที่รู้จักกันในนามนักบวชอันดับหนึ่งแห่งเมืองชิงสุ่ย ชื่อเสียงนี้ไม่ได้มาจาก CupE ที่น่าภาคภูมิใจ แต่เป็นเพราะความสามารถในด้านการรักษา ทำให้เธอกลายเป็นอันดับ 1 ในเมืองชิงสุ่ย แม้แต่ในสี่เมืองหลักความสามารถของเธอก็ถูกจัดอยู่ในระดับสูง หนำซ้ำยังถูกขนานนามว่าเป็นผู้ที่มีหน้าอกใหญ่ที่สุดอันดับ 1
นอกจากนี้ยังมีนักเวทย์อันดับ 1 แห่งเมืองชิงสุ่ยป้านเฉิงเยียนซา ความสามารถด้านการใช้เวทย์ของเขาภายในเมืองชิงสุ่ยยากจะหาคู่มือได้ สำหรับฟู่เซิงลั่วเมิ่งสามารถกล่าวได้ว่าเป็นนักฆ่าแนวหน้าความสามารถในการเล่นแข็งแกร่งมาก ซ้ำยังรู้รายละเอียดการเคลื่อนไหวในเกมซึ่งเรียกกันว่าScarlet Assassinationเป็นทักษะติดตัวขั้นสูงที่ทำให้เกิดอัตรา Cri ก่อนที่ใครจะได้ตอบสนองรู้ตัวอีกทีก็ไปโผล่ที่จุดเกิดในเมืองชิงสุ่ยแล้ว
เมื่อยอดฝีมือมารวมตัวกัน การฆ่าบอสก็ไม่ใช่เรื่องยากอีกต่อไป
และสิ่งที่เกิดขึ้นในเวลาต่อมาคือผลลัพธ์ที่น่าเหลือเชื่อ ภายในเวลาเพียงห้าหรือหกนาที พลังชีวิตของพ้าหลิน ก็ลดลงมาเหลือเพียง 15% จนกระทั่ง พ้าหลิน ยกดาบขึ้น ทันใดนั้นคมดาบก็เต็มไปด้วยสายฟ้าที่แล่นประกายสั่นไหว จู่โจมออกมาโดยปราศจากทิศทางใดๆ
"เปรี้ยง! ~"
สายฟ้าที่บ้าคลั่งผ่าลงมาจากท้องฟ้า ปะทะใส่ร่างของพวกเขา ทันทีที่พ้าหลินใช้ทักษะดาบสวรรค์ จำนวนตัวเลขค่าความเสียหายก็ปรากฏขึ้นต่อเนื่อง
"468"
"395"
"441"
"533"
"429"
เย่ฮวา ไม่เคยคาดคิดมาก่อนเลยว่าทักษะสุดท้ายของพ้าหลินจะปรากฏออกมาอย่างฉับพลัน ทำให้พวกเขาถูกโจมตีเข้าเต็มๆ โดยไม่ทันได้ตั้งตัวแม้แต่น้อย แม้แต่คนที่รักษาระยะห่างเอาไว้ก็ยังไม่อาจรอดพ้นจากการโจมตีที่ปรากฏได้ และผู้เล่นสี่คนที่อยู่ในระยะประชิดต้องเจอศึกหนักยิ่งกว่า พลังชีวิตของเมิ่งเสี่ยวฉินอินและเย่ฮวาลดลงอย่างต่อเนื่อง ขนาดมีนักบวชซับพอตก็ยังฟื้นฟูพลังชีวิตแทบไม่ทัน ทำให้พวก เย่ฮวา ต้องใช้ยาฟื้นฟูพลังชีวิตเข้าช่วยเพื่อต้านทานทักษะโจมตีนี้ สำหรับกวาจื่อและฟู่เซิงลั่วเมิ่งแล้ว มันคือสิ่งเลวร้ายเนื่องจากพวกเขามีพลังชีวิตต่ำ พวกเขามีกันถึงสี่คนแต่นักบวชมีแค่สองคน พวกเขาจึงเลือกที่จะฟื้นฟูพลังชีวิตให้เย่ฮวาและเมิ่งเสี่ยวฉินอิน ลำพังแค่การใช้ยาคงไม่สามารถต้านทานได้ไหว สุดท้ายนักฆ่าทั้งสองจึงกลายเป็นลำแสงพุ่งกลับไปยังทิศทางเมืองชิงสุ่ย
เมิ่งเสี่ยวฉินอินมองทั้งคู่ที่พุ่งจากไป: "โชคไม่ดีเลย ทั้งๆที่เกือบจะจบอยู่แล้ว ผลลัพธ์คงลดลงระดับหนึ่ง"
เย่ฮวา ถอนหายใจ: "ใครจะไปนึกว่าบอสมันจะใช้สกิลแบบนี้ออกมา"
เมิ่งเสี่ยวฉินอิน ทอดตามองไปยังทิศทางของเมืองชิงสุ่ย แล้วพูดว่า: "ไม่เป็นไร รีบปิดฉากฆ่ามันเถอะ เราอยู่ทีมเดียวกันยังไงก็ได้รับค่าประสบการณ์เหมือนกัน"
"อ้อ"
การที่ไม่มีสองคนนี้อยู่ประสิทธิภาพของพวกเขาก็ลดลงไปอย่างมาก ในขณะที่เย่ฮวาตั้งหน้าตั้งตาที่จะฆ่าบอส เขาก็ได้ยินเสียงของกวาจื่อดังผ่านช่องสนทนาในปาร์ตี้ ทุกคำมันคือการด่าบอส
ในไม่ช้าพลังชีวิตของ พ้าหลิน ก็เหลือเพียง 1% ทันใดนั้น เมิ่งเสี่ยวฉินอิน ก็ตะโกนขึ้นว่า: "ทุกคนอย่าโจมตี ให้เย่ฮวาปิดฉาก เย่ฮวานายรีบฆ่าบอสตอนนี้เลย!"
หลังจากที่ได้ยินคำพูดดังกล่าว เย่ฮวา ก็มองไปยังเมิ่งเสี่ยวฉินอินด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะถามว่า "จะทำได้ยังไง ห้วนเหิงของพวกเธอมีบทบาทในการล่าบอสมากที่สุด แล้วทำไมถึงให้ฉันเป็นคนปิดฉาก!"
เมิ่งเสี่ยวฉินอิน เผยรอยยิ้มที่มุมปาก: "นี่เป็นบอสระดับเงิน ค่าประสบการณ์ที่ได้รับตอนบอสตายต้องมากมายมหาศาล เย่ฮวา นายเป็นคนที่มีโบนัสค่าความโชคดี 3 หน่วย ถ้าเปลี่ยนเป็นฉัน ค่าประสบการณ์และอุปกรณ์ไอเท็มที่ดรอปย่อมต้องน้อยกว่า และความเร็วในการฆ่าบอสยิ่งเร็วค่าประสบการณ์ที่ได้รับก็จะยิ่งเพิ่ม ที่สำคัญนายมีอัตราการฆ่าสูง ดังนั้นนายจึงเหมาะกับการรับหน้าที่ปิดฉากมากที่สุด ยกเว้นว่านายจะเป็นคนดวงซวย"
เย่ฮวา ได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ: "มันไม่ใช่เรื่องที่สามารถยืนยันได้สักหน่อย แต่ถ้าจะเอางั้นก็ได้ ถึงยังไงอุปกรณ์ที่ดรอปได้ก็เป็นของพวกเธอ"
"ลงมือเลย!"
จบตอน