บทที่ 104
คำเชิญ
[ ระบบ : เควสตอบรับคำเชิญจากคนนิรนาม ระดับ ]
[ เงื่อนไขเควสเดินทางไปที่สถานที่ที่เป้าหมายนั้นกำหนดเอาไว้ ]
[ ของรางวัลได้รับSP 50 หน่วย ]
[ ถ้าทำไม่สำเร็จไม่เกิดอะไรขึ้น!!! ]
ข้อความจากระบบมันปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าในตอนนี้แสดงให้เดย์มองเห็นว่าตัวของเขานั้นต้องเดินทางเพื่อไปเข้าร่วม
เดย์แสดงใบหน้าสงสัยมองดูบัตรเชิญภายในมือของตนเองแล้วก็คิดภายในใจอย่างรวดเร็ว“ บัตรเชิญนี้กับเควสที่มันปรากฏ ”
“ เควสที่ปรากฏขึ้นมาตัวของเราสามารถปฏิเสธได้เพราะเงื่อนไขในการทำเมื่อไม่สำเร็จก็ไม่เกิดอะไรขึ้น”
“ แสดงว่ามันเป็นตัวเลือกสินะ ”
“ เอาอย่างไรดีมีคนเจาะจงส่งจดหมายนี้มาบางทีอาจจะเป็นกับดัก”
“ แต่บางทีก็อาจจะมีคนอยากจะพูดคุยกับเรา ” เดย์คิดภายในใจของตนเอง
ในตอนนี้เขากำลังตัดสินใจอยู่ว่าจะเอาอย่างไรจดหมายเชิญ
ภายในจดหมายเชิญนี้ที่อยู่ภายในมือของเขามันมีระบุเอาไว้อย่างชัดเจนว่าภายในจดหมายเชิญมันเชิญเขาไปพบที่บริเวณด้านหลังเมือง
เดย์แสดงใบหน้าจริงจังอยู่สักพักขบคิดเกี่ยวกับสิ่งที่อยู่ภายใน
หลังจากที่ไตร่ตรองมาเป็นอย่างดีแล้วเขาจึงตัดสินใจออกมา “เอาเถอะไปดูหน่อยก็แล้วกัน ”
“ อย่างไรเสียก็อุตส่าห์ส่งคำเชิญมาถึงสถานที่แห่งนี้ถ้าไม่ไปก็คงจะเสียดาย”
เดย์ได้ตัดสินใจเรียบร้อยแล้วตัดสินใจที่จะเดินทางไปตามคำเชิญภายในจดหมาย
หลังจากนั้นก็รีบมุ่งตรงไปยังบริเวณเขตด้านหลังเมืองอย่างรวดเร็ว
เขตด้านหลังเมืองมีซอกเล็กๆแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ภายในสถานที่
บริเวณด้านหน้าเมืองที่เป็นประตูทางเข้าใหญ่มีผู้คนมากมายอาศัยอยู่แต่ในขณะเดียวกันบริเวณด้านหลังเมืองที่เป็นประตูทางเข้าร้องก็มีผู้คนอาศัยอยู่เช่นเดียวกันแต่ว่าพวกเขาเป็นคนที่มีชนชั้นและฐานะที่ต่ำลงมา
ภายในโลกใบนี้จากคำที่ตัวของเขานั้นได้ฟังจากซิลเวอร์รู้สึกว่าภายในโลกใบนี้จะมีการแบ่งชนชั้นและฐานะมากกว่าโลกของเขา
แม้กระทั่งที่อยู่อาศัยและเขตเองก็ถูกแบ่งแยกออกเช่นเดียวกัน
บริเวณเขตนี้เป็นเขตด้านหลังเมืองผู้คนที่เดินอยู่ในช่วงยามราตรีล้วนแล้วเป็นคนที่มีฐานะระดับล่าง
บางครั้งภายในสถานที่แห่งนี้ก็มีพวกโจรที่ปรากฏกายออกมาอยู่บ่อยครั้ง
เดย์เดินทางมาตามแผนที่ที่ถูกให้เอาไว้ภายในจดหมาย
หลังจากที่เดินทางมาตามแผนที่ที่ถูกให้เอาไว้เขาก็ได้เดินทางมาถึงเป้าหมายของตนเอง
ในตอนนี้ได้เดินทางมาถึงเป้าหมายเรียบร้อยแล้วเป้าหมายตั้งอยู่บริเวณด้านหน้ามันเป็นร้านเหล้า
มันเป็นบาร์เล็กๆที่ตั้งอยู่บริเวณตรอกแห่งนี้มีผู้คนเดินทางผ่านเข้ามาไม่มากนัก
โดยร้านเหล้าแห่งนี้มันเป็นร้านเหล้าที่มีขนาดไม่ได้ใหญ่แถมยังดูเป็นร้านเหล้าที่เก่าพอสมควรมีไฟสลัวสลัวตั้งอยู่บริเวณด้านหน้าร้าน
ด้านในมันมีเสียงผู้คนจำนวนมากอยู่บริเวณด้านในนั้น
เดย์ที่เดินทางมาถึงสถานที่แห่งนี้ตัดสินใจเดินเข้าไปบริเวณด้านใน
ตัวของเขาเดินเข้าไปบริเวณด้านในนั้น
หลังจากที่เดินผ่านประตูร้านเหล้าเข้ามาบริเวณด้านในภายในสถานที่แห่งนี้แช่งสว่างไสวส่องแสงไปทั่วทั้งร้าน
กลิ่นเหล้าคละคลุ้งไปทั่วทั้งบริเวณพร้อมกับผู้คนมากมายที่นั่งอยู่ภายในสถานที่แห่งนี้
ภายในร้านเหล้าแห่งนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นที่นิยมพอสมควรด้านนอกถนนไร้ซึ่งผู้คนแต่เขามากับมีคนที่นั่งอยู่ภายในประมาณสามสิบถึงสี่สิบคนเลยทีเดียว
เดย์ลองกวาดสายตาไปมองบริเวณด้านในสถานที่แห่งนี้
ผู้คนที่อยู่ภายในสถานที่แห่งนี้มันมีนักผจญภัยบางส่วนแล้วก็มีคนธรรมดาอีกบางส่วน
เดย์มองไปยังเป้าหมายของตนเองที่นัดตัวของเขาเดินทางมาที่สถานที่แห่งนี้หลังจากที่ทำการมองหาอยู่สักพักก็ได้พบเจอเป้าหมายของตนเองบริเวณด้านหน้า
ดวงตาจ้องมองตรงไปพบเห็นเป้าหมายของตนเองด้านหน้า
เขามองเห็นคนสองคนนั่งอยู่บริเวณโต๊ะที่อยู่ริมลานสวมใส่เสื้อคลุมสีดำสนิทตามที่ภายในจดหมายนั้นได้บอกเอาไว้
เดย์รีบเดินมุ่งตรงเข้าไปอย่างรวดเร็วเข้าไปหาคนพวกนั้น
แต่ในขณะที่กำลังเดินเข้าไปเดย์เขาขมวดคิ้วทั้งสองข้างเข้าหากันใช้งานสกิลวิเคราะห์“ วิเคราะห์!!! ”
เขาทำการเปิดใช้งานสกิลวิเคราะห์มองผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าว่ามันมีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับไหน
หลังจากที่ทำการเปิดใช้งานสกิลออกมาดวงตามองตรงไปด้านหน้าค่าสเตตัสเปิดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
[ ชื่อ ???อายุ ?? ]
[ สกิลหลักผู้ถือครองสกิลนักดาบ ]
[ ความสกิลของท่าน- ความสามารถทักษะดาบ LV9 - พลังเวทย์ LV4 - ประยุทต์ทักษะ LV5 - เสริมแกร่งร่างกาย LV5 ]
[ ชื่อ ??? อายุ ?? ]
[ สกิลหลักผู้ถือครองสกิลนักเวทย์ ]
[ ความสกิลของท่าน- พื้นฐานเวทย์ LV6 - พลังเวทย์เพลิง LV4 - ประยุทต์พลังเวทย์เพลิง LV4 - เสริมแกร่งเวทย์เพลิง LV3 ]
ค่าสเตตัสปรากฏขึ้นมาบริเวณด้านหน้าหลังจากที่มันจำการแจ้งเตือนขึ้นมาเดย์ก็แสดงท่าทางผ่อนคลาย
เพราะว่าในตอนนี้ค่าสถานะของผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้ามันมีระดับต่ำกว่า
นั่นหมายถึงว่าฝีมือของอีกฝ่ายก็อยู่ด้อยกว่าเขาเช่นเดียวกัน
ถ้าอีกฝ่ายมีระดับสูงกว่านั้นเค้าจำเป็นจะต้องกังวลเพราะว่าตัวของเขามีสิทธิ์ที่จะตกเป็นเป้าหมายแล้วก็อันตราย
แต่ในตอนนี้พวกที่อยู่ด้านหน้ามีระดับต่ำกว่าเขาเพราะแบบนั้นเดย์จึงผ่อนคลายลงเป็นอย่างมาก
ร่างกายของเขาเดินไปแล้วก็นั่งลงบริเวณด้านหน้าตรงโต๊ะที่ยังคงว่าง
ดวงตามองตรงไปที่พวกมันทั้งสองคนหนึ่งคนที่สวมใส่ชุดคลุมปกปิดทั้งตัวมีร่างกายสูงผอมอีกหนึ่งคนมีร่างกายไล่เลี่ยกันเพียงแค่ว่ามีส่วนสูงที่เตี้ยลงมาเล็กน้อย
คนทั้งสองที่อยู่บริเวณด้านหน้าเดย์สามารถระบุได้ว่าเป็นผู้ชาย
เพราะว่าถ้าเป็นผู้หญิงร่างกายของพวกเขาควรจะเล็กกว่านี้
เดย์เป็นคนที่ช่างสังเกตเพราะแบบนั้นตัวของเขาจึงมองเห็นผู้ที่อยู่บริเวณด้านหน้าและก็วิเคราะห์ออกมาได้ในทันที
คนที่อยู่ด้านหน้ามีพลังมานาที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างกายไม่มากนัก
หลังจากที่เขานั่งลงบนโต๊ะพวกมันใช้ดวงตาจ้องมองมาที่เขาเดย์แสดงใบหน้าเรียบเฉยแล้วก็พูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “เชิญคนอื่นมาที่สถานที่แห่งนี้เมื่อเดินทางมาถึงแล้วจะไม่คิดเปิดเผยตัวตนหน่อยอย่างงั้นหรอ”
เดย์ขมวดคิ้วเข้าหากันด้วยความจริงจังหลังจากที่มองเห็นว่าพวกที่อยู่ด้านหน้าพยายามปกปิดตนเอง
ในขณะที่ถามออกไปแบบนั้นหนึ่งในพวกที่อยู่บริเวณด้านหน้าทำการเปิดเผยตัวตนของตนเองออกมา
มันทำการดึงหมวกที่คลุมศีรษะของตนเองออก
หลังจากที่มันทำการดึงหมวกที่คลุมศีรษะของตนเองออกเผยให้เห็นใบหน้าของคนพวกนั้น
บุรุษวัยยี่สิบกลางมีผมสีฟ้าอ่อนมีดวงตาจริงจังมีผิวสีขาวนั่งอยู่บริเวณด้านหน้าของเขาในตอนนี้ชายผู้ที่เปิดเผยตัวตนก่อนนั้นคือคนที่มีส่วนสูงที่สูงกว่า
คนผู้นั้นเมื่อเปิดเผยตนเองก็พูดออกมาอย่างรวดเร็ว “พวกข้ามีเรื่องจ้างวานเจ้า ”
“ ห๊ะ? ” เดย์แสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจออกมา
จบบท