ตอนที่ 1: พูดอะไรตอนนี้มันก็สายไปแล้ว
"ชิน นายถูกไล่ออกจากปาร์ตี้"
"...หา?"
หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจในวันนี้ พวกเราปาร์ตี้ "สายฟ้าขาว" ก็เหมือนเดิมทุกครั้ง รายงานความสำเร็จของเควสที่โต๊ะกิลด์ก่อนจะไปกินข้าวในโรงอาหารที่อยู่ติดกัน
แต่แล้วคำพูดของ เรด นักดาบและหัวหน้าปาร์ตี้ก็พุ่งตรงมาหาผม
"ไล่ออก... เรด นายล้อเล่นใช่ไหม?"
พวกเราฝ่าฟันอุปสรรคมาด้วยกันตั้งนาน ปาร์ตี้ของเรากำลังจะเลื่อนขึ้นเป็แรงค์ S และก้าวขึ้นเป็นักผจญภัยระดับแนวหน้าในไม่ช้า จะมาพูดว่าไล่ออกตอนนี้มันต้องเป็เื่เข้าใจผิดแน่ ๆ
"ฉันเข้าใจว่านายคงไม่อยากยอมรับความจริง แต่ฉันไม่ได้ล้อเล่น ชิน นายถูกไล่ออก"
"ทำไมล่ะ! พวกเราทำงานด้วยกันได้ดีมาตลอดไม่ใช่เหรอ—"
"เหตุผลมันง่ายมาก ชิน เพราะนายอ่อนแอเกินไป! ฟังให้ดี..."
จากนั้นเรดก็เริ่มระบายความไม่พอใจใส่ผม
เขาบอกว่าผมเป็ นักดาบเวทมนตร์ ที่ใช้ดาบก็ไม่เก่งเท่าเขา ใช้เวทมนตร์ก็ไม่มากมายเหมือน เรน่า นักเวทของทีม เมื่อภารกิจยากขึ้น บทบาทของผมก็ไม่มีความจำเป็ เพราะนักดาบอย่างเขาเพียงคนเดียวก็เพียงพอแล้ว
"—ว่าแต่! เรน่า นีน่า พวกเธอคงไม่เห็นด้วยใช่ไหม!"
ตามกฎของกิลด์ การจะไล่ใครออกจากปาร์ตี้จำเป็ต้องได้รับความยินยอมจากเ้าตัวหรือเสียงข้างมากในปาร์ตี้เท่านั้น หากฝ่าฝืน กิลด์สามารถลงโทษขั้นร้ายแรงได้ นั่นหมายความว่าเรดไม่สามารถไล่ผมออกโดยลำพังได้
ผมลุกขึ้นยืน หันสายตาไปยังสองสาวที่นั่งอยู่ข้าง ๆ อย่างมีความหวัง
เรน่า นักเวทผู้มีพร์ในการใช้เวทมนตร์หลากหลาย แม้จะมีจุดอ่อนที่พลังเวทน้อย แต่เธอมีความสามารถที่ไม่อาจปฏิเสธได้
ด้วยผมยาวสีดำ ดวงตาสีแดงที่แฝงความเ็า ใบหน้าของเธอดูสวยสง่าแต่ก็แฝงความเข้าถึงยาก ทว่าความอ่อนโยนของเธอที่มอบให้ผู้ตกทุกข์ได้ยากจนใคร ๆ เรียกเธอว่า "นักบุญ" ทำให้เธอเป็คนที่ผมพึ่งพาได้เสมอ
และที่ดึงดูดสายตาชายหนุ่มมากที่สุดคือ หน้าอกที่ดันชุดคลุมสีขาวสะอาดของเธอขึ้นจนดูเด่นชัด มันขยับโยกตามการเคลื่อนไหวเล็ก ๆ ของเธอจนกลายเป็หัวข้อสนทนายามค่ำคืนของเหล่านักผจญภัย
"ขะ...ขอโทษนะคะ แต่การตัดสินใจของหัวหน้าปาร์ตี้..."
"..."
เรน่าเบือนหน้าหนีด้วยสีหน้าลำบากใจ ความจริงที่ว่าผมกำลังจะถูกไล่ออกก็กระแทกเข้ามาในใจ
ผมหันไปทาง นีน่า อีกคน
นีน่า เป็นักโจรผู้เชี่ยวชาญด้านการขโมย ปลดกับดัก เปิดล็อก และหาข้อมูล แม้ในการต่อสู้เธอจะไม่เก่งเื่โจมตีตรง ๆ แต่ความเร็วของเธอก็ช่วยสนับสนุนทีมได้อย่างดี
เธอมีผมสั้นสีแดงสด ดวงตาเหมือนแมวที่มักหยีลงพร้อมรอยยิ้มร่าเริง เป็คนสร้างบรรยากาศที่สดใสในทีม นีน่ามักมีเสน่ห์แบบขี้เล่นที่ทำให้ใคร ๆ หลงใหล
นอกจากนี้ เสื้อผ้าที่เผยให้เห็นเรียวขาและหน้าอกเกือบครึ่ง ยังเป็จุดที่ทำให้เธอเป็ที่จับตามองของเหล่านักผจญภัย
"เอ่อ~ ขอโทษนะชิน แต่นายเจ็บตัวบ่อยใช่ไหมล่ะ? ฉันว่าที่หัวหน้าพูดก็ถูกแล้วล่ะ"
คำพูดของเธอทิ่มแทงใจเหมือนกัน
"ไม่นะ..."
ผมทรุดตัวลงกับพื้น ขณะที่เสียงของเรดยังดังต่อไป
"ฟังนะชิน นายต้องออกไปจากปาร์ตี้นี้ และเราได้สมาชิกใหม่แล้ว!"
จากนั้น หญิงสาวในชุดซิสเตอร์เดินเข้ามา
"นี่คือ ฟาน่า นักปราชญ์ที่จะมาแทนที่นาย... ว่าไง? โอเคไหม?"
ผมเหลือบตามองพวกเขาทั้งหมด ก่อนจะหันหลังและเดินออกมาโดยไม่พูดอะไร
"ขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ผ่านมา"
เสียงพูดคุยเบา ๆ ของพวกเขาลอยเข้าหูผม แต่ผมเลือกที่จะไม่สนใจอีกต่อไป
"จากนี้ไป... ผมจะลุยคนเดียว"
ผมหลับตาลง ค่อยๆ ยกเลิกเวทเสริมทั้งหมดที่ใช้มาจนถึงตอนนี้ แล้วรอให้ความง่วงเข้ามาเยือนอย่างเงียบๆ
◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇
Side・ฟานะ
ค่ำคืนนั้น หลังจากที่ฉันเข้าร่วมกับ【สายฟ้าสีขาว】 ฉันนอนตัวสั่นอยู่ในเตียง
มันไม่ใช่การสั่นเพราะตื่นเต้นหรือดีใจ แต่มันคือความกลัว ความกลัวที่ว่าฉันอาจจะเลือกเส้นทางที่ผิดพลาด
ฉันเลือกที่จะเป็นักผจญภัย มุ่งหน้าสู่ปาร์ตี้ระดับ S และยิ่งไปกว่านั้น ฉันเดินทาง ฝึกฝน และทำเควสต์ต่างๆ ด้วยความพยายามอันเ็ปเพื่อมาถึงจุดสูงสุดในฐานะนักปราชญ์
ปาร์ตี้ของเรย์ดที่ฉันพบเมื่อไม่นานมานี้ กำลังอยู่ในระดับใกล้จะเป็ S ซึ่งทั้งข้อมูลการต่อสู้ของกิลด์และชื่อเสียงในหมู่นักผจญภัยก็ดีมาก ทำให้ฉันตอบตกลงเข้าร่วมเมื่อถูกชักชวน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้นอย่างคาดไม่ถึงคือ การที่พวกเขาไล่ชิน นักดาบเวทมนตร์ออกจากปาร์ตี้ นี่มันเื่อะไร?
ฉันเคยร่วมปาร์ตี้มากมาย ทำเควสต์กับคนหลากหลาย ไม่ว่าจะเป็นักดาบหรือจอมเวทธรรมดา นักปราบอสูร นักสู้ ผู้ใช้โล่ หรือแม้แต่นักเวทดำ ฉันพบเจอและเรียนรู้เกี่ยวกับทักษะมากมาย
แต่นี่เป็ครั้งแรกที่ฉันได้ยินถึงเวทเสริมที่เรย์ดพูดถึง ว่ามันเป็แค่การสนับสนุนเล็กๆ น้อยๆ
แต่เวทมนตร์ที่ช่วยเพิ่มความสามารถของคนอื่นจะเป็เพียงเื่เล็กๆ น้อยๆ ได้ยังไงกัน?
ถ้าความคาดเดาของฉันถูกต้องล่ะก็ ปาร์ตี้นี้คงได้ตัดสินใจผิดพลาดครั้งใหญ่เข้าแล้ว
ฉันหลับตาแน่น ร่างกายสั่นสะท้าน ขณะรอให้ความง่วงช่วยดึงฉันไปสู่การหลับไหล
◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇
Side・เรนะ
พวกเราขับไล่ชินออกไป
ทั้งๆ ที่ฉันอยากผจญภัยไปกับเขาต่อแท้ๆ
แต่มันก็เพราะฉันไม่มีพลังมากพอ
ถึงฉันจะรู้ว่าเรย์ดไม่ชอบชิน แต่ฉันไม่คิดว่าเขาจะทำถึงขนาดนี้
ตอนแรกฉันคัดค้านการขับไล่ชิน แต่เรย์ดขู่ฉันในทีว่า ถ้าฉันไม่เห็นด้วย เขาอาจจะจัดการฆ่าชินระหว่างเควสต์ครั้งต่อไป
ฉันเคยคิดจะออกจากปาร์ตี้ไปพร้อมกับชิน แต่เรย์ดก็ขู่ฉันอีกว่า ถ้าฉันออกไป เขาจะทำให้ชินต้องรับผิดชอบเื่นี้
สุดท้ายฉันก็ไม่สามารถทำอะไรได้เลย
“ชิน ขอโทษนะ...”
◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇
Side・นีน่า
รู้สึกผิดกับชินจังเลยแฮะ
แต่่หลังมานี้ชินาเ็บ่อยมาก พอคิดว่าจะต้องทำเควสต์ระดับสูงในอนาคต ถ้าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ ก็คงเสียใจไปทั้งชีวิต
เรย์ดเหมือนจะไม่ชอบชิน แต่ที่ฉันเลือกอยู่ข้างเรย์ดก็แค่เพราะฝีมือดาบของเขาแข็งแกร่งกว่า ส่วนเื่นิสัย ฉันกลับรู้สึกว่าชินดีกว่าเยอะ เพราะเรย์ดมักจะส่งสายตาน่ารังเกียจมาให้
เฮ้อ... รู้สึกผิดจริงๆ
สักพักพอเื่ซาลง ฉันจะหาโอกาสอธิบายทุกอย่างให้ชินฟัง แล้วขอโทษเขาอย่างจริงใจ อย่างน้อยก็อยากให้กลับมาเป็เพื่อนกันได้
“ตอนนี้ชินทำอะไรอยู่นะ...”
◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇◆◇