กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

    บทที่47:มังกรพิษราดิส

    หลังตรวจสอบไปแล้วกริมกลับมามีสติครบถ้วนอีกครั้ง นี่ต้องขอบคุณจิตวิญญาณที่เพิ่มขึ้นไม่อย่างนั้นกริมไม่มีทางคงสติหรือเอะใจแม้แต่นิดเดียวตอนโดนสะกดหมั่บ! เมื่อทุกอย่างกลับมาปกติกริมใช้มืออันแข็งแกร่งคว้าไปที่คอของปีศาจแห่งความฝันในร่างโรซาเรียกริมไร้ตอนนี้ไร้ความปราณีและโมโหมากเพราะอีกฝ่ายใช้ร่างโรซาเรียมาหลอกตนเอง
    ''นะ...นี่เจ้า เจ้าหลุดออกมาได้ยังไง นี่ไม่มีทางเป็นไปได้''ปีศาจแห่งความฝันตื่นตระหนกทันทีเดิมทีมันคือปีศาจที่ถูกทอดทิ้งโดยเผ่าของตัวเอง นั่นทำให้มันหลบซ่อนเรื่อยมาจนมาถึงถ้ำแห่งนี้นับจากนั้นมามันก็ล่าเหยื่อเพื่อกินวิญญาณแบบนี้ตลอดเวลาเพื่อเอาชีวิตรอด
    ''ต้องขอบใจเจ้าที่ทำให้ข้ารู้อีกอย่าง โลกใบนี้ถึงจะแข็งแกร่งแต่ก็ไม่แน่ว่าจะชนะเสมอไป ดูอย่างเจ้าสิร่างกายอ่อนแอแต่กลับใช้วิธีแบบนี้ในการจัดการเหยื่อที่แข็งแกร่งกว่าได้ ข้าอยากจะรู้นักว่าสิ่งที่จะได้หลังจากเจ้าตายไปมันจะเป็นอะไร''โผล๊ะ! ด้วยการบีบคอของปีศาจแห่งความฝันระเบิดออกพร้อมๆกับตัวอักษรลอยออกมา[ท่านต้องการรับลูกแก้วมารหรือไม่]กริมตอบตกลงไปในทันที จากนั้นซากศพก็กลายเป็นควันพิษหายไปเหลือเพียงลูกแก้วสีดำลูกเท่ากำปั้นที่หล่นอยู่บนพื้นกริมตรวจสอบซ้ำอีกครั้ง[ชื่อ:ลูกแก้วมาร คุณสมบัติ:เพิ่มพลังเวทย์100,000หน่วย เพิ่มความแข็งแกร่งของจิตวิญญาณ1เท่า]
    ''นี่มันสุดยอด หากมีตัวแบบนี้เยอะๆก็ดีสินะ''ดูดซับลูกแก้วมารทันที เมื่อเสร็จกริมก็ลุกขึ้นแล้วหายไปกริมกำลังตามหาปีศาจแห่งความฝันแต่ไม่ว่าจะหาเท่าไหร่กริมก็หาไม่เจออีกเลยที่เป็นแบบนี้มันก็ถูกแล้วเพราะปีศาจแห่งความฝันมักอยู่ในดินแดนของมารเท่านั้นและพวกมันเองก็มักจะหลบซ่อนตัวและอยู่รวมกันเป็นกลุ่มหากตัวที่กริมเจอไม่ได้โดนไล่ออกมาจากเผ่ารับรองได้เลยว่ากริมไม่มีทางได้เจอปีศาจแบบนี้แน่ๆ
    ''ไม่มี ไม่มี ไม่มี ในเมื่อไม่มีก็ช่วยไม่ได้ต่อจากนี้ข้าจะเข้าไปในส่วนลึกของหุบเขาปีศาจเลยก็แล้วกัน''กริมดึงคาตานะเล่มสีแดงออกมาอีก1เล่มขณะพุ่งออกไป ในรอบนี้กริมจะจัดการแต่พวกระดับสูงจนในที่สุดกริมก็มาถึงที่ที่กริมคิดว่ามันคือใจกลางของหุบเขาที่กริมคิดแบบนั้นก็เพราะที่นี่มีแต่หมอกพิษทางก็ซับซ้อน สมุนไพรเองก็ขึ้นอยู่เต็มไปหมดที่สำคัญมีแต่สัตว์อสูรที่แข็งแกร่งในระดับราชันย์ทั้งหมดคลื่น! อาณาเขตหมื่นดาบที่ติดตามกริมไปทุกทีเริ่มทำงานขณะที่ในมือเองก็ถือคาตานะทั้ง2เล่มเอาไว้ฉัวะ! เหยื่อตัวแรกกริมเลือกตัวที่เพิ่งจะมีพลังในระดับราชันย์ได้ไม่นาน โฮก! แต่มันไม่ได้ง่ายสัตว์อสูรรูปร่างแมวที่มีสายฟ้าห้อมล้อม สามารถเลี่ยงจุดตายไปได้แต่มันก็ต้องบาดเจ็บหนักกริมไม่รอช้ามันเร่งความเร็วขึ้นไปอีก ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ปลิดชีพอีกฝ่ายโดยเล็งไปที่จุดตายเท่านั้นตุ่บ! ครั้งนี้ซากศพไม่ได้กลายเป็นควันพิษนี่ทำให้กริมดีใจที่เลือกฟันเฉพาะจุดตายมันจึงทำให้ซากศพเสียหายน้อยที่สุด
    ''อ่า...''กริมเก็บทั้ง2สิ่งใส่แหวนมิติแล้วมุ่งหน้าไปล่าต่อทันที ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ตายไปอีกนับ10ตัวจนในที่สุดกริมก็หยุดลงแล้วหาที่เหมาะๆในการดูดซับแกนอสูรที่เพิ่งได้มาใหม่ทั้งหมดคลื่น! หลังจากการดูดซับเสร็จสิ้นกริมได้ลืมตาขึ้นมาพลางสำรวจตัวเองทันที
    ''พลังเวทย์500,000จุด พลังกาย130,000จุด อีกแค่นิดเดียวแต่ก่อนหน้านั้นเพื่อให้มั่นใจ''วูบ!กริมใช้ร่างเทวทูตออกมา ปีกของกริมในตอนนี้ย่อยพลังงานที่รับมาทั้งหมดแล้วมันกลับกลายเป็นสีขาวมากกว่าเดิมจนแทบจะส่องแสงได้เลยด้วยซ้ำ เมื่อเป็นแบบนี้กริมจึงพุ่งออกไปเมื่อเจอสัตว์อสูรระดับราชันย์กริมก็เข้าไปยั่วโมโหพวกมันทันที 1ตัว 2ตัว 10ตัว 20ตัวทั้งหมด20ตัวล้วนมีพลังกายและพลังเวทย์มหาศาลที่จัดอยู่ในระดับแนวหน้าของหุบเขาปีศาจนี้
    ''เข้ามาโจมตีข้าได้เลยให้พวกสวะ''โฮก! เพราะทุกตัวอยู่ในระดับราชันย์มันจึงฟังที่กริมพูดออกพวกมันโมโหทันทีทั้งหมดเข้าโจมตีกริมโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น ส่วนกริม?กริมใช้ปีกทั้ง6ห่อหุ้มตัวเองเอาไว้และรับการโจมตีเหล่านั้นอยู่กับที่ ตูม! ตูม! ตูม! เปรี้ยง!สัตว์อสูรโจมตีโดยไม่หยุดอยู่นานจนในที่สุดพวกมันก็หมดแรง
    ''อืม...ไม่ระคายปีกและไม่สะเทือนเลยซักนิดเดียว''กริมค่อยๆคลายปีกที่ห่อหุ้มตัวเองออกมาจากนั้นจึงหยิบขนออกมาจากปีก1เส้น เมื่ออยู่ในมือของกริมมันเบาจนแทบจะไม่มีน้ำหนักแต่เมื่อกริมเขวี้ยงมันออกไปด้วยความแรงเต็มที่ ตูม! ขนเส้นนั้นแค่ลอยผ่านสัตว์อสูรทั้ง20ตัวไปเฉยๆแต่ ฉัวะ! ฉัวะ! ฉัวะ! ด้วยความรุนแรงและน้ำหนักของปีกเมื่อขนเส้นนั้นออกจากของมือกริมมันจึงเกิดแรงลมที่คมกริบราวกับใบมีดสัตว์อสูรเหล่านั้นจึงถูกแรงลมฉีกกระชากออกเป็นชิ้นๆและขนที่ลอยผ่านไปได้ปะทะเข้ากับภูเขาที่อยู่ด้านหน้าของเส้นขนจนภูเขาถล่มลงมาทั้งลูกฉับพลันตัวอักษรที่ถามว่าต้องการแกนอสูรหรือไม่ได้ลอยขึ้นมามากกว่า10,000ข้อความแต่ก่อนที่กริมจะได้เคลื่อนตัวไปเก็บแกนอสูรและเศษซากอสูรเหล่านั้น โฮก! เสียงคำรามที่คุ้นหูดังขึ้นกริมขมวดคิ้วขณะเริ่มพุ่งตัว นี่ไม่ใช่การพุ่งเข้าหาแต่นี่เป็นการหนีแต่ยังไม่ทันจะได้พุ่งออกไปไหนกริมกลับถูกคลื่นพลังมหาศาลอัดเข้าที่แผ่นหลังของมัน ซี่! ซี่! ซี่! ครั้งนี้ปีกของกริมก็ดูดซับพลั้งเหล่านั้นและมันก็เปลี่ยนเป็นความแข็งแกร่งของตัวเองภายในพริบตา
    ''เจ้าบังอาจมาทำลายเขตปกครองของข้า เจ้าคงรู้สินะว่ามีเพียงความตายเท่านั้นที่รออยู่''มังกรตัวสีม่วง?ใช่มันคือมังกร ในรอบนี้กริมลองใช้ตรวจสอบดูอีกครั้ง[ชื่อ:มังกรพิษราดิส เผ่าพันธุ์:มังกร/สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ พลังกาย/เวทย์: 1,500,000/10,000,000สถานะ:แข็งแรง(กำลังอยู่ในการพัฒนาการไปในช่วงวัยรุ่น)]กริมถึงกับพูดไม่ออกกำลังอยู่ในการพัฒนาการไปในช่วงวัยรุ่นนี่หมายความว่ามังกรตัวนี้ยังเด็ก?แล้วพลังระดับมหาโหดนั่นมันไม่มากเกินไปหน่อยหรือไงสำหรับเด็กนี่ทำเอากริมเสียวสันหลังทันทีหากตัวเด็กยังมีพลังขนาดนี้แล้วตัวที่กริมไม่สามารถตรวจสอบระดับพลังได้ล่ะมันจะมีพลังขนาดไหน
    ''ข้าแค่มาล่าสัตว์อสูรเท่านั้นและข้าไม่คิดจะทำลายเขตปกครองอะไรนั่นของเจ้าเลย''กริมหัวใจเต้นแรงนี่มันต้องสู้กับมังกรด้านหน้าจริงๆใช่มั้ย? เพราะดูยังไงอีกฝ่ายก็ไม่ปล่อยมันไปแน่ๆ
    ''โกหก นอกจากเจ้าจะทำลายภูเขาในเขตของข้าแล้วเจ้ายังโจมตีข้าอีกด้วย ฮ่า ฮ่า ฮ่า หยุดเลยเจ้าไม่ต้องเถียงนี่มันปีกของเจ้าใช่มั้ยท่านเทวทูต6ปีก''สิ่งที่อีกฝ่ายพูดทำให้กริมนึกขึ้นได้ทันทีว่ามังกรเป็นศัตรูกับเทวทูต6ปีก
    ''บัดซบ! ตกลงเจ้าจะฆ่าข้าให้ได้ใช่มั้ย''กริมลอยตัวขึ้นมาอยู่ในระดับสายตาของมังกรซึ่งขนาดตัวของกริมมันเล็กกว่าดวงตาข้างหนึ่งของมังกรพิษราดิสมากมันไม่ได้1ใน10ส่วนของดวงตาเลย
    ''แน่นอนสิ พ่อและแม่ข้าเคยเล่าเรื่องของพวกเจ้าให้ฟังแต่ไม่คิดเลยว่าจะมีตัวที่รอดมาจากสงครามด้วยและดูเหมือนเจ้าจะยังเป็นเด็กเหมือนกับข้า ฮี่ ฮี่ เรามาฆ่ากันไม่มีกว่าหรือไง''จิตสังหารของราดิสแผ่ออกมา จากนั้นมันจึงขยับหางภายในเสี้ยววิ ตูม! มันต้องการเล่นกับกริมด้วยพลังที่มากกว่ามันคิดจะทรมานให้อีกฝ่ายค่อยๆตาย ส่วนกริมที่โดยฟาดไปมันได้ใช้ปีกป้องกันเอาไว้แต่ก็ทำให้กริมบาดเจ็บหนักจากแรงกระแทกอันมหาศาลอยู่ดี
    ''เจ้าบังคับข้าเอง''กริมเช็ดเลือดที่มุมปากขณะลอยขึ้นมาอีกครั้ง กางปีกออกจนสุดและสะบัดไปด้านหน้าขนทุกเส้นได้พุ่งออกไปราวกับสายฟ้า ตูม! ตูม! ตูม!ถึงพลังและน้ำหนักของขนแต่ละเส้นจะน้อยจนไม่สามารถฆ่าราดิสได้ก็ตามทีแต่เมื่อรวมกันหลายๆเส้นนั่นทำพลังทำลายเพิ่มมากขึ้น

    ถึงขนของกริมจะไม่สามารถเจาะเข้าไปในเกล็ดของราดิสได้แต่มันก็มากพอที่จะทำให้ราดิสบาดเจ็บได้