จุติเทพกระบี่

        หลิวอี้ยังคงกอดนางเอาไว้ไม่ปล่อย

        “ข้ากำลังจะออกเดินทางไปยังทวีปถัดไป เจ้าพอจะรู้เส้นทางในการเดินท่างที่เร็วที่สุดหรือไม่”

        “การเดินทางไปอีกทวีปมีอยู่สองแบบ แบบแรกคือเดินทางด้วยประตูที่สร้างขึ้นมาจากพลังปราณที่ตั้งอยู่ภายในวังหลวง แบบที่สองคือการเดินทางด้วยตัวของท่านเอง แต่ระยะทางจะไกลเป็นอย่างมาก ใช้เวลาเดินทางประมาณ 1 เดือนกว่าที่จะถึงทวีปถัดไป”

        “หากว่าข้าต้องการจะเลือกแบบแรกละ”

        “ท่านจะต้องมีตำแหน่งใหญ่โตเช่นเจ้าสำนัก หรือมีพลังระดับปรมาจารย์ขึ้นไป อีกอย่างก็คือเป็นนักปรุงโอสถระดับพิภพขึ้นไปจึงจะสามารถใช้ประตูพลังปราณเดินทางไปยังทวีปอื่นได้”

        “แล้วข้าจะต้องทำยังไงจึงจะสามารถเป็นนักปรุงโอสถระดับพิภพได้”

        “ท่านจะต้องเข้าทดสอบเป็นนักปรุงยา หากว่าท่านผ่านการทดสอบท่านก็จะได้เสื้อคลุมและจะมีดาวติดอยู่บนเสื้อเพื่อบ่งบอกว่าท่านเป็นนักหลอมโอสถระดับไหน”

        หลิวอี้พึ่งจะเคยได้ยินในเรื่องนี้

        “เจ้าบอกข้ามาว่าข้าจะต้องไปทดสอบที่ไหน”

        “หนึ่งปีจะทดสอบเพียงแค่หนึ่งครั้ง ท่านจะต้องรออีกสิบเดือนจึงจะมีการทดสอบอีกรอบ”

        หลิวอี้ถึงกับปวดหัว ตอนนี้เขาไม่สามารถรอเวลาได้

        “งั้นข้าจะเดินทางไปด้วยตัวเอง”

        “หากว่าท่านเดินทางไปด้วยตัวเองท่านจะต้องผ่านเขตแดนของพวกสัตว์อสูร เพราะทุกทวีปจะมีเขตแดนของพวกสัตว์อสูรขวางกั้นเอาไว้”

        นี่ก็เป็นอีกเรื่องที่หลิวอี้พึ่งจะเคยได้ยิน ตอนนี้เขาเริ่มที่จะไม่แน่ใจว่าเขาอยู่ที่ไหนกันแน่

        “อีกไม่นานข้าจะออกเดินทาง พวกเราอาจจะไม่ได้พบกันอีกตลอดกาล ข้าจึงอยากจะบอกลาเจ้า เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงข้าและไม่ต้องคิดถึงข้าลืมข้าไปเสีย เจ้าไม่ต้องเสียน้ำตาเพื่อข้าคนนี้”หลิวอี้พร่ำบนกับเย่เอ๋อ

        เย่เอ๋อนางงุ่นงงไปหมด เขาเอาสมองส่วนไหนคิดกันว่านางจะคิดถึงเขา นางมีแต่อยากจะให้เขาตายเร็วเพียงแค่นั้น และตอนนี้นางรู้ว่าเขากำลังจะหลบหนีไปจากนาง มีหรือที่นางจะยอมให้เป็นเช่นนั้นเพราะว่านางยังเรียนวิชาจากเขาไม่หมด ยังมีอีกหลายอย่างที่นางจะต้องเรียนรู้จากเขา

        “ข้าและท่านเป็นสามีภรรยากัน สามีไปยังที่ไหนข้าก็จะตามไปด้วย หากว่าท่านตายไปข้าก็จะไม่ขอมีชีวิตอยู่”

        เย่เอ๋อพูดจบนางก็เข้ามากอดหลิวอี้จากนั้นนางก็บีบน้ำตาของนางออกมา นางร้องไห้ภายในอ้อมกอดของเขา

        หลิวอี้งงเป็นไก่ตาแตก นี่มันคือสถานการณ์แบบไหน แทนที่นางจะดีใจที่เขายอมปล่อยนางไป แต่นางกับกอดเขาและร้องไห้พร้อมทั้งบอกกับเขาว่านางจะขอติดตามเขาไปด้วย หลิวอี้เริ่มที่จะคิดไปไกล “อย่าบอกนะว่านางจะหลงรักเขา”หลิวอี้ลบความคิดนี้ออกไปจากหัวทันที นางจะต้องมีแผนการแน่นอน เขาจึงอยากจะทดสอบนาง

        “หากว่าเจ้าอยากจะติดตามข้าไปเจ้าจะต้องผ่านบททดสอบของข้าก่อน”

        “ไม่ว่าท่านจะให้ข้าทำอะไรข้าก็ยอม”

        “นี่ก็ใกล้จะถึงวันที่เจ้านัดพบกับชายชู้ของเจ้า ข้าอยากจะให้เจ้าบอกเลิกเขาต่อหน้าของข้า เจ้าทำได้หรือไม่”

        เย่เอ๋อผละออกจากอ้อมกอดของหลิวอี้จากนั้นนางก็มองหน้าเขา ความคิดของนางตอนนี้คืออยากจะเอากระบี่แทงไปที่หัวใจของเขาให้ตายไป แต่นางก็ไม่สามารถที่จะทำได้ ในเมื่อนางได้เลือกเดินทางเส้นนี้แล้ว

        “ได้ ข้าจะทำให้ท่านเห็นว่าข้าจริงใจต่อท่าน”

        ทั้งสองคนออกเดินทางไปยังสำนักหมื่นโอสถ ตั้งแต่ที่หลิวอี้ออกมาจากเมืองหลวงเขาสัมผัสได้ว่ามีคนแอบติดตามเขามาตลอดทาง จนมาถึงทางเข้าสำนักคนที่ติดตามหลิวอี้จึงหายไป หลิวอี้คิดว่าคนพวกนี้ยังไม่กล้าที่จะยุ่งเกี่ยวกับสำนักหมื่นโอสถ

        หลิวอี้ไปหาเจ้าสำนักที่ตำหนักของนางเขาปล่อยให้เย่เอ๋อกลับไปยังเรือนของนางก่อน หลิวอี้เดินเข้าไปภายในตำหนักเห็นมู่เจี้ยนผิงกำลังนอนอยู่บนเตียงด้วยท่าทางยั่วยวนเป็นอย่างยิ่ง นางใส่เสื้อผ้าบางๆ อวดผิดอันขาวเนียนของนางให้หลิวอี้ได้เห็น ยังดีที่หลิวอี้เขาเป็นคนดีไม่หลุ่มหลงต่ออิสตรี

        “นายท่านมาพบข้าวันนี้มีเรื่องอะไรให้ผู้น้อยรับใช้เจ้าค่ะ”

        นางเดินลงมาจากเตียงและเดินมาคล้องแขนของหลิวอี้เอาไว้ นางดึงเขาไปนั่งบนเตียงนอนของนาง

        “ข้ากำลังจะเดินทางออกไปจากทวีปซี ข้าจึงอยากจะมาบอกลาเจ้าก่อน”

        มู่เจี้ยนผิงได้ยิน นางรู้สึกตกใจเล็กน้อย เพราะว่านางยังไม่ได้ทำการแก้แค้นเขา เขาก็จะจากไปเสียแล้ว นางจึงตัดสินใจดึงเขาเข้ามาจูบ

        หลิวอี้ตอนนี้เขาไม่กลัวที่จะต่อสู้กับนางเพราะเขาฝึกเพลงกระบี่ขั้นที่ 2 สำเร็จแล้ว เขาจึงปล่อยให้นางทำตามใจต้องการ และเขายังรู้อีกว่าที่นางทำแบบนี้กับเขาเป็นเพราะว่านางต้องการที่จะดูดพลังหยางจากตัวเขาให้หมดจากนั้นเขาจะตายลงทันที แต่มีหรือที่หลิวอี้เขาจะกลัวคนที่มีสายเลือดมาร

        บนเตียงตอนนี้หนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีกำลังผสมสายเลือดกันอย่างเร่าร้อน เสียงของมู่เจี้ยนผิงร้องออกมาด้วยความสุขดังไปทั่วห้องของนาง