ระบบฝึกเทพ god training system

ณ นิกายเมฆอนันต์

อาวุโสกัวนั่งอยู่ที่เก้าอี้ภายในบ้านพักหลังเดิม มองนกพิราบบินมาเกาะที่แขนของเขา เมื่อแกะม้วนกระดาษที่ผูกติดกับขาออกมาดู สีหน้าก็พลันแปรเปลี่ยนเป็นเคร่งครึมยิ่งนัก

"ในที่สุดข้าก็เจอตัวเจ้าแล้ว!"

"โหวงจู้! อาจารย์จะแก้แค้นให้เจ้าและคนในตระกูลของเจ้าเอง!"อาวุโสกัวเค้นเสียงออกมาอย่างโกรธแค้นก่อนจะตะโกนเรียกศิษย์ที่อยู่ด้านนอก

"ต๋งเซียะ!"

ชายหนุ่มที่ถูกเรียกรีบวิ่งเข้ามาด้านในก่อนกำมือก้มหัวคำนับ

"คารวะท่านอาจารย์!"

"เจ้าจงรีบพาคนไปที่เมืองอ้านโถ เลือกเฉพาะคนที่มีพลังระดับผันแปรขั้นสูงสุดไปด้วยสักสี่คน และอย่าให้งานนี้ผิดพลาดเป็นอันขาด ไว้อาจารย์เสร็จธุระแล้วจะรีบตามไป!"อาวุโสกัวยื่นกระดาษที่ได้มาจากพิราบสื่อสาร ส่งให้ต๋งเซียะดูก่อนจะเอ่ยปากสั่งการเสียงเรียบ

"ศิษย์จะรีบเตรียมคนแล้วไปยังเมืองอ้านโถให้เร็วที่สุด!"ต๋งเซียะรับปากก่อนหันหลังเดินออกไปทันที

"ระวังตัวด้วยล่ะ!"อาวุโสกัวเอ่ยตามหลังออกไป

ต๋งเซียะได้ยินก็หยุดชะงักเล็กน้อย ก่อนจะรีบออกไปอย่างเร่งด่วน

ภายในโรงเตี๊ยมเมืองอ้านโถ

หลังจากดื่มกินเมามายกันมาเมื่อคืน รุ่งเช้าเทียนฉินเรียกตาเฒ่าหม่าให้มาพูดคุยกันเรื่องที่เขาพบเจอในสุสาน

"ยังมีปีศาจที่ทรงพลังอยู่ในโลกของเราจริงหรือนี่?"ตาเฒ่าหม่าที่ได้ฟังเรื่องทั้งหมดลุกขื้นยืนพรวดพราดด้วยความตกตะลึง

เทียนฉินมองท่าทางของตาเฒ่าหม่าก็เผยยิ้มออกมาอย่างห้ามไม่ได้ จากนั้นจึงยื่นขวดยาที่เขานำติดมาจากห้องมิติส่งให้

"ท่านต้องรีบยกระดับพลังของตนเองให้มากที่สุด ไม่อย่างนั้นเราจะไม่สามารถต่อสู้กับพวกมันได้เลย!"

"ข้าเข้าใจดี! ต่อแต่นี้ข้าจะตั้งใจฝีกฝนให้มากขึ้นกว่าเดิม จะได้ไม่เป็นตัวถ่วงของเจ้าได้!"ตาเฒ่าหม่ารับขวดยามาสูดดมก่อนจะเก็บเข้าแหวนมืติของตนเอง 

เทียนฉินเพียงส่งยิ้มให้จากนั้นจึงนำแหวนมิติออกมาสองวง แหวนมิติสองวงนี้เขาได้มาจากชายที่ชื่อชุนและฟงตอนต่อสู้กันที่สุสาน ซึ่งเขายังไม่ได้ตรวจสอบดูเลยว่าภายในนั้นมีอะไรบ้าง

ตาเฒ่าหม่าหยิบแหวนของชายชื่อชุนไปตรวจดูก็ทำตาลุกวาว เพราะของที่บรรจุอยู่ในแหวนล้วนเป็นจำพวกเม็ดยาและผลึกเงินผลึกทองจำนวนมาก อีกทั้งยังมีพวกอาวุธจำนวนหนึ่ง ซึ่งตาเฒ่าหม่าคาดเดาไปว่าคงมาจากการปล้นฆ่าคนอื่นแน่

ส่วนเทียนฉินตรวจดูแหวนมิติของชายชื่อฟงกลับพบของหลายอย่างที่น่าสนใจ เข็มสีเงินมีจำนวนถึงยี่สิบเล่มและเข็มสีทองอีกห้าเล่ม ซึ่งเทียนฉินตั้งใจไว้แล้วว่าจะเก็บไว้ใช้เป็นอาวุธลับของตนเอง ในยามฉุกเฉิน

"ส่วนอีกอย่างเป็นขวดมีน้ำสีเขียวอยู่ด้านในซึ่งมีขนาดเล็กกว่าขวดที่บรรจุเม็ดยาเล็กน้อย เมื่อเปิดฝาสูดดมเข้าไปกำทำให้ใจเทียนฉินเต้นไม่เป็นจังหวะ เพราะทันทีที่เขาได้สูดดมเข้าไปก็รู้ได้เลยว่ามันเป็นยาพิษ และเทียนฉินไม่ต้องเดาก็รู้ได้เลยว่าเป็นยาพิษชนิดเดียวกับที่ชายชื่อฟงใช้ทาในเข็มสีทองนั้นอย่างแน่นอน

จากนั้นก็มีผลึกสีดำซึ่งเป็นแผนที่ที่คล้ายกับที่เขาเคยได้มา แต่ของชายชื่อฟงนี้ดูเหมือนว่าจะมีจุดสีแดงที่เพิ่มเติมมาอีกสองจุด เขาไม่รอช้ารีบทำสัญลักษณ์ลงบนแผนที่ที่เขามีอยู่ทันที 

ตาเฒ่าหม่าเห็นเทียนฉินดึงแผนที่มาก็เงยหน้าขึ้นมามองอย่างสนใจ

"จุดในแผนที่ไม่ตรงกันหรือ?"

เทียนฉินที่กำลังทำสัญลักษณ์อยู่ก็แหงนหน้ามามองที่ตาเฒ่าหม่าก่อนเอ่ยออกไปอย่างไม่ใส่ใจนัก

"ไม่ใช่ไม่ตรง! แต่มันกลับมีเพิ่มขึ้นมาอีกสองจุดต่างหาก ข้าก็เลยต้องมาเทียบดูแล้วทำสัญลักษณ์เพิ่มลงไป!"

"อ่อ!"

"แล้วจุดที่เจ้าว่าอยู่นอกเมืองอ้านโถนี่ เจ้าคิดว่ามันจะเป็นกลุ่มเดียวกับที่เจ้าไปเจอในสุสานมั้ย?"ตาเฒ่าหม่าพยักหน้าอย่างเข้าใจพลางถามกลับ

"ข้าก็ไม่แน่ใจนัก! มีเพียงต้องไปตรวจดูให้แน่ชัดเท่านั้นแหละ ถึงจะรู้ได้ว่าจุดสีแดงในแผนที่ของพวกมันคืออะไรกันแน่!!"เทียนฉินเอ่ยตอบกลับไปก่อนจะก้มหน้าทำสัญลักษณ์ลงบนแผนที่ต่อไป

ตาเฒ่าหม่านั่งมองอยู่เงียบๆดูเทียนฉินจัดการกับแผนที่เสร็จแล้ว จึงได้นำของบางอย่างที่ไม่ได้ใช้ออกไปแลกเป็นเม็ดยาและผลึกทองไว้ใช้ต่อไป

ผ่านไปอีกสามวันที่ทั้งสองตั้งหน้าตั้งตาฝึกฝนกันอย่างจริงจัง ตาเฒ่าหม่ายังดีหน่อยที่ที่นั่งฝึกฝนโดยการกินเม็ดยา แต่ทางด้านเทียนฉินกลับต้องทนกับความเจ็บปวดจากการจิบยาพิษแทนน้ำ 

แต่ที่เขาต้องจำใจฝืนทนความเจ็บปวดเช่นนี้ เพราะเขาต้องการบรรลุกายาต้านพิษขั้นกลางให้ได้โดยไว และคาดหวังไว้ว่าเมื่อเขาบรรลุกายาต้านพิษขั้นกลางได้แล้ว ระดับพลังของเขาอาจจะเลื่อนขั้นเป็นระดับก่อกำเนิดก็เป็นได้

ภายในเทียนฉินเต็มไปด้วยกลิ่นฉุนของพิษอย่างรุนแรง ยังดีที่เขาควบคุมยาพิษนี้ได้ ไม่เช่นนั้นผู้คนที่อาศัยอยู่ด้านข้างอาจจะได้รับพิษนี้ไปด้วย

ฟู่!

"ในที่สุดข้าก็ยกระดับกายาต้านพิษไปถึงขั้นกลางได้สำเร็จ!"

เทียนฉินลุกขึ้นยืนพลางสำรวจไปทั่วร่างกาย ตอนนี้ผิวหนังของเขาเปล่งปลั่งขาวนวลราวกับเด็ดทารก กระดูกทุกส่วนส่งเสียงลั่นดังกร๊อบแกร๊บราวกับเปลี่ยนมาใหม่ ถึงแม้การฝึกครั้งนี้จะใช้พิษเป็นตัวกระตุ้น แต่เพราะว่าเขามีเคล็ดวิชาแก่นแท้เบญจธาตุคอยขับเคลื่อน จึงทำให้เขาได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล 

เพราะตอนนี้ไม่ใช่แค่เพียงกายาต้านพิษที่บรรลุถึงระดับขั้นกลางเท่านั้น แต่ความเข้าใจแก่นแท้ธาตุพิษของเขาก็ยกระดับขึ้นเป็นขั้นกลางด้วยเหมือนกัน

"เสียดายที่ไม่อาจจะบรรลุระดับก่อกำเนิดได้!"เทียนฉินบ่นออกมาพึมพำก่อนจะเดินลงไปแช่ในน้ำเพื่อชำระร่างกาย

เมื่อจัดการธุระเสร็จเรียบร้อยเทียนฉินจึงออกไปเรียกตาเฒ่าหม่าที่หน้าห้องก่อนจะบอกให้เตรียมตัวออกเดินทางกัน

"โอ้ว!นี่ท่านบรรลุระดับผันแปรขั้นกลางแล้วอย่างนั้นรึ?"เทียนฉินที่สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของตาเฒ่าหม่าเอ่ยถามด้วยความสนใจ

"เฮ่อ!ข้าไม่อาจปิดบังสายตาของเจ้าได้จริงๆ!"ตาเฒ่าแกล้งทำเป็นเศร้าที่ถูกเทียนฉินจับได้

"ฮ่าๆ! พวกเราไปกันเถอะ!"เทียนฉินหัวเราะอย่างชอบใจแล้วเดินนำหน้าออกไปทันที

ผ่านไปได้ไม่นานทั้งสองได้มายืนอยู่เนินเขาลูกหนึ่ง เทียนฉินก้มๆเงยๆมองทางนี้ทีทางนั้นทีสลับกับมองไปที่แผนที่ ส่วนตาเฒ่าหม่าก็คอยตรวจสอบพร้อมกับเทียนฉินไปด้วยเหมือนกัน

"ท่านว่าพวกเรามาถูกทางใช่มั้ย?"เทียนฉินหันมามองตาเฒ่าหม่าพร้อมกับถามความคิดเห็น

"ไม่น่าจะผิดไปได้! แต่ข้าว่าบางทีมันอาจจะไม่ได้อยู่อย่างโจ่งแจ้งแบบนี้เป็นแน่!"ตาเฒ่าหม่าแสดงความคิดเห็นของตนเองออกมา

เทียนฉินพยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับความคิดของเขา ก่อนจะเดินไปสำรวจอีกทางหนึ่ง 

แต่ทันใดนั้นเอง แสงของคลื่นพลังเส้นหนึ่งก็พุ่งตรงมาที่เทียนฉินอย่างรวดเร็ว ความรู้สึกถึงอันตรายช่วยกระตุ้นให้เขาพริ้วหลบไปจากตรงนั้นอย่างเร่งด่วน แต่ด้วยระยะที่มันประชิดตัวเข้ามาแล้ว แม้วาเขาจะหลบหลีกได้ทันแต่คลื่นแสงนั้นก็ตัดเฉือนเส้นผมของเขาขาดออกไปเป็นคืบ

"มีคนรอบโจมตี!" ตาเฒ่าหม่าที่สัมผัสได้ถึงความผิดปกติก็กล่าวออกมาอย่างตกใจ ผู้ที่ลอบโจมตีนี้เข้ามาถึงตัวพวกเขาโดยที่ไม่รู้สึกตัวได้อย่างไรกัน พลางชักกระบี่ออกมามองรอบด้านอย่างระวังตัว

เทียนฉินที่พริ้วตัวหลบมาได้ไม่ทันไร คลื่นกระบี่สามสายก็แล่นเข้าหาเขาอีกครั้ง และเป็นอีกครั้งที่เทียนฉินต้องใช้ท่าร่างเพื่อหลบหลีกคลื่นกระบี่นั้น

ดาบเพลิงสุริยาถูกเรียกออกมาอย่างเร่งด่วน ก่อนจะวาดออกด้วยตาข่ายเพลิงอย่างรวดเร็ว เปลวเพลิงทั้งสองสายตัดผ่านสลับกันกลายเป็นตาข่ายเพลิงครอบคุมพื้นที่ที่เขาอยู่ กลุ่มคนที่จะรอบสังหารเขาพลันหยุดชะงักฟาดฟันอาวุธเข้าปะทะตาข่ายเพลิงนั้นอย่างฉุกละหุก

แววตาเทียนฉินเปลี่ยนเป็นคมกล้าอย่างหาใดเปรียบ จ้องเขม็งไปที่คนกลุ่มนั้นอย่างโกรธแค้น พลันพุ่งทะยานเข้าหาชายคนหนึ่งที่กำลังป้องกันตัวเองอยู่

ดาบเพลิงสุริยาเต็มไปด้วยพลังของแก่นแท้ธาตุพิษ ส่วนด้านหลังก็ปรากฎมังกรขึ้นมาถึงสี่ตัว เข้าปกคลุมท้องฟ้าจนมืดมิดก่อนจะกระโจนไปทางคนกลุ่นนั้นทันที

กระบวนท่าเฉือนนภาถูกวาดออกมาอย่างรวดเร็ว คลื่นพลังที่ปลดปล่อยออกมาล้วนเต็มไปด้วยแสงสีเขียวจากพลังของแก่นแท้ธาตุพิษ แหวกอากาศตัดเข้าใส่หน้าอกของชายคนนั้นเต็มแรง

เปรี้ยง!

พรูดด!!

เลือดพุ่งพรวดออกจากปากของชายคนนั้นราวกับท่อแตก ก่อนที่ร่างของมันจะปลิวตกลงไปกระแทกพื้นอย่างแรง

"ผู้เฒ่าหม่าระวังตัวด้วย! พวกมันมีพลังระดับผันแปรขั้นสูงเป็นอย่างน้อย!!"

เที

ยนฉินไม่ได้สนใจร่างของชายคนนั้นว่าจะเจ็บหรือตาย พลางหันมาตะโกนเตือนตาเฒ่าหม่าก่อนพุ่งไปอีกทางทันที

จบตอนที่ 114