Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

เมื่อเย่ชิงหยูบินไปเรื่อยๆ เขาก็ลงมือตบสัตว์อสูรระหว่างทางตายตลอด แต้มน้อยดีกว่าไม่ได้ สัตว์อสูรขั้นรวมเป็นหนึ่งไม่ได้โง่ เมื่อพวกมันมาถึงขั้นนี้แล้ว จะเกิดสติปัญญาขึ้นมา เพียงแต่พูดไม่ได้ก็เท่านั่น เมื่อมันเห็นว่าพวกพ้องของพวกมันตายกันเป็นว่าเล่นก็วิ่งหนีกันจ้าละหวั่น
ขนาดบินมาสักพักหลายชั่วโมง เย่ชิงหยูก็มาถึงเขตในสุด ใจกลางมีหุบเขาขนาดใหญ่ บรรยกาศของที่นี้ชั่งน่าสะพรึง เสียงคำรามของสัตว์อสูรดังทั่วทั้งป่า ในที่นี้ส่วนใหญ่จะเป็นขั้นขุนปฐพีทั้งนั่น แถมมีขั้นขุนพลนภาเป็นผู้นำกลุ่มด้วย
เยชิงหยูบินไปเรื่อยๆ จิตสัมผัสของเขาตรวจจับสัตว์อสูรได้มากมาย มีผู้คนน้อยนิด พวกเขาต้องค่อยดักสัตว์อสูรที่หลุดมากันแค่หนึ่งตัว บางที่นั่นพวกเขามากันเป็นกลุ่มหลายสิบคน ในจุดๆนึง ผู้คนกลุ่มนึงตอนนี้กำลังอยู่ในสถานการณ์ที่แย่ ผู้ชายหลายคนกับผู้หญิงอีกจำนวนนึงที่ตอนนี้ พวกเขากำลังถูกกลุ่มหมาป่าวายุหลายล้อมไว้หลายร้อยตัว พวกมันแต่ละตัวมีพลังขั้นขุนพลปฐพีเป็นอย่างน้อย ในกลุ่มพวกเขาแต่ละคนก็มีขั้นขุนพลปฐพีเช่นกัน
"ไอเวร" ชายวัยกลางคนนึงตวัดดาบ เขาตะโกนขึ้น ผ่าร่างหมาป่าตัวนึงขาดกระเด็น ตัวเขาได้รับบาดแผลทั่วทั้งตัว คนอื่นๆก็แย่พอๆกัน
"แย่แล้ว ไม่คิดว่าจะมาเจอ ฝูงหมาป่าวายุที่นี้"
"พวกเราแม่งโคตรซวยของจริงเลย" พวกเขาสีหน้าสะพรึง ร่างกายสั่นไหว บาดแผลมากมายเริ่มปรากฏ
ชายวัยกลางคนที่เหมือนจะเป็นผู้นำำ เขามีชื่อว่า อาหวิน ตวัดดาบอย่างบ้าคลั่ง เพลงดาบเขารวดเร็วราวกับพายุสังหาร ฝูงหมาป่าตัวขาดไปเป็นสิบ แต่เขาก็ถูกพลังงานวายุของมันเล่นงานด้วยเช่นกัน เขาตะโกนสั่ง
"ฆ่าพวกมันให้หมด เราหนีไม่พ้นแล้ว พวกมันมีมากเกินไป แถมแต่ละตัวยังเร็วมากด้วย" คนอื่นก็ตอบรับ เร่งพลังงานในร่างถึงขีดสุด เขาปะทะกับพวกมันทันที หมาป่าวายุตัวนึงใหญ่มากกว่า 2เมตรพวกมันมีลำตัวสีเขียว ที่เท้าของมันมีลมปรากฏตลอดเวลา เมื่อมัันโจมตีมันจะสบัดเท้าของมัน ปลดปล่อยลมพายุเฉือนเชือดราวกับเป็นใบมีดที่ตัดผ่านทุกสิ่ง
อาหวินกับคนอื่นๆเริ่มหอบหายใจ พวกเขาใช้พลังไปมาก บาดแผลเลือดไหลออกมามากมาย ขนาดของฝูงหมาป่าราวกับไม่มีที่สิ้นสุด มันพุ่งทะยานเข้ามาเรื่อยๆ
พวกเขาหลายคนคิดว่ากำลังจะตาย ขนาดนั่น บนท้องฟ้าก็มีลำแสงพุ่งทะยานเข้ามาอย่างรวดเร็ว เย่ชิงหยูนั่นเอง เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดจากจิตสัมผัสแล้ว เขาไม่รอช้ารีบพุ่งตัวมา
เมื่อมาถึงเย่ชิงหยูไม่รอช้า ปลดปล่อยฝ่ามือออกไป ฝ่ามือพลังงานเริ่มปรากฏกลางอากาศพุ่งทะยานลงมาตบเข้ากับฝูงหมาป่าวายุทั้งหมด พวกมันพลันตัวแตกกระจาย เศษชิ้นส่วนหมาป่ากระจายไปทั่ว อาหวินกับคนอื่นๆได้แต่ตะลึง พวกเขาเงยหน้าขึ้นไปมองบนท้องฟ้า พลันมองเห็นชายหนุุ่มยืนเอามือไพร่หลังอยู่กลางอากาศ ใบหน้าเขาหล่อเหลา เส้นผมสีดำยาวปลิวสยายไปตามลม พวกเขาได้แต่สะพรึง ชายหนุ่มดูอายุน้อยแต่อยู่ในขั้นขุนพลนภาแล้ว ขนาดนั่นอาหวินก็ตะโกนออกมา เขาโค้งคำนับเย่ชิงหยู
"ขอบคุณสหายน้อยที่ช่วยชีวิต"
เย่ชิงหยูก็ยิ้มพยักหน้าให้ หมุนตัวกลับทะยานเข้าไปส่วนลึกต่อไป เมื่อพวกเขาได้สติก็เห็นว่าเย่ชิงหยูหายไปแล้ว
ใครหลายคนในกลุ่มรู้สึกโล่งใจ พวกเขาพูดคุยกันอย่างบ้าคลั่ง พวกเขายังไม่ได้ขอบคุณกันเลย
อาหวินสั่งให้ทุกคนพักก่อนหลังจากนั่นพวกเขาก็รีบออกจากเขตที่3ทันที อาหวินหันไปมองในส่วนลึกของป่าในทิศทางที่เย่ชิงหยูทะยานไป ในใจของเขาเอ่ยคำขอบคุณเย่ชิงหยูจากหัวใจ ถ้าเขาไม่ผ่านมาพวกเขาคงตายทั้งหมดถูกสัตว์อสูรกินทั้งเป็น
เย่ชิงหยูตอนนี้กำลังบินอยู่ ในความคิดของเขา ถึงเขาจะไม่ใช่คนดี แต่ก็ไม่ใช่คนที่คอยมองมนุษย์เผ่าพันธุ์เดียวกันถูกฆ่าตายได้ สำหรับเขาการช่วยพวกนั่นถือว่าเป็นเรื่องเล็กน้อย เขาหัวเราะ หมาป่าพวกนั่นมีหลายร้อยตัวเลยทีเดียว เขาได้แต้มมาอย่างมากมาย รวมๆมากกว่า 1ล้านแต้มเลยทีเดียว เขาพลันคิดถูก ในขนาดนั่นเขามีความคิดที่จะมองหา ฝูงสัตว์อสูรอื่นๆเพื่อเก็บแต้มพลังงาน เขาไม่รอช้าเริ่มลงมือทันที
ในเวลาวันกว่าๆ ฝูงสัตว์อสูรหลายสิบกลุ่มถูกเย่ชิงหยูไล่ล่าฆ่าล้างอย่างบ้าคลั่ง แต่ละกลุ่มมีหลายร้อยตัวเลยทีเดียว ส่วนใหญ่จะเป็นขั้นขุนพลปฐพีซะส่วนใหญ่ เย่ชิงหยูหัวเราะอย่างสะใจ เขาคิดว่าแต้มหาได้ง่ายดายนัก แต้มพลังงานที่เขาได้รับตอนนี้มีเป็น10ล้านแต้มเลยทีเดียว
ขนาดนั่นเย่ชิงหยูกำลังจะหากลุ่มต่อไป ทันใดนั่น แรงกดดันนับสิบก็ถูกปลดปล่อยออกมา ลำแสงนับสิบเส้นพุ่งทะยานออกมาอย่างรวดเร็ว เย่ชิงหยูเมื่อเห็นดังนั่น เขาสีีหน้าจริงจัง สัมผัสเขาที่ตรวจจับได้คือ สัตว์อสูรระดับดวงดาวหลายสิบคน
เย่ชิงหยูสีหน้าตึงเครียด ในสัมผัสเขาตรวจจับได้ 1ชั้นฟ้า7ตัว 2ชั้นฟ้า3ตัว 3ชั้นฟ้า1ตัว
"แย่เลยแฮะ" เย่ชิงหยูเอ่ยออกมา สำหรับเขาตอนนี้ถ้าเกิดให้ต่อสู้กับ นักรบดวงดาว1ชั้นฟ้าเขาก็ไหว ต้องบอกก่อนว่าหลังจากทะลวงขั้นมาถึงนักรบดวงดาวแล้ว ความแตกต่างจะมากมายกว่าขุนพลนภานับพันเท่า ต่อให้ขุนพลนภานับร้อยมารุมนักรบดวงดาว1ชั้นฟ้าก็สู้ไม่ได้ ต่อให้เป็นเขาตอนนี้ก็เต็มที่ได้แค่สู้กับ 2ชั้นฟ้าโดยไม่แพ้เท่านั่น 3ชั้นฟ้ายิ่งไม่ต้องพูดถึงเขาตายแน่นอน
ชายหญิงนับสิบปรากฏตัว พวกเขามาในรูปร่างมนุษย์ คนข้างหน้าเหมือนจะเป็นผู้นำำ เธอเป็นผู้หญิงวัยกลางคน สวมอาภรณ์สีฟ้าสดใส
"สวัสดีเจ้าหนุ่มเผ่ามนุษย์ ข้าคือวิหคฟ้าเหมันต์ ขอเชิญเจ้ากลับไปกับพวกเราด้วย" หญิงวัยกลางคนยิ้มแย้ม แต่น้ำเสียงของเธอราวกับออกคำสั่ง

เย่ชิงหยูหรี่ตาลง ในใจเขาเคร่งเครียดถึงขีดสุด ถ้าเป็นความเร็วของเขาละก็หลบหนีพวกมันได้แน่
"แล้วถ้าข้าบอกว่าไม่ละ" เย่ชิงหยูเอ่ยขึ้นเขาเร่งร้าวพลังงานในร่าง คัมภีร์จักรวาลนิรันดร์ฟื้นคืนเต็มกำลัง ท้องฟ้าพลันสั่นสะเทือน ออร่าทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่ง ปีกคุนเผิงสีม่วงขยายออกมันปลดปล่อยสายฟ้าออกมา เขาในตอนนี้ราวกับเป็นเทพอัสนีสงคราม
วิหคฟ้าเมื่อเห็นดังนั่นก็ต้องจับตัวกลับไปแล้ว เธอออกคำสั่งทันที อสูรระดับดวงดาวนับสิบพุ่งทะยานเข้าใส่
เย่ชิงหยูลากเสียงยาว เขาคำรามอย่างบ้าคลั่ง กายเทพโกลาหลปลดปล่อยพลังเต็มที่ร่างกายส่องรัศมีเจิดจ้าเข้าปะทะ เย่ชิงหยูเหวี่ยงหมัดออกไปหลายร้อยหมัด เสียงการปะทะกัน ดังสนั่นไปทั่วท้องฟ้า
ปีกคุนเผิงอัสนีสวรรค์ที่หลังฟาดฟัน ปลดปล่อยสายฟ้าสีม่วงออกไปทุกทิศทาง วิหคฟ้าเหมันต์เริ่มหรี่ตาลง เขามองดูชายตรงหน้า ขนาดถูกรุมหลายสิบตัวจากสัตว์อสูรระดับดวงดาว ก็ยังไม่พ่ายแพ้ สมกับเป็นอันดับหนึ่งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ตอนนี้ เมื่อเห็นดังนั่นนัยย์ตาของเธอก็เริ่มเกิดจิตสังหารออกมา

"จะปล่อยไว้ไม่ได้แล้ว คำสั่งที่ให้จับตัวกลับไปคงเป็นไปไม่ได้"

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 55 ปะทะ

คล้ายกับเรื่องCosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ) ที่คุณอ่าน

Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่​ 55​ ปะทะ

คล้ายกับเรื่องCosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้

ตอนที่ 55 ปะทะ