เกิดใหม่เป็นไอ้เจิด

    ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบสี่ ระบบสาปแช่งก่อนตาย

    ตอนที่หนึ่งร้อยยี่สิบสี่ ระบบสาปแช่งก่อนตาย

    เสือดำที่ท่าทางหวาดกลัวกลับคุกเข่ากราบแทบเท้าผม

    “บุญคุณที่ช่วยชีวิตไว้ไอ้ดำผู้นี้จะไม่ลืมบุญคุณเลย ทะท่านเจิด หากท่านเจิดต้องการอะไรไอ้ดำไม่เคยบ่ายเบี่ยงเด็ดขาด”

    เสือดำก้มกราบพร้อมกับร้องไห้

    เฮ้อ

    เพราะอย่างนี้ล่ะจักรวาลนี้ถึงลำบากกว่าจักรวาลนิยายจีน

    ที่เราไม่ค่อยจะรู้ว่าฝ่ายตรงข้ามจะสำนึกผิดจริงหรือเปล่า

    แต่อย่างน้อยเราก็ยากที่จะเจอ ท่านผู้อาวุโสท่านบรรพบุรุษมาหาเรื่องเราอาจจะเพราะว่าขนาดครอบครัวเราเล็กกว่านายน้อยตระกูลใหญ่ก็เป็นไปได้

    แต่สิ่งที่ผมต้องระววังคือ

    สแตนด์ที่ทำงานหลังจากที่ร่างต้นตายไปแล้ว

    หากเรายังไม่ลืมกัน

    จักรวาลนี้มีระบบที่หากมีบรรดานางเอกถูกขังหรือทรมานจนตายเราจะมี

    ระบบสาปแช่งก่อนตาย

    Dying Curse

    อยู่ด้วย

    พวกเราอาจจะไม่เคยชินเพราะปรกติการสาปแช่งก่อนตายนั้นคนที่ท้ายพวกคุณเธอจะไม่ได้อยู่ข้างๆ

    ทำให้พวกเธอสามารถทำเรื่องอย่างการกล่าวว่า

    ข้าขอตามจองเวรพวกมันทุกชาติไป

    ตอนที่พวกคุณเธออยู่ในคุกหรือถูกเฆี่ยนทรมานจนตาย

    ให้เราลำบากอีกหลายสิบปีข้างหน้าทั้งที่เราไปเกิดใหม่ลืมเรื่องทั้งหมดแล้ว

    และตามระบบหากเราทำชั่วเราควรจะตกนรกอยู่หลายร้อยปีหรือหลายพันปีหากเทียบกับเวลาบนโลกที่ผ่านไป

    แต่เรากลับมาเกิดใหม่ไวมากโดยน่าสงสัยว่าเราทำชั่วไปน้อยหรืออย่างไร?

    ทำไมเวลาในนรกหนึ่งวินาทีเท่ากับเวลาบนโลกหนึ่งปี

    เวลาบนสวรรค์หนึ่งปีเท่ากับเวลาบนโลกหนึ่งวินาที

    ถ้าทำตามสมการนี้ที่เราใช้กรรมกันไว้และมาเกิดไว้ภายในไม่กี่สิบปีนี่

    มันแปลว่าพวกเราทำดีไว้มากมหาศาลและทำชั่วไว้น้อยหรือถึงได้มาเจอกันในช่วงยุคที่เรายังไม่ไปสู่ยุคอวกาศเช่นนี้?

    ก็เป็นปัญหาปริศนาธรรมอีกอย่างหนึ่ง

    ที่พระพุทธเจ้าก็บอกแล้วว่าหากฎแห่งกรรมมันดีจริง

    ท่านก็คงไม่เลือกทางที่จะนิพพานพ้นจากกฎแห่งกรรม

    เพราะกฎแห่งกรรมมันห่วยแตกนั่นเองไม่ได้ทำให้มนุษย์หลุดพ้นแต่ประการใด

    จงรีบเร่งบำเพ็ญเพียรดั่งไฟเผาศีรษะที่เป็นปริศนาธรรมจุดไฟบนศีรษะตามภาพวาดนั่นเอง

    ว่าหากทำตามผลประโยชน์ระยะสั้นทำตัวแบบพระเอกปราณยุทธจะง่ายดายที่สุด

    ฆ่าไปไม่เลหือไก่สุขัขจะได้ไม่คิดมาก

    แต่ในโลกชาแมนคิงราชันย์แห่งภูตเช่นโลกใบนี้

    ตายไปไม่ได้ทำให้เราพ้นเวรกรรมกันแต่ประการใด

    ผมถอนหายใจประคองเสือดำขึ้นมา

    “ไม่จำเป็นต้องตอบแทนผมหรอกตอบแทนกลับคืนมาก็กลับคืนมาแค่นั้น ส่งการตอบแทนบุญคุณต่อไปข้างหน้าเถอะ”

    Pay it forward

    ตอบแทนไปข้างหน้า

    แนวคิดของเด็กที่เชื่อเรื่องว่าทำความดีตอบแทน

    วงจรความดีก็หมดแค่นั้น

    แต่หากให้ส่งต่อความดีต่อไป

    ทั้งโลกก็จะเต็มไปด้วยคนดีที่ช่วยเหลือกัน

    ช่างเป็นแนวคิดที่ไร้เดียงสาและเพ้อฝันนัก..แต่มีเหตุผลอะไรที่เราจะไม่ทำมันล่ะ?

    คล้ายกับเรื่องเกิดใหม่เป็นไอ้เจิด ที่คุณอ่าน