บทที่ 49 ซื้อรถ รักครั้งใหม่ของเฉินเชี่ยน
ซูช่านพ่นวงควันบุหรี่ แล้วหันไปมองที่สืออีก่อนถามด้วยรอยยิ้ม "นายมาบอกเรื่องนี้กับฉันทำไม กลัวว่าฉันจะสู้ถงเหอผิงไม่ได้เหรอ"
อีกฝ่ายก้มหน้าเล็กน้อยแล้วตอบ "หากมีหกราชาอยู่ข้าง ๆ คุณ คุณจะรู้สึกมั่นใจมากขึ้น ทำไมคุณถึง..."
สืออีรู้ว่าซูช่านได้ยุบสำนักหลงอิ่นแต่ไม่เข้าใจว่าทำไม ตามข่าวของราชาทิงเฟิง ทรัพย์สินของราชาเหลี่ยนจิน ความลับของราชาอั้นชื่อ พิษร้ายของราชาอูกู่ รวมถึงอำนาจของราชาเป่ยเหลียงและราชาเจิ้นซี
ตระกูลถงจะนับเป็นอะไรได้ แต่ตอนนี้มีซูช่านเพียงคนเดียว...
"สำนักหลงอิ่นมีคนทรยศ" ซูช่านครุ่นคิดอยู่นาน ก่อนจะกล่าวช้า ๆ
!!!
สืออีเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากเชื่อ สายตามองไปยังซูช่าน
"ในหกราชามีคนทรยศ การยุบสำนักเป็นเพียงการทดสอบครั้งหนึ่ง นี่เป็นเพียงส่วนหนึ่ง ยังมีปัญหาใหญ่หลวงที่ต้องแก้ไข"
"สำนักหลงอิ่นจะต้องแตกก่อนแล้วจึงสร้างใหม่" ซูช่านกล่าวพร้อมขมวดคิ้ว
"มีปัญหาใหญ่กว่านี้อีกเหรอครับ"
"สิบสองเพชฌฆาต?" สืออีมองไปยังซูช่านอย่างระมัดระวัง
เมื่อเห็นซูช่านไม่พูดอะไร สืออีจึงเริ่มเข้าใจว่าทำไมซูช่านถึงได้เรียกประชุมหกราชา และไม่คาดคิดว่าเรื่องจะซับซ้อนขนาดนี้
ในเช้าวันรุ่งขึ้น ซ่งฉิงตื่นขึ้นมาอย่างงัวเงียบนโซฟา หลังจากลืมตาได้สองวินาที เธอก็ทะลึ่งตัวขึ้นนั่งทันที
เธอก้มลงมองเสื้อผ้าที่ยังสวมอยู่ แล้วนึกถึงความทรงจำเลือนรางเมื่อคืน ก่อนจะมองไปรอบ ๆ ด้วยสีหน้าตึงเครียด
สืออีกำลังถือแก้วน้ำเดินเข้ามา "คุณซ่ง คุณตื่นแล้ว พี่ชายของผมเพิ่งจะออกไป เขาสั่งให้ผมส่งคุณกลับไปครับ"
ได้ยินดังนั้น ซ่งฉิงก็ก้มหน้ารับแก้วน้ำ แล้วถามว่า "ซูช่านอยู่ที่นี่เฝ้าฉันทั้งคืนเหรอคะ"
เห็นสืออีพยักหน้า ซ่งฉิงลังเลเล็กน้อย กัดริมฝีปากถามว่า "คุณสืออี คุณกับซูช่านสนิทสนมกันมากใช่ไหม"
ได้ยินเรื่องความสัมพันธ์ของตนเองกับซูช่าน สืออีก็หัวเราะเบา ๆ "ชีวิตของผมรอดมาได้ก็เพราะเขา เขาคือพี่ชายของผม"
ซ่งฉิงรู้สึกโล่งใจ จากนั้นทั้งสองก็ลงไปข้างล่างและขับรถออกไป
บนรถ ซ่งฉิงมองออกไปนอกหน้าต่างรถที่มีท้องฟ้าแจ่มใส แล้วถอนหายใจกล่าวว่า "ไม่คิดเลยว่าซูช่านจะอยู่กับบุตรสาวตระกูลเย่ คุณสืออีทราบไหมคะว่าพวกเขาจะแต่งงานกันเมื่อไหร่"
สืออีมุมปากกระตุก ทำหน้างง ๆ ตอบว่า "พี่ชายของผมมีแฟนแล้วเหรอ ไม่นะครับ"
"วันนั้นในงานแถลงข่าวสื่อ พวกเขาทั้งสองคน... ไม่ได้ประกาศหรอกเหรอคะ" ซ่งฉิงมองไปที่สืออีด้วยความสงสัย
สืออีตอบหลังจากคิดได้ "นั่นเป็นเรื่องหลอก เป็นเพียงการแสดงเท่านั้น สถานการณ์ตอนนั้นคุณก็เห็นแล้วใช่ไหม"
ซ่งฉิงตกตะลึง ดวงตาฉายแสงระยิบเล็กน้อย
อีกด้านหนึ่ง ซูช่านขับรถกลับมาที่คฤหาสน์ เห็นลุงจ้าวอุ้มเสี่ยวเสี่ยวเล่นกระโดดเชือกอยู่ในห้องรับแขก
เย่จื่อเมิ่งใส่ชุดทำงานสีฟ้า นั่งบนโซฟาด้วยสีหน้าเย็นเยียบ เมื่อเห็นซูช่านเดินเข้ามา มุมปากของเธอก็เผยรอยยิ้มเย้ย
"คุณจัดการเรื่องเร่งด่วนเสร็จแล้วใช่ไหม"เย่จื่อเมิ่งยิ้มหยันแล้วลุกขึ้นยืน
"ไม่มีปัญหาอะไรแล้ว คุณจะไปทำงานใช่ไหม ผมจะไปส่งคุณ" ซูช่านพยักหน้าก่อนเอ่ย
เย่จื่อเมิ่งเดินอย่างเฉยชาไปหาซูช่าน ยื่นมือขวาพลางพูดว่า "คืนกุญแจรถมา หลังจากนี้รถของฉัน ห้ามคุณแตะต้อง"
ขณะนั้นลุงจ้าวและเสี่ยวเสี่ยวต่างหันมามองทั้งสอง ราวกับมีความเย็นเยียบปกคลุมอยู่รอบตัว
ซูช่านขมวดคิ้ว ส่งกุญแจให้กับเย่จื่อเมิ่ง ซึ่งเธอก็รีบเดินออกไปทันที
เมื่อออกมาถึงนอกห้องรับแขก เย่จื่อเมิ่งหยุดเดินแล้วพูดเสียงเย็นว่า "ต่อไปฉันไม่ต้องการให้คุณมารับส่งอีก อีกสิบแปดวัน เมื่อครบกำหนด กรุณาออกไปจากที่นี่"
"ตกลง" ซูช่านนิ่งเงียบไปสองวินาที ก่อนจะตอบอย่างเรียบเฉย
เย่จื่อเมิ่งยืนบนบันได กัดฟันแน่น เดิมทีคิดว่าซูช่านจะอธิบายอะไรกับตนเอง แต่ไม่คาดคิดว่าคนคนนี้กลับพูดว่า "ตกลง"
ซูช่านเห็นเสี่ยวเสี่ยวกำลังขมวดคิ้วมองตนเอง หัวใจเต้นตึก หัวเราะแล้วพูดว่า "ไม่เป็นไร พ่อจะอุ้ม"
เสี่ยวเสี่ยวตอบปฏิเสธเสียงเบา แล้วหันหน้าไปอีกทาง ไม่มองหน้าซูช่านและไม่ยอมให้อุ้มเลย
เมื่อซูช่านกลับมาที่ห้องของตนเอง และเตรียมจะนอนพัก ประตูห้องก็เปิดออกด้วยเสียงดัง
ซูช่านหันหน้ากลับไป เห็นเสี่ยวเสี่ยวโผล่หน้าครึ่งหัวกำลังมองตนเอง
"คุณมีเงินซื้อรถหรือเปล่า" เสี่ยวเสี่ยวมองหน้าซูช่านและถาม
ซูช่านลุกขึ้นนั่ง แล้วยิ้มถามกลับ "ทำไมถึงถามเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ"
"ถ้าคุณซื้อรถเองละก็ คุณก็ไม่ต้องขับรถของพี่จื่อเมิ่งอีก เธอก็จะไม่โกรธและไม่ดุคุณแน่"
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ซูช่านรู้สึกกระตือรือร้น รีบสวมรองเท้าเดินเข้าหาลูกสาวพลางพูดว่า "งั้นเราไปซื้อรถกันเลย"
พ่อลูกคู่นี้นั่งแท็กซี่มายังศูนย์การค้ารถยนต์ และเดินเข้าไปยังร้านจำหน่ายรถเบนซ์
พนักงานขายหญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาด้วยความเป็นมิตร และกล่าวอย่างนอบน้อมว่า "คุณสนใจรถประเภทไหนคะ"
ซูช่านยิ้มแย้ม อุ้มเสี่ยวเสี่ยวเดินเข้าไปในห้องแสดงสินค้า "ลูกสาวเป็นคนเลือก มาดูกันว่าเธออยากได้รถแบบไหน"
เมื่อเดินไปถึงรถเบนซ์จีห้าร้อยสีดำคันหนึ่ง เสี่ยวเสี่ยวมองรถอเนกประสงค์คันนี้อย่างตั้งใจ แล้วหันไปมองหน้าซูช่าน
"ชอบรถคันนี้เหรอ" ซูช่านชี้ไปที่รถตรงหน้า
"คุณลองนั่งดูก่อนสิ" เสี่ยวเสี่ยวกัดนิ้วพูด
หลังจากซูช่านวางตัวเสี่ยวเสี่ยวลง เขาก็เปิดประตูเข้าไปนั่ง แล้วยิ้มถาม "เป็นยังไงบ้าง หล่อใช่ไหม"
เห็นเสี่ยวเสี่ยวยิ้มอย่างเขินอาย ซูช่านก็หันไปทางพนักงานขายทันที "ผมจะซื้อรถคันนี้ สามารถขับออกไปได้เลยไหม"
พนักงานขายตกใจ แล้วรีบตอบ "คุณคะ คุณ คุณไม่สอบถามราคาก่อนเหรอคะ รถคันนี้มีเพียงคันเดียว แต่ถ้าคุณจะวางมัดจำตอนนี้ เดี๋ยวทำเรื่องเสร็จก็สามารถขับออกไปได้เลยค่ะ"
"พี่สาว รถคันนี้แพงไหมคะ" เสี่ยวเสี่ยวมองไปยังพนักงานขายด้วยความกังวล
เธอรู้ว่าซูช่านเพิ่งออกจากคุกมา และได้ยินจากพี่จื่อเมิ่งว่าตอนนี้เขาไม่มีเงิน
"ไม่แพง พ่อยังมีเงินเก็บอยู่บ้าง เดี๋ยวเราจ่ายค่ามัดจำก่อนนะ" ซูช่านพูดพร้อมหยิบบัตรธนาคารสีดำทองออกจากอก
พนักงานขายเห็นบัตรแล้วตาเบิกกว้าง รีบก้มหัวยิ้มต้อนรับ "ได้ค่ะคุณสุภาพบุรุษ ยินดีด้วยที่คุณกำลังจะเป็นเจ้าของรถเมอร์เซเดสเบนซ์ เชิญทางนี้เลยค่ะ"
บัตรใบนี้อาจารย์ให้เขาตอนอยู่ในคุก บอกว่ามีเงินเก็บ และใช้ได้ทั่วโลก
ต่อมาซูช่านถึงรู้ว่า นี่คือแบล็กการ์ดที่ออกโดยธนาคารโลก โดยมีเงื่อนไขการใช้งานที่ต้องฝากเงินห้าสิบล้านดอลลาร์ และยังมีวงเงินเบิกเกินบัญชีหนึ่งพันล้านดอลลาร์
หากไม่ซื้อสินค้าโภคภัณฑ์รายใหญ่ ซูช่านก็คงใช้เงินไม่หมดในชีวิตนี้
หลังจากวางมัดจำหนึ่งแสนหยวน ซูช่านก็เดินทางไปยังห้องเจรจากับเสี่ยวเสี่ยวเพื่อลงนามสัญญา จากนั้นจึงชำระเงินส่วนที่เหลือและรับรถ
เสี่ยวเสี่ยวไม่รู้ว่ารถคันนี้ราคาแพงเท่าไหร่ แต่เมื่อเห็นซูช่านซื้อรถ ใบหน้าของเธอก็ยิ้มแย้มมากขึ้น
เมื่อเสร็จสิ้นขั้นตอนการทำเรื่อง และกำลังเตรียมจ่ายเงินดาวน์ ชายแว่นในชุดสูทก็เดินมาที่ประตู แล้วพูดกับพนักงานขายหญิงของซูช่านว่า "เสี่ยวหลิว รถที่ลูกค้าของคุณสั่งไว้ เพิ่งจะขายให้ลูกค้าอื่นไปแล้ว คุณไปคืนเงินดาวน์ให้เขาเถอะ"
พนักงานขายหญิงตกใจ รีบย่นหน้านิ่ว "ผู้จัดการคะ รถคันนี้ลูกค้าของฉันจองก่อน ทำไมถึงขายให้คนอื่นได้ ไม่ควรเป็นแบบ 'ใครมาก่อนได้ก่อน' เหรอคะ"
ผู้จัดการที่ประตูขมวดคิ้ว แล้วพูดเสียงเย็น "ลูกค้าท่านนี้... มีความพิเศษ ขอโทษนะครับ ขอโทษจริง ๆ"
แล้วผู้จัดการก็เดินเข้ามา พูดกับซูช่าน "เดี๋ยวเราจะคืนเงินดาวน์ให้คุณทันที และเรายังมอบของขวัญให้กับลูกสาวคุณด้วย ถ้ามีรถมาใหม่ เราจะรีบแจ้งคุณเป็นคนแรก แบบนี้ได้ไหมครับ"
ซูช่านมองผู้จัดการด้วยสายตาเย็นชา "ผมไม่เอาเงินดาวน์คืน ของขวัญก็ไม่ต้อง รถคันที่ลูกสาวผมชอบ วันนี้ต้องขับกลับบ้านให้ได้"
ในขณะนั้นเอง เสียงดุดันของชายคนหนึ่งดังมาจากนอกประตู "เสี่ยวหม่า ไปอยู่ที่ไหนมา รถที่ผมต้องการล่ะ"
ไม่นานชายหนุ่มใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ ทรงผมสามในสี่*[1] สวมรองเท้าหนังแบบปลายแหลม ใบหน้าเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง พร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่งก็ปรากฏตัวที่ประตู
เสี่ยวเสี่ยวเห็นผู้หญิงที่ประตูแล้วร้องเสียงหลง ก่อนจะกระโดดเข้ากอดในอ้อมแขนของซูช่าน
ซูช่านยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เขาเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นว่าผู้หญิงที่ประตูคือเฉินเชี่ยน
เมื่อเฉินเชี่ยนเห็นซูช่านและเสี่ยวเสี่ยว สีหน้าก็เปลี่ยนไปทันที ก่อนจะเย้ยหยันเสียงเย็น "ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอพวกคุณที่นี่ แค่เห็นก็รู้สึกแย่แล้ว!"
"ที่รัก นี่คุณรู้จักพวกเขาเหรอ" ชายสวมเชิ้ตสีดำชี้ไปที่ซูช่าน
"อดีตสามีฉันเอง” เฉินเชี่ยนตอบเสียงเย็น
ได้ยินดังนั้น ชายสวมเชิ้ตสีดำยิ้มหยันมองไปที่ซูช่าน "แหม เป็นอดีตสามีที่เคยต้องโทษสินะ ได้ยินจากที่รักของฉันว่า คุณไปพึ่งพาผู้หญิงรวย แถมยังพาลูกสาวไปอาศัยกินเปล่าอีกด้วย"
"ผู้จัดการ รถจะออกเมื่อไหร่" ซูช่านไม่สนใจทั้งสองคน กอดลูกสาวพลางถามเสียงเย็น
ผู้จัดการมีสีหน้ายากลำบาก หันไปพูดกับชายที่ประตู "คุณถง เขาคนนี้ได้จ่ายค่ามัดจำแล้ว เขา เขา..."
คุณถงดุเขาอย่างเย็นชา "เสี่ยวหม่า คุณควรรู้ว่าพ่อผมคือถงเหอผิง ประธานบริษัทผลิตยารุ่นผิง รถจีห้าร้อยข้างนอกนั่นลูกชายผมชอบ วันนี้แม้แต่เทพเจ้าจะตามมาก็ต้องให้ลูกชายผมขับออกไป"
"ถ้าทำให้ผมโกรธ ผมจะซื้อร้านของคุณทันที"
พูดจบคุณถงก็มองไปที่ซูช่าน และเอ่ยด้วยน้ำเสียงประชดประชัน "นักโทษที่เพิ่งออกจากคุก อาศัยการอยู่กับผู้หญิงถึงกล้าเข้าร้านนี่สินะ คุณมีสิทธิอะไรมาล้อเล่นกับผมเหรอ คุณล้อเล่นไม่ได้หรอก!"
ซูช่านสีหน้าเปลี่ยนเป็นเย็นชา เงยหน้าถามว่า "พ่อคุณชื่ออะไรนะ?"
[1] ทรงผมสามในสี่ คือ ตัดผมให้สูงขึ้นเล็กน้อยและโกนด้านข้างให้มีความยาวสามในสี่ ผมหน้าม้าจะดูพลิ้ว ทรงผมสามในสี่นี่ทำให้ดูเป็นผู้ใหญ่ เหมาะสำหรับนักธุรกิจ