ขณะเดียวกันน้าผันก็พูดปลอบประโลมเธอไม่หยุดปากเสียงทุ้มต่ำแหบพร่าเป่ารดอยู่ที่ใบหูและซอกคอนวลเนียน
"ใครกันหนอมันโหดเหี้ยมอำมหิตบังอาจมาทำมิดีมิร้ายกับหมอแพรวคนดีของน้าผันได้มันต้องเป็นคนชั่วช้าแต่โดยสันดานเป็นแน่...
ดูสิจ๊ะร่องก้นคุณหมอเปียกแฉะเหนียวเยิ้มจนทะลุออกมานอกผ้าถุงนี่เลย อื้มมม"
น้าผันกระชับร่างอวบอัดเข้าหาตัวจนดุ้นเอ็นยักษ์ใต้กางเกงที่พองตัวเต็มที่บดเบียดเข้ากับเนินสาวที่อวบอูมนูนโด่งเห็นเป็นโคกใหญ่เป็นการปลุกปั่นไฟกามให้ลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง!
น้าผันประคองโอบกอดร่างอวบอั๋นก้าวผ่านบันไดไม้ทีละขั้นเนื้อหนังนุ่มหยุ่นไปทั้งตัวของหมอสาวที่เสียดสีกับน้าผันตลอดทุกการก้าวเดินยิ่งกระตุ้นให้อาวุธร้ายใต้เป้ากางเกงแกแข็งตัวผงกหัวอยากออกมาวาดลวดลายเสียเต็มประดา
แกพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ดิบไว้พลางโอบกอดประคองเธอขึ้นบันไดจนไปถึงศาลาท่าน้ำแล้วค่อยๆ พาเธอหย่อนตัวลงไปนั่งพักบนม้านั่งไม้ตัวยาว เพื่อให้คลายจากความหวาดกลัวจนตัวสั่นหลังจากเพิ่งผ่านเรื่องร้ายๆ มา
ชายหาปลาตัวแสบถือวิสาสะเอามือหนาเลิกผ้านุ่งที่เปียกชุ่มนั้นขึ้นสูงจนพ้นโคนขาจนแทบมาถึงสะดือ
เปิดเปลือยให้เห็นเนินอูฐอวบอูมขาวโพลนที่มีไรขนสีน้ำตาลนุ่มปกคลุมรำไรล้อมรอบร่องสวาทที่ยังบวมแดงและชุ่มโชกไปด้วยรอยกาม
"ไหนขอน้าผันดูให้ชัดๆ อีกทีซิว่า พวกคนร้ายมันทิ้งร่องรอยอะไรไว้บนตัวของหมอแพรวบ้างเผื่อน้าจะได้ช่วยเหลือต่อไปได้ถูก"
น้าผันตีหน้าตายแสร้งทำเป็นตรวจตราหาร่องรอยกามทั้งที่แววตาหิวกระหายกำลังจ้องมองความอวบใหญ่ฉ่ำแฉะตรงหน้าอย่างไม่กะพริบตา
"ว้าย!น้าผัน! อย่าจ๊ะ... อย่าแหวกกลีบออกแบบนี้"
หมอแพรวร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจหล่อนรีบเอามือเรียวสั่นระริกลงไปพยายามจะดึงชายผ้านุ่งลงมาปิดบังของลับเอาไว้
"โธ่...หมอแพรว อย่าดื้อสิจ๊ะ น้าผันเป็นห่วงจริงๆ นะเนี่ย"
น้าผันดึงมือเธอออกไม่ยอมให้ปิดบังของสงวนในใจของแกนั้นเตลิดเปิดเปิงไปไกลแล้ว
'โอ๊ย... สวยเหลือเกินแม่คุณเอ๊ย ทั้งอูมทั้งขาวขนาดนี้ไอ้พวกนั้นมันคงกระแทกจนรูบานหมดแล้วมั้ง
ประเดี๋ยวเหอะ...เดี๋ยวเจอท่อนใหญ่ ๆ ของน้าผันเข้าไปรื้อฟื้นร่องรอยให้ใหม่ รับรองว่าหมอแพรวจะลืมไอ้พวกเด็กเมื่อวานซืนนั่นไปเลย'
น้าผันไม่เพียงแต่ไม่หยุดแกยังจงใจขยับดุ้นเอ็นยักษ์ที่ตุงเปรี๊ยะอยู่ใต้กางเกงเข้าไปเบียดชิดกับต้นขาขาวผ่องของคุณหมอสาวพลางก้มหน้าลงไปใกล้จนหมอแพรวได้ยินเสียงลมหายใจฟืดฟาดของแก
"ดูสิน้ำอะไรก็ไม่รู้เลอะเทอะไปหมดทั้งสองรูเลย
เดี๋ยวกูจะช่วยเยส เอ๊ย! เดี๋ยวน้าจะช่วยเช็ด...ล้างทำความสะอาดให้นะจ๊ะ
จะได้ไม่เหนียวเหนอะหนะ
ไม่อย่างนั้นประเดี๋ยวตอนที่น้าผันส่งคุณหนูกลับขึ้นบ้านน้ำมันจะหยดเลอะเทอะพื้นบ้านเอาเสียเปล่า ๆ"
ยังไม่ทันที่หมอแพรวจะได้เอ่ยปากทัดทานน้าผันก็ขยับตัวเข้ามาใกล้ แกจับเรียวขาคู่สวยให้แยกออกกว้างในท่านอนราบลงไปกับพื้นศาลาซึ่งเป็นแผ่นไม้กระดานวางเรียงกันโดยเว้นร่องห่างระหว่างกันเพื่อให้ระบายน้ำได้ดี
หมอสาวสะดุ้งสุดตัวแต่กลับไม่มีเรี่ยวแรงจะขัดขืนแสงจันทร์สลัวส่องให้เห็นรอยจีบด้านหลังที่ยังแดงก่ำและบวมเป่งจากการถูกผู้ชายพวกนั้นยัดทะลวงมาหยกๆ
"ว้าย! น้าผันจะทำอะไรคะ... อู้ววว!"
"น้าก็จะช่วยเช็ดให้สะอาดไงจ๊ะหมอ...แป๊บเดียวเอง เดี๋ยวก็เกลี้ยงเกลาแน่นอน"
แทนที่จะใช้ผ้าเช็ดน้าผันกลับโน้มใบหน้ากร้านแดดลงต่ำแนบกับผิวเนื้อขาวนวลแกแลบลิ้นยาวเหยียดที่สากระคายออกมา แล้วตวัดละเลงลงบนร่องสวาทที่ชุ่มโชก
หนุ่มใหญ่จงใจใช้ลิ้นเกี่ยวตวัดเม็ดสวาทอย่างช่ำชองเพื่อกระตุ้นอารมณ์เสียวสยิวที่ยังค้างคาของแพรวพิลาสให้กลับพุ่งพล่านขึ้นมาใหม่
หนุ่มใหญ่จงใจใช้ลิ้นเกี่ยวตวัดเม็ดสวาทอย่างช่ำชองเพื่อกระตุ้นอารมณ์เสียวสยิวที่ยังค้างคาของแพรวพิลาสให้กลับพุ่งพล่านขึ้นมาใหม่
"ว๊าย!น้าผัน... อย่า... อูยยยย ทำไมไม่ใช้ผ้าเช็ดออกล่ะ ทำไมทำอะไรแบบนี้ มันเสียว... อู๊ยยย!"
หมอแพรวร้องครางหลงเสียงเนื้อลิ้นกระทบเนื้อสาวดังแผล่บ แผล่บ ดังก้องขึ้นในความเงียบ อีกทั้งเสียง แจ๊ะแจ๊ะ แจ๊ะ ของนิ้วหนาที่สอดเข้าไปล้วงควักเอาน้ำลามกที่พวกบรรดาชายหนุ่มคนก่อนหน้าปลดปล่อยคาไว้ในร่องสาวของเธอ
"ซี้ดดด...หวานเหลือเกินหมอจ๋า... น้าขอเช็ดล้างน้ำของไอ้พวกเด็กเมื่อวานซืนออกให้หมดก่อนนะจ๊ะ
รับรองว่าลิ้นรุ่นใหญ่อย่างน้าจะล้างรูหมอให้สะอาดหมดจดจนเนียนกริบเลยเชียวล่ะ!"
คนหาปลาคำรามในลำคอพลางรัวลิ้นใส่จุดยุทธศาสตร์อย่างเมามันจ้องมองอาการดิ้นพล่านของคุณหมอคนสวยด้วยความกระหยิ่มยิ้มย่อง!
น้าผันแสร้งตีหน้าซื่อขณะที่มือหยาบกร้านเริ่มขยับรุกรานหนักขึ้นแกใช้นิ้วหนาสากที่ผ่านการลากอวนหาปลามาทุกเมื่อเชื่อวัน ค่อย ๆ สอดแทรกทะลวงลึกเข้าไปในรูสวาทที่ยังชุ่มแฉะและรอยจีบด้านหลังที่เพิ่งผ่านศึกหนักมาจนบวมเป่ง
ชายวัยกลางคนจงใจล้วงควักเน้นย้ำไปตามผนังเนื้อนุ่มที่ตอดรัดนิ้วแกไว้แน่นยิบๆ
"ไม่ต้องหรอกจ้ะน้าผัน...พาแพรวขึ้นไปส่งบนบ้านพักก่อนเถอะ แพรวจัดการเองดีกว่า"
หมอแพรวพยายามรวบขาหนีแต่ร่างกายที่เพิ่งผ่านจุดสุดยอดมาซ้ำแล้วซ้ำเล่ากลับอ่อนปวกเปียกแทบไม่มีเรี่ยวแรงหลงเหลือ
"ไม่ดีหรอกจ้ะหมอแพรวเดินกลับไปทั้งสภาพนี้น้ำมันก็หยดเรี่ยราดเต็มพื้นบ้านพอดี"
น้าผันไม่ยอมแพ้ง่ายๆ พลางขยับนิ้วล้วงลึกเข้าไปอีกจนหมอสาวสะดุ้งตัวโยน
"ดูสิน้ำเต็มรูไปหมดขนาดนี้ นิ้วเล็ก ๆ ของหมอจะไปล้วงออกมาให้หมดเกลี้ยงได้ยังไง...ต้องใช้นิ้วยาว ๆ ใหญ่ ๆ ของน้าผันช่วยควักล้วงนี่แหละจ้ะ ถึงจะกวาดเอาน้ำลามกของพวกมันออกมาให้หมดได้"
แกแกล้งทำเป็นหวังดีแต่กลับจงใจกระแทกนิ้วเข้าออกเป็นจังหวะจนเสียงน้ำกามที่ตกค้างอยู่ภายในดังแจ๊ะ แจ๊ะ พร้อมกับเสียงครางกระเส่าของแพรวพิลาส
พร้อมกันนั้นเองน้าผันก็โน้มตัวลงไปซุกหน้ากับเต้านมขนาดใหญ่โตแกอ้าปากงับเข้าที่จุกนมสีหวานที่แข็งเป็นไต น้าผันดูดเม้มเม็ดจุกแข็งตั้งชี้งอนทั้งสองข้างสลับไปมาอมมันไว้ในปากแล้วตวัดลิ้นโลมเลียอย่างเอร็ดอร่อย
"ซี้ดดด...หนูแพรวช่างสวยอวบอัดเต็มไม้เต็มมือดีเหลือเกิน นมทั้งใหญ่ทั้งนุ่มขยำมันมือเหลือเกินโว้ย!"
น้าผันครางฮือในลำคอพลางใช้มืออีกข้างบีบบี้ขยี้เต้านมอวบอั๋นจนเนื้อนุ่มล้นทะลักง่ามนิ้ว
'ทำไมกัน... ทำไมพอโดนน้าผันทำแบบนี้แล้วมันถึงได้เสียวซ่าน ไม่น้อยไปกว่าตอนโดนสามคนนั้นรุมอีกนะ
หรือเพราะลิ้นสากๆกับมือที่นวดเฟ้นอย่างรู้จุดไปหมดแบบนี้กันแน่?'
แกจงใจตวัดนิ้วเข้าหาผนังนุ่มลึกๆพร้อมกับดูดยอดอกหมอสาวแรงๆ จนเกิดเสียง จ๊วบ จ๊วบ ก้องไปทั่วศาลา
"ซี้ดดด...น้าผัน... ปล่อยแพรวก่อนเถอะนะ... อย่าล้วงลึก รัวเร็วแบบนี้ต่อไปเลย... มันจะอื้อออ!"
"เชื่อน้าผันสิจ๊ะหนูแพรวน้าผันคนนี้น่ะผ่านร้อนผ่านหนาวมาเยอะ ถ้าสองรูตรงนี้มันไม่สะอาดเดี๋ยวมันจะอักเสบเอาได้นะ"