[จบบริบูรณ์]ฉันมีระบบไลฟ์สตรีมจักรวาล

“ ท่านครับ มีรายงานด่วนเข้ามาครับ  ท่านมองนอกหน้าต่างด้วยตนเองน่าจะไวกว่า ”

บัสรีบวิ่งเข้ามาหาผู้อำนวยการสมาคมฮันเตอร์ด้วยท่าทางเร่งรีบ เมื่อครู่เขาได้รับรายงานจากเจ้าหน้าที่สมาคมฮันเตอร์หลายคนพร้อมกันจนต้องหันมองท้องฟ้า สิ่งที่ลอยตัวอยู่ด้านบนปรากฎให้คนทั้งประเทศมองเห็นคือนางฟ้าตัวใหญ่

ผู้อำนวยการสมาคมฮันเตอร์มองสิ่งที่ลอยอยู่เหนือน่านฟ้าตื่นตะลึงกับภาพที่เห็น

นางฟ้าได้ปรากฎตัวอีกครั้งแล้ว โดยไม่รู้ว่าการมาของนางฟ้าหลังจากหายไป 20 ปีจะกลับมาพร้อมสิ่งใด

โทรศัพท์บนโต๊ะทำงานส่งเสียงดัง สายจำนวนมากติดต่อผู้อำนวยการสมาคมฮันเตอร์โดยตรง  รัฐมนตรี นายกและหน่วยความมั่นคงพยายามติดต่อสมาคมฮันเตอร์ที่เกี่ยวข้องกับพลังพิเศษมากที่สุด

ผู้อำนวยการสมาคมทำเพียงนิ่ง เขาไม่สนใจเสียงโทรศัพท์เลยสักนิดเพราะไม่รู้จะอธิบายอะไรให้กับปลายสายได้รับฟัง  เขาจึงมองนางฟ้าที่อยู่เหนือเมืองด้วยดวงตาอยากรู้

“ ส่งผู้เชี่ยวชาญออกไป ฉันอยากรู้ว่านางฟ้ามาทำไม ”

การหายตัวไปของนางฟ้าทำให้ผู้อำนวยการสมาคมฮันเตอร์จัดตั้งหน่วยหนึ่งขึ้นมา แม้หลายคนจะบอกว่าเปลืองงบประมาณเพราะคนกลุ่มนี้ไม่ได้ทำสิ่งใดเลยตลอด 20 ปีที่ผ่านมา 

เพียงแต่ว่าพวกเขากลับเป็นกลุ่มคนที่มีความจำเป็นอยู่ เนื่องจากพวกเขาศึกษาเกี่ยวกับท่าทางทั้งหมดของนางฟ้าที่เกิดขึ้นเมื่อ 20 ปีก่อน แล้วยังศึกษาเรื่องเล่าและโบราณสถานทั่วโลกเพื่อหาความเกี่ยวข้องกับนางฟ้าและพลังพิเศษที่มนุษย์ได้รับ  ครั้งนี้พวกเขาจึงต้องออกทำงานอีกครั้งหลังจากนางฟ้าปรากฎตัว

 “ สั่งอพยพชาวเมืองไปยังหลุมหลบภัย ”

“ ทราบแล้วครับ ”

หลังจากเอ่ยคำสั่งออกไปแล้วผู้อำนวยการสมาคมฮันเตอร์จึงรับสายคนมากมายที่พยายามติดต่อเขาโดยตรง 

กรี๊ด!

ผู้คนบนถนนกรีดร้องด้วยท่าทางหวาดกลัว ใครก็ตามที่เคยเผชิญหน้ากับความสิ้นหวังเมื่อ 20 ปีก่อนพยายามวิ่งกลับบ้านไปเตรียมข้าวของเพื่ออพยพ

แต่สำหรับคนที่เกิดไม่ทันและยังเด็กอยู่ พวกเขายังคงยืนมองฟ้าเช่นเดิมเพราะไม่รู้ถึงความน่ากลัวของนางฟ้า แม้จะเห็นข่าวเมื่อครั้งในอดีต  พวกเขากลับไม่ได้รู้สึกกลัวเหมือนกับผู้ที่เผชิญหน้ากับเหตุการณ์นั้นมาเลย

“ นั่นเหรอนางฟ้า ”

กล้องมือถือนำขึ้นมาถ่ายรูปนางฟ้าแล้วแชร์มันลงไปในแอพพลิเคชันที่ใช้งานเป็นประจำ  เพียง 5 นาทีที่นางฟ้าปรากฎตัวขึ้นภายในเครือข่ายกลับเต็มไปด้วยภาพของมันที่ถูกแชร์มาจากทั่วทุกมุมโลก

“ เธอ อเมริกาก็มีเหมือนกัน ”  เด็กหนุ่มยื่นโทรศัพท์ให้แฟนดูความประหลาดของนางฟ้า มันไม่ได้ปรากฎตัวเพียงแค่ไทย อเมริกาคือประเทศที่นางฟ้าปรากฎตัว ออสเตรเลีย ประเทศจีน ญี่ปุ่น ดูไบ ประเทศทั่วโลกพบนางฟ้ากันทั้งสิ้น

“ เรากลับกันก่อนไหม ฉันได้รับแจ้งเตือนให้อพยพแล้ว ”

“ นั่นสินะ ให้ฉันไปส่งบ้านก็แล้วกัน ”

ฝ่ายหญิงพยักหน้าแล้วค่อยๆเดินทางกลับ ในระหว่างทางเธอเห็นชายและหญิงวัยกลางคนวิ่งด้วยท่าทางแตกตื่น ต่างจากวัยรุ่นที่อายุต่ำกว่า 25 ปีที่กำลังเดินทางปกติ ไม่ได้มีความตื่นตระหนกกับคำสั่งอพยพเลยแม้แต่น้อย

ทันใดนั้นเองบนท้องฟ้าได้ปรากฎยานรบหลายลำ สัญลักษณ์ด้านข้างทำให้รู้ว่ากองทัพและสมาคมฮันเตอร์ส่งมือดีกระจายไปทั่วเมืองแล้วเพื่อระงับเหตุการณ์เลวร้ายที่อาจจะเกิดขึ้น

ถึงอย่างนั้นมันไม่ได้ทำให้คนที่มีอายุต่ำกว่า 25 ปีวิ่งได้เลย พวกเขาเพียงแค่เพิ่มความเร็วในการเดินเพียงเท่านั้นเพราะหลักสูตรที่พวกเขาเรียนทำให้คิดว่านางฟ้าไม่น่าจะลงมือในเร็วๆนี้

เพราะครั้งในอดีตกว่าที่นางฟ้าจะลงมือต้องรอเป็นเวลาหลายวัน ดังนั้นแล้วพวกเขาจึงคิดว่ามีเวลาในการอพยพ การตื่นตระหนกยิ่งจะทำให้เกิดความเสียหายมากกว่า

หว๋อ !  ปี๊บ ปี๊บ  ปี๊บ !

“ เสียงไซเรนเหรอ ในรอยแยกมีเสียงมันได้ยังไง ”

เปลือกตาค่อยๆเปิดขึ้นช้าๆพบเข้ากับแสงจากหลอดไฟบนเพดานกระแทกดวงตาจนต้องปรับโฟกัสด้วยการยกมือขึ้นบัง

หลังจากมองเห็นเพดานห้องชัดเจน ยอร์ชรีบลุกขึ้นนั่งในทันทีเมื่อรู้ว่าเขานอนอยู่ภายในหอประชุมของโรงเรียน ไม่ใช่อเวคเคนโซน

ทันทีที่ลุกพรวดขึ้นมาเขาก็พบว่ารอบๆมีนักเรียนหลายคนแสดงท่าทางตกใจไม่ต่างกัน แต่ละคนมองมือและเท้าของตนเองก่อนจะใช้มือทั้งสองลูบใบหน้าจนแน่ใจว่าตนเองยังมีชีวิตอยู่

ท่าทางของทุกคนทำให้ยอร์ชรู้ว่าจะต้องผ่านเรื่องเลวร้ายมาไม่ต่างจากเขา

“ ยอร์ช! ”  คอปเปอร์ร้องด้วยท่าทางตกใจ กลางหน้าอกของเขาขยับขึ้นลงเพื่อสูดหายใจเข้าให้ได้เยอะที่สุด

ยอร์ชเห็นเพื่อนสนิทตื่นขึ้นพร้อมกับท่าทางหลากหลาย เขาจึงบอกให้คอปเปอร์ดึงสติของตนเองให้ได้ก่อน จากนั้นจึงมองไปยังฮาร์ทและเจฟที่ตื่นขึ้นมาด้วยอาการตกใจพร้อมกับมีเหงื่อไหลบนใบหน้า

“ เกิดอะไรขึ้น!? ” เจฟเห็นยอร์ชจึงเป็นฝ่ายถาม ท่าทางของเขาตกใจไม่น้อยราวกับว่าไม่เชื่อที่ตนเองยังมีชีวิตอยู่

“ ตั้งสติก่อน ตอนนี้เราน่าจะถูกส่งออกมาจากอเวคเคนโซนแล้ว  ”

เจฟลูบไปตามลำตัว ฮาร์ทพยายามจับขาและท้องน้อยของตนเอง คอปเปอร์จึงใช้มือลูบตัวเองอีกครั้ง หลังจากตั้งสติได้แล้วจึงมองยอร์ชที่เหมือนจะมีบางอย่างอยากจะถาม

“ เราน่าจะถูกส่งออกมาจากอเวคเคนโซนก่อนเวลา พวกแกจำได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น ”

คอปเปอร์พูดเร็วกว่าคนอื่น สิ่งที่เขาเจอน่ากลัวเป็นอย่างมาก จึงเล่าทุกอย่างให้เพื่อนฟังคร่าวๆ  เจฟเป็นอีกคนที่เล่าเรื่องทั้งหมดให้ยอร์ชฟังตามด้วยฮาร์ทที่เป็นคนพูดน้อย ครั้งนี้เขากลับพูดมากผิดปกติเพราะเจอสิ่งประหลาดมากมายในพื้นที่อเวคเคนโซน

ยอร์ชกลับไม่ได้เรื่องของตนเองเพราะมันเหมือนกับทุกๆคน พื้นที่อเวคเคนโซนเปลี่ยนแปลงไปจากทุกที ปีนี้มีมอนสเตอร์มากมายหลายรูปแบบปรากฎตัวขึ้นและมีเหตุการณ์ประหลาดเช่นเดียวกับที่เพื่อนของเขาเล่าปะทุขึ้นมา

สุดท้ายพวกเขาทั้ง 4 ถูกฆ่าจากบอลพลังงานสีแดงจากมือของไททันตัวใหญ่ที่ไม่รู้ว่ามันคือตัวอะไร  พลังที่มันกระแทกลงไปบนพื้นกวาดทำลายทุกอย่าง  คอปเปอร์ที่หลบอยู่ในเขาวงกตตกตายจากมัน เจฟที่หลบอยู่ในเขตทะเลทรายถูกฆ่าตายไปพร้อมกับเพื่อนร่วมกลุ่มทั้ง 10 คน

ฮาร์ทที่รวมกลุ่มกับเพื่อนได้ 3 คนร่างสลายใกล้กับเขตเขาวงกต 

ขณะที่เล่ารายละเอียดคร่าวๆให้กันฟังยอร์ชที่สังเกตเห็นสิ่งผิดปกติจึงบอกให้เพื่อนของเขาเงียบเสียง

“ ดูเหมือนว่าจะมีคนกลับมาไม่ถึง 100 คนนะ ”

คอปเปอร์รีบกวาดตามองดูรอบๆด้วยใบหน้าตื่นตระหนก เป็นอย่างที่ยอร์ชพูด มีคนกลับมาไม่ถึง 100 คน เพื่อนในห้องของเขาที่นอนอยู่ใกล้ๆหายไป 

“ เฮ่เพื่อน ฉันขอถามได้ไหม นายถูกมอนสเตอร์ตัวสีแดงสูงเป็นพันเมตรฆ่าตายใช่หรือเปล่า ”

ยอร์ชถามเพื่อนข้างห้องที่นอนอยู่ใกล้ๆ เสียงของเขาทำให้ทุกคนที่อยู่ในหอประชุมพยักหน้าเพราะพวกเขาถูกมอนสเตอร์ตัวนี้ฆ่าตายเหมือนกัน

“ งั้นสรุปเลยก็แล้วกัน คนที่ถูกส่งออกมาคือคนที่อยู่ในอเวคเคนโซนได้นานที่สุดแล้วก็เป็นคนที่ถูกมอนสเตอร์ตัวสีแดงนี้สังหาร ”

ยอร์ชพูดให้ดังมากที่สุดเพราะเขาจงใจทำให้เพื่อนต่างห้องได้ยิน

“ งั้นหมายความว่าคนที่ถูกมอนสเตอร์ฆ่าตายก่อนหน้านี้ไม่ได้กลับมางั้นสิ ”

คอปเปอร์ทำหน้ากังวล หากเป็นอย่างที่เขาคิดหมายความว่าครั้งนี้มีนักเรียน ม.6 ออกมาจากพื้นที่อเวคเคนโซนน้อยกว่าทุกปีและเป็นปีที่น้อยที่สุดเลยก็ว่าได้เนื่องจากมีคนรอดน้อยกว่า 100 คน

ในขณะที่ทุกคนพยายามตั้งสติประตูหอประชุมได้เปิดอ้าออกเผยให้เห็นอาจารย์และทหารเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเป็นกังวล

หลายคนจึงเกิดความสงสัยเหตุใดจึงมีทหารเข้ามาด้วย เดิมทีมันจะต้องเป็นเจ้าหน้าที่จากสมาคมฮันเตอร์

“ เอาล่ะทุกคน ฟังที่ฉันจะพูดให้ดี เราจะรีบตรวจสอบร่างกายให้แล้วเสร็จ ในระหว่างรอตรวจร่าง คนที่ว่างจะต้องเล่าสิ่งที่เห็นให้ทหารฟังว่าเจออะไรบ้าง ”

“ ผู้อำนวยการครับ เกิดอะไรขึ้นทำไมมีทหารอย่างนั้นเหรอครับ ”

ผู้อำนวยการหันมองทหาร ก่อนจะพยักหน้าให้กันราวกับตกลงกันบางอย่างจนได้ข้อสรุปแล้ว

“ ตอนนี้มีนางฟ้าปรากฎตัวขึ้นที่ด้านนอก สมาคมฮันเตอร์สั่งอพยพแล้ว เราจึงต้องรีบตรวจสอบร่างกายแข่งกับเวลาเพราะไม่รู้ว่านางฟ้าจะทำอะไรอีก ”

ผู้อำนวยการปล่อยให้ทหารเข้ามาควบคุม เขาตกใจเช่นกันที่ AI ภายในห้องประชุมแจ้งเตือนให้ทราบถึงชีพจรของเด็กนักเรียน  ทั้งๆที่มันยังไม่ถึง 30 วัน  นอกจากนั้นแล้วนักเรียนคนหนึ่งที่ถ่ายทอดสดออกมาจากพื้นที่อเวคเคนโซนยังตกตายจากมอนสเตอร์ประหลาด เขาจึงคิดว่าทุกอย่างคงจบสิ้นแล้ว 

แต่ไม่นานหลังจากที่ถ่ายทอดสดหายไป  AI กลับแจ้งเตือนให้รู้ว่ามีนักเรียนจำนวนมากปรากฎตัวขึ้น เขาจึงแจ้งสมาคมฮันเตอร์ให้รู้เรื่อง แต่คนที่ทำงานกลับเป็นทหาร.