ETHER สงครามดาวนรกซอมบี้คลั่ง

4.7 ไก่งวง

        
กันสึเกะ ใช้เวลาสองปีในการฝึกใช้อาวุธทุกรูปแบบเพื่อลงแข่งขันการยิงปืนแบบยุทธวิธี จนได้รองแชมป์ประเภทพลเรือนมาครอบครอง การปะทะจริงหลายครั้งที่เขาพบเจอทั้งในที่ทำงานที่อัฟกานิสถานและที่เพิ่งเกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ กับพวกอามูนที่ดาวดวงนี้ ให้ข้อคิดและบทสรุปกับเขาหลายอย่างเกี่ยวกับการต่อสู้

        “อยู่ในที่ ที่จะมองเห็นศัตรูก่อน” คือคำแนะนำแรกของเขาสำหรับสาวๆ หลังจากที่พวกเธอเล็งและยิงปืนอยู่กับที่เป็นแล้ว

        ตลอดช่วงเช้าจนถึงเที่ยง กันสึเกะได้สอนพวกเธอยิงปืนในท่ายืนยิง ท่านั่งยิง และท่านอนยิงแบบอยู่กับที่ก่อน ซึ่งพวกเธอทั้งหมดโดยรวมทำผลงานได้ดี

        และในช่วงบ่ายเขาได้ลองให้พวกเธอฝึกยิงแบบยุทธวิธีจู่โจมโดยที่ยังไม่ให้คำแนะนำอะไร ผลปรากฏว่า อิสซี่ทำได้ดีที่สุด เธอระเบิดหัวหุ่นดรัมมี่นายแบบไปหลายตัวด้วยปืนเอเคสี่เจ็ดกระบอกสีดำ แต่ทำได้แค่ระดับปานกลางในปืนสั้น เรื่องนี้ลีโมมีคำตอบ ลุงหนวดอธิบายให้กันสึเกะฟังว่าสาเหตุที่เป็นเช่นนี้เพราะขนาดหน้าอกอันอวบใหญ่ของเธอ ปืนเอเคนั้นมีอานุภาพทำลายล้างสูงและก็มีแรงถีบสูงเช่นกันซึ่งหน้าอกที่อวบใหญ่ของเธอตามสรีระทำให้อิสซี่สามารถกระชับปืนเข้ากับร่องไหล่ได้ดีกว่า และก็เป็นเพราะหน้าอกใหญ่อีกเช่นกันที่ทำให้เธอหันและเล็งปืนสั้นได้ช้ากว่าปกติเล็กน้อย

        คนต่อมาที่ทำได้ดีไม่แพ้กันคือมีนดา เธอคือม้ามืดตัวจริงที่ยิงปืนโคตรแม่นในท่ายิงอยู่กับที่ และเพราะเธอต้องซ้อมเต้นอยู่ทุกวันจึงทำให้ร่างกายของเธอนั้นมีความคล่องแคล่วสูง การเคลื่อนไหวของมือและเท้าสัมพันธ์กันอย่างน่าอัศจรรย์ตอนที่เธอเริ่มซ้อมยิงแบบเคลื่อนที่ หรือการซ้อมยิงแบบยุทธวิธีจู่โจม แต่เธอเป็นสาวร่างเล็กพอๆ กับมาริ ทำให้เมื่อต้องแบกปืนไรเฟิลจู่โจมที่มีน้ำหนักเฉลี่ยรวมกับอุปกรณ์ทั้งหมดบนตัวอยู่ที่สี่ถึงห้ากิโลกรัม มันจึงทำให้เธอเหนื่อยเร็วและส่งผลต่อความแม่นยำในการวิ่งเข้าไปยิงเป้าหมายช่วงท้ายๆ ปัญหานี้ทำให้ลีโมคิดหาปืนที่มีน้ำหนักเบาไว้ให้เธอแล้ว

        ส่วนมอลลี่ เธอยิงปืนแม่นมากในท่านอนยิง โดยเฉพาะกับปืนไรเฟิลระยะไกล สมาธิและการกำหนดลมหายใจของเธอนั้นสุดยอด ลีโมบอกว่าหากฝึกต่ออีกนิดคะแนนที่เธอยิงได้อาจมากพอที่จะเข้าไปสมัครเป็นหน่วยพลแม่นปืนของกองทัพได้เลยทีเดียว

        และสุดท้ายก็ มาริ สาวน้อยผู้ชอบแต่งตัวตามจินตนาการ เธอทำคะแนนได้ดีในปืนสั้นระยะใกล้ ทั้งแบบยิงอยู่กับที่และวิ่งไปด้วยยิงไปด้วย ส่วนปืนยาวคะแนนออกมาไม่ดีเท่าไหร่นั้นก็เพราะว่าเธอตัวเล็กเลยทำให้ถือปืนไม่ค่อยถนัด ซึ่งก็ต้องเป็นลีโมอีกเช่นกันที่ต้องค้นหาปืนที่เหมาะสมให้เธอ

        “ฝึกยิงช่วงบ่ายเป็นยังไงบ้าง”

        “พวกเธอทุกคนพยายามตั้งใจซ้อมอย่างหนักเพื่อจะพาคุณไปรักษา”

        คำพูดของกันสึเกะทำให้ลีโมรู้สึกจุกที่ลำคอจนพูดไม่ออก

        …พวกเด็กๆ ตั้งใจทำเพื่อเขาขนาดนี้เลยเหรอ…

        “ล้มเลิกความคิดนั้นไปซะมันเป็นไปไม่ได้หรอก ทำแบบนั้นมันเสี่ยงมากเกินไป”

        “ไม่ลองไม่รู้” กันสึเกะยิ้มและยักไหล่ ความน่ามึนของเขาทำให้ลีโมต้องส่ายหัวและคิดได้ว่าหากอาการป่วยของเขามันทำให้พวกเธอตั้งใจฝึก งั้นก็ให้พวกเธอตั้งใจฝึกต่อไปเพราะอย่างน้อยมันก็เป็นประโยชน์กับพวกเธอเอง

        “ถ้าอย่างนั้นนายก็ต้องฝึกพวกเธอให้หนัก” ลีโมยืดตัวขึ้นตรง น้ำเสียงของเขาเข้มข้นจริงจังเหมือนนายทหารที่กำลังสั่งการลูกน้อง 

        “แน่นอนอยู่แล้ว พวกเธอตั้งใจฝึกหนักกว่าเมื่อวานเยอะ โดยเฉพาะ
มีนดา ฝีมือของเธออาจจะดีกว่าคุณตอนเป็นหนุ่มซะอีก” กันสึเกะยักคิ้วท้าทาย เขายกซากไก่งวงที่ได้มาจากฝีมือการซุ่มยิงของมีนดาโชว์ให้ลีโมดูเป็นขวัญตา

        “ถ้าคุณจะยอมรับความพ่ายแพ้ซะตั้งแต่ตอนนี้ ผมก็จะไม่ว่าอะไรหรอกนะ” กันสึเกะกระตุกยิ้มเยาะเย้ยชายหนวดงามเบาๆ 

        “ขนาดนั้นเลยเหรอ ฉันนึกว่าไก่งวงมันแค่ดวงซวยเดินเฉียดผ่านมาทางสนามยิงปืนซะอีก” ลีโมตอบกลับด้วยรอยยิ้มและแววตาที่ท้าทาย

         เขากับกันสึเกะพนันกันไว้วันก่อนหลังจากที่พวกเขาเห็นฝีมือการยิงปืนของมีนดาและอิสซี่ซึ่งน่าจะเป็นตัวเต็งในการฝึกครั้งนี้ กันสึเกะเห็นว่าจากประสบการณ์ฝึกยิงปืนของเขามีนดาน่าจะมีแววเป็นสาวเพชฌฆาตมากที่สุด แต่ลีโมไม่เห็นด้วยเพราะประสบการณ์ฝึกทหารของเขาก็บ่งบอกชัดเจนว่าตำแหน่งนั้นน่าจะเป็นของอิสซี่มากกว่า พวกเขาจึงพนันกันว่าระหว่างอิสซี่และมีนดาในวันสุดท้ายของการฝึกใครจะทำคะแนนได้ดีที่สุด

        “สงครามยังไม่จบอย่าเพิ่งนับศพทหาร รอให้แม่สาวรัสเซียของฉันได้แสดงฝีมือซะก่อน”

        ลีโมนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง  

        “ให้พวกเธอวัดกันพรุ่งนี้เลยเป็นยังไง” 

        “เป็นความคิดที่ดี” กันสึเกะยกมือขึ้นมาลูบคางพลางฉีกยิ้มกว้าง 

        “ว่าแต่นายคิดจะทำยังไงกับเจ้าไก่งวงดวงกุดตัวนี้” คำพูดของลีโมทำให้เขาก้มลงไปดูซากไก่งวงในมือของตัวเอง  

        “ผมไม่รู้ วันนี้มาริตั้งใจซ้อมอย่างหนักจนมือของเธอบวม เธอคงทำกับข้าวไม่ไหว”

        “ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจัดการเอง นายช่วยฉันถอนขนมันได้รึเปล่า ฉันจะไปดูผักที่สวนครัวสักหน่อยเผื่อมีอะไรใช้ได้บ้าง” ลีโมรับซากไก่ง่วงมาจากมือ
ของกันสึเกะมาสำรวจ ไก่ตัวนี้หนักประมาณห้ากิโลกรัม เนื้อและเครื่องในของมันน่าจะทำให้พวกสาวๆ และกันสึเกะอิ่มกันทุกคน 

        “ไม่มีปัญหา” กันสึเกะรับไก่จากลีโมไปจัดการ เขาเกือบถอนขนของมันเสร็จแล้วตอนที่มาริเดินเข้ามา

        “คุณกันสึเกะคะ” เสียงของมาริที่ดังออกมาจากประตูหลังทำให้กันสึเกะหันไปมอง

        “มีอะไรหรือมาริ” กันสึเกะที่กำลังถอนขนตูดไก่งวงพูด เขาไม่นึกแปลกใจเลยที่วันนี้จะเห็นมาริใส่แจ็กเก็ตทหารแบบมีฮูดของหน่วยสำรวจจากการ์ตูนชื่อดังเรื่องผ่าภิภพไททันที่อยู่ในตู้เสื้อผ้าของมินนี่ ซึ่งเขาก็รอลุ้นอยู่ว่ามาริจะหยิบชุดเซเลอร์มูนมาใส่ตอนไหน

        “พวกเราอยากอาบน้ำค่ะ ฉันหมายถึงพวกเราทุกคนเลย” เธอพูดพร้อมกับส่งรอยยิ้มน่ารักจากใบหน้าเปื้อนฝุ่นมาให้เขา ดูเหมือนลีโมที่กำลังลับมีดอยู่ข้างๆ จะต้องจัดการไก่งวงเพียงคนเดียวซะแล้ว

        “นายพาพวกเธอไปเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเจ้าไก่งวงนี่ต่อเอง”

        “ครับผม”

        “ระวังพวกหมีด้วย” ลีโมหรี่สายตามามองแผลที่ไหล่ของตัวเอง

        “รับทราบครับ” กันสึเกะยกมือที่มีขนตูดของไก่งวงติดอยู่ขึ้นมาทำท่าตะเบ๊ะ ก่อนจะหันหลังเดินตามมาริเข้าไปในบ้าน

        “แอ๊ก...แอ๊ก...” เขาไอแรงๆ ออกมาสองครั้งเมื่อเห็นว่าพวกเขาเดินผ่านประตูหน้าบ้านไป ลมดันในปอดทำให้เขารู้สึกเจ็บหน้าอก ดูเหมือนแผลจากหมีและการเสียเลือดมากจะทำให้อาการป่วยของเขาทรุดลงเร็วกว่าปกติ เขาลุกขึ้นไปล้างมือในน้ำเย็นเฉียบที่ถังพลาสติกข้างกองฟืน ก่อนจะใช้มือที่สั่นเทาหยิบกระปุกยาออกมาจากกระเป๋าข้างของเสื้อแจ็กเก็ตเดินป่าลายพราง และยัดมันลงคอสองเม็ด

____