“ได้สิคะ ทำไมจะไม่ได้ชามตกลงเป็แฟนกับหมอชินค่ะ”
พยาบาลน้อยใหญ่ที่แอบปลื้มหมอชินต่างพากันเสียอกหักเสียใจยิ่งรู้ว่าผู้หญิงที่เขาขอเป็แฟนเป็หญิงร่างอ้วนหน้าตาธรรมด๊าธรรมดาก็ยิ่งชอกช้ำ
หมอชินหันซ้ายหันขวาเพราะอายในสิ่งที่ตัวเองพูด “มีเคสคนไข้ต้องรีบไปตรวจ ผมไปก่อนนะครับ”เขาเอาแฟ้มบังหน้าบังตาก่อนจะเดินหนีไป
“อีชาม เมื่อกี้กูไม่ได้หูฝาดใช่ไหม”
“ไม่จ๊ะสาว มันคือเื่จริง หมอชินขอกูเป็แฟน”
“แม่เ้า มึงไปห้องล้างแผลเองเลยนะ กูจะโทรบอกอีไลลาก่อน”
ตัดภาพมาที่หมอชินจากที่เดินๆ อยู่เขาก็เริ่มวิ่งไปหาหมอกิตที่อยู่ในห้องตรวจเบอร์หนึ่ง
“อ้าวหมอชิน เป็อะไรของนายว่ะ หน้าตาลุกลี้ลุกลน”
เขาพูดกับตัวเองว่า“ผิดปกติ มันต้องมีอะไรผิดปกติในร่างกายเราเป็แน่”
“นายบ่นอะไรของนาย”
“หมอกิต ฉันว่าฉันมีอาการผิดปกติ ใช่ฉันต้องผิดปกติแน่ๆ เลยนายช่วยตรวจเช็คร่างกายฉันให้ที เช็คระบบประสาทด้วยนะ”
“อ่อ อ่อ วันนี้มาแปลกแฮะ”
หลังจากตรวจร่างกายทุกส่วนร่วมถึงระบบประสาท
“ก็ปกติดีทุกอย่าง”
“นายแน่ใจใช่ไหม ว่าฉันปกติดี”
“ไม่เชื่อก็ดูผลตรวจเองละกัน เอานี่” มือยื่นผลตรวจไปให้เขา
ชายหนุ่มไล่อ่านผลตรวจทีละหน้าอย่างตั้งใจ“ทุกอย่างปกติ สรุปแล้วเราเป็อะไรเนี่ย”
“นายโอเคป่ะ”
“ไม่ค่อยโอเค ฉันไปก่อนนะ เย็นวันนี้คงไม่ได้ไปกินข้าวกับพวกนายแล้วรู้สึกเหมือนไม่ค่อยสบาย”
“ดูจากสภาพคงไม่สบายจริงๆนั่นแหละ พักผ่อนบ้างนะ ทำงานทุกวันไม่พักเลย”
“อืม”
หลังจากเลิกงานหมอชินก็ยังไม่กลับบ้านเขาไปนั่งดื่มอยู่ในร้านนั่งชิวไม่ใกล้ไม่ไกลจากโรงพยาบาลเขายกแก้วเหล้าในมืออย่างต่อเนื่อง เพื่อย้อมใจตัวเอง จนกระทั่งหน้าเริ่มแดงเริ่มพูดจาไม่รู้เื่ พูดวกไปวนมา
“ฉันทำอะไรลงไป ขอหญิงอ้วนเป็แฟน เลือกทั้งทีเลือกได้แค่เนี่ย ไอ้ชินนะไอ้ชิน อายเขาไหมแหละ”
เขาเดินโซซัดโซเซออกนอกร้านไปปากยังไม่หยุดพูดพึมพำ “จะทำไงต่อละทีนี้มันต้องมีวิธีที่ทำให้เขาไม่อยากคบกับเราสิ โอ๊ย คิดไม่ออก”
หมอชินเดินโซเซไปตามทางกลับบ้าน อยู่ๆ ก็เกิดอาการคลื่นไส้อยากจะอ้วกเขาเดินมาหยุดอยู่ข้างร้านดูดวง มือข้างหนึ่งแตะกับกำแพงแล้วอ้วกออกมาทันทีเสียงโอ้กอ้ากทำให้หญิงสาวที่นั่งอยู่ด้านในลุกออกมาดู
“เฮ้ย คุณจะมาอ้วกข้างร้านฉันไม่ได้นะ เดี๋ยวลูกค้าหายหมด่นี้ก็ยิ่งไม่มีอยู่”
2K
