เกิดใหม่ในเรื่องแนวยูริ

ตอนที่ห้าสิบสี่ Bonus Payment

“และเพื่อความชัวร์ ผมเพิ่มอีก20% ในการซื้อพวกยันต์และอุปกรณ์ต่างๆที่เผื่ออาจารย์จะใช้ในการต่อสู้อย่างเต็มพลังด้วย”

ผมโอนเพิ่มจำนวนไปตามที่บอกและให้อาจารย์ฮานะดูหน้าจอการโอนเงิน

อาจารย์ฮานะอ้าปากค้างเล็กน้อยและหุบลงมา

“หมายความว่าอย่างไร เจ้าไม่เชื่อว่าชั้นจะจัดการเรื่องนี้ได้ง่ายๆงั้นเรอะ?”

อาจารย์โมโหที่พูดกันอย่างนี้เหมือนลูกศิษย์ไม่เชื่อในฝีมือของเธอแม้จะเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับหนี่งในสี่ตระกุลใหญ่ แต่เธอก็ยังมั่นใจในฝีมือของตนเอง

“ผมเชื่อมั่นในฝีมืออาจารย์ครับแต่เพื่อความเชื่อมั่นนั้นให้เป็น 101% คือหลักการของผม ย้อนกลับไปคิด ที่ผมเข้าใจ..เอ่อ..”คานาเอะยังคงมองผมตาเขียว

“..ที่ผมไม่ไปตามนัดเพราะผมไม่ยอมตรวจสอบบางอย่างให้แน่ใจเกินกว่า100% ผมคิดว่าต่อจากนี้ผมจะต้องตรวจสอบให้รอบคอบก่อนว่ามีตรงไหนที่เราตั้งข้อสมมติฐานคิดไปเองหรือเปล่าน่ะครับ”

หรือเรียกง่ายๆว่าตอนนี้เนื้อเรื่องของเกมส์คงไม่เป็นไปอย่างที่ผมคิดแล้ว

ข้อมูลที่ผมรู้มาจะเป็นประโยชน์น้อยลงเรื่อยๆเมื่อเวลาผ่านไป

นั่นหมายความว่าต่อไปนี้ผมต้องพึ่งตนเองแล้ว

“อาจารย์บอกว่าให้ผมไปคุยกับสี่ตระกูลแต่หากผมได้ข้อมูลไม่ถูกต้อง การคุยกันคงกลายเป็นสงครามมากกว่า ผมอยากรู้ความจริงเพื่อจะได้ตัดสินใจภายหลังได้อย่างถูกต้องน่ะครับอาจารย์”

ผมกุมมือคานาเอะ

“เพราะผมคิดว่าผมคงไม่สามารถตัดสินใจได้มีเหตุผลอย่างในสภาวะปรกติที่เรื่องไม่เกี่ยวข้องกับตัวของผมเองได้สักเท่าไรผมใส่อารมณ์กับเรื่องนี้มากเกินไปครับ”

อาจารย์ฮานะกัดไปป์พลิกไปมาอย่างครุ่นคิด

“แม้ว่าความจริงจะเป็นอย่างไรเจ้าก็ต้องยอมรับใช่ไหม?มันอาจจะไม่ได้ออกมาอย่างที่เจ้าคิดหรอกนะ?” อาจารย์จ้องตาถามผมอย่างจริงจัง

“ครับการเตรียมใจให้เรื่องอยู่ในมือของอาจารย์ก็ต้องใช้ความกล้าหาญของผมอย่างหนึ่งเหมือนกันเพราะหากให้ผมไปสืบเองล่ะก็ ผมคงใส่อารมณ์เกินไปจนทำให้คุยกันดีดีไม่ได้แน่นอน”

ผมกล่าวอย่างยอมรับความจริง

ผมคงหาข้ออ้างเรื่องการสืบความจริงและใช้โอกาสนั้นในการชกพวกสูทดำและคนในตระกูลไซโจวเพื่อเก็บเลเวล

ซึ่งนั่นตรงข้ามกับสิ่งที่ผมพยายามจะทำ

การอยากหายไปในป่าสักสองสัปดาห์คงเป็นการที่ผมอยากจะครุ่นคิดอะไรสักพักและเก็บเลเวลให้ตนเองด้วย

ว่าหากการสืบของอาจารย์ฮานะไม่ได้ผล

ก็อาจจะต้องใช้วิธีที่ผมคิดไว้ในตอนแรกคือถามแรงๆกับทุกคนที่เกี่ยวข้องจนกว่าคนที่รู้เรื่องนั้นจะเปิดเผยตัวออกมาเองเมื่อจัดการกับทุกคนหมดแล้วตามแนวทางของพระเอกโชวเน็นทั่วไป

“ฟู่เธอเลยจะเอาเรื่องน่าเบื่อให้ชั้นจัดการและเธอจะไปเที่ยวกับแม่หนูคานาเอะสองต่อสองในป่าเขาสินะชั้นขาดทุนจริงๆ” อาจารย์พูดแซวแต่ผมกุมมือคานาเอะแล้วกล่าวว่า

“ก็อย่างนั้นล่ะครับ”