[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

“ แม่หนู เขาคนนั้นเป็นใครกัน ”

ตำรวจถามด้วยความสงสัย ในระหว่างหนีมายังตึกพวกเขาพยายามฆ่าซอมบี้ที่ไล่ตามหลังมาจนกระทั่งปิดประตูตึกพวกเขาก็เริ่มวิ่งขึ้นไปบนดาดฟ้าพลางรอคอยคำตอบจากเด็กหญิงที่น่าจะอยู่ในช่วงมอปลาย

“ เขาเป็นพี่หนูค่ะ ”

แอลลี่รีบวิ่งไปเกาะริมดาดฟ้าแล้วมองดูบ้านของตนเอง ตอนนี้มองไม่เห็นพี่ของเธอแล้วหมายความว่าอีกฝ่ายจะต้องเข้าไปในบ้านแล้วอย่างแน่นอน แม้เธอจะรู้ว่าพี่ชายต้านทานเชื้อซอมบี้ได้ก็ตาม ซอมบี้ที่เจอในครั้งนี้กลับเป็นระดับ 3 หมอกสีม่วงที่ปล่อยออกมายังไม่ทราบคุณสมบัติเธอจึงกลัวว่าพี่ชายจะสูดดมเข้าไปจนเต็มปอดจนทำให้เกิดอันตรายได้ แต่เมื่อนึกขึ้นได้ว่าพี่ชายเคยบอกว่าตนเองกลั้นหายใจได้นาน 6 นาทีโดยไม่ต้องสูดลมหายใจเข้าไปในปอดระหว่างนี้ เธอจึงเฝ้ารอดูอยู่เงียบๆเผื่อจะมีช่วงที่เธอต้องช่วยเหลือด้วยการสร้างเสียงดึงดูดความสนใจ

เหล่าตำรวจรู้แค่ว่าชายเปื้อนไปด้วยเลือดเป็นพี่ชายของเด็กหญิงคนนี้ พวกเขาไม่ได้คำตอบใดอีกจึงไม่ซักไซ้ถามให้ยืดยาว แต่ละคนจึงหันมองไปยังบ้านที่ถูกฝูงหนูท่อบุกเข้าไป ทันใดนั้นดวงตาของพวกเขาก็เบิกโต เมื่อเห็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเกิดขึ้น

กำแพงบ้านแต่ละฝั่งถูกร่างของหนูท่อพุ่งทะลวงออกมา เมื่อมองดูแล้วไม่ใช่แค่ตัวเท่าลูกหมา ตัวที่มีขนาดเท่ารถเข็นกระสุนปืนเจาะเข้าไปในผิวหนังได้ไม่ลึกพอจะฆ่าพวกมัน เป็นหนึ่งในสิ่งที่พุ่งออกมาเช่นเดียวกัน ซึ่งร่างของพวกมันล้วนแล้วนอนนิ่งไม่มีการกระดุกกระดิกเลยแม้แต่น้อย ทุกคนจึงรู้ว่าหนูเหล่านี้ตายจากการต่อสู้ภายในบ้าน  ทันใดนั้นหมอกสีม่วงก็เริ่มทะลักออกมาจากบ้านหลังจากกำแพงทุกด้านพังถล่มจนเหลือแค่เสาที่ค้ำยันชั้น 2 เอาไว้ ทุกคนจึงเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นด้านใน ชายสวมใส่เสื้อแขนยาวกางเกงขายาวกำลังสู้กับซอมบี้ด้วยมือเปล่า

หนูท่อส่งเสียงร้องดังเรียกพวกเดียวกันให้กรู่เข้าไปในบ้าน หนูท่อที่เหลือรอดหลังจากที่โยฮันหลอกไปฆ่าด้านนอกพยายามปีนป่ายกำแพงเข้าไปในบ้านจนรอบด้านเต็มไปด้วยฝูงหนูสีดำ

เพียงแต่ว่าชายที่ยืนอยู่ภายในบ้านกลับใช้สองมือและสองขาเตะต่อยออกไปรอบด้าน ทุกครั้งที่หมัดและเท้าของเขากระแทกร่างของซอมบี้จะเกิดเศษเนื้อกระจุยกระจาย ไม่ว่าจะเป็นหนูท่อเท่าลูกหมาหรือเท่ารถเข็นต่างร่างกระจัดกระจายออกไปรอบๆ

“ แม่หนู พี่ของเธอไม่ได้เป็นซอมบี้ใช่ไหม ”

แอลลี่หันมองตำรวจ เธอไม่เข้าใจว่าทำไมอีกฝ่ายจึงคิดแบบนั้น แต่เมื่อเห็นว่าตำรวจไม่น่าจะมีใครวิวัฒนาการเธอจึงอธิบาย

“ พี่หนูเขาไม่ได้เป็นซอมบี้แล้วก็หนูไม่ได้เป็นซอมบี้ด้วย พวกเราฆ่าซอมบี้แล้วก็วิวัฒนาการแข่งขันกับพวกมัน ”

“ วิวัฒนาการ มันคืออะไร ? ” ตำรวจทำหน้าไม่เข้าใจ พวกเขาไม่รู้ว่าการวิวัฒนาการคืออะไร แต่แล้วนักวิชาการคนหนึ่งที่ศึกษาเกี่ยวกับชีววิทยาก็จับไปยังแว่นแล้วพูดสิ่งที่งุนงงออกมา แต่ทุกคนก็พอจะรู้ว่าซอมบี้มันวิวัฒนาการเหมือนเชื้อโรคที่แพร่ระบาด แอลลี่กลับไม่ได้อธิบายอะไรต่อ เธอเลือกที่จะเงียบเพื่อดูพี่ชายของเธอเพราะตอนนี้เขากำลังจับหางหนูที่มีขนาดตัวเท่ารถเก๋งคันหนึ่งก่อนจะเหวี่ยงมันออกไปนอกบ้านทำให้บ้านทั้งหลังพังถล่มจากขนาดตัวของมัน

เสียงถล่มของบ้านทั้งหลังดังออกไปไกล ทันใดนั้นทุกคนก็มองเห็นซอมบี้หนูท่อมีขนาดตัวเท่ารถเก๋งปีนป่ายออกมาจากซากบ้าน อีกตัวที่ถูกโยนออกมาด้านนอกพยายามพลิกร่างของมันกลับขึ้นมาตั้งหลัก ขณะที่ทุกคนมองหาว่าชายที่ต่อสู้กับพวกมันอยู่ที่ไหนนั้น หนึ่งในเศษซากของบ้านก็ถูกทุบเผยให้เห็นโยฮันตามร่างกายเต็มไปด้วยฝุ่นสีขาวจากเศษปูนที่พังถล่มลงมา การที่เขาพังบ้านก็เพื่อปิดทับทางลงไปยังห้องใต้ดินเพื่อป้องกันไม่ให้หนูท่อสร้างความเสียหายให้กับอาหารไปมากกว่านี้

จิ๊ดจิ๊ด!

หนูท่อระดับ 3 ส่งเสียงร้องไปหากัน โยฮันที่ได้ทดสอบร่างกายเต็มกำลังเมื่อครู่นั้นรู้สึกวิตกอีกครั้งหนึ่งเนื่องมาจากว่าร่างกายของเขา ไม่ได้แข็งแกร่งเทียบเท่ากันหมด แม้ร่างกายจะถูกป้องกันด้วยกระดองปูจนมีความทนทานเท่ากันทุกส่วน แต่พละกำลังที่แสดงออกมาได้กลับถูกแบ่งแยกออกจากกัน

แรงหมัดที่ส่งออกจากแขนมีพละกำลัง 50 เท่าจากพลังของมด เพียงแต่ขาของเขาไม่ได้แข็งแรงเท่าแขน แรงเตะที่ส่งออกไปจึงทำได้แค่ดึงพลังเทียบเท่าวัวที่ถูกวิวัฒนาการมาใช้เท่านั้น

การจะรับมือกับซอมบี้ระดับ 3 เขาจึงต้องใช้แขนเป็นหลัก ต่างจากระดับ 2 ที่ขอเพียงแค่เตะโดนตัวของมัน เขาสามารถสร้างอาการสาหัสให้พวกมันได้ หากระดับ 2 ถูกแขนเขาต่อยโอกาสตายก็มีสูงกว่าเตะด้วยขา

หลังจากที่หนูท่อระดับ 3 ส่งเสียงไปมา หนูท่อระดับ 2 ที่เหลืออยู่ 7 ตัวก็เริ่มวิ่งกรู่เข้าหาโยฮันจนทำให้เขาต้องรับมือกับพวกมันพร้อมๆกัน ในระหว่างนี้เองหนูท่อระดับ 1 ที่เหลืออยู่หลักร้อยก็กรู่เข้ามาขวางทางหลังจากรู้ว่าเขาจะสร้างความเสียหายให้กับระดับ 2 จากสิ่งที่เกิดขึ้นโยฮันรู้ได้เลยว่าระดับ 3 ฉลาดมากกว่าระดับ 2 ที่เคยฆ่าไป เขาจึงตัดสินใจกระโดดเข้าหาระดับ 2 ตัวหนึ่งพร้อมกับพ่นหมึกใส่ใบหน้าของมัน เพียงแต่ว่าหมึกของเขากลับถูกขวางด้วยระดับ 1 ส่งผลให้หนูท่อระดับ 2 ที่ตกเป็นเป้าหมายกางกรงเล็บรอเขาที่พุ่งเข้าหา

“ เล็บฉันไม่คมเหมือนแก แต่ถ้าจะวัดการป้องกันก็เข้ามา! ”

เสียงร้องตะโกนก้อง หลังจากกรีดร้องโยฮันก็พุ่งเข้าถึงร่างของหนูท่อระดับ 2 ทันทีที่กรงเล็บของมันกวาดผ่านมาด้านหน้าตัดร่างหนูท่อระดับ 1 ที่เข้ามาขวางทาง โยฮันได้ยกแขนซ้ายขึ้นมาป้องกันโดยหันหลังมือเข้ารับกรงเล็บของมัน บริเวณหลังมือของเขามีเกราะที่เป็นเปลือกหอยติดอยู่ ด้วยสิ่งนี้เขาคิดว่ามันอาจจะป้องกันการโจมตีของหนูท่อระดับ 2 ได้

ทันทีที่กรงเล็บของมันพุ่งมาถึงแขน  แรงทั้งหมดของหนูท่อระดับ 2 ก็ได้ถูกโยฮันรับเอาไว้ พละกำลังของเขายังคงมากกว่ามัน ทว่าแขนส่วนที่ไม่ได้ถูกหุ้มด้วยเปลือกหอยกลับมีรอยข่วน ถึงอย่างนั้นกรงเล็บส่วนหนึ่งกลับถูกรับเอาไว้ด้วยเปลือกหอย ทำให้เขาไม่ได้บาดเจ็บแต่อย่างใด หลังจากหยุดเท้าของมันเอาไว้ได้ โยฮันก็พุ่งเข้าไปรัดคอของมันด้วยแขนขวาส่งผลให้คอของมันหักทันทีที่เขาเข้าถึงตัว

ตำรวจที่ยืนอยู่บนดาดฟ้าแสดงสีหน้าตกใจมากยิ่งขึ้นไปอีก หลังจากเห็นชายคนหนึ่งกระโดดเข้าไปต่อสู้กับซอมบี้แบบคลุกวงใน โดยที่เขาไม่กลัวเลยว่าตนเองจะติดเชื้อซอมบี้ ตลอดทางที่พวกเขาวิ่งหนีอาศัยปืนเพื่อเปิดทาง  ต่อให้จะมีคนเคยฆ่าซอมบี้ระยะประชิดด้วยมีด มันกลับเป็นการฆ่าซอมบี้ที่หลุดเข้ามาใกล้พวกมันมากเกินไป

“ แม่หนู เธอพอจะอธิบายเพิ่มเติมได้ไหมว่าการวิวัฒนาการคืออะไร ”

“ หนูยังไม่ว่าง รอไปก่อนนะคะ”

แอลลี่ปฎิเสธอย่างรวดเร็ว เธอไม่กล้าละสายตาจากพี่ชาย ต่อให้ปืนยิงปลาจะอยู่ไกลเกินกว่าจะสร้างความเสียหายได้ เธอยังคงเตรียมพร้อมที่จะเข้าไปสร้างช่องว่างให้พี่ชายได้หนีถ้าถูกต้อนจนมุม

ขณะที่หนูท่อระดับ 2 เหลือ 3 ตัวเพียงเท่านั้น หนูท่อระดับ 1 ต่างก็พุ่งเข้ามารุมโยฮันโดยไม่สนใจที่จะป้องกันการโจมตีของเขาให้ระดับ 2 อีกต่อไป โยฮันที่ถูกปิดการมองเห็นจากหนูมากมาย เขาจึงพยายามสอดส่องมองไปรอบๆด้วยดวงตาบนศีรษะ แต่แล้วเขาก็สัมผัสได้ว่ามีบางอย่างอัตรายมากๆกำลังพุ่งมาจากทางด้านหลังจึงยกมือป้องกัน ทันใดนั้นร่างของเขาก็ถูกกระแทกเสียงดังก่อนจะปลิวออกไปชนกำแพงทะลวงไปยังบ้านข้างเคียง

เลือดสีแดงไหลออกมาจากแขนทั้งสองข้าง ความรู้สึกชาด้านเริ่มวิ่งไปทั่วแขน หลังจากรีบลุกขึ้นตั้งหลักโยฮันพบว่าเกราะแขนแตกออกจนเห็นเนื้อแดงๆด้านใน แรงเมื่อครู่มากมายกว่าระดับ 2 เขาจึงรู้ว่าเป็นการโจมตีของระดับ 3 

ขณะที่พยายามเรียกสติหลังจากตกใจที่เกราะตนเองแตก ฝูงหนูท่อก็พุ่งเข้ามาเกาะร่างอีกครั้ง โยฮันกลับไม่คิดฆ่าพวกมัน เขาตัดสินใจกระโดดด้วยแรงทั้งหมดไปด้านหลังเพราะรู้ว่ามันจะต้องมีการโจมตีของระดับ 3 พุ่งเข้ามาโจมตีเขาอย่างแน่นอน ซึ่งมันก็เป็นไปตามที่เขาคิด หลังจากกระโดดออกมาจากจุดที่เขายืนอยู่ก่อนหน้า มันได้เกิดเสียงตกกระแทกพื้นจากวัตถุขนาดใหญ่ ซึ่งมาจากร่างของหนูท่อระดับ 3 อีกตัวที่พุ่งเข้ามาโจมตีเขาแล้วทิ้งรอยข่วนลึกลงไปบนพื้นดิน

“ ถ้ามีอาวุธก็คงจะดี ”

มือและเท้าสั้นเกินไป การจะฆ่าหนูท่อระดับ 1 ที่คอยสร้างความรำคาญใจจึงไม่ใช่เรื่องง่าย ขณะที่เขามองเห็นว่าฝูงหนูท่อระดับ 1 วิ่งกรู่ตามมาอีกครั้งหวังจะเกาะร่างของเขาเพื่อปิดการมองเห็น โยฮันกลับตัดสินใจกระโจนหลบไปเรื่อยๆเพื่อทิ้งระยะห่างจากพวกมัน พลางมองไปยังตัวเลขสีแดงที่ปรากฎให้เห็นอีกครั้ง มันได้เตือนให้เขารู้ว่าอัตราการติดเชื้อซอมบี้กำลังเพิ่มขึ้นจากการถูกซอมบี้ระดับ 3 โจมตี ถึงอย่างนั้นมันยังอยู่ในขอบเขตที่ไม่ได้ร้ายแรง ด้วยอัตราการติดเชื้อเพียงแค่ 5 % ยังไกลเกินกว่าจะทำให้เขากลายเป็นซอมบี้

“ งั้นใช้สิ่งนั้นก่อนก็แล้วกัน ”

โยฮันกระโจนไปยังรั้วบ้านหลังหนึ่ง มันถูกทำมาจากสแตนเลสทั้งบาน ทันทีที่เขายกมันออกมาถือก็เริ่มกวาดไปรอบๆ ต่อให้ประตูจะถูกแรงกระแทกจนบิดงอและมีหลายชิ้นส่วนหลุดออกไปก็ตาม โยฮันกลับไม่สนใจ เขายังคงพยายามเหวี่ยงมันออกไปรอบๆอีกครั้งเพราะยังสามารถฆ่าหนูท่อระดับ 1 ได้

แอลลี่มองเห็นพี่ชายใช้วิธีวิ่งไปรอบๆเพื่อฆ่าซอมบี้ระดับ 1 ก่อน เธอจึงพยายามมองดูรอบๆเผื่อจะมีซอมบี้อื่นวิ่งเข้ามาร่วมวงจนทำให้เกิดอันตราย จนกระทั่งพี่ของเธอวิ่งกลับมายังจุดที่ซอมบี้ระดับ 3 ยืนสังการ เขาก็ได้ทิ้งประตูรั้วบ้านที่เหลือเพียง 2 เมตร จากนั้นก็จับไปยังเสาไฟหน้าบ้านแล้วออกแรงถอนมัน เมื่อยกเสาไฟขึ้นมาทั้งต้นพี่ของเธอก็หวดไปยังหนึ่งในซอมบี้ระดับ 2 ที่น่าจะสร้างปัญหาระหว่างสู้กับระดับ 3 

จากแรงเหวี่ยงสุดแรงมาพร้อมกับน้ำหนักเสาไฟฟ้า ส่งผลให้ร่างของซอมบี้ระดับ 2 ถูกกระแทกจนกระดูกหักไปทั่วร่าง แม้มันจะยังไม่ตายแต่หลังจากถูกฟาดซ้ำอีก 2 ครั้งมันก็แน่นิ่งไป ซอมบี้ระดับ 2 อีก 2 ตัวที่พยายามเข้ามาช่วย พวกมันที่ถูกฟาดจนลอยไปไกลเริ่มตกเป็นเป้าหมาย หนึ่งในนั้นถูกโยฮันตามไปฟาดซ้ำด้วยเสาไฟหักๆ ถึงอย่างนั้นก็ฆ่ามันได้เช่นเดิม

“ ส่วนแกก็คงต้องใช้มือ ”

เสาไฟเหลือแค่โครงเหล็ก มันถูกโยนทิ้งเพราะใช้การไม่ได้ โยฮันจึงพุ่งเข้าหามันแล้วพ่นหมึกสีดำปิดตาจากนั้นก็ล็อกคอหักกระดูกจนมันตายในที่สุด หลังจากไม่เหลือระดับ 2 และเหลือระดับ 1 อยู่ไม่กี่สิบตัว โยฮันจึงหันมองระดับ 3 ที่ตอนนี้เริ่มปลดปล่อยหมอกสีม่วงออกมารอบๆอีกครั้ง

“ ถ้าใช้สองแขนอาจจะฆ่าพวกแกได้ยาก งั้นลองนี่หน่อยเป็นไง แม้จะเปลืองพลังหน่อยแต่ฉันจะจัดชุดใหญ่ให้เลย ”

โยฮันเดินไปยังกำแพงบ้านแล้วใช้มือทั้งสองออกแรงผลักกำแพงจนล้มลงไปทั้งแถว จากนั้นเขาก็ใช้เท้ากระทืบกำแพงจนทำให้มันหลุดออกจากกันเป็นแผ่นขนาดใหญ่ไม่ต่างจากบานประตู การจะฆ่าพวกมันทั้ง 2 ด้วยมือ คงเป็นเรื่องยาก เขาจึงคิดจะฆ่าพวกมันให้ตายโดยใช้เศษซากปูนเขวี้ยงปาจนมันจะตาย.