ตอนที่ 30 ชัยชนะครั้งแรก
ตารางแสดงรายชื่อเหนือท้องฟ้าแสดงถึงผู้เล่นทั้ง301 คนที่ยังเหลือรอด แต่ตอนนี้ทุกคนกลับวิ่งไล่ตามกายกันอย่างสุดชีวิตแม้แต่พวกที่ติดอันดับร้อยคนบางส่วนก็ยังวิ่งตามมาด้วย
“พวกแกจะตามฉันมันทำไมว่ะเลิกตามและไปจัดการคนข้าง ๆ สิวะ พวกนั้นก็มีคะแนน 100 อันดับแรกเหมือนกัน”
“แกหยุดสิพวกเราแค่ต้องการทำความรู้จัก” หนึ่งในผู้เล่นตะโกนบอกพร้อมกับใบหน้าใสซื่อ
“พ่*งมึ*เถอะ”กายยกนิ้วกลางให้ชายคนนั้นและกำดาบเดซี่ในมือแน่นตั้งหน้าตั้งตาวิ่งสุดกำลัง
“ไอ้ลูกสุนัขเอ๊ยพวกเราตามมันไป”
“โอ้.....”
ผู้เล่นนับร้อยวิ่งตามกายมาติดๆ โดยด้านหลังยังมีพวกตัวก๊อบปี้ที่วิ่งไล่ล่าผู้เล่นมาจากด้านหลังด้วย
ทำให้เกิดภาพแปลกๆ แม้แต่คนดูอยู่ข้างนอกอย่างซาเรียและไทเลอร์ก็ไม่คิดว่าเหตุการณ์จะออกมาในรูปแบบนี้
“ถ้าคนพวกนั้นไปไล่ล่าอันดับอื่นๆ สักสองสามอันดับ คะแนนที่ได้อาจจะเท่ากับการฆ่ากายก็ได้ ทำไมพวกนี้ถึงไม่ทำ”ไทเลอร์พูดขณะที่มองดูกายวิ่งสุดชีวิต
“เพราะนี่คือการเล่นในแดนสงครามครั้งแรกและธรรมชาติของผู้เล่น ถ้าฆ่ากายแค่คนเดียวก็ได้คะแนนมากแล้ว แต่พวกผู้เล่นคนอื่นๆ ก็คิดเหมือนกัน” ซาเรียตอบ
“บ้าเอ้ยพวกมันกัดไม่ปล่อยเลย”กายหันไปมองผู้เล่นยังไม่ล้มเลิกความตั้งในจัดการกับเขา
“ไอ้ตัวเลขอันดับบนหัวมันจะสว่างไปไหนซ่อนตรงไหนก็ไม่ได้แม้แต่ยืนอยู่ตีนยังมองเห็นเลย”ตัวเลขบนหัวเป็นปัญหาอย่างมากกายพยายามไปหลบหลังหินแต่มันไม่ได้ผลเพราะตัวเลขมันลอยอยู่ด้านบนแค่ตามตัวเลขอันดับมาก็เจอกับเขาแล้ว‘ระบบต้องการให้พวกนั้นไล่ล่าคนติดอันดับจนกว่าจะจบเกมสินะ โหดร้าย!’
‘ถ้าแบบนั้นฉันจะพาพวกแกทุกคนไปตายด้วยกัน’กายคิดแผนออกแล้ว
กายหันตัวกลับวิ่งเข้าหากลุ่มผู้เล่น
“มันวิ่งกลับมาแล้วใครฆ่าได้ก่อนก็ชนะ ฮ่า ๆ ” ผู้เล่นที่อยู่หน้าสุดหัวเราะที่เห็นกายเลือกจะวิ่งมาทางมัน
แต่ก่อนที่มันจะได้ดีใจดาบเดซี่สีขาวบริสุทธิ์ก็อาบไปด้วยออร่าของศิลปะการต่อสู้
“ศิลปะการต่อสู้รูปแบบศาสตราวุธ ฟัน!!!!”
ฉับ!
“อ๊ากกก!!!”ผู้เล่น 10 คนที่โชคร้ายวิ่งเบียดกันอยู่โดนกายจัดการฟันขาดครึ่งไปทันทีทั้งสิบกลายเป็นลูกไฟหายไปบนท้องฟ้าแต่กายไม่หยุดอยู่ดูเขาเปลี่ยนทิศทางอีกครั้งและวิ่งต่อไปปล่อยให้ผู้เล่นคนอื่น ๆตกตะลึงกับสิ่งที่เขาทำ
“มันคืออะไร??”
“เท่ซะมัดตอนที่ผู้เล่น [ลอร์ดเจ็ดโลหะ] ตะโกนชื่อท่า” "ไปชมมันทำบ้าอะไร"
“นั้นมันศิลปะการต่อสู้ในหมู่บ้านที่ข้าไปถึงมีทหารระดับสูงที่ใช้พวกมันได้ด้วย”
“ลอร์ดเจ็ดโลหะเป็นใครในโลกราชันกันถึงสามารถใช้ศิลปะการต่อสู้ได้แล้วมันเร็วไปไหม เกมพึ่งเปิดแค่หนึ่งสัปดาห์เอง”
“ไม่รู้แต่พวกเราอย่าไปกลัว มันแค่คนเดียวตามไป”
การไล่ล่าเกิดขึ้นอีกหลายครั้งกายจะหาจังหวะวิ่งเข้าหาพวกเขาหรือผู้เล่นที่แยกตัวออกมาและจัดการฆ่าอย่างรวดเร็วหลายครั้งด้วยศิลปะการต่อสู้ทำให้ผู้เล่นที่เหลือกลัวขึ้นมาแล้ว แต่ยิ่งเห็นว่าอันดับ 1บนหัวของกายยิ่งเปล่งแสงออกมามากกว่าเดิมแสดงว่ามีคะแนนมากขึ้น
และที่สำคัญตอนนี้พวกเขาถอยไม่ได้แล้วเพราะตอนนี้นอกจากบริเวณภูเขามีแต่เปลวไฟด้านหลังก็มีกองทัพตัวก๊อบปี้ตามมามากกว่า 600 ตัวมันยิ่งทำให้พวกผู้เล่นวิ่งเร็วขึ้น
ตอนนี้ไม่รู้ว่าพวกเขาวิ่งไล่ตามกายหรือวิ่งหนีกองทัพตัวก๊อบปี้กันแน่แต่ตอนนี้มันไม่สำคัญ...
กายวิ่งมาจนถึงถึงช่วงกลางภูเขาสูงชันและขรุขระมากขึ้นทำให้ยิ่งลำบากมากเขาไม่อาจจะเคลื่อนที่ได้เร็วมากนัก บางครั้งยังต้องใช้สองมือช่วยปีน
“เลิกไล่ตามมาได้แล้วโว้ย”กายหันไปตะโกนด่า ขณะใช้ดาบเดซี่ช่วยพยุงตัวจากเนินหิน
“ไม่ได้ถ้าแกอยากให้หยุดก็ลงมาสิ”
“ใช่ลงมาช่วยเราฆ่าพวกกองทัพตัวก๊อบปี้สิ”
พวกผู้เล่นตะโกนไล่หลังกายไป
“พวกแกลากมันมาก็ไปฆ่ามันเองสิไอ้พวกบ้า” กายรู้สึกอยากจะร้องให้แต่ไม่มีน้ำตาออกมาถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้เขาคงไม่ฆ่าผู้เล่นและเงาเยอะขนาดนี้แน่
แม้กายและพวกผู้เล่นจะปีนได้ช้าแต่พวกตัวก๊อบปี้กลับปีนได้เร็วอย่างไม่น่าเชื่อมันกระโดดไปมาตามก้อนหินจากนั้นก็จัดการสังหารผู้เล่นที่อยู่รั้งท้ายกลุ่ม
“อ๊ากกก!!!หนี! มันตามมาถึงแล้ว”
“ช่างมันก่อนหันไปรับมือกับพวกตัวก๊อบปี้ก่อน” หนึ่งในผู้เล่นที่อยู่ด้านหน้ากล่าวออกมาแต่พอพวกที่อยู่ด้านหลังไม่มีทางเลือกจึงหันไปสู้กับพวกตัวก๊อบปี้แต่พอพวกนั้นเริ่มลงมือ ผู้เล่นที่ตะโกนบอกในตอนแรกก็รีบปีนหนีทันทีไม่ใช่แค่คนเดียว แต่ผู้เล่นแนวหน้าทั้งหมดก็ทำตามด้วย
“ถึงจะไม่ได้ที่1 แต่ยังไงก็ติดร้อยอันดับแรกแน่ ๆ ปล่อยพวกโง่นั้นตายไปฟรี ๆ แบบนั้นแหละ”
“ฮ่าๆ พวกโง่เอ๊ย”
ผู้เล่นที่รับมือกับตัวก๊อบปี้ต่างสาปแช่งเหล่าผู้เล่นที่หนีไป
ในขณะเดียวกันกายที่ยืนดูอยู่ด้านบนก็ถึงกับหมดคำจะพูดพวกนี้มันไม่มีสัจจะใดๆ เลย
‘แม้แต่โจรก็ยังมีสัจจะเอ๊ะ!หรือไม่มี ช่างมันเถอะ! ถ้าอยู่ในแดนราชันฉันต้องระวังพวกผู้เล่นไว้พวกนี้มันคืองูพิษชัดๆ’
“พวกมันอยู่ข้างล่างถ้าใช้วิธีนี้อาจจะได้ผล”กายมีความคิดดี ๆ แล้ว เขาวิ่งขึ้นไปเหนือก้อนหินขนาดใหญ่ด้านบนถ้าเขาสามารถดินหินกลิ้งลงไปใส่พวกนั้นได้มันง่ายที่จะทำให้พวกผู้เล่นบาดเจ็บกันได้
“ก้อนนี้น่าจะสร้างความเสียหายได้แน่นอน”กายขึ้นมาบนหิน มันเป็นก้อนหินขนาด 20เมตรที่ยื่นออกไปเล็กน้อยราวกับพร้อมจะกลิ้งลงเขา ถ้ามีคนมาช่วยผลักมันแต่พอเขาลองผลักก้อนหิน
“หนักเป็นบ้าเลย”กายพูดขณะใช้หลังกระแทกก้อนหินซึ่งมันไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย
กายลองใช้ดาบเดซี่ฟันไปมันเกิดรอยฟันเล็กๆ ที่ก้อนหินเท่านั้น “ระดับพลังของฉันต่ำเกินไปอีก...ทำให้พลังโจมตีไม่พอ”
เมื่อเห็นว่าใช้ดาบไม่ได้ผลเขาจึงเปลี่ยนมาใช้ค้อนทุบบริเวณที่ฐานของหิน
ปังงง!!!
เสียงค้อนของกายดึงดูดผู้เล่นที่ตามมา...
“มันทำอะไร?”
“ไม่รู้แต่ตอนนี้มันหยุดวิ่งแล้วเราควรจะใช้โอกาสนี้จัดการมันก่อนที่จะเหลือผู้เล่นแค่ 100 คน”
พวกผู้เล่นทุกคนเห็นกายหยุดวิ่งก็พากันวิ่งไปหากายในระหว่างนั้นในแต่ละทีมแยกออกจากกันอย่างชัดเจนยิ่งใกล้กายมกเท่าไหร่ก็ยิ่งหมายความว่าพวกมันต้องสู้กันเองมากขึ้นเท่านั้น
เหล่าผู้เล่นไม่ได้สามัคคีกันใครอ่อนแอหรือเผลอก็โดนผู้เล่นคนอื่น ๆ ฆ่าเช่นกัน
ผู้เล่นจะมาถึงใต้จุดที่กายอยู่มีประมาณกัน 60 กว่าคน ทุกคนเงยหน้ามองดูก้อนหินขนาดใหญ่และกายที่ทุบลงไปที่ฐานของก้อนหินจนถึงตอนนี้พวกมันรู้แล้วว่ากายต้องการทำอะไร
“มันจะทุบหินให้กลิ้งลงมาทับพวกเรา”
“บ้าไปแล้วรีบหยุดมันเร็ว”
แต่ดูเหมือนมันจะสายไปแล้วค้อนในมือกายทุบจนฐานที่ยึดหินแตกไม่ใช่แค่หินที่ทุบจนพังยังมีพื้นเริ่มมีรอยร้าวเป็นสัญญาณว่าเนินหินบริเวณนี้กำลังจะถล่มลงมา
“ไอ้บ้าแกมันบ้าลอร์ดเจ็ดโลหะ” ทุกคนหันหลังหนีกันทันที
คลืนนน!!!!!!!!!!!!
เนินหินตรงที่กายอยู่เริ่มถล่มลงไปกายรีบถอยออกมาพร้อมกับที่ก้อนหินขนาดใหญ่ก้อนนั้นพังลงและกลิ้งลงจากเขา
ทั้งฝุ่นควันต่างปกคลุมไปทั้งเนินเขาด้านล่างเสียงร้องด้วยความเจ็บของผู้เล่นดังออกมาไม่ขาด
ผู้เล่นที่อยู่ใกล้สุดถูกหินกระแทกร่างตายทันทียังมีพวกที่สู้อยู่กับตัวก๊อบปี้ต่างก็ไม่ทันได้หลบ ตกตายไปทั้งผู้เล่นและตัวก๊อบปี้
ตัวเลขของผู้เล่นที่เหลือรอดอยู่ลดลงอย่างรวดเร็ว
...
“สมควรแล้วพวกนายบังคับฉันเอง” กายมองดูภาพตรงหน้าก็ยิ้มออกมาด้วยความสะใจ
ในตอนนั้นเองด้านหลังของกายมีตัวก๊อบปี้ตัวหนึ่งโผล่ออกมามันลอบโจมตีกายเขาหันกลับไปด้วยความตกใจ เขาไม่คิดว่าจะโดนลอบโจมตี
เคล้ง!!
กายยกดาบเดซี่ขั้นมากันการโจมตีของตัวก๊อบปี้อย่างสุดกำลัง‘ซวยแล้วตัวก๊อบปี้ของฉัน’
ดาบเดซี่ของกายและดาบเดซี่ตัวก๊อบปี้ปะทะกันจนดาบทั้งสองเกิดประกายไฟ
ปังง!
ดาบเดซี่ฟาดลงไปที่พื้น...
แต่ขณะนั้นตัวก๊อบปี้ใช้มืออีกข้างฟาดค้อนมาที่ตัวเขาพร้อมกับใช้ศิลปะการต่อสู้ด้วย
“ว้ากกก!!!ศิลปะการต่อสู้ รูปแบบศาสตราวุธ ทุบ!!” ตัวก๊อบปี้ตะโกนออกมา
‘ไม่ทันแล้ว...บ้าเอ๊ยอีกนิดเดียวก็จะชนะแล้ว’กายไม่คิดว่าตัวก๊อบปี้ของเขาจะรวดเร็วขนาดนี้ เขาไม่คิดว่าตัวเองจะโดนตัวก๊อบปี้ของตัวเองจัดการ
ฟรึบบบ!!
แต่ก่อนที่ค้อนจะฟาดโดนตัวเขาตัวก๊อบปี้ของกายก็สลายหายไป...
“เกิดอะไรขึ้น”กายมองด้วยความแปลกใจ แต่พอหันไปมองรอบ ๆ ตัวก๊อบปี้ตัวอื่น ๆ ก็หายไปเช่นกันผู้เล่นทุกคนมีความรู้สึกไม่ต่างจากกาย
ขณะที่ทุกคนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นเสียงของระบบก็ดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
“เหลือผู้เล่น100 คน”
“แดนสงครามยุติลง”
“คำนวณอันดับ”
“อันดับ1 ลอร์ดเจ็ดโลหะ”
“อันดับ2 นกแก้วสีรุ้ง”
“อันดับ3 เทพหนอนชาเขียว”
“อันดับ....”
“อันดับ100 ....”
รายชื่ออันดับทั้ง100ถูกประกาศออกมาอย่างต่อเนื่องพร้อมกันนั้นตารางแสดงรายชื่อก็ไล่ระดับตามคำประกาศของระบบ
“จบแล้วอย่างนั้นเหรอ…นี่ฉันได้อันดับ1 ฮ่า ๆ ๆ ชนะแล้ว! ฉันชนะแล้ว!” กายมองตารางบนท้องฟ้า เขาได้อันดับ 1 จริง ๆ
หลังจากการประกาศของระบบสิ้นสุดลงผู้เล่นทั้งหมดก็ถูกย้ายกลับมาที่ห้องสีขาวก่อนเข้าดินแดนแห้งแล้งซึ่งกายก็ถูกย้ายไปด้วยเช่นกัน