ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

ซีเผิงพูดขัดจังหวะขึ้นมาทันที"ให้ข้าสู้แทนอี้เฉินได้หรือไม่"

หาญกวง กำลังเดือดดาลจากการกระทำของอี้เฉิน "เจ้าขึ้นมาหากไม่กลัวบาดเจ็บหนักก็ขึ้นมาได้" หาญกวงหยิ่งผยองเป็นอย่างมาก เขาไม่ชายตามอง ซีเผิงเสียด้วยซ้ำ เขายืนมือไพล่หลัง อย่างกับผู้ชนะแม้ไม่ได้ต่อสู้

ศิษย์สำนักเซียนหลายๆ คนอยากจะเดินเข้าไปต่อยหน้าหาญกวง สักทีสองที กับความหยิ่งผยองของเขา แต่พวกเขาก็ไม่อาจหาญ ท้าประลองกับ หาญกวง หาญกวงถือเป็นยอดยุทธปราณพลังที่ปลดปล่อยออกมาไม่ได้อ่อนแอหน้าจะเป็นจอมยุทธผู้มีพรสวรรค์คนหนึ่ง

ซีเผิงก้าวเดินขึ้นลานประลองอย่างไม่หวาดกลัวปราณพลังขั้นวีรชนแพร่กระจายทั่วทิศกดดันไปยังหาญกวง

หาญกวงที่ถูกปราณพลังซีเผิงกดดันเล็กๆ ถึงกับหนังตากระตุก เขาประเมินซีเผิงต่ำเกินไป ชายตรงหน้าเขาไม่ได้อ่อนด้อยเลย

ไม่แน่อาจจะอยู่ระดับเดียวกับเขาเลยด้วยซ้ำ

หาญกวงไม่ดูแคลนซีเผิงอีกต่อไป หาญกวงระเบิดปราณพลังขั้นวีรชนแพร่กระจายรอบทิศ
ปราณพลังหลั่งไหลก่อรูปเป็นดาบยักษ์สีทอง ขนาด1จั้งขึ้นมา หาญกวงดึงดาบยักษ์ขึ้นมา ยิ้มมองซีเผิงด้วยดวงตาคมกล้า ก่อนเหยียบเท้าใส่อากาศอย่างแรง พุ่งดิ่งดั่งสายแสงเข้าโจมตี

ซีเผิงเองก็ระเบิดปราณพลังออกมาอย่างบ้าคลั่ง ปราณพลังหลั่งไหลสร้างกำแพงเพลิงสีฟ้าป้องกันการโจมตีขึ้นมา
ทันทีที่ดาบยักษ์ของ หาญกวงโดนเปลวเพลิงสีฟ้า มันกับชะงักไม่อาจฟันเข้าไปหาตัวซีเผิงได้

หาญกวงตกตะลึงเป็นอย่างมาก เขารีบห่างออกจากซีเผิงทันที เป็นไปได้อย่างไรเหตุใดมันถึงฟันไม่เข้าเปลวเพลิงสีฟ้านั้นคืออะไรกันแน่

ซีเผิงพุ่งดั่งสายแสงเข้าประชิดทันที หมุนควงหมัดเพลิงสีฟ้าเข้าใส่ หาญกวงอย่างแรง รอบบริเวณเต็มไปด้วยเปลวเพลิงสีฟ้า พุ่งเข้าใส่หาญกวง

หาญกวงไร้ทางเลือกเขายกดาบยักษ์ขึ้นมาป้องกัน เสียง"ตูม"ดังอย่างรุนแรง อากาศรอบๆ ยังระเหยจากความร้อนของไฟสีฟ้า
ดาบใหญ่ของ หาญกวง เริ่มถูกเปลวเพลิงสีฟ้าหลอมละลายไปบางส่วนจนบิดเบี้ยว

ผู้ชมที่ดูต่างตกตะลึงเป็นไปได้อย่างไร เปลวเพลิงสีฟ้านั่นคืออะไรกันแน่เหตุใดมันถึงรุนแรงเฉกเช่นนี้ พลานุภาพเพลิงสีฟ้านั้นสูงมากจนหลายๆ คนหวั่นเกรง

หาญกวงไม่ยอมแพ้หมุนควงดาบยักษ์ เข้าฟาดฟันใส่ ซีเผิงอย่างบ้าคลั่ง ซีเผิงเองก็ปล่อยหมัดเพลิงเข้าปะทะอย่างบ้าคลั่ง
พวกเขาทั้งคู่ต่างปะทะกันตรงๆ นับร้อยกระบวนท่า เสียงอากาศแตกระเบิด ดังต่อเนื่อง ผมเผ้าโบกสะบัดอย่างรุนแรง อาภรณ์ทั้งคู่ปลิวไสวอย่างบ้าคลั่ง

อยู่ๆ เสียงแตกร้าวก็ดังออกมา ก่อนดาบยักษ์ที่สร้างจากปราณพลังจะแตกเป็นเสี่ยงๆ ก่อนที่มันจะสลายหายไป

หาญกวงดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ดาบที่ข้าภูมิใจกลับแตกเป็นเสี่ยงๆ

ซีเผิงที่เห็นโอกาส จากการที่หาญกวงตกใจจนชะงัก ปล่อยหมัดเพลิงสีฟ้าพุ่งดิ่งเข้าใส่ หน้าอกของหาญกวงที่ไร้การป้องกันทันที

เสียงกระดูกแตกหักดังออกมา "อ๊ากเป็นไปได้อย่างไร" หาญกวงคำรามอย่างไม่อยากเชื่อในสายตาตนเองว่าเขาจะแพ้ด้านปราณพลัง

เขามองซีเผิงด้วยดวงตาแดงก่ำ "เจ้าเอาวิชาของข้าไปกินซะ วิชากรงขังพายุ"
หาญกวง วาดมือกลางอากาศ ระเบิดปราณพลังหลั่งไหลสร้างพายุลูกใหญ่ล้อมซีเผิงเอาไว้"เจ้าหลบให้ได้ละ ฮ่าๆ"หาญกวงพูดออกมาด้วยความมั่นใจ

ซีเผิงยิ้มออกมาก่อนจะตะโกนออกไป "เจ้าเองก็ระวังวิชาของเจ้าด้วย"

ซีเผิงระเบิดปราณพลังขับเคลื่อน เปลวเพลิงสีฟ้า หลั่งไหลเข้าไปภายในพายุอย่างบ้าคลั่ง พายุที่หาญกวงสร้างค่อยๆ ถูกเปลวเพลิงสีฟ้ากลืนกินกลายเป็นพายุเพลิง พายุเพลิงมันค่อยๆ ถูกซีเผิงเข้าควบคุมอย่างช้าๆ

หาญกวงถึงกับหนังตากระตุก ตัวเขาเริ่มควบคุมพายุที่เขาสร้างไม่ได้ "ไม่ๆ เป็นไปไม่ได้วิชาของข้า สมบูรณ์แบบไม่น่าเกิดข้อผิดพลาด" ใบหน้าเขาถึงกับมืดทะมึน เมื่อเห็นซีเผิงควบคุมพายุของเขาได้

ซีเผิงหมุนวาดมือกลางอากาศบังคับพายุที่เต็มไปด้วยเปลวเพลิงสีฟ้าเข้าใส่ หาญกวง"เจ้าระวังด้วยละข้าก็ไม่รู้มันจะรุนแรงแค่ไหน"

หาญกวงที่ไร้ทางหนีตัวเขาคำรามออกมาอย่างแค้นเคือง หาญกวงคิดจะรับการโจมตีจากพายุนี้ มันเป็นพายุของเขา เขารู้จุดอ่อนเป็นอย่างดี

หาญกวงระเบิดปราณพลังหลั่งไหลสร้างเกาะป้องกันขึ้นมา หมายปักหลักปะทะกับพายุเพลิงสีฟ้าที่พุ่งเข้ามาตรงๆ ทันทีที่หาญกวงโดนพายุเพลิงเข้าไป เกราะป้องกันที่เขาสร้างกลับค่อยๆ แตกสลายไปหลายส่วน ความรุนแรงของพายุเพลิงเกินที่เขาคาดการณ์ไว้มาก ร่างทั้งร่างสั่นเทิ้ม อาภรณ์ไหม้ไปหลายแห่ง เขากำหมัดแน่นก่อนที่จะเดินออกจากการประลองไม่พูดอะไรออกมาอีก

ลูกศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์ ต่างตกตะลึง "เหตุใดหาญกวงถึงถอยออกมาจากการประลองดื้อๆ ไม่เข้าต่อสู้สุดกำลัง"

ชายหนุ่มสำนักเซียนคนหนึ่งเอ่ยขึ้น "ข้าว่าหาญกวงมันคงปอดแหกขึ้นมากะทันหันมากกว่า"

ศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์หลายคนได้ยิน ต่างหน้ามืดทะมึน บรรยากาศเริ่มอึมครึมขึ้นเรื่อยๆ

นายน้อยซีเอ๋อร์ ที่นั่งชมการประลองเขาตบมือให้ซีเผิงกับหาญกวง ที่ลงจากลานประลองอย่างจริงใจ "แป๊ะๆ"
เหล่าศิษย์สำนักศักดิ์สิทธิ์ ที่เห็นนายน้อยซีเอ๋อร์ทำเช่นนี้พวกเขาเองก็ตบมือตาม "แป๊ะๆ"
บรรยากาศภายในสำนักศักดิ์สิทธิ์เองก็เริ่มผ่อนคลายลงไป มีหลายคนถึงกับฝืนยิ้มออกมา แต่ในใจแค้นเคืองเหล่าศิษย์สำนักเซียน