ตอนที่ 5
ผมคิดว่าจะเลิกกินของเปรี้ยวๆไปซักพัก
ผมหลบอยู่หลังก้อนหินก้อนโตข้างๆผมมีลูกแก้วฟรานซ่อนตัวอยู่ด้วยส่วนหินอีกก้อนที่อยู่ใกล้ๆถูกกะโหลกเซนและไข่ัเดรคใช้เป็ที่กำบังร่างกายตรงนี้เป็มุมมืดที่ไม่มีแสงไฟส่องถึง ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะส่งเสียงหายใจออกมาแน่ล่ะ อีกฟากของก้อนหินมีพวกมนุษย์เก้าชีวิตที่พร้อมจะเฉือนมอนสเตอร์ทุกตัวที่พบด้วยพลังพิเศษและเวทมนตร์อยู่ด้วยสิ่งที่ผมกำลังกังวลที่สุดในชั่วโมงนี้คือชะตากรรมของก้อนหินจิลที่ถูกพวกมนุษย์นั่งทับเอาไว้ตอนนี้ก้อนหินจิลยังคงเนียนอยู่ แต่ผมไม่รู้ว่ามนุษย์จะสังเกตเห็นเขาเมื่อไหร่นั่นทำให้รู้สึกเกร็งและเครียดจนแทบบ้า
แต่ผมจะขอยกเว้นลูกแก้วฟรานไว้นะเพราะเขามันบ้าไปแล้ว! อ๊ากกกก! ไม่ไหวแล้วโว้ย!!!
“พึมพำอะไรของแกฟร๊ะเดี๋ยวก็ถูกจับได้หรอก” ผมพูดเสียงรอดไรฟันเนื่องจากหมอนี่พึมพำหวี่ๆมาั้แ่เมื่อกี้นี้แล้ว
“กำลังสวดภาวนาให้จิลอยู่”ลูกแก้วฟรานพูดเสียงสั่นเหมือนจะร้องไห้ “เพื่อนเราต้องได้ไปภพภูมิที่ดี”
“จิลยังไม่ตายเฟ้ย”ผมอยากจะแหกปากเพื่อให้มันได้อารมณ์มากกว่านี้ แต่ผมก็ทำไม่ได้ อึดอัดโว้ยยยย!
“เอ๊ะ!” ชายหนุ่มคนหนึ่งร้องขึ้นด้วยความสงสัย“นั่นเสียงอะไรน่ะ” เขาถาม ผมสะดุ้งเฮือก ทำไมคุณพี่ถึงหูดีจังครับ งานเข้าแล้วตู!
“ดูเหมือนฉันคงต้องภาวนาให้ตัวเองด้วยแล้วล่ะ”ลูกแก้วฟรานยังบ่นงึมงำไม่เลิก ผมอยากจะะโหมุนตัวถีบเ้าหมอนี่จริงๆเลยให้ตายสิ!
“เสียงตดของเธอหรือเปล่า”ชายหนุ่มอีกคนแซวเพื่อนสาวด้วยน้ำเสียงขบขัน
“บ้านนายน่ะสิอีตาบ้า!” เธอตอบกลับด้วยความอาย
“ฉันตดเองแหละ”เสียงทุ้มต่ำของชายร่างั์ดังขึ้น “เวลารู้สึกสบายใจทีไร ลมมันเดินทุกทีเลย”พวกเขาหัวเราะกันอย่างครื้นเครง ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่เพราะโล่งใจที่เรายังเนียนอยู่
“กลิ่นนี่โชยมาเลย”ลูกแก้วฟรานร้องคราง ผมกระซิบบอกมันว่า เงียบบบบ! ด้วยสติที่ใกล้แตกเต็มทน
มนุษย์เริ่มสร้างกองไฟกางเต็นท์สำหรับพักแรม และเตรียมปาร์ตี้ ขวดเครื่องดื่มมากมายถูกนำมาวางเรียงรายเต็มไปหมดมีเนื้อสดๆถูกแล่และปรุงรสด้วยเครื่องเทศวางอยู่ข้างๆกองไฟเตรียมพร้อมสำหรับการถูกต้มและถูกย่าง พวกเขาพูดคุยกันอย่างออกรสดูเหมือนพวกนี้เพิ่งจะจบการล่ามอนสเตอร์มาหยกๆ
ควันจากกองไฟถูกดูดขึ้นไปยังรูข้างบนจึงทำให้ไม่มีควันลอยขโมงอยู่ข้างในถ้ำแห่งนี้มนุษย์เอ่ยปากชมว่าที่นี่ช่างมหัศจรรย์ ผมซึ่งอุปโลกน์ตัวเองเป็เ้าของที่แห่งนี้ก็แอบรู้สึกพอใจที่มีแขกเอ่ยปากชมบ้านของผมและในฐานะเ้าบ้านที่ดีผมอยากจะโดดออกไปบอกกับทุกๆคนด้วยรอยยิ้มว่า“ขอบคุณที่ชมนะครับ พวกคุณชอบที่นี่ผมก็ดีใจงั้นถ้าไม่มีอะไรกันแล้วก็เชิญไสหัวออกไปได้เลยครับ!” แต่ผมมั่นใจว่าในทันทีที่ผมทำเช่นนั้น ไม่เกินสามคำแรกผมได้กลายเป็เมนูของหวานอย่างพุดดิ้งสไลม์ในปาร์ตี้ของพวกเขาแน่ๆ
พวกผมได้แต่รอเวลาและจังหวะซึ่งไม่มั่นใจว่ามันจะมาหาไหม มีแผนคร่าวๆในหัวของผมสำหรับการหนีคือแยกร่างเพื่อใช้ร่างหนึ่งเบี่ยงเบนความสนใจ แล้วใช้อีกร่างหนีออกไปจากถ้ำผมคิดว่าถึงแม้วิธีนี้จะไปได้สวย แต่ยังไงๆร่างแยกของผมก็ต้องถูกฆ่าตายแน่และผมไม่แน่ใจว่าถ้าร่างแยกตายแล้วร่างหลักจะได้รับผลกระทบไปด้วยไหมมันจึงเป็วิธีที่เสี่ยงเกินไป
หรือบางทีผมควรจะซ่อนตัวยันเช้ารอเวลาจนกว่าพวกมนุษย์จะจากไปโดยไม่สังเกตเห็นพวกเรามันเป็วิธีที่น่าจะปลอดภัยมากกว่า แต่ก็รับประกันความปลอดภัยไม่ได้เต็มร้อยเพราะผมไม่รู้ว่าไอ้เ้าลูกแก้วเพี้ยนจะทำเื่บ้าๆขึ้นมาเมื่อไหร่แถมยังมีคนที่ทนกับความกดดันนานๆได้ไม่ดีอย่างไข่ัเดรคอีกต่างหาก
กะโหลกเซนส่งสายตามาทางผมเพื่อบอกว่าเดรดใกล้จะคุมตัวเองไม่อยู่แล้ว หมอนี่สติแตกและพร้อมมีเื่สุดๆ!
ไม่นานนักพวกมนุษย์ก็เริ่มเมาจากพิษสุราที่พกกันมาผมรับรู้ได้ผ่านสำเนียงพูดของพวกเขาที่เหมือนลิ้นจะพันกันอยู่ในปากนั่นทำให้แผนแรกที่ผมคิดมีโอกาสสำเร็จเพิ่มมากขึ้น แต่ผมอยากรอให้แน่ใจมากกว่านี้เพราะถ้าเกิดพวกเราโชคดี พวกมนุษย์เมาหลับไปเสียก่อน พวกเราก็สามารถหนีรอดออกไปได้อย่างชิลๆโดยไม่ต้องออกแรงเลยด้วยซ้ำ
“เกมนี้มันสมจริงดีนะ…เอิ้ก กินเหล้าแล้วเมาได้ด้วย” ชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นด้วยเสียงคนเมาลูกแก้วฟรานพยายามชะโงกหน้าออกไปมอง มันสะกิดให้เขาอยู่นิ่งๆไว้แต่เหมือเอาปุ๋ยไปใส่ให้รั้วเหล็ก เพราะมันไร้ประโยชน์สิ้นดี!
“นี่แหละเหตุผลที่ทำให้คนวัยทำงานเลือกเล่นเกมนี้”ชายอีกคนออกความเห็น เสียงเขาดูดีกว่าคนแรก หมอนี่คงจะคอแข็งพอสมควรและน่าจะเป็คนที่สร้างปัญหาให้กับแผนการหนีของผมอย่างมาก“ได้มาดริ๊งกันได้บรรยากาศดีๆ ได้หนีเมียมานัวเนียกับสาวๆ ไม่เสียสุขภาพไม่เสี่ยงโดนเมียแหกอก แถมยังเหมือนกับได้ยืดเวลาพักผ่อนหย่อนใจจากความเป็จริงอีกเพราะเวลาในเกมเร็วกว่าความเป็จริงหลายเท่าตัวเลย”
ผมสารภาพตามตรงว่าผมเข้าใจที่พวกเขาคุยกันไม่ถึงครึ่ง
“เกมติดอันดับหนึ่งของเกมที่มีคนเล่นเยอะที่สุดในโลกไปแล้วด้วยส่วนหนึ่งคงเป็เพราะเื่นี้แน่ๆ”เสียงของเด็กผู้หญิงที่ผมมั่นใจว่าเธอไม่ได้เมาแน่ๆดังขึ้น แย่แล้วสิ!
“แต่ระบบเกมเขาก็ดีจริงๆนะ”เสียงนี้เป็เสียงเมาๆของผู้หญิง “NPCหล่อๆเกลื่อนเมืองไปหมด เห็นแล้วมันกระชุ่มกระชวยดีจริงๆ”
“นั่นไม่เกี่ยวกับระบบเกมแล้ว!” มีคนร้องขัดขึ้นผมรู้สึกว่าหมอนี่กับผมมีอะไรบางอย่างที่คล้ายๆกัน
“แต่ฉันกลับชอบพวกมอนสเตอร์ในเกมนี้นะ”เสียงของชายหนุ่มดังขึ้นบ้าง“เห็นทางผู้พัฒนาเกมบอกว่ามอนสเตอร์เกือบทั้งหมดถูกควบคุมด้วยระบบปัญญาประดิษฐ์ขั้นสูงทำให้พวกมันมีความคิดเป็ของตัวเอง และตัดสินใจได้ฉลาดพอๆกับมนุษย์เลยนั่นล่ะคือสิ่งที่ทำให้เกมนี้น่าตื่นเต้น”
“หนุ่มหล่อก็ทำให้เจ้ตื่นเต้นเหมือนกัน”เป็เสียงทุ้มต่ำของชายหนุ่มที่พยายามดัดให้หวานใสและแหลมเล็กเหมือนหญิงสาวแต่ทำได้ไม่ค่อยดีนักดังขึ้น ผมไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขาบางทีอาจจะมีใครไปบีบไส้ติ่งของเขาเอาไว้
“ถูกต้องที่สุดเลยค่ะเจ้”หญิงสาวขาเมาหัวเราะถูกใจ
“เกมที่ทางผู้พัฒนาเกมจะไม่เข้ามาแทรกแทรงเหล่าผู้เล่นโดยตรงเต็มไปด้วยรายละเอียดมากมายที่สมจริง พร้อมด้วยระบบแลกเปลี่ยนเงินจริงเป็เงินในเกมแล้วก็ยังถอนเงินในเกมออกไปเป็เงินจริงได้อีกบวกกับความแฟนตาซีอย่างมอนสเตอร์ในตำนานต่างๆ เวทมนตร์และความสามารถพิเศษที่ช่วยเพิ่มความสนุกในการผจญภัยแถมมอนสเตอร์ที่มีความคิดเป็ของตัวเองแถมยังพัฒนาความแข็งแกล่งได้เหมือนพวกเราอีกNPCก็ดูไม่ต่างอะไรกับพวกเราเลยซักนิดทั้งความคิดและความสามารถในการยกระดับตัวเองรางวัลของกลุ่มที่จบเกมนี้ได้ก็ล่อตาล่อใจไม่เบาไม่แปลกหรอกที่ยอดเพลเยอร์จะถล่มทลายขนาดนี้” ชายหนุ่มคนหนึ่งออกความเห็นและความเห็นของเขาทำให้ผมต้องมานั่งประมวณข้อมูลอย่างยากเย็นแต่สุดท้ายผมก็ไม่เข้าใจอะไรเลยอยู่ดี
“พูดถึงความสมจริงแล้วก็…ฮุ๊ฟ” ชายคนหนึ่งส่งเสียงแปลกๆออกมาเพื่อนๆพากันร้องลั่น
“นี่นายกำลังจะอ้วกใช่ไหมเนี่ย!” หญิงสาวคนหนึ่งกรีดร้อง
“คิดว่า…ฮุ๊ฟ!” ชายคนนั้นพยายามกลั้นน้ำหมักที่ใกล้ทะลักออกทางปาก
“ยี้ไปไกลๆเลยนะยะ!”
“มาช่วยฉันพยุงหมอนี่ไปอ้วกหน่อยเร็วเข้า!” เพื่อนหนุ่มของชายที่เมาแอ๋ร้องลั่นอย่างรีบเร่งพวกเขาพากันวิ่งเข้ามาพยุงเพื่อน เสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาทางพวกผมทุกอย่างมันเกิดขึ้นเร็วมาก ผมไม่ได้ทันที่จะตั้งตัวพวกมนุษย์ก็มาถึงก้อนหินที่เราอยู่ซะแล้วตรงนี้เป็มุมมืดถึงผมจะไม่แน่ใจนักแต่ก็คิดว่ามนุษย์คงสังเกตเห็นเราไม่ได้ง่ายๆแน่ชายเมาแอ๋เอามือเท้าหินซึ่งเป็แหล่งหลบซ่อนของพวกผม ก่อนจะก้มหัวลงมาแล้วก็
“อ้วกกกกกกก….”
สายน้ำอมฤตไหลรดลงมาจาก้าโรยตัวอย่างงดงามลงสู่พื้นผิวอันเรียบเนียนของ…ลูกแก้วฟรานชะโลมร่างกายกลมกลึงของมอนสเตอร์ผู้โชคดีไปทั่วทุกสัดส่วน เปลี่ยนจากลูกแก้วใสๆให้กลายเป็ก้อนกลมๆที่ส่งกลิ่นเหม็นเปรี้ยวออกมาอย่างรุนแรง
ฟรานเหมือนช็อกจนสติหลุดลอยไปแล้วฟราน! แข็งใจไว้! นายอย่าตายนะ!!!
“เสร็จยังเพื่อน”เพื่อนของชายเมาแอ๋ถามอย่างเป็ห่วง พร้อมกับลูบหลังให้
“เสร็จละ…ฮุ๊ฟ! ฉันคิดว่ามีต่อก๊อกสองนะ…อ้วกกกกกกกก!” ฝันร้ายของฟรานยังไม่จบของเหลวชนิดเดิมไหลซ้ำลงมายังร่างของเขา ผมมองดูเพื่อนด้วยสายตาสงสารจับใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากขยับออกห่างอย่างรังเกียจ
ผมไม่ผิดนะ! เป็คุณคุณจะอยู่เหรอถามหน่อยเถอะ!
“เสร็จละๆเอาฉันกลับไปที่กองไฟที เอิ้ก” แล้วมนุษย์ก็พากันกลับไปตามเดิมท่ามกลางบรรยากาศอัน…เหม็นเปรี้ยวที่แผ่ขยายไปทั่วทั้งพื้นที่หลังก้อนหิน
ผมคิดว่าตอนนี้เพื่อนลูกแก้วได้จากเราไปแล้ว ลูกแก้วฟรานแน่นิ่งไม่ไหวติงเหมือนโดนเทพแห่งอาหารมื้อเก่าและเทพแห่งกลิ่นเหม็นเปรี้ยวช่วยกันสูบเอาิญญาออกจากร่างของเขาไปสู่สุขคติเถอะนะเพื่อนรัก…
“พูดถึงความสมจริงแล้วก็อดนึกไม่ได้…” พวกมนุษย์ชวนคุยกันต่อด้วยเสียงที่เหมือนกำลังจะเล่าเื่สยองขวัญ “ว่าในป่าใหญ่มืดๆแบบนี้บรรยากาศเงียบๆแบบนี้ มันจะต้องมีพลังงานบางอย่างที่เรียกว่า…”
“อย่าพูดถึงผีเชียวนะ!” เพื่อนหญิงของเขารีบร้องห้ามเสียงสั่น“เดี๋ยวมันก็โผล่มาจริงๆหรอก”
“เฮ้! ฉันยังไม่ได้พูดถึงเลยนะ เธอนั้นแหละที่พูดถึงมันน่ะ”เพื่อนชายทำเสียงยียวน
“โผล่มาเลยถ้าเป็ผีผู้หญิงฉันจะจับปล้ำซะให้เข็ด!”ชายหนุ่มแสดงความหื่นออกมา นี่ขนาดผีเอ็งยังไม่เว้นเลยรึ!!!
“ถ้าเป็ผู้ชายเจ้ขอนะ” เสียงทุ้มที่ถูกดัดของชายหนุ่มดังออกมาบ้าง
แค้นนนนน...
จู่ๆเสียงอันเยียบเย็น แ่เบา และเคียดแค้นก็ดังแทรกผ่านความมืดมิดเข้าไปในโสดประสาทของทุกๆคนมันดังสะท้อนก้องถ้ำก่อนจะค่อยๆเงียบหายไป ชวนให้รู้สึกขนลุก
“ส…เสียง…เสียงใครอ่ะ”เด็กผู้หญิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่สู้ดีนัก
“ใครกำลังเล่นตลกบ้าๆอยู่น่ะพวกฉันไม่ตลกด้วยหรอกนะ!” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงเครียดไม่มีใครตอบกลับเขา
แค้นนนนนน…
เสียงอันเยียบเย็นแฝงความแค้นเอาไว้อย่างเข้มข้นดังขึ้นอีกครั้งพวกมนุษย์พากันร้องครางอย่างหวาดกลัว
“ส…เสียงใครน่ะ! ออกเลยมานะ!” ผู้หญิงในกลุ่มนั้นพยายามพูดขู่แต่เธอก็กลัวเกินกว่าจะปั้นเสียงให้มันดูโหดได้
และในจังหวะเวลาดีๆแบบนี้ผมอยากแนะนำให้ทุกท่านได้รู้จักกับต้นตอของเสียงอันขนพองขยองเกล้าเหม็นเปรี้ยวฟราน เพื่อนของเรานั่นเอง!
“แค้นนนนน… พวกแกทุกคน…”ลูกแก้วฟรานตัวสั่นเทาไปด้วยความโกรธ เขาเหมือนกับลูกแก้วโดนิญญาร้ายที่จมกองอ้วกตายสิงสู่น้ำเสียงของเขาฟังดูเคียดแค้นพอจะทำให้อีกฝ่ายรับรู้ถึงความรู้สึกนั้นได้
“หรือว่าจะเป็…”เสียงของชายหนุ่มที่ชวนคุยฟังเหมือนเขากำลังจะร้องไห้ “ผี!!!”
“พวกแกทุกคนจะต้องตาย!!!” เสียงของลูกแก้วฟรานดังก้องไปทั่วถ้ำอย่างโกรธแค้นพวกมนุษย์กรีดกันดังลั่น เกินครึ่งนั้นพากันเสียสติไปแล้วไข่ัเดรคหัวเราะชอบใจเสียงดังลั่น พอมันประสานเข้ากับเสียงอันแค้นเคืองของลูกแก้วฟรานกับเสียงกรีดร้องเสียขวัญของมนุษย์ มันยิ่งทำให้บรรยากาศดูหลอกหลอนอย่างบ้าคลั่ง!
ผมกับกะโหลกเซนเห็นพ้องต้องกันว่านี่คือจังหวะของพวกเราแล้ว!
กะโหลกเซนพ่นควันออกมาจากปากอย่างต่อเนื่องเพื่อทำให้การมองเห็นเป็ไปได้ยากมากขึ้น และช่วยเพิ่มบรรยากาศความน่ากลัว ในขณะเดียวกันลูกแก้วฟรานก็เอาแต่พร่ำบอกว่า“แค้น…แค้นเหลือเกิน” ผมก็ช่วยพูดอะไรที่มีเข้ากับบรรยากาศได้เป็อย่างดีว่า“ฉันจะตามหลอกหลอนพวกแกทุกคนไปทุกที่ ฮ่าๆๆๆ”
พอรวมเข้ากับเสียงหัวเราะของไข่ัเดรคที่หัวเราะอย่างบ้าคลั่งทำให้เหมือนกับถ้ำนี้ถูกกองทัพผีร้ายล้อมเอาไว้พวกมนุษย์ยิ่งเสียสติกันเข้าไปใหญ่ พวกเขาลุกขึ้นยืนอย่างเสียขวัญชายหนุ่มที่ดูเหมือนเป็หัวหน้ากลุ่มพยายามประคองสติ และบอกกับทุกคนว่า “ใจเย็นๆก่อนอยู่ใกล้ๆกองไฟเอาไว้”
พวกคุณทุกคนอาจจะเข้าใจผิดคิดว่าก้อนหินจิลเพื่อนผมเป็คนทึ่มๆแต่เปล่าเลย ในทันทีที่พวกมนุษย์ละสายตาจากเขา เขาก็ใช้ความสามารถ “ซัดฝุ่น”ใส่กองไฟจนมันดับมอดไป ซึ่งเป็การกระทำที่ต้องบอกได้เลยว่า เฉียบ!
พึบ!
เสียงกรีดร้องดังอีกระรอกพวกเขาเหมือนพร้อมจะเป็บ้าได้ทุกเมื่อ ไฟดับลงแล้ว หมอกควันที่ลงหนาจัดอย่างไม่เป็ธรรมชาติทำให้พวกมนุษย์แทบมองอะไรไม่เห็นแล้วลูกแก้วฟรานก็ทำสิ่งที่ผมไม่ได้คาดคิด คือเขาพยายามตะเกียกตะกายขึ้นไปบนก้อนหินเพื่อไปยืนโชว์ตัวบนนั้นก่อนจะพยายามใช้ความสามารถเรืองแสงออกมาเขาคงคิดว่าความสามารถนั้นอาจจะฆ่ามนุษย์หรือทำให้พวกเขาตาบอดได้ แต่ถ้าหมอนั่นใช้มันคงจะให้ผลตรงกันข้ามซึ่งทำให้ที่พวกเราทำมาสูญเปล่าหมด
ผมต้องรีบหยุดเขาแล้ว!
แต่ดูเหมือนจะไม่ต้องทำอย่างนั้นแสงที่สว่างมาจากตัวเขาสว่างอยู่แค่ครู่เดียวก่อนจะดับไปเพราะลูกแก้วฟรานเกิดอาการคลื่นไส้อย่างฉับพลัน“แหวะ…”
“ส…แสงอะไรน่ะ!” มีคนร้องถาม
“ผีแน่ๆ! ต้องเป็ผีแน่ๆ!!!”อีกคนกรีดร้องอย่างหวาดกลัว หัวหน้ากลุ่มบอกให้ใจเย็นๆก่อนลูกแก้วฟรานทำท่าเหมือนจะเรืองแสงอีกครั้ง ผมพยายามจะปีนขึ้นไปหยุดแต่กะโหลกเซนกลับเปลี่ยนวิกฤตให้เป็โอกาสได้ เขาพยายามะโขึ้นไปหาลูกแก้วฟราน
และในจังหวะที่ฟรานเรืองแสงนั้นเอง
หัวกะโหลกของมนุษย์ก็เคลื่อนร่างไปทาบทับบนร่างของฟรานเอาไว้ทำให้เกิดเป็ภาพของกะโหลกมนุษย์กำลังเรืองแสงติดๆดับๆต่อหน้ามนุษย์เกือบสิบชีวิตกะโหลกเซนพูดออกมาสั้นๆ แต่หลอนประสาทว่า “ฉันจะตามหลอกหลอนพวกแก!” ด้วยน้ำเสียงเย็นะเื
เพียงเท่านั้นพวกมนุษย์ทั้งหมดก็ทิ้งข้าวของกรีดร้อง แล้ววิ่งหนีเอาชีวิตรอดออกไปจากถ้ำอาถรรพ์นี้อย่างเร็วที่สุด ไข่ัเดรคเปล่งเสียงฮาลั่นผมได้ยินเสียงถอนหายใจของก้อนหินจิลดังขึ้นอย่างโล่งอกกะโหลกเซนโดนลงมาจากก้อนหินโดยมีเหม็นเปรี้ยวฟราน…ผมหมายถึงลูกแก้วฟรานะโตามลงมาด้วย
“อยากอาบน้ำอ่ะ”เขาครางอย่างน่าสงสาร “แหวะ…”
“รีบออกไปจากที่นี่กันเถอะ”ผมรีบเสนอเมื่อเห็นจังหวะเผ่น “ถ้าเ้าพวกนั้นได้สติย้อนกลับมาอีกจะแย่เอานะ”
“แต่ฉันชอบฉากเมื่อกี้ชะมัดขำจนท้องจะแข็งแล้วเนี่ย ฮ่าๆๆๆ” ไข่ัเดรคหัวเราะอย่างสะใจในขณะที่ลูกแก้วฟรานร้องไห้อย่างเจ็บช้ำ
“หมดกันความใสบริสุทธิ์ของฉัน” เขาคร่ำครวญอย่างเ็ป ผมอยากจะเข้าไปปลอบใจเขาแต่กลิ่นตัวเขาแรงเกินไป เปรี้ยวเกินไป และชวนคลื่นไส้มากเกินไปแค่เดินผ่านๆผมยังอยากจะคายเนื้อหมาป่าออกมาเลยเนี่ย
ไม่นานพวกเราก็จำใจทิ้งบ้านแสนสุขออกมาถึงจะเศร้าแค่เราก็ต้องมีชีวิตต่อไป แล้วการเดินทางไปในความมืดโดยไร้ซึ่งจุดหมายใดๆก็ได้เริ่มต้นขึ้น…
มนุษย์คนที่นั่งทับผมไม่ได้ตัวหนักอย่างที่ผมคิด…เด็กสาวไว้เปียในชุดจอมเวทย์น่ารักดีนะ : ก้อนหินจิล
โปรดติดตามตอนต่อไป
309
![คุณแฟนแสนหล่อ Im not single [PAINT:MANOW]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1620016614_99601884.webp)
