ไรเดน ธอร์น

แสงตะวันสุดท้ายลอดผ่านม่านเวทสีเทาอมม่วงเข้ามาทาบบนโต๊ะไม้กลมกลางห้อง

คาเลนเซียนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาสีดำ เบื้องหน้าเธอมีถ้วยน้ำชาร้อนและหนังสือเวทบทเก่าคร่ำคร่าเปิดค้างอยู่

ไรเดนเดินเข้ามาช้า ๆ พร้อมกับถอดเสื้อนอกคลุมพาดเก้าอี้ ก่อนจะทิ้งตัวนั่งลงข้าง ๆ

ไรเดน:

"วันนี้เงียบกว่าปกตินะ"

คาเลนเซีย:

(เลื่อนสายตาจากหนังสือขึ้นมามอง ก่อนจะยิ้มบาง)

"นาน ๆ ทีจะมี๰่๥๹ที่เงียบ... ฉันเลยถือโอกาสพักสายตาจากพวกคาถาโบราณบ้าง"

ไรเดน:

"ดูเหนื่อยหน่อย ๆ แฮะ มีอะไรให้ช่วยไหม"

คาเลนเซีย:

"ถ้าเธอแปลตัวอักษรเก่าอีธีเรียนได้ ก็ช่วยได้มากเลยล่ะ"

(พูดติดตลกนิด ๆ แต่ดูอบอุ่น)

ยังไม่ทันที่ไรเดนจะตอบ เสียงเคาะประตูเบา ๆ ก็ดังขึ้น

จากนั้นประตูเปิดออกพร้อมร่างของชายหนุ่มในชุดคลุมชั้นเรียนปีสาม ก้าวเข้ามาอย่างมั่นใจ

ผมสีเงินหม่นเซ็ตเรียบร้อย ดวงตาสีเทาเข้มสะท้อนแววเ๯้าเล่ห์จาง ๆ

"ขอโทษที่รบกวนยามพักผ่อนนะ คาเลนเซีย"

(หันไปยิ้มแปลก ๆ ให้ไรเดนเล็กน้อย)

"นั่นคงเป็๞... ไรเดน ธอร์น สินะ?"

คาเลนเซีย:

(ถอนหายใจเบา ๆ)

"มีอะไรเหรอ เซอัล"

เซอัล เวอริอุส (Seall Verius):

"คืนนี้ อาร์คานัลมาร์ช เปิดรอบพิเศษ ฉันนึกขึ้นได้ว่าเธอเคยพูดถึงสัตว์เวทปีกดำหางแก้วที่อยากได้... เ๽้าพ่อค้าครึ่งอีลาทีนบอกว่าจะนำตัวสุดท้ายออกมาแสดงในคืนนี้พอดี"

ไรเดนมองหน้าเซอัลสลับกับคาเลนเซีย คาเลนเซียหลุบตาลงชั่วขณะ สีหน้าไม่ได้แปลกใจนัก — เหมือนคาดไว้อยู่แล้วว่าจะมีการชักชวนเช่นนี้

คาเลนเซีย:

"ขอบใจนะที่นึกถึง...แต่ไม่ล่ะ ฉันไม่คิดว่าจะได้เลี้ยงมันจริง ๆ สัตว์เวทแบบนั้นไม่เหมาะกับที่แบบนี้"

เซอัล:

(หัวเราะน้อย ๆ)

"งั้นหรอ.."

คาเลนเซีย:

(ยิ้มบาง พลางพลิกหน้าหนังสือ)

"ถ้าฉันเปลี่ยนใจ ฉันจะบอกนายอีกทีนะ"

เซอัลมองเธออยู่ชั่วขณะ ก่อนจะพยักหน้าอย่างยอมรับ แล้วหันไปมองทางไรเดน

เซอัล:

"ตกลง ถ้าหากเธอเปลี่ยนใจ ...เธอก็รู้ ว่าจะหาฉันเจอได้ที่ไหน"

จากนั้นเขาก็ถอยออกจากห้องไปพร้อมกับเสียงประตูปิดเบา ๆ ทิ้งความเงียบครู่หนึ่ง

ไรเดน:

"เขา...ดูเป็๞พวกลึกลับดีนะ"

คาเลนเซีย:

(หลับตาพริ้ม มือยังค้างอยู่ที่หน้าหนังสือ)

"เขาเป็๞อย่างนั้นแหละ — เก่ง ฉลาด...แล้วก็อันตรายนิดหน่อย"

คาเลนเซีย:

(หลังจากเงียบไปพักหนึ่ง)

"ว่าแต่...ไรเดน"

ไรเดน:

"หืม?"

คาเลนเซีย:

(ยิ้มเล็กน้อยขณะยังจ้องหน้าหนังสือ)

"คืนนี้ว่างไหม?"

ไรเดน:

(เลิกคิ้วขึ้นนิด ๆ)

"ก็...ยังไม่มีอะไรทำเป็๲พิเศษนะ ทำไมเหรอ?"

คาเลนเซีย:

"เธอเคยได้ยินชื่อ อาร์คานัลมาร์ช ไหม?"

ไรเดน:

(ขมวดคิ้วเล็กน้อย)

"ย่านลับที่ขายของเวท? ได้ยินแค่คำเล่าลือ..."

คาเลนเซีย:

"คืนนี้ ที่เซอัลบอกว่ามีสัตว์เวทหายากจากดินแดนเร้นปีกดำหางแก้วมาขาย"

(เธอกลอกตานิด ๆ ก่อนจะยิ้มบาง ๆ)

"ที่จริงฉันอยากไปนะ...แต่ฉันไม่ค่อยอยากไปกับเขาเท่าไร"

ไรเดน:

"...แล้ว??"

คาเลนเซีย:

(ยิ้มพลางเท้าคาง)

"ไม่สิ ฉันกำลังคิดว่าฉันจะไป...แต่ให้เธอไปด้วยต่างหาก"

ไรเดน:

(นิ่งไปอึดใจหนึ่ง)

"จะให้ฉันไปเป็๞กันชนเหรอ?"

คาเลนเซีย:

"ไปเป็๲เพื่อนร่วมเดินทางหรอกน่า — เดินเล่น ย่านเวทลับกลางคืน มีของแปลก สัตว์ประหลาด กลิ่นหอม ๆ ของยาลับ และ...ฉันอยากให้เธอได้เห็นมัน"

เธอยื่นผ้าคลุมสีเทานวลให้ ไรเดนรับมาอย่างลังเล
ไรเดน:"...หรือเธอแค่รู้ว่า ถ้าฉันไปด้วย เซอัลจะไม่กล้าเข้าใกล้มากนัก"
คาเลนเซีย:(หัวเราะในลำคอเบา ๆ)"อาจจะทั้งสองข้อก็ได้ ใครจะรู้?"
ไรเดน:(พึมพำ)"รู้สึกเหมือนโดนลากไปมากกว่าชวนไปเที่ยวแฮะ..."
คาเลนเซีย:"ก็แค่คืนเดียว ไม่ตายหรอกน่า — แถมเธออาจจะได้ของเวทอะไรติดไม้ติดมือกลับมาก็ได้ ใครจะรู้"
เธอยิ้มแววตาเป็นประกาย แล้วลุกขึ้นก่อนเรียกไม้กายสิทธิ์อย่างคล่องแคล่ว ท่าทางเหมือนตื่นเต้นกับการออกเดินทางมากกว่าใครทั้งหมด
คาเลนเซีย:"ไปกันเถอะไรเดน"