ลวงสวรรค์สู่วิถียุทธคลั่ง [จบ]

          ครั้นสบโอกาส ช่วงเวลาที่พวกกลุ่มคนสวมชุดคลุมดำ เปิดเผยใบหน้า เตรียมจะเข้าไปด้านใน กระโจมที่พักหลังใหญ่ อี้เฉินที่นำป้ายหน่วยข่าวกรอง ออกมาบันทึกภาพเหตุการณ์ เขาถึงกับต้องเบิกตาออกมากว้าง จดจำใบหน้าที่คุ้นเคยเหล่านั้นได้ดี เขาก็คือบุตรชายคนโต หานลี่ พร้อมกับกลุ่มคนตระกูลวัง มีแม้กระทั่งพวกเจ้าสำนักชรา ของ4สำนักใหญ่ เรื่องเช่นนี้ไม่ใช่ เรื่องเล่น ๆแล้ว พวกเขามาพูดคุย อะไรกับพวกต่างดินแดนกันแน่ 
 

        เมื่ออี้เฉิน เอี้ยวหูรับฟัง เขาก็ได้ยินน้ำเสียงที่ทรงพลัง ของชายผู้หนึ่ง ด้านในกล่าวพูดขึ้นมา พอจะรับรู้ได้เลยว่าคนภายใน กระโจมที่พักต้องเป็นผู้ยิ่งใหญ่ อย่างไม่ต้องสงสัย “พวกเจ้ามีเม็ดมุขสะกดความมืด แสดงว่าผู้ค้าเก่าของข้า เมื่อ4,000ปี ยังไม่ตายตกเช่นนั้นหรือ? แล้วเขามีข้อเสนอใด ที่จะแลกเปลี่ยนกับข้าครานี้”

หานลี่ ครั้นได้ยินเขาคลี่ยิ้มบางออกมาให้จักรพรรดิ สามตาในทันใด “ข้าได้รับคำสั่งจากชายแก่ผู้นั้น”

ในชั่วขณะน้ำเสียงที่ทรงพลัง ของจักรพรรดิ สามตา กล่าวหยุดบทสนทนานั้น อย่างกะทันหัน “เจ้าหยุดพูดก่อน”

          อี้เฉินที่แอบฟังอยู่ด้านนอก เขาหน้าบูดบึ้ง ในทันที รับรู้ได้เลยว่า ตัวเขาถูกผู้ยิ่งใหญ่พบเจอตัว เข้าให้แล้ว เขาไม่รอช้า สำแดงวิชาเคลื่อนที่ อย่างวิชา มังกรทะยานนภา หนีหายออกไปจาก สถานที่แห่งนี้ให้ไว้ที่สุดเท่าที่จะทำได้

         หานลี่ครั้นได้ยิน น้ำเสียงของจักรพรรดิสามตา กล่าวขัดจังหวะ เขาถึงกับหดดวงตาจนเล็กแคบ กล่าวไต่ถามออกไปด้วยความร้อนรน “มีอะไรเช่นนั้นหรือ องค์จักรพรรดิสามตา โบราณ”

“เหมือนจะมีหนูสกปรก ลอบเร้นเข้ามา ภายในกองทัพของข้า มันช่างใจกล้าห่อฟ้านัก ถึงกับกล้าเข้ามา ภายในบริเวณที่พักของข้า อย่างไม่มีหวาดเกรง”

        หานลี่ พร้อมกับกลุ่มคนสวมชุดคลุมดำ ถึงกับหน้าเขียวคล้ำ ราวกับกินสิ่งปฏิกูลเข้าไป หากข่าวคราวเรื่องนี้ ของพวกเขาแพร่งพรายออกไปภายนอก ว่าพวกเขาติดต่อ กับกลุ่มศัตรูต่างดินแดน จะต้องเป็นหัวพวกเขา ที่หลุดออกจากบ่า อย่างไม่ต้องสงสัย

        หานลี่ กล่าวพูดขึ้นมาอย่างเสียมารยาท ท่ามกลางกระโจมหลังใหญ่ในทันใด เมื่อรับรู้ว่าชีวิตของพวกเขา แขวนอยู่บนเส้นด้าย บางๆ แล้วในยามนี้ “ขออภัยที่พวกข้า ต้องเสียมารยาทจักรพรรดิสามตาโบราณ เกรงว่าข้ากับพวก จะต้องไปไล่จับหนูสกปรก ตัวนั้นก่อนแล้วในยามนี้”

         ก่อนจักรพรรดิ สามตา จะโบกฝ่ามือไม่ได้ กล่าวถือสาพวกต่างดินแดนแต่อย่างใด พร้อมกับกล่าวให้ คนโปรดของเขาไปช่วยจัดการ “ลู่ซือจ่าน เจ้านำกำลังพล ไปช่วยพวกเขาปิดล้อมหนูสกปรก อย่างไรพวกเขาก็เป็นคนของผู้ค้าเก่า ในอดีตของข้า”

         ชายหนุ่มได้ยิน เขาพยักหน้าขานรับคำ ของผู้เป็นอาจารย์ในทันที พร้อมกับน้ำเสียงของ หานลี่ ที่กล่าวขอบคุณจักรพรรดิสามตา ออกมาด้วยความจริงใจ

         ครั้นพวกเขาสืบฝีเท้าออกไปด้านนอก กระโจมหลังใหญ่ เรียกกองร้อยที่เต็มไปด้วยขั้นเซียนสวรรค์ พร้อมกับขั้นราชันสวรรค์ติดตามไปอีก3-4คน เข้าค่ายกลเคลื่อนย้าย ล่วงหน้าไปปิดล้อม ทางหนีทีไล่ หนูสกปรกอย่างเร็วจี๋ ไม่คิดปล่อยอี้เฉิน ให้เล็ดลอดออกไปจากสายตา

         ด้านอี้เฉินที่สืบฝีเท้าย้อนกลับทางเก่า คิดจะกลับไปยังปราการทมิฬอีกครา ไม่ถึงชั่วยาม เขาก็ต้องหน้ามืดทะมึน เมื่อมีกองกำลังนับร้อยชีวิต รอรับเขาอยู่ก่อนแล้ว พร้อมกับสายตาคมกล้า ของลู่ซือจ่าน ที่จ้องมองมาที่อี้เฉิน มาจากที่ไกลๆ อย่างไม่วางตา “หืม!ไอ้หนูสกปรก ในที่สุดข้าก็เจอตัวเจ้า”

         หานลี่ กับพวกเจ้าสำนักทั้ง4 ที่เคยมีเรื่องบาดหมางกับอี้เฉิน ครั้นเห็นใบหน้าไอ้เวรอี้เฉิน ในกรอบสายตาพวกเขา หลายคนต่างก็เดือดดาล บ้าคลั่งขึ้นมาในทันใด ไม่คิดคนที่สะกดรอยตาม พวกเขามา จะกลายเป็น อี้เฉินไปเสียได้ “ดี..ดี ไอ้เวรอี้เฉิน เจ้าช่างใจกล้าห่อฟ้านัก วันนี้แหละ พวกเราจะกลบฝังเจ้าเอง”

        ลู่ซือจ่าน ครั้นได้ยินนามของชายหนุ่มผมขาว เขาหรี่ดวงตาจนเล็กแคบในทันใด “อี้เฉินเช่นนั้นหรือ” ‘เขาหรือว่าจะเป็นคนที่ จักรพรรดิเพลิง อันหลาน ต้องการฆ่าสังหาร เขาที่เป็นคนโปรดของจักรพรรดิสามตา อยู่ภายใต้จักรวรรดิซูถู พอจะรู้เรื่องราวเหล่านี้มาบ้าง’ ก่อนเขาจะคลี่ยิ้มออกมากว้าง ราวกับเห็นอี้เฉินในยามนี้ กลายเป็นสมบัติล้ำค่า หมายมั่นจะจับตัวอี้เฉิน กลับไปแบบเป็นๆ ให้ได้

         ทว่าเมื่อกลุ่มของพวกหานลี่ เห็นอี้เฉินขับเคลื่อน ส่งแผ่นยันต์ส่งข้อความ ขึ้นไปบนท้องฟ้า มันก็ทำให้กลุ่มคนสวมชุดคลุมดำ ต่างก็หน้ามืดทะมึนขึ้นมาในทันที เอ่ยสั่งการออกมา ด้วยความร้อนรน หากมันไปถึงมือคนดินแดนเทพ ได้กลายเป็นหายนะใหญ่ พวกเขาแน่ “รีบหยุดมันเร็วเข้า!”

        คนอื่น ๆ รับฟังคำพูดของ หานลี่ ต่างก็สำแดงวิชา สมบัติล้ำค่า ออกมาขัดขวาง อี้เฉินกันอย่างร้อนรน จนรอบๆ เต็มไปด้วยแสงปราณพลัง เข้าทำลายแผ่นยันต์ที่ลอยขึ้นเหนือท้องฟ้า    ส่งให้อี้เฉิน ร่างลอยกระเด็นจากแรงระเบิด ทว่าสายตาของเขาก็ยังคงมองทอดยาว ไปที่แผ่นยันต์ส่งข้อความนั้น อย่างไม่วางตา หวังว่ามันจะรอดพ้นการโจมตี ออกไปส่งข้อความคนดินแดนเทพได้

        ทว่าในเสี้ยวพริบตาที่ท้องฟ้า เกิดหมู่เมฆหมุนวน บนท้องฟ้าสูง ส่งวิชาชั้นฟ้า อย่างวิชาปิดฟ้า ของผู้อาวุโสชรา ขั้นราชันสวรรค์ลงมา ผ่าแยกแผ่นยันต์จนแตกสลาย มันก็ทำให้อี้เฉิน สีหน้าแววตาบึ้งตึงในทันใด มองแผ่นยันต์ส่งข้อความ แตกกระจัดกระจาย ออกไปทั่วท้องฟ้าในทันใด

        ทางที่อี้เฉินจะกลับไปยังดินแดนเทพเพื่อจะส่งข่าวเอง ดูท่าจะกลายเป็นความฝันเสียแล้วในยามนี้   อี้เฉินจึงกำหมัดไว้จนแน่น จนดวงตาแดงก่ำราวกับเลือด ด้วยความโกรธแค้น ประหนึ่งเขายืนอยู่ ปากหุบเหวความตายอีกครา

ก่อนเสียงหานลี่ จะแค่นเสียงดุดันแข็งกร้าว ออกมาดังก้อง “ยอมจำนนเสียอี้เฉิน แล้วข้าจะให้เจ้าตายอย่างไม่ทรมาน”

        อี้เฉินกล่าวคำพูด ออกไปตอบโต้ในทันที “ใครกันแน่ที่จะตายอย่างทรมาน หากข้าหนีรอดกลับไปได้ จะกลายเป็นพวกเจ้าที่ตายตก ไม่รู้หรือว่าพวกเรามีกฎ ห้ามข้องเกี่ยว กับพวกศัตรูต่างดินแดน”

        “ฮ่าๆ งั้นมาดูกันอี้เฉิน เจ้าจะหนีฝ่าคมเขี้ยว พวกเรานับร้อยชีวิต ไปได้เยี่ยงไร” ฉับพลันพวกเขา ต่างก็ตั้งท่ารอที่จะฆ่าสังหารอี้เฉิน ใบหน้าคลี่ยิ้มออกมากว้าง ด้วยความชั่วร้าย

         แต่ในเสี้ยววินาที พวกเขาที่ตั้งท่า พร้อมจะฆ่าสังหารชายหนุ่ม ฝ่ามือที่ถือศาสตราวุธ เห็นอี้เฉินพุ่งปราด ไปทิศทางเขตทะเลมืด หลายคนต่างก็หนังตากระตุกน้อยๆ กำศาสตราวุธในมือไว้จนแน่น พร้อมกับเสียงสบถด่า ของผู้คนดังเล็ดลอดผ่านไรฟันออกมาไม่ขาด “เจ้าช่างใจกล้าห่อฟ้านัก อยู่ต่อหน้ากองทัพนับร้อย ยังจะกล้าคิดหนี อีกเช่นนั้นหรือ”

“ไอ้เวร เอาหัวของเจ้ามาเสีย”

         แม้แต่ลู่ซือจ่าน ที่เห็นการกระทำของอี้เฉิน ยังต้องหนังตากระตุกน้อยๆ การคิดจะหนีไป เขตทะเลมืดหยงหย่วน ก็ไม่ต่างอะไรกับ ก้าวเท้าไปหาความตาย

        ไม่กี่ชั่วอึดใจอี้เฉิน ก็ถูกพวกเขา ตามติด เข้าพัวพันต่อสู้ ส่งให้เขากระอักเลือด ออกมาไม่หยุด จากการถูกรุมทึ้ง เสียง “ฆ่า!”ถูกคำรามออกมาดังกึกก้อง จนอี้เฉินต้องนำหน้ากากหยก ขึ้นมาสวมใส่บนใบหน้า สำแดง ญาณ วิเศษ หลบหนีการไล่ล่าออกไป ราวกับสุนัขที่จนตรอก พร้อมจะกัดผู้คน ที่เข้าใกล้ให้ตายตก

        หานลี่ ที่เข่นฆ่าอี้เฉินออกไป พร้อมกับผู้อาวุโสชรา4สำนักใหญ่ อย่างบ้าคลั่ง หมายมั่นจะฆ่าสังหารอี้เฉินลง แม้แต่กองทหารของต่างดินแดน ยังพุ่งปราด เข้ามาช่วยกันรุมฆ่า อี้เฉิน เมื่อพวกเขาเห็นอี้เฉินมีอาวุธ ระดับ จักรพรรดิ ไว้ในครอบครอง

         ส่งให้เสียงปะทะกันดังออกมาก้อง ไม่ขาดสาย ร่างอี้เฉินถอยกระเด็นออกไป ราวกับสายป่านเว่า ที่ขาดอยู่หลายครา ริมฝีปากหอบหายใจถี่ กระอักเลือดออกมาไม่หยุด แต่เขาก็ไม่มีท่าที ว่าจะยอมรับความตายแม้แต่น้อย

“เอาการโจมตีของข้าไปกินบ้าง ระเบิดโลหิต!”

         ก่อนเสียงร้อง “อ๊าก!!” ด้วยความเจ็บปวด ของผู้คนจะดังออกมาก้อง เมื่ออี้เฉินสาดเลือดที่หลั่งไหล ทั่วกายาของเขาออกมาทั่วทิศ แล้วระเบิดโลหิตของเขา อย่างรุนแรง แม้แต่ตัวอี้เฉินเอง ยังกระอักเลือดจากแรงระเบิดนั้น แต่เขาก็ไม่คิดหยุดฝีเท้า นำพาร่างที่บาดเจ็บหนัก ไปให้ถึง ทะเลมืดหยงหย่วน ให้ได้

         หานลี่ ที่อยู่ในขั้นราชันสวรรค์ เขาถึงกับเดือดดาล เมื่อเห็นฝ่ามือที่เขายกขึ้นมาป้องกัน การระเบิดโลหิตอี้เฉิน ถึงกับสั่นไหวขึ้นมาไม่หยุด ไม่คิดว่าอี้เฉินจะมีศักยภาพ สูงมากถึงเพียงนี้

        แม้แต่ลู่ซือจ่านที่ดูชม ตั๊กแตนจับจักจั่น รอที่จะเป็นนกขมิ้นเก็บเกี่ยวผลประโยชน์อยู่ด้านหลัง เขาถึงกับหน้าบูดบึ้ง เมื่อพวกเขาไล่ล่า อี้เฉินจวนจะไปถึง ทะเลมืดหยงหย่วน ทะเล ชั่วนิจนิรันดร์ อยู่แล้วก็ยังไม่สามารถทำให้ ชายหนุ่มผมขาว หยุดฝีเท้าลงได้