ในโลกอนาคต วิทยาการโคลนนิ่งมนุษย์ประสบความสำเร็จและถูกนำไปใช้ในหลายสาขา อวัยวะทดแทน ทาสแรงงาน ไปจนกระทั่งทาสกาม โดยทาสกามนั้น จะเป็เหมือนกับตัวช่วยสำหรับบรรดาผู้ชายที่มีความกระหายทางเพศ หากแต่ไม่้ามีปฏิสัมพันธ์กับคนอื่น บ้างก็เพราะไม่มีคนคบ หรืออาจจะถูกภรรยาทิ้ง
ถามว่าการนำมนุษย์โคลนนิ่งมาใช้ในเื่แบบนี้ ได้รับการต่อต้านไหม?
แน่นอนว่า ในตอนแรกหลายฝ่ายต่างไม่ยอมรับ เพราะมองเห็นพวกเขาเป็มนุษย์ด้วยกัน จนกระทั่งทางองค์กรที่ทำการโคลนนิ่งมนุษย์ ต้องสร้างสถานการณ์ขึ้นมา โดยการล้างสมองของมนุษย์ที่โคลนนิ่ง แล้วให้พวกเขาเข่นฆ่าฟันเพื่อกินเนื้อของอีกฝ่าย เพียงแค่นั้น สายตาของมนุษย์ทุกคนในโลกก็เปลี่ยนไป พวกเขามองมนุษย์โคลนนิ่งไปต่างจากสัตว์
กลับมาเื่ของทาสกาม หรือที่มีชื่อเรียกว่าเป็ทางการว่า ตุ๊กตาระบายกาม โดยส่วนมากแล้วจะเป็เพศหญิง มนุษย์โคลนนิ่งเพศหญิงจะถูกเลี้ยงจนเติบโตอย่างรวดเร็ว ด้วยสารอาหารพิเศษ จึงใช้เวลาเพียงแค่สองสัปดาห์พวกเธอก็เติบโตจนเข้าสู่่วัยรุ่นแล้ว
จากนั้นจะทำยังไงต่อ?
ไม่มีปัญหาเื่สิทธิมนุษยชนแล้ว ผู้หญิงพวกนั้นจะถูกนำขึ้นไว้บนสายพานคล้ายกับไก่ที่จะถูกเชือด ต่างกันแค่พวกเธอจะได้รับการดูแลเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับเป็สินค้าส่งออก
แต่ในบางครั้ง ก็มีปัญหาเกิดขึ้นเหมือนกัน…
แสงแดดยามเย็นสาดส่อง ลมหนาวพัดผ่านใกล้เวลามืดค่ำ หญิงสาวคนหนึ่งกำลังวิ่งอยู่บนถนน มือของเธอถือสร้อยเพชรที่เพิ่งขโมยมาได้ เื้ัของเธอคือตำรวจที่พยายามวิ่งไล่จับ แต่ก็ต้องเสียใจด้วย ในสมัยมัธยมเธอเป็นักวิ่งระดับตัวแทนโรงเรียน ฝีเท้าของตำรวจไม่สามารถตามเธอได้ทันหรอก
“คิก… ช้าชะมัด”
เฟย์ หัวเราะเยาะให้กับท่วงท่าการวิ่งแสนอืดอาดของตำรวจสองคน พวกเขาควรเอาแรงที่เรียกร้องให้เธอหยุด มาใช้ในกล้ามเนื้อขาเพื่อวิ่งดีกว่า บางทีเฟย์ก็สงสัย พวกตำรวจที่บอกคนร้ายให้หยุดนี้ ใช้อะไรคิดกัน ประสบการณ์ทั้งชีวิตของเขา เวลาบอกให้คนร้ายหยุดวิ่งแล้ว เคยมีใครคนไหนหยุดด้วยเหรอ?
เป็อย่างที่เฟย์คิด พวกเขาวิ่งตามเธอไม่ทันจึงเรียกกำลังเสริม ประมาณสองสามนาทีต่อมาเธอก็ได้ยินเสียงไซเรนตำรวจ
“เวรแล้ว ฉันวิ่งหนีรถไม่ทันหรอกนะ”
เฟย์กวาดสายตามองรอบตัว ก่อนจะเห็นโรงงานหนึ่งจึงเข้าไปหลบในนั้น รถตำรวจขับผ่านมาจอดตรงหน้าโรงงาน เหมือนว่าพวกเขาจะตาไวพอที่จะเห็นเธอแอบเข้ามาในโรงงานนี้
“ชิ ที่อย่างนี้ล่ะตาไวเชียวนะ ทำไงดี”
เฟย์คิด เธอเงยหน้ามองชื่อโรงงาน โรงงานดังกล่าวเป็โรงงานที่ผลิตตุ๊กตาระบายกาม
“ดันเข้ามาในที่แปลกๆ ซะแล้ว ออกไปดีกว่า”
เฟย์พยายามจะหาทางออกไปจากโรงงาน แต่ก็น่าเสียดาย ตำรวจล้อมสถานที่นี้ไว้หมดแล้ว และอีกไม่นาน พวกเขาก็คงจะมาตรวจค้นโรงงานแล้วจะพบเธอ
“ทำยังไงดี”
ความกลัวเกาะกุมหัวใจ แต่แล้วความหวังก็ผุดขึ้นมา เฟย์หันไปเห็นผู้หญิงกลุ่มหนึ่งเดินเป็แถว หญิงสาวเ่าั้ร่างกายเปลือยเปล่า แต่ก็รูปร่างได้สัดส่วนงดงามจนทำเอาผู้หญิงด้วยกันอย่างเฟย์ต้องอิจฉา
“พวกนั้นมัน… ตุ๊กตานี่…”
แล้วเฟย์ก็ได้ความคิด เธอทำการถอดเสื้อผ้า ก่อนจะแกล้งเดินไปสะดุดล้มแถวผู้หญิงคนนั้น
“อะไรเนี่ย ฉันไม่มีเวลาทั้งวันนะ รีบไปเข้าแถวไป”
เ้าหน้าที่ที่ทำการควบคุมแถวของผู้หญิงกลุ่มนั้นอยู่หันมามองทางเฟย์ที่เดินออกมาจากมุมหนึ่ง เฟย์ไม่พูดอะไร เพราะรู้อยู่แล้วว่าตุ๊กตาพวกนี้พูดไม่ได้
ไม่นึกเวลาว่าต้องมาแก้ผ้าให้พวกผู้ชายเห็นแบบนี้ ฉันยังไม่แต่งงานเลยนะ เป็เ้าสาวไม่ได้แล้วสิ
เฟย์บ่นอยู่ในใจ แต่เหมือนเธอจะเดินช้าไป ไม้ช็อตไฟฟ้าจึงจิ้มที่กดเธอส่งกระแสไฟฟ้าช็อตทำเอาเธอสะดุ้ง เฟย์ร้องออกมา แล้วรีบเดินตามแถวของเธอให้ทัน
พวกตำรวจยังอยู่ ตอนนี้คงต้องเนียนไปกับตุ๊กตาพวกนี้ก่อนล่ะนะ
เฟย์คิดแบบนั้น เธอหันไปมองพวกตำรวจที่กำลังเดินมาพูดคุยกับพนักงาน เธอจึงต้องจำใจเดินตามแถวจนเข้าไปในโรงงาน
“น นี่มันอะไรเนี่ย”
เฟย์ใกับสิ่งที่เธอเห็น ภายในโรงงานกว้างใหญ่ หญิงสาวมากมายถูกล็อกไว้กับสายพาน พวกเธอไม่สามารถขยับได้ อยู่ในสภาพกางแขนขา สายพานเลื่อนไปตามเส้นทาง โดยระหว่างทางก็มีเ้าหน้าที่แต่ละคนทำอะไรกับร่างกายของพวกเธอ ในแบบที่เฟย์ไม่อยากจะโดน
ไม่ได้ ขืนอยู่ที่นี้ต่อไปต้องกลายเป็ตุ๊กตาแน่
“เอ่อ คือ ขอโทษนะคะ”
เฟย์หันไปพูดกับเ้าหน้าที่คนหนึ่ง ใครคนนั้นเดินมาหาเธอแล้วขมวดคิ้ว เขาคงแปลกใจว่าเธอมาที่นี่ได้ไง
“คือหนูหลงทางน่ะค่ะ หนูเป็มนุษย์นะไม่ใช่ตุ๊กตา เพราะงั้นช่วยพาหนูออกไปจากที่นี่ได้ไหม”
“งั้นเหรอ”
เ้าหน้าที่พยักหน้า เหมือนว่าการเจรจาจะเป็ไปด้วยดี
แต่ว่าเธอคิดผิด
“ด เดี๋ยว พวกคุณจะทำอะไร”
เพียงชั่วพริบตา เ้าหน้าที่สี่ห้าคนก็มากดร่างของเธอให้อยู่กับพื้น เธอพยายามดิ้นแต่ก็ไม่สามารถผืนแรง ดวงตาที่มักจะซุกซนแก่นแก้วตอนนี้กลับเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“เธอจะได้เป็ตุ๊กตาระบายกามแบบพิเศษ สาวน้อย”
พร้อมกับคำพูดนั้น ชายคนดังกล่าวก็ทำการประทับตราบริเวณท้องน้อยของเธอ มันเป็เหล็กร้อนที่ทำเอาเฟย์ดิ้นพล่าน จนเ็ปจนฉี่ราดออกมา ความร้อนเผาไหม้ิัจนกลายได้แผลเป็
และด้วยความเ็ปนั้น สติของเธอก็ดับลงไป
“เอาไปขึ้นสายพาน ติดต่อพวกเศรษฐีกันงานประมูล ได้เงินก้อนโตแล้วพวกเรา”
และชีวิตในฐานะของมนุษย์ของเฟย์ถูกพรากไป