@ร้านอาหารฝรั่งเศส
“ทางนี้พัต”เสียงพี่ชายโบกมือเรียกเขา ทำซะร้านอาหารหรูกลายเป็ร้านอาหารข้างทางไปเลย ไม่ใช่แค่ผมหันมอง คนเกือบทั้งร้านหันมองเป็ตาเดียวกัน
“เบาๆก็ได้พี่คัตเตอร์ เรียกซะนึกอยู่ร้านอาหารข้างทาง อยู่กับน้องคีพลุคให้เหมือนอยู่กับสาวหน่อยเหอะ”
“คิดถึงงงงงงง”พี่คัตเตอร์ลุกขึ้นมากอดผม พี่ชายผมค่อนข้างหวงน้องรักน้องมากมายอาจด้วยที่ผมกับพี่คัตห่างกันหลายปีเขาเลยรู้สึกผมเป็น้องน้อยตลอดเวลา ตอนที่รู้ว่าผมท้องพี่คัตเตอร์โกรธมาก แล้วถามว่าพ่อเด็กเป็ใครจะเอาเืหัวมันออกแล้วมารับผิดชอบน้องเขา แต่พอผมไม่ตอบแล้วขอร้องอย่าอารมณ์ร้อน ตอนนั้นผมร้องไห้เพราะท้องแบบงงๆ พอเ้าพี่ชายตัวดีเห็นน้ำตาร้องแค่นั้นก็ไม่ถามต่อและช่วยพาเขาไปฝากท้อง ค่อยไปเป็เพื่อนเกือบทุกครั้งที่หมอนัด ดูแลอยู่ข้างๆตลอดเวลา
“อย่าเวอร์พี่คัต”
“จริงๆนะ ไม่เจอกันตั้งอาทิตย์นึงแล้ว”ผมมองบ่นกับความเวอร์วังของพี่ชาย เราจะนัดเจอหรือไม่ก็ทานข้าวกันอย่างน้อยอาทิตย์ละครั้ง
“พี่สั่งอาหารเผื่อผมแล้วหรือยัง”
“เรียบร้อยสเต็กแซลมอลกับสลัดนะ”
“ขอบคุณครับ”
สักพักอาหารก็มาเสริฟ์ พนักงานเสริฟชายมองหน้าผมแล้วยิ้มให้เขิล ผมก็ยิ้มตอบไปตามมารยาท
“เสริฟ์เสร็จแล้วก็ไปได้แล้ว”เสียงพี่ชายพูดขึ้น อาการหวงน้องไม่หายสักที
“คะ ครับ เรียบร้อยนะครับ”ก่อนจะเดินออกไปยังยิ้มให้ผมอีกรอบ
“ยิ่งมีลูกยิ่งสวยรึไง ไปทางไหนมีแต่คนมองั้แ่เข้าร้านแล้วนะ”
“สวยอะไรพี่คัต หล่อครับหล่อ” ผู้ชายก็ต้องหล่อซิจะไปสวยได้ไง ฟังแล้วขนลุก
“จ้ะหล่อก็หล่อ แล้วนี่ซัมเมอร์ไปเรียนหรอ”
“ครับ เนี่ยเดี๋ยวกินข้าวกับพี่เสร็จ จะไปซื้อของใช้ส่วนตัวเ้าตัวแสบแล้วจะเลยไปรับที่โรงเรียนเลย เดี๋ยวจะให้ไปอยู่กับแม่สักเดือนนึง”
“อ้าวอืมเดี๋ยวพี่ไปรับด้วย แล้วทำไมเอาไปไว้กับแม่ล่ะ ไม่ได้ทำงานที่โรงพยาบาลแล้วนี่ “
“เออผมลืมบอกพี่ ผมได้ตึกที่จะเปิดคลีนิคแล้วนะ ไม่ไกลโรงเรียนซัมเมอร์เท่าไหร่ จะได้ไปรับส่งเอง ผมอยากรบกวนพี่พอจะรู้บริษัทรีโนเวทบ้านไหม พัตอยากได้แบบสนิทหน่อยจะได้คุยรายละเอียดให้ทำได้เลยเพราะเซ็นสัญญาไปแล้ว”
“อืมก็มี ไอ้ดีนนั้นแระ ถ้าพัตอยากให้เข้าทำเมื่อไหร่มันพร้อมเสมอ”
“พี่ดีนหรอ อืมพี่ติดต่อให้พัตแล้วกัน”
“เดี๋ยวพี่ให้มันทักหาแล้วกัน เมื่อไหร่จะยอมใจอ่อนให้มันละ มีผู้ชายไม่กี่คนหรอกนะชอบเราทั้งๆที่รู้ว่าเรามีลูกแล้ว”พี่ดีนเป็เพื่อนพี่คัตเรียนมาด้วยกันที่บ้านมีบริษัทออกแบบสร้างบ้านพร้อมตบแต่งรีโนเวททุกอย่าง จีบเขาั้แ่ยังไม่ท้อง จนเขาลูก1แล้วพี่ดีนก็ยังแสดงออกตลอดว่าชอบเขา แต่เขามองพี่ดีนแค่พี่ชายคนนึงพี่ดีนนิสัยดี เขาอยากให้พี่ดีนเจอคนที่ดีแล้วเพียบพร้อมมากกว่าเขา
“โอ้ยพี่คัตเลิกเป็พ่อสื่อได้แล้ว พัตมองพี่ดีนแค่พี่ชาย ให้เขาไปเจอคนดีๆกว่าพัตเถอะ”
“เออๆ ตามใจเรา คนดีๆไม่เอาระวังเถอะจะขึ้นคานจะสามสิบแล้วนะเราอ่ะ”
“อยู่กับลูกก็มีความสุขแล้ว”
“เดี๋ยวโตลูกก็มีเมีย แล้วก็ทิ้งแกไปอยู่กับสาว”
“เหมือนพี่ใช่ไหม อย่านึกว่าพัตไม่รู้นะว่าพอพ่อแม่ไม่อยู่พี่ก็ไปนอนคอนโดไม่กลับบ้านอ่ะ”
“เราอิ่มยัง พี่อิ่มแล้ว ป่ะซื้อของเลยเดี๋ยวพี่ไปรถพัต”ดูๆๆพี่ชายเขาพอเถียงเขาไม่ได้ก็ตัดจบเปลี่ยนเื่เฉยแล้วพี่คัตก็โทรหาคนขับรถให้ไปเจอที่บ้านเลยไม่ต้องรอรับกลับ
15.30น.
“ลุงคัตเตอร์!!!”เสียงตัวแสบวิ่งออกมาจากประตูห้องเรียน เห็นลุงเขาละดีใจ เพราะพี่ชายเขานะตามใจซัมเมอร์ทุกเื่ไม่เคยขัดใจเลยสักครั้งเดียว ระหว่างที่ลุงหลานกอดกันถามโน้นนี่กัน ผมก็เดินเข้าไปหาครูประจำชั้นของซัมเมอร์แจ้งว่าั้แ่วันนี้เป็ต้นไป ที่เขาจะทำการรับส่งลูกเอง ไม่ขึ้นรถของโรงเรียน
“มี๊ครับ กอดหน่อยครับ คิดถึง”
“ครับคิดถึงเหมือนกันครับ วันนี้เรียนสนุกไหมครับ”
“สนุกมากครับ คุณครูภาษาไทยสวยมากเลยครับ”
ผมกับพี่ชายมองหน้ากันหัวเราะในความเ้าชู้ั้แ่เด็กของเ้าตัวแสบ ั้แ่เรียนมาผมไม่เคยมีแฟนเลยสักคน ไม่รู้ไปติดเชื้อเ้าชู้ใครมา
@บนท้องถนน
“ซัมเมอร์ครับั้แ่วันนี้ซัมเมอร์ไปอยู่บ้านคุณตาคุณยายนะครับ มี๊คงยุ่งมากเลย ที่จะเตรียมย้ายที่อยู่แล้วก็ทำคลีนิคด้วย”
“มี๊จะกลับมานอนกับเมอร์หรือป่าวครับ”ตัวแสบทำหน้าหง่อยเพราะซัมเมอร์นอนกับเขาทุกวันแทบไม่เคยนอนห่างกันเลยนอกจาก่ไหนที่เขาเป็หวัด
“อาจจะไม่ได้ไปนอนด้วยทุกวันนะครับ ซัมเมอร์นอนกับคุณลุงบ้าง คุณยายบ้างได้ไหมครับ”
“ได้ครับแต่เมอร์คงคิดถึงมี๊ จนเมอร์อาจนอนไม่หลับ”พร้อมเงยหน้าขึ้นมาจุ๊บแก้มเขา เขากับพี่ชายหัวเราะในความขี้อ้อนของตัวแสบ
“ไหนใครบอกลุงว่าโตเป็หนุ่มแล้ว แค่นี้ก็จะร้องไห้หาแม่แล้วหรอ”
“เมอร์แค่บอกว่าว่าคิดถึงไม่ได้ร้องไห้ซะหน่อย”สองลุงหลานเถียงกันไปมาจนถึงหน้าบ้านคุณยาย ถึงแม้จะโดนพี่ชายเขาตามใจแต่สองคนนี้ก็ชอบเถียงกันบ่อยๆแบบไม่มาใครยอมใคร
“ไหนหลานนายมาให้กอดหน่อย คิดถึงจังเลย ยายซื้อขนมกับของเล่นมาให้หนูเพียบเลย”
“เมอร์ก็คิดถึงคุณยายม๊ากมากเลยครับ”
“คุณคะโทรเรียกทนายให้หน่อยฉันจะโอนมรดกให้หลานหมดเลย”ผมสายหัวในความเห่อหลานไม่หายสักทียิ่งตอนนี้ซัมเมอร์พูดได้เป็ต่อยหอย คุณตาคุณยายยิ่งหลงหนักกว่าเก่า
“มาให้ตาหอมหน่อยเร็ว”ซัมเมอร์ทำแก้มป่องให้ตาหอมเขา แต่ตามีหนวดขึ้นมานิดหน่อยเลยทำให้จั๊กจี้ ซัมเมอร์ก็หัวเราะไม่หยุด
“คุณแม่ก็เหลือไว้ให้ผมบ้างนะครับ ใช่ซิผมเป็หมาหัวเน่าแล้ว แม่รักหลานยิ่งกว่าลูกตัวเอง”พี่คัตเตอร์พูดขึ้นพร้อมทำท่าทางน้อยใจใหญ่โต ถ้าต้องเล่นเบอร์ใหญ่ไว้ใจพี่ผม555
“โตเป็ควายแล้วยังขี้อิจฉา ป่ะลูกเข้าไปในบ้านกัน”สามคนตายายหลานเดินเข้าบ้านไม่ได้สนใจสองพี่น้องที่เป็ลูกแท้ๆของเขา
หลังทานมื้อเย็นที่บ้าน ผมก็ขอตัวกลับคอนโดก่อนเพราะต้องเตรียมเก็บข้าวของแพ็คลงกล่อง ส่วนคอนโดก็ไม่ได้ขายหรอกเก็บไว้เผื่อซัมเมอร์โตขึ้นอยากมาอยู่คอนโดผมก็แล้วแต่เขา
“อ่ะรอด้วยครับ ขอบคุณครับ”พบะโเมื่อเห็นลิฟต์กำลังจะปิดแล้ววิ่งเข้าไปในลิฟต์ทันที แต่ก็ต้องชะงักเมื่อคนในลิฟต์คือคุณศรัณย์
“อ้าวบังเอิญจังเลยนะน้องพัตเตอร์”
“ครับ บังเอิญมากครับคุณศรัณย์”
“บอกให้เรียกพี่ซิม ทำไมดื้อนักนะ”
“เราไม่ได้สนิทกันขนาดนั้นครับ”
“แล้วถ้าพี่อยากสนิทละ”
“อ้าวถึงชั้นผมพอดีขอตัวนะครับ”ผมเดินออกมาจากลิฟต์ทันที อีตาคุณศรัณย์ก็เดินตามออก ผมเลยหันไปมองเขาเชิงๆว่าตามออกมาทำไม
“ผมลงชั้นนี้เหมือนกันครับ”ผมไม่พูดตอบอะไรแค่ไหวไหล่ใส่
“พี่ซิมมมมม ทรายคิดถึงพี่จังเลย”ผมหันไปตามเสียงก็เห็น ผู้หญิงน่าตาน่ารักกอดอีตาคุณศรันย์ แล้วตัวเขานัดก็ตอบกอด ดูจากหน้าตาอายุน่าจะห่างกันมากอยู่ไม่อยากจะเชื่อตานี่จะหลอกเด็ก เอ๊ะหรือว่ากิ๊ก ตานี่ดูเ้าชู้อยู่แล้วด้วย สงสารภรรยาตานี่จริงๆเห้อ