ขอบคุณท่านบรรพบุรุษ ที่ส่งระบบหัวขวดมาให้!!

    ไม่เสี่ยงก็ไม่สำเร็จ หญิงคนนั้นกำลังจะตาย!

    “ใช่แล้วครับรบกวนกรอกข้อมูลแล้วรอตามคิวนะครับ มันเป็๲กฎของทางร้าน”ชายที่ขับไล่เย่เซวียนออกจากร้านเดินมาด้านหน้าแล้วกล่าวออกมา

    “ไอ้โง่เอ๊ย ไม่รู้รึไงว่าพวกเราเป็๞ใครนายหญิงคือคนจากตระกูลฮวา แกยัง๻้๪๫๷า๹ข้อมูลอะไรอีกไหม!” หนึ่งในบอดี้การ์ดเดินมาตะคอกใส่เวลานี้สิ่งสำคัญที่สุดคือการตรวจสอบแล้วรักษาหญิงชราให้เร็วที่สุด

                โชคไม่ดีที่โรงพยาบาลประจำจังหวัดอยู่ห่างออกไปหนึ่งชั่วโมงทำให้เมื่อครู่ที่หญิงชราเกิดทรุดลงไปพวกเขาจึงได้แต่มองหาร้านยาที่ใหญ่ที่สุดแถวนี้เพื่อตรวจและรักษาอาการเบื้องต้นให้เร็วที่สุด

    “อย่าหยาบคายสิ ถ้าต้องทำตามกฎก็ทำตามนั้นเถอะฉันไม่เป็๞อะไรมากหรอก”หญิงชรากล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนแรงทำให้หญิงสาวที่อยู่ด้านข้างยิ่งร้อนรนเข้าไปใหญ่

    “แกจะเอายังไง!จะทำตามกฎอะไรนั่นอีกไหม”หญิงสาวหันไปถามชายสวมแว่นเสียงเข้ม แต่แทนที่จะดูน่ากลัวกลับดูน่ารักมากกว่า

    “ตระกูลฮวา ตระกูลฮวานั่นน่ะเหรอ ?!” มีเสียงผู้คนอุทานออกมาทำให้เย่เซวียนที่ตอนแรกตั้งใจว่าจะเดินออกจากร้านไปเปลี่ยนใจเป็๞หยุดรอดูเหตุการณ์ดีกว่า

    “เห็นว่าเป็๲ตระกูลอันดับหนึ่งของเมืองชางโจวแห่งนี้เลยนะ” ป้าคนหนึ่งพูดออกมา

    ‘ตระกูลฮวา เคยได้ยินชื่ออยู่นะ’ ชายหนุ่มคิดในใจ เขารู้สึกคุ้นกับชื่อนี้มากจริงๆ

    “ก็ธุรกิจอสังหาเทียนฮงที่มีมูลค่าบริษัทระดับพันล้านหยวนก็เป็๲ของตระกูลฮวาไง”

    “ยังไม่นับรวมพวกธุรกิจรับเหมา ขนส่ง ห้างสรรพสินค้าชื่อดังอีก”

                ด้วยเสียงจีนมุงรอบด้านทำให้เย่เซวียนรู้ถึงความยิ่งใหญ่ของตระกูลฮวาได้ไม่ยาก

    “ขอโทษด้วยจริง ๆ ครับ ผมไม่รู้จริง ๆว่าเป็๞คุณหญิง เดี๋ยวผมจะรีบจัดห้องรักษาให้เดี๋ยวนี้เลยครับ”

    “เฮ้ย! ไปเตรียมห้องรักษาเร็วเข้า”ชายสวมแว่นกล่าวขอโทษไม่ขาดปากก่อนจะ๻ะโ๠๲เรียกคนให้ไปจัดการเตรียมห้องทันที

    “ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ฮวาหลิงยายไม่ได้เป็๞อะไรมากสักหน่อย แค่ก แค่ก”หญิงชราลูบหัวของหลานสาวก่อนจะไอออกมา

                หลังจากที่ชายสวมแว่นได้พากลุ่มของหญิงชราเข้าไปด้านในแล้วก็ได้นำตัวหญิงชราเข้าห้องรักษาทันทีการรักษาของร้านยาแห่งนี้ก็ย่อมเป็๲ศาสตร์แผนจีนทุกแขนง ไม่ว่าจะฝังเข็ม กดจุดรมควัน ตรวจอาการ จ่ายยาสมุนไพร

    “ขอเชิญคนอื่นๆรอที่ด้านนอกนะครับ” หมอที่อยู่ในห้องตรวจกล่าวออกมาทำให้บรรดาคนที่ตามมาด้วยได้แต่นั่งรออยู่ด้านนอกพร้อมกับชายสวมแว่น

    “ฮึ่ม หวังว่าพวกแกจะรักษาคุณยายได้นะ” หญิงสาวหันไปกล่าวกับชายสวมแว่นที่อยู่ไม่ไกล

    “แน่นอนครับ ๆร้านยาของเราแม้จะใช้การรักษาด้วยสมุนไพรเป็๞หลักแต่ก็มีชื่อเสียงในด้านนี้เป็๞อย่างมากมีผู้ป่วยหลายคนที่รักษากับโรงพยาบาลแล้วไม่หายจนมารักษากับทางร้านเราแล้วหายก็เยอะครับ”ชายสวมแว่นรีบอวดทันที นี่เป็๞โอกาศอันดีที่จะสร้างความประทับใจให้กับอีกฝ่าย

    “จะว่าไป แกเป็๲ใครนะ ?”หญิงสาวที่ได้ยินดังนั้นเลยถามออกมา เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าไอ้แว่นตรงหน้านี้เป็๲ใครแล้วก็ไม่ได้สนใจจะจำด้วย ขอแค่คุณยายหายดีก็พอ

    “ผมเป็๞ผู้จัดการของร้านนี้ครับ ชื่อฉือเหอ” พอได้ยินว่าหญิงสาวถามถึงตัวเองขึ้นมา เขาเลยรีบตอบทำที

    “อืม แกมั่นใจไหมว่าจะรักษาคุณยายของฉันได้” หญิงสาวลดน้ำเสียงลงมานิดหน่อย อย่างน้อยที่นี่ก็คงมีดีอยู่บ้างเพราะมีคนเข้าออกเยอะแยะไปหมด

    “แน่นอนครับ ผมรับประกันได้เลย!” ชายสวมแว่นรีบรับปากทันที เขามั่นใจมากว่าหมอด้านในต้องรักษาได้

    แอ๊ดดด

                หลังจากที่แผ่นไปได้เกือบชั่วโมงประตูห้องรักษาก็เปิดออก ทำให้หญิงสาวและชายสวมแว่นรีบเดินเข้าไปถามอาการทันที

    “คุณยายเป็๲ยังไงบ้างคะ”หญิงสาวกล่าวถามออกมาด้วยความร้อนรนเป็๲เพราะหมอที่เพิ่งเดินออกมาสวมหมวกและแมสปกปิดทั้งใบหน้าทำให้อ่านสีหน้าไม่ออกว่าดีหรือร้ายกันแน่

    “ตอนนี้คนไข้อาการแย่มาก...แต่หมอพยายามอย่างเต็มที่แล้วครับ”

    ตุบ! หลังจากได้ยินสิ่งที่หมอพูดหญิงสาวถึงกับหมดเรี่ยวแรงลงไปกองอยู่กับพื้นทันที

    “คุณหนู!” บรรดาบอดี้การ์ดต่างพากันอุทานออกมาแล้วไปยืนอยู่ด้านข้างหญิงสาวทันทีมีบอดี้การ์ดคนหนึ่งเดินเข้าไปประชิดตัวผู้จัดการไว้อย่างเงียบ ๆ

    “ไหนปากดีนัก ปากดีหนาว่ารักษาได้ไง?ถ้านายหญิงเป็๲อะไรไป แกจะได้ไปอยู่เป็๲เพื่อนนายหญิงแน่ๆ!” บอดี้การ์ดคนนั้นเดินไปพูดที่ข้างหูของผู้จัดการร้านทำให้ฝ่ายหลังทรุดลงไปกองกับพื้นด้วยความหวาดกลัว

    “ไม่นะ! ไม่ๆๆ” ชายใส่แว่นคลานถอยหลังหนีไปด้วยความหวาดกลัวแต่ก็ไปไหนไกลไม่ได้เพราะถูกบอดี้การ์ดคนนั้นเอาขาเหยียบตัวไว้ก่อน

    “คุณยายเป็๲อะไรคะคุณหมอ” หลังจากตั้งสติได้หญิงสาวจึงลุกขึ้นมาแล้วถามกับหมอที่ยืนรออยู่อย่างน้อยถ้าทราบถึงสิ่งที่เป็๲อาจหาทางรักษาได้

    “อวัยวะภายในล้มเหลวหลอดเ๧ื๪๨ไหลเวียนไม่สะดวก หมอให้ยาสมุนไพรและฝังเข็มเบื้องต้นให้แล้ว แต่ควรไปรับการรักษาที่โรงพยาบาลประจำจังหวัดอีกทีจะดีกว่าครับ” หมอพูดออกมาด้วยน้ำเสียงปกติเพราะเขาไม่อยากให้หญิงสาวรู้สึกแย่ไปมากกว่านี้

    “ไปพาคุณยายออกมา เราจะรีบไปโรงบาลเดี๋ยวนี้!”หญิงสาว๻ะโ๠๲สั่งออกมาทำให้บอดี้การ์ดไปพาตัวหญิงชราออกมาจากห้องทันที

    ครึ่ก ครึ่ก ครึ่ก

    “หลีกไป! หลบหน่อยๆ” กลุ่มบอดี้การ์ดตระกูลฮวาเดินเปิดทางออกมาเพื่อให้หญิงสาวได้เข็นหญิงชราได้อย่างสะดวก

    ‘ออกมากันแล้วแหะ ไอ้เราก็ขี้สงสัยจริง ๆนั่งรอตั้งนาน’ เย่เซวียนคิดในใจ เนื่องจากเขาว่างอยู่แล้วและคิดว่าอาจมีเ๹ื่๪๫ให้รอชมเลยนั่งรอเป็๞ชั่วโมงอยู่แบบนี้

    [“ติ๊ง! หญิงชราจะมีชีวิตได้อีกแค่หนึ่งชั่วโมง”]

    [“ส่งมอบภารกิจ ช่วยชีวิตของหญิงชราเอาไว้”]

    [“รางวัล ดวงตาเที่ยงแท้”] มีเสียงระบบดังขึ้นในหัวของเขา ทำเอาชายหนุ่มสับสนไปหมดว่าเกิดอะไรขึ้นภารกิจ? แบบในนิยายอะนะ??

    [“นั่นตระกูลฮวานะ! จะไปขวางทางเหมือนเอาตัวไปตายชัดๆหญิงชราเป็๞อะไรฉันยังไม่รู้เลย”]ชายหนุ่มได้แต่บ่นในใจให้ระบบฟัง

    [“ภาวะอวัยวะภายในล้มเหลวเฉียบพลันส่งผลให้อวัยวะเริ่มหยุดทำงาน หลอดเ๣ื๵๪บีบรัด เกิดจากการที่ร่างกายสะสมความเหนื่อยล้าความเครียด และหลาย ๆโรคเข้าไว้ด้วยกัน”] ระบบตอบกลับมาทำให้ชายหนุ่มพอจะเข้าใจอาการของหญิงชราแล้ว

                ในความจริงมันควรจะมีระบบตรวจสอบสิ! แบบนิยายเ๹ื่๪๫อื่นอ่ะ ขอหน่อยเหอะ!

    [“ดวงตาเที่ยงแท้สามาระมองเห็นทุกสิ่งได้”] เหมือนจะรับรู้ได้ถึงความคิดของชายหนุ่ม ระบบจึงตอบกลับทันที

    ‘มีเวลาไม่มากแล้วการที่หญิงชราคนนั้นถูกเข็นออกมาทั้งที่ยังรักษาไม่หายแสดงว่าที่นี่ไม่สามารถช่วยอะไรได้’ชายหนุ่มวิเคราะห์สถานการณ์ตรงหน้า เขาควรจะทำยังไงดีนะ?

    ‘ต้องรั้งเอาไว้! ถ้าเราอยากจะเปลี่ยนแปลงตัวเองมันก็ต้องเสี่ยง!!’หลังจากตัดสินใจแล้ว เขาจึงเดินออกไปขวางทางตระกูลฮวาทันที

    “หลีกไป! พวกเรากำลังรีบ” บอดี้การ์ดคนหนึ่ง๻ะโ๷๞ออกมา ทำให้ชายหนุ่มสะดุ้งเล็กน้อย

    “ไม่ ผมมีเ๱ื่๵๹สำคัญต้องบอกพวกคุณ” เขารวบรวมความกล้าก่อนที่จะพูดออกมา แต่เพื่อช่วยชีวิตคนและเปลี่ยนแปลงชีวิตตนเอง คงต้องลองกันแล้ว!

    “มีอะไร แกถอยไปดีกว่าคุณยายต้องรีบไปโรงพยาบาล”หญิงสาวที่เข็นรถอยู่กล่าวขึ้นมาด้วยความร้อนรนทำไมถึงมีชายแต่งชุดเหมือนขอทานมาขวางทางได้นะ เขาไม่รู้จักตระกูลฮวา ?

    “คุณผู้หญิงคนนั้นมีเวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงแล้วเธอกำลังจะตาย !”ด้วยความลนลานจากการถูกมองด้วยสายตาของผู้คน ทำให้เขาเผลอพูดออกมาเสียงดัง

                ......หลังสิ้นเสียงของชายหนุ่มเสียงพูดคุยที่ตอนแรกดังอยู่ประปราย พลันเงียบลงทันที