“คุณหนูแปดมองมาที่ข้าสิ!”
ปังฮุ่ยเห็นท่าทางท่านเขยยิ้มหวานให้กับคุณหนูก็รีบลุกออกไปยืนคู่กับ ปังิ่สาวใช้ทั้งสองหันไปสบตากันยิ้มอย่างมีเลศนัยแต่มิคาดว่าชายหนุ่มจับข้อเท้าและหัวเข่านางไว้สบสายตานางที่ดูเอียงอายแล้วบิดข้อเท้านางให้เข้าที่
กร๊อก!
“โอ๊ย!” นางผวาเข้าหาเขาใช้มือบีบบ่าชายหนุ่มอย่างแรง
จั๋วเหรินหาวใจเต้นตุบๆใบหน้าร้อนผ่าว ในระยะประชิดระหว่างใบหน้าเขาและนางชายหนุ่มรู้สึกเป็ครั้งที่สองว่านางช่างงดงามยิ่งนัก
“ท่านไม่เป็อะไรแล้วพวกเราเข้านอนกันเถอะ”
เขาตื่นเต้นจนรู้สึกมือสั่นนิดๆลุกขึ้นช่วยยกขาของนางสองข้างขึ้นเตียง ส่วนตนเองลากเอาแคร่นอนใต้เตียงออกมาหันไปสั่งปังฮุ่ยปังิ่ให้ปิดประตู ฉงหยวนหยวนไม่กล้าหันมามองเขานางเองก็ใจเต้นตึกตักรัวแรงจนต้องยกมือขึ้นกดตำแหน่งหัวใจเอาไว้
‘บ้าจริง!หัวใจข้าเต้นแรงเพียงนี้เดี๋ยวเขาก็ได้ยินพอดี’
คืนนี้นางนอนหันหน้าเข้าผนังในขณะที่จั๋วเหรินหาวนอนหันหน้ามาทางเตียงเป็คืนแรก เขาจ้องมองด้านหลังของนาง
‘คงเป็เพราะคุณหนูแปดหน้าตางดงามข้าจึงรู้สึกตื่นเต้น แต่ไม่ได้ๆ นี่เป็เพียงการแต่งงานปลอมๆจะปล่อยให้ตนเองหวั่นไหวไม่ได้’
ตอนสายวันต่อมาคุณชายจานญาติผู้น้องของหมอเวิงอันที่ค่อนข้างคุ้นเคยกับคุณหนูแปดมาขอพบคนทั้งสองเป็สหายที่ไม่ถึงกับสนิทสนมกันมากแต่เพราะมีนิสัยดื้อรั้นและไม่ยอมใครเหมือนกัน จึงคบหากัน
“คุณหนูแปดท่านแต่งงานแล้วเป็อย่างไรบ้าง?”
“ท่านมาพบข้าตกลงว่าจะมาถามข่าวหรือสืบข่าวกันแน่?”
จานเจิ้งคนเ้าเล่ห์หัวเราะหึๆ“บุรุษทั่วเมืองหลวงล้วนพูดถึงการแต่งงานสายฟ้าแลบของท่าน ข้าจึงต้องมาดูสักหน่อยเผื่อมีคนถามจะได้ตอบถูก”
“ผู้ใดถามหาข้า?”
“หลายคนเชียวล่ะเถียนฮุยและเหมาฮ่าวต่างพากันเสียดายที่ท่านแต่งงานไปก่อนพวกเขาบ่นอยู่เรื่อยว่าน่าจะมาสู่ขอท่านตัดหน้าคุณชายจั๋วไปเสียไม่คิดเลยว่าท่านจะตกลงกับเขาง่ายเช่นนี้”
จานเจิ้งเป็หนุ่มเสเพลผู้หนึ่งในเมืองหลวงฉงหยวนหยวนเคยเห็นเขาวางยาผู้อื่นอยู่ครั้งหนึ่งจากนั้นไม่ว่าจะไปงานใดนางจึงได้จับตามองจานเจิ้งมาตลอดจานเจิ้งรู้ว่าฉงหยวนหยวนตามสืบพฤติกรรมเขา เขาจึงพยายามเลี่ยงนาง
ในงานเลี้ยงหาคู่คืนนั้นที่นางได้รับการอารักขาจากจั๋วเหรินหาวหลังจากมีโจรถ้ำมองเข้ามาในงาน ฉงหยวนหยวนแสร้งเดินเฉียดกรายไปซุ่มดูจานเจิ้งพบว่าเขาปลีกตัวออกจากโต๊ะไปยืนซุบซิบกับคุณชายเถียนและคุณชายเหมาสหายกลุ่ม“บุรุษสิ้นดี” แอบวางยาถ่ายใส่อาหารในโต๊ะของคุณชายหวังซึ่งมีบุรุษหลายคนในโต๊ะนั้นที่เคยมีเื่กับจานเจิ้งเมื่อเห็นนางจับได้อีกครั้ง จานเจิ้งจึงไม่อาจแก้ตัวได้เขากับนางนับเป็สหายที่ไม่สนิทแต่รู้ทันกัน
“เ้าไม่เชื่อว่าข้าจะสนใจเขาใช่หรือไม่?”
“ไม่! บุรุษมากมายทั่วเมืองหลวงล้วนทอดสายตามาที่ท่านแต่ จั๋วเหรินหาวผู้นี้ ข้าได้ยินมาว่าเขาไม่ใส่ใจเื่สตรี รับผิดชอบหน้าที่การงานมากในตอนที่เขาอยู่อำเภอเฉินก็ไม่เคยเกี่ยวพันกับหญิงใด ซ้ำยังเป็ศิษย์พี่ของ พระชายาชิงหลานอีก”
ฉงหยวนหยวนเผลอทำตาโตนางรู้สึกสนใจเื่ของจั๋วเหรินหาวจนแสร้งเลียบๆ เคียงๆ ถามจานเจิ้ง
“หรือว่าเขาเคยแอบชอบสตรีบางคนแล้วไม่สมหวัง?”
จานเจิ้งบุรุษเสเพลอันดับต้นๆของเมืองหลวงผู้เป็หนึ่งในกลุ่มบุรุษสิ้นดีหัวเราะร่วน“ท่านสนใจเขาขึ้นมาแล้วล่ะสิ!”
“เขาอยู่ร่วมเรือนกับข้าทุกวันทั้งยังมาอยู่ในฐานะสามี หากไม่สืบเื่ของเขาข้าจะสืบเื่ผู้ใด?”นางยืดคอเถียงกลับ ดีที่สีหน้าไม่เปลี่ยน
คุณชายจานเลิกคิ้วน้อยๆ“ได้!เื่นี้ข้าก็สืบมาแล้ว หากเ้าสงสัยว่าคุณชายจั๋วเคยชอบพระชายาชิงหลานก็ไม่แน่สองคนนั้นเป็ศิษย์พี่ศิษย์น้องสำนักเดียวกันที่มีความสัมพันธ์แน่นแฟ้นมาั้แ่พระชายาชิงหลานยังอยู่ที่อำเภอเฉินได้ยินว่าเขาเคยมอบมีดสั้นให้เป็ของขวัญและยังเป็คนซื้อม้าตัวโปรดที่ชื่อเ้าสายลมให้นางอีกด้วยเ้าคงเคยได้ยินข่าวลือว่าแต่ก่อนพระชายาชิงหลานกลัวรถม้า จึงได้แต่ขี่ม้ายามเดินทางม้าตัวนั้นบัดนี้ยังอยู่ดีในวังของท่านอ๋องสิบห้า”
ฉงหยวนหยวนหน้าเสียหากว่าเขาเคยมีใจให้พระชายาชิงหลานจริงและรักมั่นก็แต่เพียงนางเช่นนั้นการที่เขาไม่คิดจะสนใจภรรยากำมะลอก็มีเหตุผลที่สมควรแล้ว
“ทำไม?ท่านเสียใจหรือ?”
“เปล่านี่! เพียงแต่อิจฉาพระชายาชิงหลานนักที่มีบุรุษปักใจรักมั่นในตัวนางถึงเพียงนี้”
“นั่นปะไร?คุณหนูแปดข้าคิดอยู่แล้วเชียวว่าการแต่งงานของท่านมันมีลับลมคมใน”
“เ้าคิดจะมาจับผิดข้านี่เอง!”
“พูดความจริงมาเถอะท่านก็รู้ว่าแม้ข้าจะเ้าเล่ห์แต่ก็ไว้ใจได้”
ฉงหยวนหยวนจำต้องเล่าความจริงให้กับจานเจิ้งได้ฟังเขาทำตาโต “มีสองคดีเชียวหรือในจวนของท่าน? แถมยังเป็คดีที่ฟังแล้วดูซับซ้อนไม่น้อย”
นางไม่ได้เล่ารายละเอียดที่กำลังสืบในตอนนี้ให้จานเจิ้งฟัง
“คุณชายจานในเมื่อท่านรู้แล้วช่วยข้าสักอย่างได้หรือไม่?”
“เอาสิ! เื่นี้น่าสนใจข้าชักอยากรู้แล้วสิว่าในจวนของท่าน ผู้ใดกันแน่ที่เป็ฆาตกร?”
“ข้าออกไปจากจวนไม่ใคร่สะดวกอยากให้ท่านช่วยสืบว่าพี่สามของข้าที่มักจะอ้างว่านัดหมายกับสหายที่ภัตตาคารบึงหงส์บ่อยๆนางนัดผู้ใด? และไปทำอะไรกันแน่?
******************************

