ระบบคัดลอกพรสวรรค์ (Your Talent Is Mine) 【จบ】

        ปัจจุบัน

        ขอบเขตเต๋าแห่งดาบของเย่เทียนอยู่ที่ 45% ขอบเขตเต๋าแห่งกรงเล็บ 36% และขอบเขตเต๋าแห่งฝ่ามืออยู่ที่ 23%

        เมื่อขอบเขตเต๋าแห่งดาบของเขาถึง 50% เขาสามารถฝึกฝนทักษะดาบภูตพรายจนถึงขั้นสมบูรณ์แบบได้ และเมื่อขอบเขตเต๋าแห่งดาบสูงกว่า 50% เขาสามารถเริ่มต้นฝึกฝนทักษะดาบในระดับที่สูงกว่าระดับเทพได้

        แม้เย่เทียนจะยังไม่มีทักษะดาบที่ระดับเหนือกว่าระดับเทพในตอนนี้ และเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะได้รับมันมาในเร็วๆ นี้ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ไม่สามารถละทิ้งการทำความเข้าใจเต๋าแห่งดาบได้

        และสิ่งสำคัญที่สุดรองลงมาเป็นอันดับ 2 ก็คือเต๋าแห่งฝ่ามือ เย่เทียนได้รับมรดกทักษะฝ่ามือระดับเหนือกว่าเทพมาโดยตรง ดังนั้นในตอนนี้การทำความเข้าใจเต๋าแห่งฝ่ามือจึงสำคัญยิ่งกว่าเต๋าแห่งกรงเล็บ เย่เทียนจึงล้มเลิกการทำความเข้าใจเต๋าแห่งกรงเล็บไว้ชั่วคราว

        แต่ตอนนี้เขาต้องตัดสินใจว่าควรที่จะเริ่มทำความเข้าใจเต๋าแห่งฝ่ามือหรือเต๋าแห่งดาบก่อนกัน

        เย่เทียนตกอยู่ในความลังเล

        ไม่กี่นาทีต่อมา

        “ถ้าอย่างนั้นเลือกเต๋าแห่งฝ่ามือก่อนแล้วกัน มาดูกันว่าจะสามารถยกระดับเต๋าแห่งฝ่ามือไปจนถึงขอบเขตที่สูงกว่า 50% ได้หรือไม่” เย่เทียนตัดสินใจ

        เหตุผลที่เขาตัดสินใจทำความเข้าใจเต๋าแห่งฝ่ามือก่อนก็เพราะว่าเขามีทักษะฝ่ามือที่เหนือกว่าระดับเทพอยู่ในครอบครอง หากเขาสามารถฝึกฝนเต๋าแห่งฝ่ามือจนถึงขอบเขต 50% เขาก็สามารถฝึกฝนฝ่ามือแห่งความว่างเปล่าในระดับที่เหนือกว่าระดับเทพได้ทันที

        สำหรับทักษะดาบระดับเหนือกว่าเทพ ตอนนี้เขายังไม่มีมัน แม้ว่าเขาจะฝึกฝนเต๋าแห่งดาบถึงขอบเขตที่สูงกว่า 50% ได้ แต่เขาก็ไม่มีทักษะให้ฝึกฝน ในระยะเวลาสั้นๆ นี้ ความแข็งแกร่งของเขาจะไม่พัฒนาไปมากนัก

        “มาเริ่มกันเลย!”

        เย่เทียนหลับตาลงและเริ่มทำความเข้าใจเต๋าแห่งฝ่ามือ

        ภายใต้สภาพแวดล้อมที่จักรวาลมอบให้ ความเร็วในการฝึกฝนของเขานั้นเร็วอย่างมาก แต่ละวันที่ผ่านไป ความเข้าใจของเย่เทียนเกี่ยวกับเต๋าแห่งฝ่ามือก็เพิ่มขึ้นทีละน้อย

        24%

        25%!

        26%!

        ด้วยความเร็วเช่นนี้ มันเป็นไปไม่ได้เลยในโลกภายนอก แต่ในดาวเคราะห์ที่เพิ่งก่อกำเนิดดวงนี้ เย่เทียนสัมผัสได้ถึงความรวดเร็วในการก้าวหน้าที่บ้าคลั่ง

        แน่นอน

        ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเย่เทียนมีพรสวรรค์ด้านเวลาที่สามารถเร่งเวลาขึ้นได้ถึง 10 เท่า เช่นเดียวกับพรสวรรค์ด้านความเข้าใจที่ช่วยเพิ่มความเข้าใจของเขามากกว่าระดับจักรพรรดิทั่วไปถึง 20 เท่า แม้ว่าคนอื่นๆ จะใช้สมบัติที่ช่วยยกระดับความเข้าใจ แต่ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ไม่มีทางฝึกฝนได้เร็วเท่าเย่เทียน

        หนึ่งเดือนผ่านไป ขอบเขตเต๋าแห่งฝ่ามือของเย่เทียนก็เพิ่มมาถึง 40%

        สองเดือนต่อมา ขอบเขตเต๋าแห่งฝ่ามือของเย่เทียนได้พัฒนามาถึง 45%

        สามเดือนผ่านไป ขอบเขตเต๋าแห่งฝ่ามือของเย่เทียนเพิ่มขึ้นเป็น 49%

        และอีกครึ่งเดือนต่อมา เย่เทียนสามารถยกระดับขอบเขตเต๋าแห่งฝ่ามือของเขามาถึง 50% ได้สำเร็จ

        เต๋าแห่งฝ่ามือ 50% นี่หมายความว่า เย่เทียนสามารถฝึกฝนทักษะฝ่ามือแห่งความว่างเปล่าระดับเทพไปจนถึงขั้นสมบูรณ์แบบได้แล้ว

        แต่เย่เทียนก็ยังไม่พอใจกับขอบเขตเต๋าแห่งฝ่ามือ 50% เขามีพรสวรรค์ด้านฝ่ามือระดับตะวัน ดังนั้นเขาจึงสามารถทำความเข้าใจเต๋าแห่งฝ่ามือให้สูงกว่าขอบเขต 50% ได้ เมื่อถึงตอนนั้นเขาจะสามารถเริ่มฝึกฝนทักษะฝ่ามือแห่งความว่างเปล่าในระดับที่เหนือกว่าระดับเทพได้

        อันที่จริงแล้วมันเป็นไปไม่ได้ที่จะฝึกฝนทักษะฝ่ามือระดับที่เหนือกว่าระดับเทพไปจนถึงขั้นต้นหากขอบเขตเต๋าแห่งฝ่ามือยังไม่ถึง 55% อย่างไรก็ตาม ฝ่ามือแห่งความว่างเปล่าเป็นทักษะที่เกี่ยวข้องกับพลังมิติ เพียงแค่เย่เทียนยกระดับขอบเขตเต๋าแห่งฝ่ามือให้ถึง 51% มันก็เพียงพอที่เขาจะฝึกฝนทักษะนี้ไปจนถึงขั้นต้นได้

        หลังจากใช้เวลาอีกครึ่งเดือน ในที่สุดเย่เทียนก็สามารถยกระดับเต๋าแห่งฝ่ามือถึง 51% ได้สำเร็จ

        “เราไม่ควรจะรีบเร่งฝึกฝนทักษะฝ่ามือแห่งความว่างเปล่าในตอนนี้ ควรจะใช้เวลาที่เหลือในการทำความเข้าใจเต๋าแห่งดาบก่อน!”

        เย่เทียนต้องการที่จะยกระดับขอบเขตเต๋าแห่งดาบให้มากกว่า 50% ดังนั้นเขาจึงไม่ต้องการที่จะเสียเวลาแม้แต่น้อย

        สำหรับทักษะฝ่ามือระดับเหนือกว่าเทพ เมื่อกลับถึงดาวสีเงินค่อยเริ่มฝึกฝนมันก็ยังไม่สาย

        จากนั้นเย่เทียนก็กระตุ้นพรสวรรค์ด้านดาบระดับตะวัน และเริ่มทำความเข้าใจเต๋าแห่งดาบในทันที

        บางทีอาจเป็นเพราะเขาเพิ่งหลอมรวมพรสวรรค์ด้านดาบระดับตะวันอีกครั้ง ความเร็วในการเข้าใจเต๋าแห่งดาบจึงรวดเร็วกว่าแต่ก่อนมาก

        ขอบเขตเต๋าแห่งดาบ 46%!

        ขอบเขตเต๋าแห่งดาบ 47%!

        ขอบเขตเต๋าแห่งดาบ 48%!

        เย่เทียนพยายามอย่างหนักเพื่อทำความเข้าใจเต๋าแห่งดาบ เขาต้องการพยายามอย่างถึงที่สุดเพื่อยกระดับขอบเขตเต๋าแห่งดาบให้ถึง 50% หรือมากกว่านั้น

        ผ่านไปอีกหนึ่งเดือน

        ขอบเขตเต๋าแห่งดาบของเย่เทียนได้เพิ่มขึ้นเป็น 49% อีกเพียงก้าวเดียวก็จะถึง 50% แล้ว

        “ไปต่อ”

        แต่ในขณะเดียวกัน เย่เทียนสัมผัสได้ว่าอำนาจแห่งของขวัญที่จักรวาลมอบให้กำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว ดังนั้นเย่เทียนจึงเร่งทุ่มสุดตัวเพื่อยกระดับขอบเขตเต๋าแห่งดาบของเขาให้ไวที่สุด

        สิบวันผ่านไป!

        สิบเอ็ดวันผ่านไป!

        ในวันที่สิบสาม เย่เทียนก็สามารถยกระดับขอบเขตเต๋าแห่งดาบของเขาได้ถึง 50%

        ในตอนแรกเย่เทียนต้องการทำความเข้าใจเต๋าแห่งดาบต่อไป แต่หลังจากเขาทำความเข้าใจต่อไปได้เพียง 2 วัน พลังแห่งกฎเกณฑ์ของจักรวาลภายในดาวเคราะห์ดวงนี้ก็เริ่มสลายหายไป เพียงไม่นานมันก็กลับกลายเป็นดาวเคราะห์ปกติทั่วไป

        ในเวลาเดียวกัน

        บุตรแห่งสวรรค์ทั่วทุกมุมของดาวเคราะห์ต่างถอนหายใจ ไม่ก็สาปแช่งออกมาด้วยความไม่พอใจ

        “ฉันกำลังจะหลอมรวมพรสวรรค์ของฉันให้กลายเป็นระดับพระเจ้าได้อยู่แล้วเชียว ทำไมพลังแห่งจักรวาลจึงต้องมาสิ้นสุดในเวลานี้ด้วย!”

        “เฮ้อ ขอบเขตเต๋าแห่งหอกของฉันกำลังจะถึง 40% อยู่แล้ว ทำไมไม่ให้เวลาฉันอีกสักหน่อยนะ!”

        “บัดซบ จักรวาลให้เวลาเพิ่มอีกนิดไม่ได้หรือไง ถ้ามีเวลาอีกสักเล็กน้อย ฉันคงสามารถพัฒนาขึ้นได้มากกว่านี้!”

        บุตรแห่งสวรรค์ส่วนใหญ่บ่นออกมาด้วยความไม่เต็มใจ แต่ก็ยังมีบุตรแห่งสวรรค์หลายคนที่สามารถบรรลุเป้าหมายของพวกเขาได้ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้แสดงความไม่พอใจออกมา แต่ก็ใช่ว่าพวกเขาจะไม่รู้สึกผิดหวัง อย่างน้อยพวกเขาก็ต้องการเวลามากกว่านี้

        แต่เย่เทียนก็พอใจกับโอกาสที่ได้รับในครั้งนี้มากแล้ว

        ขอบเขตเต๋าแห่งดาบถึง 50% และขอบเขตเต๋าแห่งฝ่ามือถึง 51% มีใครบ้างที่สามารถก้าวหน้าได้เท่าเขา?

        แน่นอนว่าไม่มีเลยสักคน!

        “เมื่อกลับไปเราต้องรีบเร่งฝึกฝนทักษะฝ่ามือและขัดเกลาทักษะดาบภูตพรายให้ถึงขั้นสมบูรณ์แบบ เมื่อถึงตอนนั้นความแข็งแกร่งของเราก็น่าจะเพียงพอที่จะเข้าสู่ระดับราชันบุตรแห่งสวรรค์ได้!”

        เมื่อคิดถึงพลังต่อสู้ระดับราชันบุตรแห่งสวรรค์ สายตาของเย่เทียนก็เต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง

        วูซ!!!!

        บุตรแห่งสวรรค์ต่างเริ่มบินออกจากดาวเคราะห์ เมื่อพลังที่จักรวาลมอบให้หมดลง ดาวเคราะห์ดวงนี้ก็เป็นเพียงดาวเคราะห์แห่งชีวิตธรรมดา มันไม่มีประโยชน์ที่จะอยู่ที่นี่ต่อไป

        ในชั่วพริบตา

        เหล่าบุตรแห่งสวรรค์ก็ออกมาถึงห้วงอวกาศที่เต็มไปด้วยดวงดาว

        และเมื่อเย่เทียนมาถึง เขาก็เปิดใช้งานพรสวรรค์ในการคัดลอกขยายขอบเขตครอบคลุมบุตรแห่งสวรรค์ทั้งหมด เพียงไม่นานเขาก็พบว่าบุตรแห่งสวรรค์หลายคนสามารถพัฒนาพรสวรรค์ของตัวเองกลายเป็นระดับพระเจ้าได้

        แต่คนที่ก้าวหน้ามากที่สุดก็คือหยุนซีอย่างไม่ต้องสงสัย ก่อนหน้านี้หยุนซีไม่ได้มีพรสวรรค์ระดับพระเจ้า แต่ตอนนี้เธอกลับมีพรสวรรค์ระดับพระเจ้าถึงสามอย่าง ซึ่งเป็นเรื่องที่แม้แต่เย่เทียนเองก็ยังตกตะลึง

        “ดูเหมือนว่าสาวน้อยผู้นี้คงจะมีสมบัติที่สามารถช่วยเพิ่มระดับความเข้าใจได้อยู่กับตัว ไม่เช่นนั้นแล้วก็ไม่มีทางที่เธอจะสามารถยกระดับพรสวรรค์ของเธอให้กลายเป็นระดับพระเจ้าถึงสามพรสวรรค์พร้อมๆ กันได้ ในอนาคตเธอต้องกลายเป็นบุตรแห่งสวรรค์ที่แข็งแกร่งยิ่งอย่างแน่นอน!”

        เย่เทียนพึมพำกับตัวเอง

        จากนั้นบุตรแห่งสวรรค์ทั้งหมดก็แยกย้ายกลับไปยังกองกำลังของตัวเอง

        ผู้อาวุโสหยุนและหยุนซีจากไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน และยอดฝีมือระดับมหาเทพคนอื่นๆ ต่างก็จากไปพร้อมกับบุตรแห่งสวรรค์และราชันบุตรแห่งสวรรค์

        “กลับขึ้นยานประจัญบาน ออกเดินทางกลับทันที!”

        ยอดฝีมือระดับมหาเทพของดาวสีเงินออกคำสั่ง เหล่าบุตรแห่งสวรรค์ต่างทยอยกันขึ้นยานประจัญบาน

        ไม่นานหลังจากนั้น

        ยานประจัญบานก็เริ่มออกเดินทาง

        สำหรับดาวเคราะห์แห่งชีวิตที่เพิ่งเกิดใหม่ดวงนี้ ตอนนี้ไม่มีใครสนใจมันอีกต่อไป

        คุณค่าที่แท้จริงของมันเกิดขึ้นได้เพียงปีเดียวเท่านั้น เมื่อพลังแห่งจักรวาลสลายหายไป ดาวเคราะห์ดวงนี้ก็เป็นเพียงดวงดาวที่ไร้ค่า ไม่มีบุตรแห่งสวรรค์คนใดจะสนใจดาวเคราะห์แห่งชีวิตที่เพิ่งก่อกำเนิดอีก

        หลังจากผ่านไปกว่าหนึ่งเดือน ยานประจัญบานก็กลับมายังกาแล็กซีทางช้างเผือก และมาถึงดาวสีเงินอย่างรวดเร็ว

        เมื่อมาถึงป้อมปราการอวกาศหมายเลข 5 บุตรแห่งสวรรค์แต่ละคนก็ทยอยออกจากยานประจัญบาน จากนั้นก็มุ่งหน้ากลับสู่เมืองของตนเองผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายในทันที

        เย่เทียนเองก็กลับเมืองฉินเฟิงเช่นกัน หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็เก็บตัวปิดด่านฝึกฝนอีกครั้ง

        ในการฝึกฝนครั้งนี้ เย่เทียนเริ่มจากฝึกฝนทักษะดาบระดับเทพดาบภูตพราย และทักษะฝ่ามือแห่งความว่างเปล่า

        ในชั่วพริบตา สิบวันก็ผ่านไป

        เย่เทียนเข้าสู่สนามฝึกฝนอิสระภายในโลกเสมือนจริงของหอบุตรแห่งสวรรค์

        ในสนามฝึกฝน

        เย่เทียนยืนอยู่เบื้องหน้าดาวเคราะห์ทั่วไป มันเป็นดาวเคราะห์ที่ถูกจำลองมาจากดาวเคราะห์ไร้ชีวิตทั่วไปในห้วงจักรวาล

        เย่เทียนหยิบดาบของเขาออกมา!

        “ดาบภูตพราย!”

        เส้นแสงแห่งดาบวาบผ่านดาวเคราะห์อย่างเงียบงัน

        ในชั่วพริบตา ดวงดาวตรงหน้าเย่เทียนถูกตัดเป็นสองส่วนก่อนจะระเบิดออกทันที

        “ดาบภูตพรายขั้นสมบูรณ์แบบ สำเร็จแล้ว!”

        มุมปากของเย่เทียนยกขึ้นเล็กน้อย

        แต่ในเวลานี้ เขายังคงรู้สึกว่าพลังของเขายังไปไม่ถึงระดับบุตรแห่งสวรรค์ 6 ดารา เขาจำเป็นจะต้องยกระดับพลังต่อสู้ของเขาอีกเพียงเล็กน้อย เขาจึงจะสามารถกลายเป็นบุตรแห่งสวรรค์ระดับ 6 ดาราได้

        “ตอนนี้ถึงเวลาที่จะต้องเริ่มฝึกฝนทักษะฝ่ามือแห่งความว่างเปล่าที่ระดับเหนือกว่าระดับเทพแล้ว!” เย่เทียนพึมพำ

        1 เดือนต่อมา เย่เทียนพยายามอย่างมากและใช้เวลาทั้งหมดในการฝึกฝนทักษะฝ่ามือแห่งความว่างเปล่าตั้งแต่ระดับตำนานไปจนถึงระดับเทพขั้นสมบูรณ์แบบ นี่คือการวางรากฐานสำหรับมรดกทักษะฝ่ามือแห่งความว่างเปล่าระดับเหนือกว่าเทพ จากนั้นเขาจึงเริ่มฝึกฝนทักษะฝ่ามือแห่งความว่างเปล่าระดับเหนือกว่าเทพทันที

        เนื่องจากขอบเขตเต๋าแห่งฝ่ามือของเขาต่ำกว่าเกณฑ์เล็กน้อย แม้ว่าเขาจะสามารถฝึกฝนฝ่ามือแห่งความว่างเปล่าระดับเหนือกว่าเทพได้ แต่ก็เป็นไปอย่างเชื่องช้า

        เย่เทียนใช้เวลากว่าสองเดือนเต็มกว่าที่ทักษะฝ่ามือแห่งความว่างเปล่าระดับเหนือกว่าเทพของเขาจะมาถึงขั้นต้น

        และเมื่อทักษะฝ่ามือแห่งความว่างเปล่าระดับเหนือกว่าเทพของเขามาถึงขั้นต้นแล้ว เย่เทียนก็ทำลายคอขวด บรรลุสู่การเป็นบุตรแห่งสวรรค์ 6 ดารา และกลายเป็นราชันบุตรแห่งสวรรค์ไร้เทียมทานได้สำเร็จ