ระบบเกมจีบสาวละเลงสวาท 18+

ชีวิตผมกลายเป็นเกมจีบสาวไปซะแล้ว

| 27 |

โดนจับได้

ระบบ : เลเวลอัป > 14

ชื่อ : ซัน

เลเวล : 12

ความสำเร็จ : 2

เนื้อเรื่อง : 4

พลังกาย : 7  ความฉลาด : 10

พลังโจมตี : 3  ความเร็ว : 3

มานา : -  สกิล : ทักษะบาสขั้นพื้นฐาน

แต้ม : 12

        ในระหว่างที่ผมกำลังเดินกลับบ้านผมก็เรียกระบบขึ้นมาดูข้อมูลของตัวเองไปด้วย พลางเดินต่อไปด้วย ตอนนี้ผมเลเวล 12 แล้ว มีความสำเร็จอยู่สองอย่างคือ นัก NTR ที่มีความสามารถให้ 5 แต้มความประทับใจทันทีเมื่อเริ่มเนื้อเรื่องกับคนที่มีแฟนแล้ว และ พ่อหนุ่มโลลิคอน ที่มีความสามารถเพิ่มแต้มความประทับใจ 5 แต้มทันทีเมื่อผมสร้างเนื้อเรื่องกับโลลิ

ทักษะบาสขั้นพื้นฐาน

คำอธิบาย : เป็นสกิลติดตัว เพิ่มความเข้าใจในกีฬาบาสขั้นพื้นฐานและทักษะในทุกตำแหน่งการเล่นแก่เจ้าของสกิล (ไม่ใช้มานา)

        ผมลองเปิดไอคอนของสกิลทักษะบาสขั้นพื้นฐานดู ก็เห็นว่ามันมีคำอธิบายขึ้นมา แล้วพอลองคิดเกี่ยวกับการแข่งขันบาสดูก็มีข้อมูลเกี่ยวกับการแข่งขันและกฎต่างๆ ขึ้นมาในหัวของผมทั้งที่ผมไม่เคยรู้เกี่ยวกับมันมาก่อนเลย เป็นสกิลที่สะดวกมากเลยทีเดียว 

        จากนั้นผมก็เดินมาจนถึงทางแยก แต่สายตาก็มองไปเห็นใครคนหนึ่งที่กำลังเดินมาจากอีกฝั่ง หญิงสาววัยไล่เลี่ยกับผม ใบหน้าหน้าสวยที่มักจะหุบรอยยิ้มลงเมื่อหันมาเจอหน้าผม เธอคือลูกสาวแม่เลี้ยงคนโตหรือก็คือพี่สาวของผมเอง และเธอก็ทำหน้านิ่งทันทีที่เห็นหน้าผม

        "ดี" ดาพูดทักทายผมขึ้นสั้นๆ โดยที่ไม่ได้รอผมตอบอะไรกลับไป เธอก็หันหน้าเลี้ยวไปทางบ้านเราทันที

        "รินกับซินล่ะ" ผมที่เดินตามเธอมาจนตีคู่กับดาทันก็พูดกับเธอ ถามถึงน้องสาวทั้งสองคนที่เรียนอยู่โรงเรียนเดียวกันกับเธอ

        "กลับมาก่อนแล้ว" ดาตอบกลับมาสั้นๆ ด้วยใบหน้าที่ดูรำคาญผมเล็กน้อย ผมเองก็ไม่รู้นะว่าเราทั้งคู่มีปัญหาอะไรกัน ทั้งที่ตอนยังเด็กเราสองคนก็สนิทกัน แต่พอโตขึ้นทำไมเธอถึงดูไม่ชอบหน้าผมก็ไม่รู้

        "หรอ" ผมตอบเธอไปสั้นๆ แล้วไม่ได้คุยอะไรกับเธอต่อ เพราะเธอเองก็ดูดไม่ค่อยอยากจะคุยกับผมเท่าไหร่ เราทั้งสองคนเดินมาด้วยความเงียบโดยที่ไม่ได้พูดอะไรกันต่อ จนใกล้จะถึงหน้าบ้านแล้ว แต่ดาก็หยุดขาเรียวที่กำลังก้าวเดินอยู่ลง ก่อนที่เธอจะขยับตัวหันหน้ามามองผม

        "มีอะไร" ผมที่เห็นท่าทีเธอแบบนั้นก็ถามเธอไปด้วยความแปลกใจ เพราะเธอจ้องมาที่หน้าผมเขม็งเลย

        "ฉันรู้นะว่านายทำอะไร" ดาพูดขึ้น

        "ทำอะไรล่ะ อยู่ดีๆ ก็พูดขึ้นมา" ผมได้แต่งงว่าทำอะไรที่เธอว่ามันหมายถึงอะไร เพราะอยู่ดีๆ เธอก็พูดขึ้นมาใครมันจะไปเข้าใจ

        "ที่นายทำกับแม่ฉันไง คิดว่าไม่มีใครเห็นหรอ" ดาพูดขึ้น

        "ธ....เธอ" ผมได้แต่อึกอัก เพราะไม่คิดว่าจะมีใครเห็น ตอนไหนกันที่เธอเห็น

        "ตกใจล่ะสิ ฉันไม่รู้หรอกนะว่านายกับแม่ฉันแอบทำเรื่องแบบนี้กันมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่มาทำกลางบ้านแบบนั้น นายคิดว่าจะไม่มีใครเห็นเลยหรือยังไง" ดาพูดขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะหันตัวแล้วก้าวขาเดินต่อ

        "เดี๋ยวสิ" ผมพูดขึ้น พร้อมกับขยับมือจับไปที่ข้อมือบางของเธอไว้ 

ชื่อ : ดา

อายุ : (ไม่สามารถระบุในนิยายได้)

นิสัย : เก็บความรู้สึกเก่ง

ความยาก : ปานกลาง

ความสัมพันธ์ : พี่ต่างสายเลือด

ความประทับใจ : 40

สถานะ : มีใจให้แต่ต้องปิดใจไว้

เนื้อเรื่อง : ยังไม่ได้สร้าง

        ในระหว่างที่ผมขยับมือไปรั้งดาเอาไว้ผมก็เรียกระบบขึ้นมาดูข้อมูลของเธอไปด้วย แล้วผมก็ต้องตกใจกับสิ่งที่เห็น นี่เธอมีใจให้ผมอย่างนั้นหรอ ทำไมผมไม่เคยรู้มาก่อนเลยแถมแต้มความประทับใจของเธอที่มีต่อผมมันก็สูงมากทีเดียว จากนั้นร่างบางของดาที่กำลังจะก้าวขาเดินก็หยุดลงแล้วหันกลับมาพูดกับผม

        "ทำไมล่ะ กลัวว่าฉันจะเอาไปบอกคนอื่นหรอ" ดาพูดขึ้นทันทีที่เธอหันกลับมาหาผม

        "เธอจะไม่บอกใครใช่ไหม" ผมถามเธอไปด้วยใบหน้าจริงจัง

        "นั่นมันก็เรื่องของฉัน แล้วก็ปล่อยมือได้แล้ว" ดาตอบกลับมาก่อนที่จะสะบัดแขนเธอออกจากมือผม จากนั้นเธอก็รีบเดินตรงเข้าบ้านไปทันที ปล่อยให้ผมยืนเครียดคิดหนักอยู่ตรงนั้นเพียงคนเดียว 

        "เอายังไงดีวะเนี่ย" ผมที่เข้าห้องตัวเองมาแล้วก็พึมพำกับตัวเอง ก่อนที่จะทิ้งตัวลงไปนอนบนเตียง พลางครุ่นคิดว่าจะทำยังไงกับเรื่องนี้ดี เพราะผมไม่ได้วางแผนสำหรับเรื่องนี้เอาไว้เลย แต่ก็ยังโชคดีที่คนที่เห็นเป็นดา ถ้าเป็นพ่อผมเห็นละก็ไม่อยากจะคิดเลยว่ามันจะเป็นยังไง 

        "หรือว่าจะสร้างเนื้อเรื่องกับเธอดี" ผมพึมพำออกมา จากนั้นก็เปิดไอคอนรายชื่อผู้ติดต่อขึ้นมา แล้วเข้าไปที่ชื่อของดา ก่อนที่จะลองเลือกสร้างเนื้อเรื่องกับเธอดู 

ระบบ : ไม่สามารถสร้างเนื้อเรื่องจากหน้าต่างนี้ได้

        "เฮ้อ ไม่ได้จริงๆ สินะ" ผมพึมพำออกมาอีกครั้ง แต่ก็คิดเอาไว้อยู่แล้วต้องสร้างเนื้อเรื่องจากหน้าต่างสถานะของเธอสินะ แต่ผมจะกล้าไปเจอหน้าเธอได้ยังไงกัน ยิ่งคิดยิ่งเครียดไม่รู้แล้วเว้ย เป็นไงเป็นกันยังไงก็ต้องสร้างเนื้อเรื่องกับเธอให้ได้ อย่างน้อยๆ ถ้าได้รับเนื้อเรื่องของเธอมาแล้วเธออาจจะไม่เอาเรื่องของผมกับแม่เลี้ยงไปบอกใครก็ได้ 

        ผมที่คิดแบบนั้นก็เดินออกมาจากห้องทันที ก่อนที่จะลงไปชั้นล่างแล้วมองหาว่าดาอยู่ข้างล่างไหม แต่ตอนนี้มันก็สามทุ่มแล้ว ต่างคนต่างก็เข้าไปอยู่ในห้องของตัวเองกันหมด จะเดินไปเคาะประตูห้องเธอมันก็ดูยังไงอยู่ ผมก็เลยกะว่าจะเดินไปห้องครัวแล้วหาน้ำดื่มสักหน่อยจะได้คิดอะไรออกบ้าง แต่ผมดันมาเจอดาอยู่ในห้องครัวแล้วกำลังเปิดตู้เย็นหยิบน้ำอยู่พอดี 

        ตุ้บ!!! เธอปิดประตูตู้เย็นทันทีที่เห็นหน้าผม "มองอะไร" พร้อมกับพูดขึ้นแล้วมองมาทางผมที่กำลังยืนจ้องหน้าเธออยู่

        "เปล่า" ผมตอบเธอกลับไปสั้นๆ จากนั้นก็สร้างเนื้อเรื่องกับเธอทันที

ระบบ : กำลังดำเนินการสร้างเนื้อเรื่องกับเธอ

        "ไม่มีอะไรก็หลบสิ ยืนขวางทางอยู่ได้" ดาพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่ดูฉุนขึ้นนิดหน่อย ที่ผมยืนขวางทางเธออยู่ 

        หลังจากที่เธอพูดจบผมก็ขยับตัวหลบเธอ ก่อนที่เธอจะเดินออกจากห้องครัวไป แต่ที่ผมยืนนิ่งขวางทางเดินเธอไม่ใช่เพราะผมจ้องหน้าเธออยู่หรอกนะ ผมกำลังยืนอึ้งกับสิ่งที่เห็นตรงหน้าต่างหาก ข้อความจากระบบที่มันแจ้งเตือนขึ้นมามันทำให้ผมพูดอะไรไม่ออกจริงๆ 

        "นี่มันระบบเกมจีบสาว หรือระบบเกมหัดเป็นโรคจิตวะเนี่ย" ผมพึมพำออกมาหลังจากที่อ่านข้อความอยู่ 2-3 รอบ แต่ไม่ว่าจะอ่านอีกกี่ทีข้อความมันก็ไม่เปลี่ยนไป

ระบบ : แจ้งเตือนภารกิจสำหรับเนื้อเรื่อง

1. แอบเข้าห้องนอนเธอ (5 แต้มความประทับใจ)

2. แอบดูเธอเปลี่ยนเสื้อผ้า (10 แต้มความประทับใจ)

3. ลักหลับเธอจนเธอเสร็จ (25 แต้มความประทับใจ)

รางวัล : มีเซ็กส์กับเธอ (ต้องการแต้มความประทับใจมากกว่า 75)

-โปรดติดตามตอนต่อไป | สวัสดีวันฟ้าใสเขียน-

ชีวิตผมกลายเป็นเกมจีบสาวไปซะแล้ว

โปรดกดถูกใจหรือคอมเมนต์เพื่อเป็นกำลังใจให้ไรต์

และกดติดตามเพื่ออ่านตอนใหม่ได้เร็วก่อนใคร