“ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะครับคุณชายหลิน ทางเราจะทำให้ดีที่สุดครับ”
สองฝ่ายจับมือกันเป็นสัญญาณบอกว่าสิ้นสุดการเจรจา สองพ่อลูกเดินออกไปจบลับตา หลินตงทิ้งตัวลงบนเก้าอี้อีกครั้งพร้อมกับถอนหายใจออกมา
“ถึงกับเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนแซ่”
หลินตงกลับมาที่บ้านเสี่ยว พวกเธอก็เล่าเรื่องที่ไปเจอกับเสี่ยวหงให้ฟัง หลินตงรับฟังแล้วพยักหน้าตอบกลับไปเท่านั้น เขาไม่ได้เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้ให้พวกลูกๆฟัง
“ติ๊ง”
(ระบบเพาะปลูกขั้นเทพ Lv2)
-สามารถปลูกพืชพรรณได้ทุกชนิด
-คุณภาพของผลผลิตเพิ่มขึ้น(คุณภาพจะเพิ่มขึ้นอีกหลังเลเวลอัพ)
-ความเร็วในการเจริญเติบโต 20 เท่า
{ร้านค้าเพาะปลูก ยังไม่ปลดล็อค}
เพียงแค่คิดหน้าจอโฮโลแกรมก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า หลังจากที่หลินตงปรุงยาอายุวัฒนะได้สำเร็จ เลเวลของระบบก็เพิ่มขึ้นเป็น Lv2 เขาเลื่อนสายตาลงมาอ่านข้อความด้านล่าง
*ภารกิจ ขยายพื้นที่เพาะปลูก*
-รางวัล แบ่งปัน
(แชร์ความสามารถในการเพราะปลูกส่วนหนึ่งให้กับพารทเนอร์ที่โฮสต์เลือก)
-รางวัล ปลดล็อคระบบร้านค้า
หลังจากที่เลเวลระบบเพิ่มเป็นเลเวล2 เห็นรางวัลที่จะได้รับหลินตงก็รีบเร่งขยายพื้นที่เพาะปลูกตามภารกิจ หลายเดือนที่ผ่านมาเขาได้กว้านซื้อพื้นที่รอบๆเพิ่ม เร่งปลูกพืชพรรณนานาชนิด ผ่านมาหลายเดือนแล้วแต่ภารกิจก็ยังไม่สำเร็จ หลินตงพยายามอ่านรายละเอียดในหน้าจอก็ไม่พบอะไรเพิ่มเติม ระบบบอกแค่ว่าขยายพื้นที่เพาะปลูกแต่ว่าไม่ได้บอกต้องเพิ่มมากแค่ไหน
“เฮ้อ”
“วันนี้พอกันแค่นี้ก่อนครับ”
หลังเลิกจากงานปลูกผักปลูกผักแล้ว หลินตงก็เรียกเฮยหมิงไปคุยเป็นการส่วนตัว เฮยหมิงรายงานจบหลินตงก็เผยแววตาเยือกเย็นออกมา
“พี่เฮย อันนี้ฝากพี่จัดการแจกให้ทุกคนแทนผมหน่อย คนละ 1 แสนหยวน เป็นโบนัสของการทำงาน”
“ขอบคุณมากครับ”
วันถัดมาหลินตงเดินทางมาที่โรงแรม Licy Bull พร้อมกับพวกเฮยหมิง ด้านหน้าของพวกเขามีคนสองคนกำลังนั่งคุกเข่าขอร้องอ้อนวอนอยู่
“ได้โปรดให้โอกาสผมอีกสักครั้งเถอะครับคุณชาย ผมสัญญาเลยครับว่าจะไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีก ได้โปรดเถอะครับ”
“จะให้ผมทำอะไรก็ได้ครับคุณชาย ขอแค่ ขอแค่คุณชายให้โอกาสผมกับพ่ออีกครั้ง รับรองผมจะไม่ทำให้คุณชายผิดหวังแน่นอน”
กังหงและกังซีอ้อนวอนขอความเมตราจากคนตรงหน้า แต่เหมือนว่าชายหนุ่มจะไม่ได้รู้สึกอะไร เยว่ซินหนึ่งในลูกน้องของเฮยหมิงก้าวออกมาเปิดข้อมูลพร้อมกับกล่าวอธิบาย
“พวกคุณทำผิดสัญญาจะต้องชดใช้ค่าเสียหายเป็นจำนวน 20ล้านหยวน รายละเอียดการทำผิดมีดังต่อไปนี้ 1.ใช้วัสดุไม่ได้มาตรฐานในการก่อสร้าง 2.เปลี่ยนทีมช่างชุดเดิม 3.ไม่สามารถส่งงานตามกำหนดได้”
สิ้นเสียงของเยว่ซินทั้งสองก็ร้องไห้ขอร้องอยู่แบบนั้น ทุกอย่างเป็นไปตามแผนของหลินตงที่วางไว้ เพียงแค่หย่อนเหยื่อลงไปปลาก็กิน เขาไม่ได้ทำอะไรมากในครั้งนี้ แต่เป็นเพราะตัวของกังหงและกังซีที่ทำตัวเอง หลินตงดำเนินคดีตามกฎหมายถึงที่สุด กังหงขายทรัพย์สินทุกอย่างก็ยังไม่เพียงพอชดใช้ค่าเสียหาย ไปหาหยิบยืมเพื่อนฝูงก็ได้มาไม่มากพอ เขาจึงต้องไปอยู่ในคุกเพื่อชดใช้ ทันทีที่เมียทราบข่าวก็หอบผ้าหนีไปอย่างไร้เยื่อใย ลูกสาวอีกคนก็ตัดขาดเช่นกัน
หลินตงนำมรดกของตนในอดีตกลับมา ก็นำไปแบ่งให้ลูกๆตามที่เคยแบ่ง หลินตงก็เล่าเรื่องของเสี่ยวหงให้ฟัง ถึงจะเคยเป็นพี่เป็นน้องแต่พวกเธอไม่มีแม้แค่ความเห็นใจ เพราะถูกอีกฝ่ายกระทำก่อนจึงไม่จำเป็นต้องเห็นใจ โลกความจริงมันก็แบบนี้ เรื่องของตระกูลเสี่ยวจบลงไปเพียงเท่านี้
“ติ๊ง”
*ภารกิจ ขยายพื้นที่เพาะปลูก สำเร็จ!*
-รางวัล แบ่งปัน
(แชร์ความสามารถในการเพราะปลูกส่วนหนึ่งให้กับพารทเนอร์ที่โฮสต์เลือก)
-รางวัล ปลดล็อคระบบร้านค้า
ในที่สุดความพยายามของหลินตงก็เป็นผล หลังจากผ่านไปเกือบ5เดือน เพิ่มพื้นที่ไปกว่า100ไร่ ภารกิจก็สำเร็จ เขารีบเลื่อนดูรางวัลในจอทันที
-รางวัล แบ่งปัน
(แชร์ความสามารถในการเพราะปลูกส่วนหนึ่งให้กับพารทเนอร์ที่โฮสต์เลือก จำนวน 1 คน)
-รางวัล ปลดล็อคระบบร้านค้า (ปลดล็อค)
สินค้า
-เมล็ดพันธุ์
-อุปกรณ์ทำสวน
-สูตรยา
-สูตรอาหาร
ดวงตาแสดงความตื่นเต้นออกมาแทบตลอดเวลา ตลอดทั้งคืนเขาเลื่อนดูโน้นนี่นั่นในระบบจนถึงเช้า ตื่นมาอีกทีก็เป็นเวลาเกือบเที่ยงแล้ว หลินตงเดินไปหาเฟยเทียนที่กำลังรดน้ำผักอยู่ เขาทำตามคำแนะนำของระบบ เขาและเฟยเทียนก็เชื่อมต่อกัน ตอนนี้เฟยเทียนเสมือนเป็นตัวแทนของหลินตง สามารถปลูกผักได้แล้ว หลินตงดีใจเป็นอย่างมาก ที่ผ่านมาเป็นเขาคนเดียวที่ต้องรีบหน้าที่ตรงนี้ จากนี้ไปคงดีขึ้นไม่น้อย
จากนั้นหลินตงก็เดินทางไปหาซูลี่และฟางหลิน วันนี้ทั้งสามมีนัดทานมื้อเที่ยงด้วยกัน หลินตงขับรถยนต์คันใหม่ที่เพิ่งออกมาไปรับสองสาว ดูเหมือนว่าเขาจะพบปัญหาเล็กน้อย สองสาวแย่งกันนั่งตรงด้านข้างชายหนุ่ม หลินตงจึงให้ทั้งสองไปนั่งที่ด้านหลังด้วยกัน เดทวันนี้ผ่านไปด้วยดีหลังจากส่งทั้งสองเสร็จแล้ว หลินตงก็กลับบ้านไปหาแม่และหลินซู เขาตัดสินใจแล้วว่าจะอยู่กับปัจจุบัน ส่วนครอบครัวเดิมเขาก็จะดูแลไปเรื่อยๆ อันที่จริงแล้วเสี่ยวตงควรอยู่แค่ในความทรงจำเท่านั้น แต่เขาก็ดีใจที่ได้เจอกับครอบครัวอีกครั้ง
กิจการเทียนหวงเติบโตอย่างก้าวกระโดดหลังจากที่กำลังผลิตเพิ่มมากขึ้น ศูนย์การค้าใหม่ก็ได้บริษัทใหม่เข้ามารับช่วงต่อ อีกราว3เดือนก็จะสร้างเสร็จ หลินซูและพี่น้องเสี่ยวก็เรียนจบในเร็วๆนี้
หลินตงได้ศึกษาลองผิดลองถูกในการปรุงยาที่มีในระบบจนเชี่ยวชาญ เขาจึงได้ก่อตั้งบริษัทที่2ขึ้น ที่จะทำธุรกิจเกี่ยวกับยารักษาโรค “เย่าเพี่ยน” ด้วยสรรพคุณที่ยอดเยี่ยมเห็นผลทันทีที่ใช้ ทำให้กลายเป็นไวรัลที่ทุกคนต่างพูดถึง เหมือนตอนที่เทียนหวงเปิดตัววันแรก เย่าเพี่ยนขายสินค้าหมดภายในเวลาไม่ถึง30นาที น่าเสียดายที่ความสามารถนี้ไม่สามารถแบ่งปันกับคนอื่นได้ หลินตงจำเป็นต้องปรุงยาเพียงคนเดียว
ผู้คนทั่วโลกเดินทางมาเพื่อขอซื้อยาจากเย่าเพี่ยน บางคนถึงกับนอนเฝ้าหน้าร้านอยู่หลายวัน แต่เนื่องจากกำลังผลิตไม่เพียงพอ เย่าเพี่ยนจึงออกประกาศให้ลงชื่อจองคิวเพื่อซื้อยา ต่อมาหลินตงพบว่ามีกลุ่มคนจำนวนหนึ่งซื้อยาเพื่อไปเกร็งกำไร ทำให้เขาไม่พอใจเป็นอย่างมาก
เจตจำนงของเย่าเพี่ยนคือต้องการรักษาคนป่วยจริงๆ ไม่ใช่แบบนี้ หลินตงจึงออกประกาศเพิ่มว่า ขายให้กับคนที่ป่วยจริงๆเท่านั้น หากพบการนำไปเกร็งราคา คนผู้นั้นจะไม่สามารถซื้อของจากเย่าเพี่ยนหรือในเครือของหลินตงทั้งหมด หลังประกาศออกไปปัญหาก็ลดลงแต่ก็ยังไม่หมด ยังมีบางคนที่ยังทำอยู่
จากความสามารถของหลินตงและผลลัพธ์จากการทำธุระกิจ ส่งให้ชื่อของหลินตงกลายเป็นเศรษฐีอันดับ 1 อย่างรวดเร็ว บริษัททั้งสองถูกนำเข้าตลาดหลักทรัพย์ มูลค่าก็สูงขึ้นเป็นหลักหมื่นๆล้าน หากจะนับทรัพย์สินทั้งหมดของหลินตงในตอนนี้คงจะนับได้ไม่หมด
หลินตงพอใจกับชีวิตในตอนนี้แล้ว มีครอบครัวที่รัก มีเงิน มีอำนาจ ชีวิตของเขาดำเนินผ่านไปในแต่ละวันด้วยความสุข ช่วงหลังหลินตงได้ให้หลินซูเข้ามาเรียนรู้งานในบริษัทเพื่อให้พร้อมในอนาคต เขาซื้อที่ดินและอสังหามากมาย แบ่งความรับผิดชอบให้กับลูกๆดูแลในส่วนต่างๆ เพื่อเตรียมพร้อมหากวันใดวันหนึ่งที่เขาไม่อยู่แล้ว ครอบครัวของเขาจะได้ไม่ลำบาก เพราะว่าชีวิตคนเรามันไม่มีอะไรที่แน่นอน วันนี้ดีพรุ่งนี้ร้ายเป็นเรื่องปกติ การวางแผนชีวิตในอนาคตจึงเป็นสิ่งที่ควรทำ
“ปุ้ง ปุ้ง ปุ้ง” เสียงพลุกระดาษดังขึ้นทั่ว
“หลินซู เสี่ยวฮวน เสี่ยวฮวา ยินดีด้วยนะที่เรียนจบ”
“ป้ายินดีกับทุกคนด้วยนะ”
“พวกเราก็ยินดีด้วยเช่นกัน”
ทุกคนจากสองครอบครัวต่างพูดแสดงความยินดีกับบัณฑิตจบใหม่ทั้งสามคน พวงมาลัยเงินใหญ่คล้องคอเหมือนที่เคยเห็น หลินตงยืนยิ้มมองเด็กทั้งสามคนด้วยความภูมิใจ
“พี่ยินดีกับเราด้วยนะหลินซู”
“แล้วก็ เสี่ยวฮวา เสี่ยวฮวน ปู่ดีใจด้วยนะที่เรียนจบ”
ร่างเล็กทั้งสามเข้าโผล่กอดร่างสูง ทุกคนที่อยู่รอบๆก็เข้ามาร่วมกอดด้วยเช่นกัน หลินตงรู้สึกขอบคุณโอกาสที่ได้รับมาจากใจจริง ขอบคุณระบบที่ทำให้ชีวิตของเขาเปลี่ยนไป ขอบคุณเพื่อนๆมิตรภาพที่เกิดขึ้น
“ขอบคุณ…”
***การเดินทางของหลินตงมาถึงตอนจบแล้วนะครับ ไรต์เองก็ขอบคุณทุกคนมากๆครับที่เข้ามาอ่านนิยายเรื่องนี้ อาจมีอะไรผิดพลาดไปบ้างไรต์ต้องขออภัยด้วย สัญญาว่าจะไม่หยุดพัฒนาการเขียนให้ดียิ่งขึ้น แล้วพบกันใหม่ในเรื่องต่อไปเร็วๆนี้ (เพลิงแค้นดวงใจอัคคี แอบบอกชื่อเรื่องนิดนึง>< / เดี๋ยวจะมาแจ้งเรื่อง E-book อีกทีนะครับ ขอบคุณทุกคนมากครับ สวัสดีครับ)***