พายุร้าย มาเฟียเถื่อน

        “อึก”

        ทิชาถูกบีบคอจนหายใจแทบไม่ออก เธอยกมือขึ้นกุมมือเขาไว้อีกชั้นพยายามจะแกะมือแกร่งออกจากลำคอของตน

        “เธอคิดว่า ถ้าไม่ยอมรับว่าตนเองเป็๲แทมมี่แล้วจะหนีความผิดที่กระทำไว้กับฉันได้พ้นเหรอ ฝันไปเถอะ !”

        เขาออกแรงเพิ่มขึ้น

        “อื้อ... อึก”

        สองมือน้อย ๆ ของทิชาพยายามทุบลงบนมือแกร่งอย่างเอาเป็๞เอาตาย สายตาเริ่มพร่ามัวช้า ๆ จนเธอรู้สึกว่าตนเองกำลังจะสิ้นลมหายใจแล้วเขาก็พลันคลายมือออก

        “แคร่ก ๆ”

        เมื่อถูกปล่อยเป็๞อิสระ ทิชาทั้งไอและหอบเอาอากาศหายใจเข้าสู่ปอดการที่เขาลงมือกับเธอเมื่อครู่ทำให้เกิดรอยแดงเป็๞ปื้นรอบคอ 

        ในขณะที่หญิงสาวกำลังหอบหายใจอยู่นั้นแพทริคก็เปลื้องผ้าของตนออกแล้วก้าวลงไปในอ่างอาบน้ำ

        ทิชาเห็นเช่นนั้นจึงรีบลุกขึ้นแต่อีกฝ่ายไม่ปล่อยให้เธอได้ก้าวลงจากอ่าง เขาก็คว้าเอาเอวบางกระชากกลับให้นั่งลงบนตักแกร่ง

        ตุบ !

        “ว๊าย”

        หญิงสาวกรีดร้องออกมาเธอยังจำทัณฑ์สวาทเมื่อคืนได้ดี มันทั้งเ๽็๤ป๥๪ ทั้งทรมานจนเธอรู้สึกว่าร่างกายไม่อาจรับได้อีกแล้ว

        “ในเมื่อเธอไม่ยอมรับดี ๆ  ฉันก็จะลงโทษเธอจนกว่าจะยอมรับ”

        สิ้นคำ แพทริคก็ลงทัณฑ์หญิงสาว  ทิชากรีดร้องออกมาด้วยความเ๽็๤ป๥๪ น้ำตาแทบเล็ดเพราะรอยแผลที่เกิดจากการโหมกระหน่ำของเขาเมื่อวานยังไม่หายดี  วันนี้กลับถูกเขาซ้ำเติมบริเวณนั้นอีกครั้ง

        แพทริคไม่สนใจว่าเธอจะร้องห้ามอย่างไรไม่ได้ยินเสียงร้องสะอื้นไห้นั้น เขาถาโถมลงทัณฑ์เธออย่างดุดันราวกับว่าเรือนร่างของเธอเป็๞เพียงที่ระบายความโกรธแค้นภายในใจของเขาเท่านั้น

        จนเมื่อเขาสาแก่ใจแล้วจึงยอมหยุดการกระทำอันแสนป่าเถื่อน ร่างสวยอ่อนระทวยลงเอนร่างซบลงมาที่อกเขาทำให้เขาเห็นว่าเธอหมดสติไปแล้ว น้ำตายังคงเกาะพราวที่ขนตางอนยาวของเธอ

        เขารู้สึกผิดขึ้นมาวูบหนึ่งแต่ความรู้สึกนี้กลับสลายหายไปอย่างรวดเร็ว เมื่อคิดขึ้นได้ว่าเธอสมควรที่จะได้รับความทุกข์ทรมานเช่นนี้แล้ว

...................................................................