[จบ]โพรเจกต์ X กาลวิบัติเชื้อไวรัสกลืนโลก

เสียงปังจากปืนดังขึ้นไม่ขาดสาย ด้านหลังกลุ่มคนที่กำลังวิ่งหนีตายเต็มไปด้วยศพซอมบี้ถูกยิงศีรษะ อย่างไรก็ตามตำรวจกลับเปลี่ยนระยะสังหาร หลังจากที่พวกเขารู้ว่าตนเองจะต้องฆ่าซอมบี้ใกล้ๆเพื่อให้ได้เชื้อไวรัสที่จะเพิ่มอัตราการวิวัฒนาการ พวกเขาจึงปล่อยให้ซอมบี้วิ่งเข้าใกล้ระยะ 5 เมตรแล้วค่อยยิงพวกมัน ในระยะนี้พวกเขาที่ฝึกยิงปืนมาเป็นอย่างดีไม่มีทางยิงพลาดศีรษะแน่นอนจึงทำให้ซอมบี้ทุกตัวที่เข้าใกล้ตายเกลื่อน

“ หัวหน้า กระสุนของผมเหลืออีกยี่สิบนัด ไม่พอจะฆ่าพวกมันทั้งหมดแน่ ”

“ ของผมก็เหมือนกัน ”

ตำรวจหันมองหน้ากัน บนใบหน้าของพวกเขาปรากฎความรู้สึกวิตกเพราะกระสุนใกล้จะหมดแล้ว สำหรับระยะทางจุดหมายกับจุดที่พวกเขาอยู่ ไม่มีใครรู้เลยว่าไกลมากแค่ไหน ทุกคนจึงวิ่งไปเรื่อยๆ

“ พัก พักก่อนได้ไหม ผมไม่เหลือแรงแล้ว ”

หนึ่งในชายวัยกลางคนพูดด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหอบ เขาไม่เหลือแรงที่จะวิ่งอีกต่อไปแล้ว เรือที่โยฮันลากไปกับพื้นถนนบรรทุกเต็มแล้ว ทางเดียวที่จะทำให้พวกเขาเดินทางต่อไปได้คือต้องพักสัก 5 นาทีเพื่อให้มีเวลาหายใจ

“ ไอ้หนุ่ม เราพอจะพักได้ไหม ”

โยฮันหันมองไปยังจุดหมาย เขาไม่รู้เช่นกันว่าระยะทางเหลืออีกไกลเท่าไหร่จะไปถึงที่นั่น ในวันที่เขาข้ามฝั่งมาที่นี่ เขามองเห็นตึกที่มีแสงไฟไม่ไกลมากนัก แต่ความสูงของตึกมันทำให้เขามองเห็นจากระยะไกลจึงไม่รู้ระยะทางที่แน่นอน

“ ผมว่าเราหาที่พักก่อน วันนี้อาจจะไปไม่ถึงที่นั่น ”

“ แกเป็นคนในพื้นที่ไหม พอจะรู้หรือเปล่าว่าตึกไหนที่มีหน้าต่างน้อยๆ ”

“ ผมเป็นคนเมืองนี้ แต่ส่วนมากใช้ชีวิตอยู่ทางใต้ ตอนนี้ผมก็เหมือนพวกคุณนั่นแหละ ถ้าไม่ใช่ถนนเส้นหลักผมก็หลงเหมือนกัน ”

ตำรวจเดาะลิ้นเล็กน้อย พวกเขาเหน็ดเหนื่อยไม่ต่างกัน ครั้งนี้นับว่าเป็นครั้งแรกที่ต้องช่วยเหลือประชาชนจำนวนมากและวิ่งติดต่อกันเป็นเวลาหลายวัน เมื่อรู้ว่าจำเป็นต้องหาที่หลบจึงพยายามมองหาตึกสักหลัง กระทั่งมองเห็นตึกที่อยู่ไม่ห่างออกไปราว 20 เมตรน่าจะมีความแข็งแรงทนทานจึงพากันใช้แรงเฮือกสุดท้ายวิ่งเข้าไปหลบที่นั่น

“ ไปเร็วเข้า เราจะหลบที่ตึกหลังนั้น ”

โยฮันลากเรือวิ่งตามคนอื่นๆไปจนใต้ท้องเรือเหลือไม้แผ่นบางๆใกล้จะทะลุไปด้านล่าง เขาคิดว่าหากเดินทางมากกว่านี้จะต้องทิ้งเรือแล้วหาสิ่งใหม่มาใช้ทดแทนกัน กระทั่งมาถึงตึกสูง 10 ชั้น ตำรวจ 5 นายก็ได้วิ่งนำเข้าไปก่อนเพื่อเปิดทาง ท่ามกลางเสียงยิงปืนปังปัง เหล่าชาวบ้านก็เริ่มเดินตามตำรวจที่เจอบันไดหนีไฟจึงใช้มันเดินขึ้นสู่ที่สูง

“ ผมช่วยได้เท่านี้ หวังว่าทุกคนจะช่วยตัวเองได้ แค่ขึ้นตึกให้ได้เท่านั้นก็พอ ”

โยฮันทิ้งเรือแล้วเดินออกจากตึกพลางมองไปยังฝูงซอมบี้ที่มีทั้งระดับ 1 และระดับ 2 เขายังไม่เห็นระดับ 3 บนสะพาน ดูท่ามันจะยังไม่ตามมา เขาจึงกวาดตามองไปรอบๆเพื่อหารถสักคัน เมื่อเห็นเก๋งคันหนึ่งจอดอยู่ห่างไม่ไกลออกไปจึงวิ่งเข้าไปลากมันมาปิดประตูทางเข้าออกตึก หลังจากพบว่าคันเดียวไม่พอเขาจึงไปลากรถกระบะมาอีกคันจากนั้นก็วิ่งวนรอบตึกเพื่อหาประตูด้านหลังแล้วนำรถไปอุดประตูเอาไว้จนไม่มีทางเข้าตึกเปิดอ้าออก

เมื่อปิดประตูทั้งหมดแล้วโยฮันจึงปีนป่ายขึ้นไปบนตึก พลางทำลายระเบียงและระแนงที่ยื่นออกมาจากตึก เพื่อไม่ให้ซอมบี้ใช้พวกมันไล่ตามขึ้นไป

 ซอมบี้มนุษย์ระดับ 1 เมื่อตามมาถึงต่างพากันหันมองบนตึกโดยที่ไม่สามารถไล่ตามขึ้นไป ซอมบี้สัตว์ที่มีความสามารถในการปีนป่ายพยายามมองหาตำแหน่งที่สามารถไต่ขึ้นไปด้านบน

โยฮันที่เห็นว่าซอมบี้เข้ามาปิดล้อมตึกเอาไว้หมดโดยยังไม่มีตัวใดขึ้นมา เขาจึงกวาดตามองหาซอมบี้ระดับ 3 เนื่องจากว่ามันถือเป็นตัวที่อันตรายที่สุดสำหรับเขาในตอนนี้ที่เหลือแขนเพียงหนึ่งข้าง

“ แอลลี่กี่โมงแล้ว ”

“ เที่ยงค่ะ เที่ยง 15 นาที ส่วนวันนี้ก็วันที่ 6 ที่ซอมบี้ปรากฎตัวค่ะ”

ซอมบี้มนุษย์ยังคงเป็นระดับ 1 แต่อีกไม่นานพวกมันจะกลายเป็นระดับ 2 เขาคิดว่าไม่เกิน 4 วันแน่นอนที่พวกมันจะกลายเป็นซอมบี้ระดับ 2 จากการวิวัฒนาการโดยธรรมชาติ ไม่จำเป็นต้องกินศพพวกเดียวกัน

ในขณะที่มองสำรวจซอมบี้ โยฮันก็ได้มองไปยังคนที่หลบหนีมาพร้อมๆกัน ทุกคนล้วนแล้วทิ้งตัวลงนอนไปบนพื้น ซึ่งยังไม่มีใครแตะของกินหรือแตะน้ำจากการให้คำแนะนำของตำรวจที่บอกทุกคนให้ปรับการหายใจจนกว่าจะมั่นคงกว่านี้ก่อน หากพวกเขาดื่มน้ำในตอนนี้จะทำให้ต้องสูญเสียน้ำที่เก็บเอาไว้ในปริมาณมาก ทุกคนจึงทำตาม ต่อให้จะกระหายมากก็ตาม

เพล้ง โครม!

เสียงวัตถุถูกทำลายดังมาแต่ไกล มันได้ดึงดูดความสนใจของตำรวจให้หันมอง เมื่อทุกคนมองไปยังทิศทางที่เกิดเสียง บนใบหน้าของตำรวจต่างก็เกิดความวิตกกังวน เนื่องจากว่าซอมบี้ระดับ 3 กำลังใช้ร่างของมันพังเสาสัญญาณบนตึกแต่ละแห่งจนเสาพาดไปยังตึกข้างเคียงจนเกิดสะพานให้ซอมบี้ไต่ขึ้นไป

“ แย่แล้วทุกคน ตึกข้างๆสูงกว่าตึกของเรา แบบนี้พวกมันกระโดดมาที่นี่ได้แน่ ”

โครม!

เสียงพังข้าวของบนดาดฟ้าตึกดังเข้าใกล้เรื่อยๆ ยิ่งมองดูดาดฟ้าตึกที่อยู่ห่างออกไป บนใบหน้าของพวกเขาก็เกิดความวิตกกังวลใจ เนื่องจากว่าซอมบี้ระดับ 3 มันได้ใช้หลังคาบ้านที่มีเพียง 1 ชั้นเป็นฐาน จากนั้นก็ใช้วัตถุรอบๆสร้างสะพานไต่ไปยังตึกที่สูงกว่า ตึกที่มีความสูง 2 ชั้นเป็นหลังต่อไปที่มันสร้างสะพานขึ้นมา จากนั้นก็เป็นตึกความสูง 3 ชั้น จากแนวตึกที่เรียงกันแต่ละตึกมีความสูงมากกว่ากันไม่เกิน 1 ชั้น ดังนั้นตึกที่อยู่ฝั่งซ้ายมือจึงเป็นตึกที่ซอมบี้สามารถใช้กระโดดมายังตึกของพวกเขาที่มีความสูงต่ำกว่าได้

“ พี่คะ แมวตัวนั้นมันฉลาดมาก ดูเหมือนมันต้องการให้เราถูกซอมบี้รุมฆ่า ”

โยฮันทดลองกระโจนไปยังตึกด้านข้างที่สูงกว่า จากนั้นเขาก็ไต่ขึ้นไปบนดาดฟ้าแล้วกระโดดลงมายังตึกที่ตำรวจพักอยู่ ผลปรากฎว่าระยะห่างของมันไม่ได้ไกลเกินไป หากซอมบี้รู้จักวิธีการกระโดด พวกมันสามารถกระโดดข้ามมายังตึกของพวกเขาได้  

“ ฟังผมนะ นี่เป็นสิ่งเดียวที่ผมแนะนำได้ ซึ่งผมไม่รู้เหมือนกันว่าจะรอดไปได้มากแค่ไหน ต่อให้เราจะหนีตอนนี้ก็คงไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมาก ”

ทุกคนเงียบเสียง เมื่อรู้ว่าโยฮันต้องการเสนอทางออกบางอย่าง หลังจากที่เขาพูดจบ ทุกสายตาก็ได้จับจ้องมองไปยังด้านหลังของโยฮันที่มีห่อผ้ามัดบางอย่างสะพายเอาไว้ ทันทีที่เขาเปิดห่อผ้าออกก็เผยให้เห็นเล็บมากมายวางอยู่ภายใน มันคือเล็บของหนูท่อที่ไล่ล่าพวกเขามาหลายวัน

“ ทางเดียวที่จะรอดคือสู้กับพวกมัน การสู้นอกจากจะทำให้วิวัฒนาการได้แล้ว พวกคุณจะสามารถต้านทานเชื้อไวรัสซอมบี้ได้ด้วย ”

“ หมายความว่าเชื้อซอมบี้จะไม่ได้ผลกับเรา ”

“ ใช่ แต่มันก็ไม่เสมอไปถ้าหากซอมบี้วิวัฒนาการเหมือนกัน เอาเป็นว่าซอมบี้ธรรมดาที่พวกคุณเห็นผมจะเรียกมันว่าซอมบี้ระดับ 1 ถ้าหากพวกคุณวิวัฒนาการ 1 ครั้งไม่มีทางที่เชื้อจะฆ่าพวกคุณได้ แต่ถ้าอยากเอาชนะระดับ 2 ที่แข็งแกร่งกว่านั้นพวกคุณก็ต้องวิวัฒนาการอีกเพราะงั้นสู้ซะ ไม่สู้ก็กระโดดตึกลงไปตาย อย่าเป็นตัวถ่วงคนอื่น ”

ตำรวจ 8 นายรับเล็บหนูท่อระดับ 3 ไปถือไว้คนละชิ้น จากนั้นพวกเขาก็นำมีดสั้นมาถือในมืออีกข้างเตรียมต่อสู้กับซอมบี้ที่กำลังใกล้เข้ามา คนอื่นๆที่พอมีแรงได้รับกรงเล็บหนูท่อระดับ 2 การจะฆ่ากันกับระดับ 1 ไม่ใช่เรื่องยากขอแค่ทุกคนมีความกล้ามากพอ โยฮันไม่กล้าให้เล็บหนูท่อระดับ 3 กับทุกคนก็เพราะมันยังคงหายาก นอกจากนั้นแล้วถ้าให้มากเกินไปเขาจะไม่มีใช้

“ แอลลี่ พยายามฆ่าระดับ 1 ให้ได้มากที่สุด ส่วนระดับ 2 ลองเปลี่ยนจากฟันไปเป็นแทงดู พละกำลังของเธอน่าจะสร้างความเสียหายได้ ”

“ หนูเข้าใจแล้วค่ะ ”

ทุกคนเตรียมตัวพร้อมต่อสู้ คนที่ไม่มีแรงเหลืออยู่เดินไปยังฝั่งตรงข้ามโดยให้คนที่มีแรงต่อสู้สร้างแนวป้องกัน 

โยฮันที่เห็นแมวดำกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เขาจึงหันมองดูสะพานที่มันสร้างระหว่างตึก หากทำลายสะพานก็สามารถหยุดการมาของซอมบี้ได้  เขากลับคิดว่ามันคงไม่ยอมให้เขาทำลายง่ายๆ ดังนั้นเขาจึงต้องฆ่าซอมบี้แมวระดับ 3 ให้ได้ก่อน ถ้าหากอยากจะตัดสะพานเชื่อมต่อมายังตึก

เพล้ง โครม!

เสาสัญญาณพาดผ่านไปยังตึกหลังใหญ่ห่างออกไปเพียง 10 เมตร ทันใดนั้นซอมบี้หนูท่อที่ขึ้นมาเป็นกลุ่มแรกก็ได้โผล่หน้าพวกมันบนยอดตึกฝั่งตรงข้ามมองจ้องมายังมนุษย์ที่อยู่ตึกต่ำกว่า หลังจากมองระยะห่างของตึกพวกมันจึงกระโจนข้ามมา เหล่าตำรวจที่ยืนอยู่ติดขอบของดาดฟ้าเมื่อเห็นร่างสีดำร่วงตกลงมาจากตึกอีกฝั่งพยายามใช้อาวุธภายในมือฟันพวกมันเพื่อให้ร่วงตกลงไปตาย

“ อย่าให้มันลงเหยียบดาดฟ้าได้! ”

หัวหน้าตำรวจร้องบอกทุกคนให้ฟันซอมบี้ ทว่าบางตัวกลับกระโดดข้ามหัวพวกเขาลงเหยียบดาดฟ้าได้สำเร็จจึงต้องแบ่งกลุ่มกันออกมาฆ่าพวกมัน  ทันใดนั้นหนึ่งในประชาชนกลับถูกข่วนจนเลือดไหลออกมาจากแขน แต่ก่อนที่เขาจะร้องด้วยความหวาดกลัว โยฮันกลับบอกความจริงบางอย่างที่ทำให้เขาเลิกกรีดร้องแล้วหันมากัดฟันสู้ต่อไป

“ ถ้าใครถูกข่วนแล้วไม่อยากเป็นซอมบี้ฆ่าพวกมันต่อไป ยิ่งฆ่าได้เยอะอัตราการวิวัฒนาการก็ยิ่งเพิ่มสูงขึ้น หลังจากทำให้มันครบ 100 % นอกจากจะต้านเชื้อได้แล้ว ยังกินอาหารที่ติดเชื้อซอมบี้ได้ด้วย กัดฟันแล้วสู้ซะถ้าไม่อยากตาย! ”

 หลังจากร้องตะโกนโยฮันยังไม่ได้กระโจนเข้าใส่ซอมบี้แมวระดับ 3 เขายังคงอยู่บนดาดฟ้าตึกเช่นเดิมเพราะคิดว่าสถานการณ์ยังคงควบคุมเอาไว้ได้อยู่ หากเขาออกจากที่นี่ไม่แน่อาจจะเป็นแผนที่แมวระดับ 3 ต้องการ เขาจึงปล่อยให้ซอมบี้กรู่กันมาเรื่อยๆ อย่างน้อยมันก็ทำให้ตำรวจและคนที่ต่อสู้วิวัฒนาการไปอีกขั้น

“ ระวังด้วย ระดับ 2 มาแล้ว! ”

โยฮันร้องตะโกนบอกตำรวจให้ระวังตัว เมื่อเขาเห็นซอมบี้ขนาดตัวเท่ารถเข็นกำลังวิ่งเหยียบสะพานข้ามตึกมาแต่ไกล  หลังจากที่พวกมันมาถึงดาดฟ้าตึกที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล ซอมบี้ระดับ 3 ก็เริ่มกระโจนข้ามตึกพุ่งมาอีกฝั่งด้วยความรวดเร็ว โยฮันกลับไม่ปล่อยให้พวกมันสร้างความเสียหายให้แก่ตำรวจ เขาได้พุ่งเข้าไปสังหารหลายตัวที่อยู่ระหว่างอากาศ ก่อนจะอ้าปากพ่นหมึกใส่บางตัวที่อยู่ไกลจากนั้นก็พุ่งเข้าไปฟันมันจนตายบนดาดฟ้าตึก

“ ฆ่าต่อไป ผมจะฆ่าตัวใหญ่ให้  พวกคุณมุ่งเป้าไปที่การวิวัฒนาการแทน”

หากตำรวจวิวัฒนาการ โยฮันคิดว่าตนเองอาจจะมีตัวช่วยมากกว่าเดิม เขาไม่ต้องพึ่งน้องสาวที่วิวัฒนาการมาแล้วครั้งหนึ่ง ตำรวจที่มีความเชี่ยวชาญในหลายๆด้านอาจจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า ซึ่งมันทำให้แอลลี่ไม่ต้องเสี่ยงชีวิตทำอะไรอันตราย โยฮันจึงคิดว่าเขาจะปล่อยให้ซอมบี้บุกมาเรื่อยๆ จนกว่าซอมบี้ระดับ 3 จะกระโจนมาที่นี่ด้วยตนเอง

“ ฆ่าต่อไป ถ้าเราหยุดได้ตายแน่! ”

โยฮันยังคงร้องตะโกนเรียกสติของทุกคนให้ต่อสู้ แม้หลายคนจะหมดแรงแล้วก็ตาม พวกเขากลับยังฝืนฟันซอมบี้ต่อไปจนดาดฟ้ามีศพมากมายนอนตายเกลื่อน.