จื่อเหลียง智良

ดอกฮวาผลิบานหลากหลายเว่ยเฉินอยากเรียนรู้วิธีทำชาจากจื่อเหลียงเนื่องจากเว่ยเฉินเป็นคนชอบดื่มชาเป็นประจำแต่ลองผิดลองถูก เคยลองทำชาฮวาแล้วแต่ทำออกมาไม่มีรสชาติที่ดีเหมือนจื่อเหลียงทำหลังจากที่ได้แต่งงานกันแล้วทั้งสองคนก็มีเวลาเรียนรํกันและกันและเว่ยเฉินอยากให้จื่อเหลียงสอนวิธีทำชาให้เพราะเว่ยเฉินเองก็ลองทำดูหลายครั้งแล่วแต่รสชาติไม่เหมือน

 ในวันหนึ่ง ย่านเข้าฤดูหนาว ฮวาจื่อจิงหรือดอกคอสมอส ดาวกระจายแบ่งบาน

จื่อเหลียงเรียกให้สามีตนเองตื่นแต่เช้ามาเก็บฮวาจื่อจิง เว่ยเฉินตื่นมาด้วยอาการง่วงนอน แต่ด้วยการรอคอยมานานที่จะลองทำชาจึงตื่นมาไปเก็บฮวาจื่อจิงโดยมีภรรยาที่รักอย่างจื่อเหลียงคอยสอนอยู่ข้างๆ หลังจากเก็บเสร็จก็เอาไปล้างให้สะอาดไปตากให้แห้ง ระหว่างรอฮวาแห้ง

ทั้งจื่อเหลียงก็ได้ทำขนมจากฮวาให้สามีกิน

ระหว่างที่กินขนมอยู่นั้น เว่ยเฉินก็ดึงจื่อ

เหลียงไปนั่งบนตักแล้วป้อนขนมให้กินหลังจากทั้งสองกินขนมเสร็จก็เอาดอกฮวาจื่อจิงที่แห้งแล้วไปอบ พออบเสร็จก็ใส่ถุงผ้าบางๆแล้วชงชาดื่ม เว่ยเฉินจึงพูดขึ้นมาว่า

ทำไมข้าเคยลองแล้วแต่รสชาติไม่เหมือนที่เจ้าทำเลย จื่อเกลียงจึงถามขึ้นมาว่า แล้วตอนนี้ละ  รสชาติดี รสเย็น เว่ยเฉินและจื่อเหลียงพูดคุยสักพัก ตังกุยเข้ามาขัดจังหวะจองทั้งสองที่กำลังจะจูบกัน โดยตังกุย ต้องหันไปอย่างเร็วแต่ทำของบนโต๊ะตก

ทำให้ทั้งสองคนหันมามิงหน้ากันแล้ว

เว่ยเฉินก็ถามตังกุยขึ้นมาว่า  ตังกุยเจ้ามีอะไรเร่งด่วนทำไมไม่รอก่อน ทำเอาตังกุยต้องรับผิดโดยดี จื่อเหลียงก็แอบยิ้มเบาๆ

คือว่าคุณชาย ท่านแม่ทัพมีธุระจะคุยกับคุณชายอยู่จวนรับรองขอรับ 

เว่ยเฉินจึงพูดกับจื่อเหลียงว่า ข้าไปคุยธุระก่อนนะ เย็นนี้หากไม่ติดงานข้าจะกลับมาเช้าๆพูดจบเว่ยเฉินก็ไปคุยธุระกับท่านแม่ทัพในจวนรับรอง