จุติเทพกระบี่

        หลิวอี้ลืมเรื่องทุกอย่างที่เกี่ยวกับเหตุการณ์ที่พึ่งจะเกิดขึ้นไปจนหมด หลายวันมานี้เขาไม่ได้ออกไปไหน เขาตั้งใจฝึกฝนพลังอย่างเดียว เป้าหมายของเขาชัดเจนมาก

        หลิวอี้ลืมตาขึ้นมาเพราะว่ามีคนมารอพบเขาที่หน้าประตู เขาเดินออกไปก็พบเข้ากับคนคุ้นเคย นางคือเยี่ยนฟาง

        “พึ่งจะผ่านมาไม่กี่วันเจ้าอดคิดถึงข้าไม่ได้แล้วเช่นนั้นรึ”หลิวอี้พูดขึ้นมา

        “อย่าได้หลงตัวเองมากเกินไป ที่ข้ามาวันนี้เป็นคนอื่นขอร้องให้ข้ามาพูดเรื่องสำคัญกับเจ้า”เยี่ยนฟางพูดด้วยความโมโหแต่ในส่วนลึกของจิตใจนางยังคงนึกถึงเรื่องของนางกับเขาในวันนั้นอยู่บ้าง

        “ท่านมีเรื่องอะไรก็รีบพูดมา ข้าไม่ได้ว่างขนาดนั้น”หลิวอี้พูดขึ้นมา

        “จักรพรรดิเขาต้องการให้เจ้าไปเข้าพบ เขาตามหาเจ้าไม่เจอ เขาจึงหาข้าและให้ข้ามาบอกกับเจ้า”

        หลิวอี้ได้ฟังก็รู้สึกแปลกใจ ทำไมจักรพรรดิถึงต้องการพบเขาด้วย

        “ข้าไปก่อนละ ถือว่าข้าบอกกับเจ้าไปแล้ว ส่วนเจ้าจะไปหรือไม่ข้าไม่ได้สนใจ”เยี่ยนฟางพูดจบนางกำลังจะเดินขึ้นรถม้า

        “ข้าขอนั่งรถม้าไปกับเจ้าด้วย”

        “ไม่ได้ ทำไมข้าต้องให้ท่านไปด้วย พวกเราสองคนไม่ได้เป็นอะไรกัน”นางพูดด้วยอารมณ์หงุดหงิด ที่นางเป็นแบบนี้เป็นเพราะว่าตั้งแต่วันนั้นหลิวอี้ก็ไม่ไปหานางอีกเลย จนทำให้นางรู้สึกว่าตัวของนางไม่มีเสน่ห์หรืองดงามไม่เท่ากับเย่เอ๋อ หลิวอี้จึงไม่มาพบนาง

        หลิวอี้เห็นท่าทางของนางเขาไม่รู้ว่านางแกล้งทำหรือว่าทำจริง เพราะอาการแบบนี้เหมือนกับเย่เอ๋อที่งอนเขา 

        หลิวอี้เดินไปที่ด้านหลังของนางจากนั้นเขาอุ้มนางขึ้นรถม้าทันที

        “ปล่อยข้าเดียวนี้”

        หลิวอี้ไม่สนใจเขาอุ้มนางเข้าไปภายในรถม้าทันที เขาจับนางนั่งตักของเขา จากนั้นก็จูบนาง แรกๆนางยังคงขัดขืน แต่สุดท้ายนางก็ยินยอม

        เยี่ยนฟางพยายามที่จะขัดขืนแต่ไม่สามารถทำได้ เพราะร่างกายของนางไม่ยอมที่จะทำตามสิ่งที่นางคิด

        ทั้งสองจูบกันได้สักพักหลิวอี้ก็ถอนริมฝีปากออกจากนาง

        “ท่านหายโกธข้าหรือยัง หรือจะต้องทำมากกว่านี้”หลิวอี้พูดเสร็จมือของเขาเริ่มที่จะลูบไล่ตามร่างกายของนาง

        เยี่ยนฟางต้องรีบจับมือของเขาเอาไว้ เพราะมันอาจจะเลยเถิดไปมากกว่านี้

        “ข้าไม่ได้โกธท่าน”นางพูดด้วยน้ำเสียงที่เขินอายเล็กน้อย

        หลิวอี้เห็นนางสีหน้ากับมาเป็นปกติเขาก็พอใจ เขาจึงกอดนางเอาไว้แนนจากทางด้านหลัง

        “เจ้าคิดว่าจักรพรรดิต้องการพบข้าทำไม”หลิวอี้พูดขึ้นมา

        “ข้าคิดว่าน่าจะเกี่ยวกับเรื่องประตูปริศนาที่อยู่ในเขตแดนสัตว์อสูร”

        หลิวอี้เหมือนจะเคยได้ยินเรื่องนี้มากจากที่ไหน เขานึกอยู่นานสุดท้ายเขาก็จำได้

        “แล้วมันเกี่ยวอะไรกับข้า”

        “ท่านคงจะเอาแต่นอนกอดสาวงามจนลืมที่จะออกมาพบเจอคนในโลกภายนอกเช่นนั้นรึ ท่านจึงไม่ได้รับรู้ข่าวสารว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง”เยี่ยนฟางพูดด้วยความโกธ

        หลิวอี้เห็นท่าไม่ดีเขาจึงรีบแก้ตัว

        “ข้าเป็นคนเช่นนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่ข้าไม่ได้ออกมาเป็นเพราะว่าข้ากำลังตั้งใจฝึกฝนพลังเพื่อที่จะเลื่อนระดับให้รวดเร็ว ข้ายังมีสิ่งที่ต้องทำ”

        เยี่ยนฟางได้ยินคำแก่ตัวของหลิวอี้ก็รู้สึกดีขึ้นมาเล็กน้อย

        “เจ้ายังไม่ตอบคำถามของข้าเลย”

        “เขาน่าจะต้องการให้เจ้าเข้าไปภายในประตูปริศนา”

        หลิวอี้ได้ยินเช่นนั้นเขาถึงกับลืมตัวผละออกจากอ้อมกอดของเยี่ยนฟาง ร่างของเยี่ยนฟางกระแทกเข้ากับด้านข้างรถม้าทันทีแถมก้นของนางยังกระแทกพื้นรถม้าอีกด้วย หลิวอี้ไม่สนใจเขารีบโผลหน้าออกไปเพื่อที่จะบอกให้คนขับรถม้าเปลี่ยนทิศทางกลับไปยังเรือนของเขา แต่มันกับสายไปเสียแล้ว เพราะว่าหลิวอี้มองเห็นจักรพรรดิกำลังยืนยิ้มแถมยังโบกมือให้กับเขาอยู่

        หลิวอี้นึกว่าเห็นผีเขารีบกลับเข้ามาภายในรถม้าทันที เขามองเห็นเยี่ยนฟางกำลังนั่งลูบไปที่ก้นของนาง

        “เจ้าจะรีบไปไหน เจ้าทำข้าเจ็บก้นรู้ตัวหรือไม่”เยี่ยนฟางพูดด้วยความโมโห

        หลิวอี้รีบเข้ามาประคองนางขึ้นมานั่งทันที

        “เจ้าจะต้องรีบช่วยข้าและพาข้าไปจากที่นี่”หลิวอี้พูดด้วยความกังวลเล็กน้อย

        เยี่ยนฟางโมโหมากขึ้นกว่าเดิม

        “แทนที่เจ้าควรที่จะขอโทษข้าแต่เจ้ากับขอร้องให้ข้าพาเจ้าไปจากที่นี่”

        “ได้ๆ ข้าขอโทษเจ้า เจ้าพอใจหรือไม่ แต่ตอนนี้เจ้าพาข้าไปจากที่นี่ก่อน”

        เยี่ยนฟางพึ่งจะเคยเห็นหลิวอี้หวาดกลัวเช่นนี้เป็นครั้งแรก แทนที่นางจะเห็นใจนางกลับหัวเราะออกมา