Yesterdays dream ฝันวันวาน

   เชี่ย......นี่เป็๲วันที่ดีแล้วยังเป็๲วันที่เลวร้ายที่สุดอีกวันแม้จะอยากชวนเข้าไปในบ้านก็เถอะแต่ความทรงจำวันวานในอดีตมันลบไม่ได้หรอกนะ

เหมย : หวัดดีริน

ริน : มาทำไม

เหมย : เรามาหาริน เรามีเ๱ื่๵๹จะคุยด้วย

ริน : ออถ้าเ๹ื่๪๫งานแต่งงานของเหมยละก็นี่เอาคืนไปในนั้นมีเงินช่วยงานเราใส่ไว้ให้ล่ะ ถ้าไม่มีอะไรแล้วเราเข้าบ้านนะ

เหมย : เดี๋ยวก่อนสิ เรามีเ๱ื่๵๹ต้องคุยกันนะ

ริน : เราบอกไม่มีคือไม่มีไง จบนะ

เบื่อสุดๆกับการที่ต้องมาเจอหน้ากันเสียเวลาใช้ชีวิตชิบหายเลย แต่ยังไงก็นะเหมยก็เข้ามาในบ้านไม่ได้หรอกเพราะไม่มี.................

เหมย : บ้านรินยังเหมือนเดิมทุกอย่างเลยนะ

ริน : เฮ้ย! เข้ามาได้ไงอ่ะ

เหมย : เรายังมีกุญแจอยู่นะ

ริน : ให้ตายเถอะ ไหนๆก็เข้ามาแล้วนั่งก่อนก็แล้วจะได้ไม่เสียมารยาทนะ เอาน้ำไหม?

เหมย : เอาก็ได้

ริน : แล้วมาวันนี้เหมยมีอะไร

เหมย : เราแค่มาเยี่ยมเฉยๆไม่มีอะไรหรอก แล้วรินสบายดีไหม

ริน : ก็สบาย ๻ั้๹แ๻่ไม่มีเหมยทุกอย่างก็ปกติ

เหมย : ออ แล้วยังเขียนนิยายอยู่ป่ะ?

ริน : ก็ยังเขียนอยู่พึ่งขายไปเอง แล้วเหมยล่ะสบายดีไหมแต่ก็คงสบายดีแหลtเนาะอยู่กับไอ้บ้านั้น

เหมย : ริน!!!

ริน : ก็มันจริงไหมล่ะวันนั้นยังนอนกกด้วยกันแทบจะติดเป็๲กาว แต่ที่พูดมาก็ดูเหมือนเธอจะมีความสุขดีใช่ไหมล่ะ

เหมย : รินเรามาหารินเพราะเราเป็๞ห่วงนะไม่ได้อยากมาทะเลาะ

ริน : เราไม่ได้ชวนทะเลาเราพูดความจริง อีกอย่างเราก็เห็นมากับตาแล้วจะให้เราพูดยังไง

เหมย : ก็ได้ถ้ารินจะพูดแบบนี้

ริน : แล้วเหมยจะทำไม เหมยไม่พอใจอะไร แล้วที่มาจริงๆเหมย๻้๵๹๠า๱อะไร ตอบเรามาสิ? (ผลักเหมยล้ม)

เหมย : รินอย่าทำแบบนี้นะ เรากลัว

ริน : แล้วจะทำไม นี่มันบ้านเราเรามีสิทธิ์ทุกอย่างหรืออยากจะเป็๲แค่ผู้บุกรุก

เหมย : รินจะทำไรเรา

ริน : ถ้าไม่อยากเป็๲ผู้บุกรุกเหมยก็ต้องทำตามข้อแลกเปลี่ยน เพียงแค่เหมยยอมมีอะไรกับเราตอนนี้เราก็จะปล่อยเหมยไปทันที

     แต่ถ้าเหมยไม่ทำตามเราอาจจะข่มขืนเหมยก็ได้นะ สนใจไหม?

เหมย : รินเราขอร้องอย่าทำแบบนี้ เายอมทุกอย่างนะแต่อย่าทำเราเลยเราขอร้อง

ริน : เราแค่ล้อเล่น ใครจะบ้าไปทำแบบนั้นกัน ว่าแต่เหมยเป็๞ไรไหม? เจ็บตรงไหนหรือเปล่า

เหมย : รินเรา........เราขอโทษนะ 

ริน : เหมยไม่เหมย อย่าทำแบบนี้นะ

เหมย : แต่รินเป็๲คนเริ่มก่อนนะ

ริน : เราปล่อยให้เหมยปล่อยเราไง

เหมย : ทีเมื่อกี้ยังปากดียื่นข้อเสนอให้เราแล้วพอเรารับข้อเสนอกลับไม่ยอมซะเอง น่าสมเพช

ริน : เราแค่ล้อเล่น อย่าทำอะไรเรานะ

เหมย : รินก็แค่ "ยอม" ทุกอย่างมันก็จบเอง

ริน : เหมย.........ปล่อย........เรา

แม้ว่าเราจะพยายามต่อต้านสักแค่ไหน แต่เราก็ทำไม่ได้ เรายังคงรักเขาอยู่ตลอดเวลา สุดท้ายที่ผ่านมามันก็แค่เป็๞การเสแสร้งปลอบใจไปวันๆ

เหมย : รินไม่ต้องร้องนะ

ริน : เหมยใจร้าย เหมยทำกับเราทำไม

เหมย : เราขอโทษ เราไม่ได้ตั้งใจ

ริน : แล้วเหมยจะทำยังไง

เหมย : ริน........เรายังกลับมาคบกันได้ไหม?

ริน : แต่เหมยกำลังจะแต่งงานนะ

เหมย : มันไม่สำคัญสำหรับเราสักนิด เรายังรักรินอยู่นะ รินให้โอกาสกับเราอีกสักครั้งได้ไหม

ริน : เราว่าเราให้โอกาสกับเหมยไม่ได้หรอก เรายังทำใจจากวันนั้นไม่ได้ เรายังก้าวผ่านมันไม่ได้ เราขอโทษนะเหมยแต่เราทำไม่ได้จริงๆ

เหมย : ไม่เป็๞ไรริน ถ้ารินตัดสินใจได้แล้วก็ค่อยมาบอกเรานะ

เราไม่รู้และเราก็ไม่คิดว่าเ๹ื่๪๫วันนี้มันจะเลยเถิดมาถึงขนาดนี้ เราตอบตัวเองไม่ได้ เราไม่รู้ว่าเราต้องทำยังไง เราจะให้คำตอบเหมยได้ไหม หรือเราจะหนีปัญหาโดยไปให้ไกลที่สุด.....

/////

เหมย : รินอยู่ไหม ริน

ป้างข้างบ้าน : หนูมาหารินใช่ไหมจ๊ะ

เหมย : ใช่ค่ะหนูมาหารินว่าแต่รินไม่อยู่หรอค่ะ

ป้างข้างบ้าน : รินเขาออกจากบ้านไปหลายวันแล้วจ้ะ เขาไม่ได้บอกป้าด้วยว่าไปไหนแต่เขาฝากจดหมายไว้น่ะ

เหมย : จดหมายอะไรหรอค่ะ

ป้าข้างบ้าน : ป้าก็ไม่แน่ใจเหมือนกันแต่รินคงฝากไว้ให้หนู

เหมย : ขอบคุณค่ะ

" ริน รินหายไปอีกแล้วหรอ "