ระบบเทพฝึกอสูร

เมื่อรู้ความจริงเกี่ยวกับรูปปั้นหิน แถมเงินก้อนโตกำลังจะไหลเข้ากระเป๋า สืออวี่ก็ยิ้มแก้มปริ

ในวันเดียวกันนั้น เขารีบมุ่งหน้าไปยังตึกของเซ็นจูรี่กรุ๊ป เตรียมถลุงเงินให้สมกับความรวยสักหน่อย

เซ็นจูรี่กรุ๊ปคือบริษัทเทคโนโลยีชั้นนำของอาณาจักรโบราณตงหวง มีสาขากระจายอยู่แทบทุกเมืองตั้งแต่ระดับสามขึ้นไป เรียกได้ว่าเป็นเจ้าตลาดสินค้าไอทีโดยแท้

เป้าหมายของสืออวี่วันนี้คือ การถอยมือถือสักเครื่อง

จริงๆ ตอนลู่ชิงอียังอยู่ สืออวี่เคยลองถามไปแล้วว่าองค์กรมีแจกมือถือประจำตำแหน่งให้ไหม คำตอบที่ได้... แน่นอนว่าคือการปฏิเสธแบบไม่มีเยื่อใย

เธอบอกให้สืออวี่เจียดเงินทุนตั้งต้น 10 ล้านนั่นแหละมาซื้อเอง ระดับอย่างสืออวี่ ยังไม่จำเป็นต้องมีเครื่องประจำตำแหน่ง

เจ็บจี๊ดอยู่เหมือนกัน… แต่ก็ช่างเถอะ มือถือรุ่นท็อปๆ ราคาก็แค่แสนเดียว เทียบกับเงินสิบล้านแล้วแทบไม่สะเทือนขนหน้าแข้ง

“ยินดีต้อนรับครับ คุณลูกค้าต้องการให้ช่วยอะไรไหมครับ”

ทันทีที่สืออวี่ก้าวเข้ามาในโถงขายมือถือ พนักงานต้อนรับก็เดินเข้ามาทักทายอย่างกระตือรือร้น

“ผมมาดูมือถือครับ”

“ไม่ทราบว่ามีความต้องการฟังก์ชันแบบไหนเป็นพิเศษไหมครับ?”

“ขอแบบต่อเน็ตได้ มีระบบตรวจวัดพลังงาน แล้วก็ต้องมีฟังก์ชันสารานุกรมของสัตว์อสูรด้วย”

พอได้ยินสเปก พนักงานก็หยิบมือถือสีเงินขาวแวววาวออกมาจากตู้โชว์ทันที

“ถ้าอย่างนั้น แนะนำรุ่นนี้เลยครับ”

“นี่คือรุ่นล่าสุดของเซ็นจูรี่กรุ๊ปครับ รุ่นสารานุกรม m30 บันทึกข้อมูลสัตว์อสูรและข้อมูลสกิลไว้กว่า 6,029 ชนิด แถมยังสามารถตรวจวัดระดับคลื่นพลังงานของสัตว์อสูรที่ต่ำกว่าระดับเหนือสามัญได้อย่างแม่นยำ”

“ราคาอยู่ที่ 99,998 หยวนครับ ถ้าซื้อตอนนี้ แถมค่าโทรให้ 1,000 หยวนด้วยนะครับ”

“ขอลองเล่นหน่อยได้ไหมครับ?” สืออวี่ถาม

“ได้แน่นอนครับ เชิญตามสบาย”

สืออวี่รับมือถือมา แล้วเปิดฟังก์ชันสารานุกรมขึ้นมาทดสอบ

ฟังก์ชันสารานุกรมไม่ได้วิเศษวิโสอะไร หลักการทำงานคล้ายๆ กับการสแกน QR Code ในโลกเดิม คือต้องใช้กล้องมือถือส่องไปที่สิ่งมีชีวิตเป้าหมาย ระบบถึงจะทำงาน

เมื่อเปิดใช้งาน สืออวี่ก็หันกล้องไปทางสุนัขหน้าตาถมึงทึงลายสีดำส้มที่นอนหมอบอยู่นอกโถง พริบตาเดียว เสียงระบบแจ้งเตือนก็ดังขึ้น

—

【ชื่อ】: สุนัขจักรกล

【ธาตุ】: จักรกล

【ระดับเผ่าพันธุ์】: เหนือสามัญขั้นกลาง

【ระดับการเติบโต】: ตื่นรู้ 10

【สกิล】: บันทึกภาพ, ตรวจจับกลิ่นอาย, คมเขี้ยวสายฟ้า, ระเบิดตัวเอง

【คำอธิบาย】: สิ่งมีชีวิตจักรกลที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อใช้ในการเฝ้าระวัง ติดตาม และสืบสวน

—

ไม่ใช่แค่เสียงแจ้งเตือน บนหน้าจอยังแสดงข้อมูลโดยละเอียดของสุนัขจักรกลขึ้นมาครบถ้วน สามารถแตะเพื่อดูรายละเอียดของสกิลแต่ละอย่าง หรือจะสั่งงานด้วยเสียงเพื่อฟังข้อมูลเพิ่มเติมก็ได้

—

【สกิล】: ระเบิดตัวเอง

【คุณภาพ】: ระดับสูง

【คำอธิบาย】: จุดระเบิดพลังงานทั้งหมดในร่าง หลังใช้งานผู้ใช้จะเสียชีวิตทันที

—

สืออวี่: “......”

ระดับสกิลสูงจริง แต่ถ้าเขาจะคัดลอกสกิลนี้... มันจะไม่บั๊กเหรอ?

เงื่อนไขการคัดลอกคือต้องมองเห็น... และต้องสัมผัสตัว... แต่ถ้ามันระเบิดตัวเองไปแล้ว จะเหลือซากอะไรให้ไปแตะได้อีกฟะ?

ช่างเถอะ ยังไงสิบเอ็ดกับหนอนไหมเขียวก็คงไม่ได้ใช้สกิลพลีชีพแบบนี้อยู่แล้ว

เนื่องจากมือถือเครื่องนี้มีฟังก์ชันตรวจวัดคลื่นพลังงานพื้นฐาน ทำให้สามารถระบุระดับการเติบโตของสุนัขจักรกลตัวนั้นได้อย่างแม่นยำ

เลเวลสิบ! ถือว่าสูงมาก อีกก้าวเดียวก็จะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตระดับเหนือสามัญเต็มตัวแล้ว

“เยี่ยมจริงๆ”

สืออวี่ชมอยู่ในใจ เขาถูกใจฟังก์ชันสารานุกรมนี้ที่สุด

ถึงเขาจะเรียนทฤษฎีมาเก่ง แต่ความรู้ส่วนใหญ่ก็จำกัดอยู่แค่สิ่งมีชีวิตระดับเหนือสามัญ และยังไม่กล้าอ้างว่ารู้ลึกทุกแขนง แต่พอมีมือถือเครื่องนี้ ต่อไปไม่ว่าจะเจอสัตว์อสูรเผ่าพันธุ์สูงๆ หรือสกิลหายากแปลกตา เขาก็สามารถหาข้อมูลอ้างอิงได้ทันที

การเป็นผู้ฝึกอสูรที่เก่งกาจ ไม่ใช่แค่ฝึกอย่างเดียว แต่ต้องรู้จักใช้เทคโนโลยีมาอุดช่องโหว่ด้วย นั่นต่างหากคือความฉลาด

สรุปคือ มือถือเครื่องนี้ดีงามในสายตาเขา ดีไซน์สวย ฟังก์ชันครบ ติดอยู่อย่างเดียวคือ... ราคามันโคตรแพง!

ถ้าซื้อตอนนี้ เงินเก็บเกลี้ยงบัญชีแน่นอน ถ้าเงินสิบล้านที่ลู่ชิงอีสัญญาไว้เข้าบัญชีพรุ่งนี้ก็รอดตัวไป แต่ถ้าเกิดเหตุขัดข้อง... เขากับสิบเอ็ดได้นั่งกินแกลบแทนข้าวแน่ หรือไม่ก็อาจต้องกินหนูดินย่างประทังชีวิต

รู้งี้มาซื้อพรุ่งนี้ดีกว่า... 

สืออวี่รู้ถึงข้อเสียของตัวเองดี—อยากรู้อยากเห็น แถมยังใจร้อนด่วนได้ นิสัยแบบนี้มันพวกชอบรนหาที่ตายชัดๆ มิน่าล่ะถึงได้ทะลุมิติมา

“ช่างเถอะ มาถึงขนาดนี้แล้ว”

วิธีวิวัฒนาการระดับแรร์ไอเทมก็ให้มาแล้ว เงิน 10 ล้านคงไม่หนีหายไปไหนหรอก

“เอาเครื่องหนึ่งครับ” สืออวี่หันไปบอกพนักงานด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว

“ได้เลยครับ!” พนักงานยิ้มแก้มปริ เย็นนี้คงได้ฉลองค่าคอมมิชชั่นแน่

...

หลังรูดบัตรและจัดการเอกสารเสร็จเรียบร้อย สืออวี่ก็เดินออกจากร้านด้วยความรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าว

แต่เขายังไม่รีบกลับบ้าน มุ่งหน้าต่อไปยังอีกที่ นั่นคือ ทาเลนต์กรุ๊ป

ทาเลนต์กรุ๊ปและเซ็นจูรี่กรุ๊ปเป็น 2 ใน 5 มหาอำนาจทางธุรกิจของอาณาจักรโบราณตงหวง มีสาขากระจายอยู่ทั่วทุกมุมเมือง

เซ็นจูรี่กรุ๊ปเน้นสินค้าไฮเทค ส่วนทาเลนต์กรุ๊ปเน้นขายพืชวิญญาณหายาก แร่ธาตุ อาหารสัตว์อสูร และอาหารเสริมต่างๆ

ไหนๆ ก็จ่ายไปเยอะแล้ว สืออวี่เลยไม่แคร์ที่จะจ่ายเพิ่มอีกหน่อย (เจ็บแล้วต้องจบ)

สิบเอ็ดกินไผ่เหล็กมาเกือบเดือนแล้ว ถึงมันจะชอบ แต่สืออวี่ก็อยากให้มันได้กินของดีกว่านี้บ้าง สุดท้ายเขาเลยกัดฟันซื้อทรัพยากรระดับสองอย่างไม้แกนเหล็กมาจำนวนหนึ่ง

ไม้แกนเหล็ก เป็นอาหารที่แนะนำไว้ในคู่มือการเลี้ยงอสูรกินเหล็กที่หลินซิวจู๋ให้มา ซึ่งเกรดสูงกว่าไผ่เหล็กหลายขุม

มันคือไม้ที่มีแร่โลหะก่อตัวแทรกซึมอยู่ภายในเนื้อไม้ ถือเป็นพืชวิญญาณแบบสอดไส้ และเป็นหนึ่งในเมนูโปรดของอสูรกินเหล็ก

ธาตุของมันหนักไปทางโลหะและไม้ ช่วยเสริมสร้างความสามารถแข็งแกร่งและพลังชีวิตของอสูรกินเหล็กได้อย่างมีประสิทธิภาพ

ปกติไม้แกนเหล็กจะใช้เป็นอาหารหลักของอสูรกินเหล็กระดับเหนือสามัญขึ้นไป เพราะให้สารอาหารสูงมาก แต่สำหรับอสูรกินเหล็กบ้านสืออวี่... เรื่องกินไม่หมดไม่น่าใช่ปัญหา เพราะกระเพาะของมันน่าจะหลุมดำดีๆ นี่เอง ปริมาณการกินมากกว่าปกติหลายเท่าตัว

ส่วนหนอนไหมเขียว เนื่องจากมันโตไวปานเป่าลม แค่ใช้สารานุกรมสกิลสอนให้บ้างเป็นครั้งคราวก็ได้รับสารอาหารเหลือเฟือแล้ว สืออวี่เลยไม่ได้เปย์ให้มันมากนัก

เขาเลือกกินอะไร หนอนไหมเขียวก็กินอันนั้นแหละ 

นี่สิคือสายสัมพันธ์ลูกผู้ชาย… สายสัมพันธ์ที่สิบเอ็ดไม่มีวันได้สัมผัส!

จากนั้น สืออวี่ยังแวะดูพวกของบำรุงเกรดสูง เพราะแคปซูลจิตกระจ่างที่กินอยู่เริ่มจะดื้อยาแล้ว

อีกอย่างแคปซูลจิตกระจ่างก็เป็นแค่ยาเกรดต่ำ... เดี๋ยวพอมีเงิน สืออวี่ตั้งใจว่าจะดูแลตัวเองให้ดีหน่อย เขาต้องสบาย สัตว์อสูรถึงจะสบายด้วย

แต่พอนึกขึ้นได้ว่าที่บ้านยังเหลือสต็อกแคปซูลจิตกระจ่างอยู่ สืออวี่เลยตัดสินใจว่ากินของเก่าให้หมดก่อนค่อยหาซื้อแบบใหม่

หลังจากถลุงเงินจนหนำใจ สืออวี่ก็กลับบ้านด้วยความรู้สึกสดชื่น… แม้กระเป๋าจะเบาหวิวก็ตาม

ภาพที่คุ้นตาปรากฏตรงหน้า สิบเอ็ดกำลังลากหนอนไหมเขียวฝึกฝนอย่างขะมักเขม้นตามกิจวัตร

ส่วนสืออวี่ รอบนี้นอกจากทำสมาธิแล้ว เขายังนอนเล่นมือถือหาความรู้ในลานบ้านได้ด้วย

นั่งไถมือถือไปได้สักพัก เนื่องจากสืออวี่ลงทะเบียนด้วยชื่อจริงในฐานะผู้ฝึกอสูร จู่ๆ เขาก็ได้รับ SMS แจ้งเตือนจากสมาคมนักฝึกอสูรแห่งเมืองผิงเฉิงส่งถึงผู้ฝึกอสูรฝึกหัดทุกคนในเขตผิงเฉิง

ข้อความระบุว่า: “ขณะนี้โบราณสถานเขตผิงเฉิงได้เปิดขึ้นแล้ว ผู้ที่มีความประสงค์จะสำรวจ สามารถลงชื่อเข้าทดสอบภาคสนามกับทางสมาคมผู้ฝึกอสูร ผู้ที่ผ่านการคัดเลือกจะได้รับสิทธิ์เข้าสำรวจ และสิ่งของทั้งหมดที่ได้รับจากภายในโบราณสถานจะถือเป็นสิทธิ์ขาดของผู้ครอบครอง”