ราชาไร้บัลลังก์

มิคาเอลเดินตามโดเยิลไปเงียบๆขณะที่ด้านหลังของมิคาเอลก็มีเอดิสเดินตามหลังมาอีกทีมิคาเอลถูกพาเข้าไปในที่ที่ใช้จัดงาน โดยที่นั่งของมิคาเอลอยู่ระดับเดียวกับผู้นำต่างๆและอยู่สูงกว่าที่อื่นโดยในที่ที่ใช้จัดงานมีความกว้างมากมันสามารถจุคนได้กว่า500,000คนแบบสบายๆโต๊ะเก้าอี้ถูกจัดวางเอาไว้อย่างสวยงาม ทุกอย่างในตอนนี้พร้อมมากที่เหลือก็แค่รอแขกเดินทางมาถึงเนื่องจากเบื่อหน่ายมิคาเอลจึงขอตัวโดเยิลไปนั่งรอในที่ของตัวเองและในเวลาไม่นานแขกที่ว่าก็เริ่มเดินทางมาถึงโดยมิคาเอลก็ได้แค่มองดู มันไม่ได้ลงไปต้อนรับอะไรมีแค่โดเยิลและอาจารย์ต่างๆในสถาบันเท่านั้นที่คอยต้อนรับแขกตอนนี้แขกกว่า150,000คนได้นั่งรออยู่ในที่จัดงาน ทั้งหมดเป็นตัวตนทั่วๆไปตามตระกูลใหญ่เท่านั้นแกว๊ก! โฮก! เสียงสัตว์อสูรดังขึ้นมาโดยทั้ง2เสียงมาจากคนละทิศทาง นี่สร้างความสนใจให้มิคาเอลมากมันลุกขึ้นแล้วหายไปจากเก้าอี้ ภาพที่มิคาเอลเห็นในตอนนี้คือเผ่ามารที่ใช้ปักษาอัสนีเดินทางมาโดยมีจำนวน200,000คนและเผ่าเทพที่ขี่เสือปีกวายุมาโดยเผ่าเทพมีประมาณ150,000คน
''เหอะ! เปิดตัวอลังการจังนะ หวังว่าจะไม่ได้มีดีแค่การแสดงสัตว์เลี้ยง''มิคาเอลพูดออกมาขณะอยู่ข้าๆงโดเยิลและที่ขาของมิคาเอลก็มีเจ้าเหมียวทั้ง4นั่งอยู่ใกล้ๆอย่างสงบ
''พวกมันแค่อยากแสดงความยิ่งใหญ่เท่านั้นแหละ เชื่อเถอะเมื่อข้าจะพูดเรื่องสำคัญกับพวกมันเมื่อไหร่พวกมันไม่พอใจแน่ แต่ก็อย่างว่าข้าสามารถรับมือกับผู้นำของทั้ง2เผ่าไหว''โดเยิลไม่มีอาการอะไรมากวันนี้มันคิดจะออกจากการเป็นพันธมิตรกับอีก2เผ่าแล้วก่อสงครามขึ้น นั่นคือสิ่งที่คิดในตอนนี้แต่ถ้าหากอีก2เผ่ายอมลงให้ โดเยิลก็จะไม่ก่อสงครามและให้ผลประโยชน์ไปบางส่วน
ในเวลาต่อมาผู้นำเผ่าเทพและผู้นำเผ่ามารที่มีลูกศิษย์เดินตามหลังก็ได้เดินมาหยุดที่หน้าโดเยิลโดยมิคาเอลกวาดสายตามองไปที่ผู้นำเผ่ามารพบว่าแบร็คได้กลายเป็นลูกศิษย์ของอีกฝ่ายไปแล้วมิคาเอลนิ่งเงียบและไม่แสดงอาการอะไรออกมาแบร็คเองก็เหมือนกันทั้งคู่ทำเหมือนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ในที่สุดเจ้าก็รับศิษย์ซักที ยินดีด้วยก็แล้วกัน''ผู้นำเผ่ามารพูดออกมาขณะตบไปที่ไหล่ของโดเยิลแต่โดเยิลกลับไม่พอใจนักมันปัดมืออีกฝ่ายออกทันทีก่อนจะพูดขึ้น
''พอดีข้าตั้งใจรับคนที่มีพรสวรรค์เท่านั้น ข้าไม่คิดจะรับศิษย์แบบมั่วๆ''
''จริงหรือ? มารับศิษย์เอาตอนนี้มันไม่สายไปหน่อยหรือไง ลูกศิษย์ของเจ้ากับของพวกข้ามันคนละชั้นกันกลัวว่าลูกศิษย์ของเจ้าจะตามระดับพลังของลูกศิษย์พวกข้าไม่ทันน่ะสิ อ่อ...ลูกศิษย์ของเผ่ามารไม่เกี่ยวนะ''ผู้นำเผ่าเทพดูถูกออกมา ด้วยเผ่าและฐานะของมันมันเห็นคนอื่นอยู่ต่ำกว่าเสมอ
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ก็ไม่รู้สินะ ไปเถอะเดี๋ยวข้าจะให้คนของข้าพาคนของพวกเจ้าไปหาที่นั่ง ส่วนพวกเจ้าตามข้ามาเราไปนั่งในที่พิเศษและวันนี้ข้ามีเรื่องสำคัญจะพูดด้วยรับรองได้เลยว่าเจ้าจะต้องตกใจ''โอเยิลพยักหน้าให้มิคาเอลมันต้องการให้มิคาเอลดูแลลูกศิษย์ของผู้นำเผ่ามารและเผ่าเทพ
''พวกเจ้าตามข้ามา''มิคาเอลพูดออกมาแบบไม่แยแสและไม่สนใจอีกฝ่าย
''พูดให้มันดีๆหน่อย อ่อนแอแล้วยังปากดีเดี๋ยวก็ได้ตายก่อนได้สืบทอดตำแหน่งหรอก ฮ่า ฮ่า ฮ่า''หญิงสาวลูกศิษย์ของผู้นำเผ่าเทพพูดออกมา โดยการเป็นลูกศิษย์ของผู้นำนั่นทำให้อนาคตถูกกำหนดให้พวกมันขึ้นเป็นผู้นำของเผ่าคนต่อไป
''อ่อ...หากไม่ตามมามันก็เรื่องของเจ้าเพราะมันไม่เกี่ยวอะไรกับข้าซักหน่อย''มิคาเอลเดินออกไปขณะที่แบร็คเดินตามไปแบบเงียบๆทิ้งให้ลูกศิษย์ผู้นำเผ่าเทพและคนติดตามของนางยืนอึ้งอยู่กับที่
''นี่...คุณหนูมันไม่ได้สนใจเราเลย มันทำเหมือนกับว่าเราเป็นแค่ตัวตลกเท่านั้น''คนติดตามพูดออกมามันยอมรับไม่ได้ ดูถูกไปขนาดนั้นอย่างน้อยก็ต้องโกรธกันบ้าง แต่นี่ไม่มีการแสดงอะไรออกมาเลย
''ฮึ่ม! เดี๋ยวมันจะได้รู้ว่าข้าราน่าไม่สามารถละเลยได้ วันนี้ข้าจะป่วนงานของมันให้เละ''นางสะบัดกระโปรงจากนั้นจึงเดินตามไป ความไม่พอใจก่อตัวขึ้นแบบรุนแรง
มิคาเอลมาหยุดอยู่ในที่ที่ใช้ต้อนรับเหล่าลูกศิษย์ของผู้นำ จากนั้นจึงนั่งลงโดยไม่สนใจใครทั้งสิ้นโดยที่นั่งตรงนี้ไม่ใช่ที่ที่มิคาเอลใช้นั่งในเวลาเริ่มงานที่มันมานั่งก็แค่ต้องการปั่นหัวลูกศิษย์ผู้นำเผ่าเทพเล่นเท่านั้น ไม่นานราน่าก็เดินมาถึงและนั่งลงและในจังหวะนั้นเองมิคาเอลพูดพูดขึ้นทันที
''อ้าว ข้านึกว่าเจ้าจะไม่ตามมาซะอีก''มิคาเอลแดกดันราน่าเพราะอะไร? ก็เพราะมิคาเอลรู้จักนางและรู้จักดีมากอีกด้วย
''ข้าจะไปไหนมันก็เรื่องของข้า คนอ่อนแอแบบเจ้าไม่จำเป็นต้องสอดรู้''ทุบโต๊ะเสียงดังแล้วพูดขึ้นราน่าไม่เข้าใจว่าทำไมนางถึงรู้สึกคุ้นเคยและรู้สึกแปลกๆกับมิคาเอล
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า กว่า5,000ปีเจ้ากลับมีพลังแค่ระดับ23เทพจุตินี่มันน่าสมเพชมากรู้มั้ย อ่อ...แล้วคู่มั่นเจ้าล่ะอืม...รู้สึกจะชื่อมิคาเอลเหมือนกับข้าด้วย ข้าเคยได้ยินมาว่ามันอายุแค่15ปีก็มีพลังมากกว่าระดับ10เทพจุติแต่น่าเสียดายเรื่องหลังจากนั้นข้าไม่รู้เรื่องเพราะโดนผนึก''มิคาเอลพูขณะแสยะยิ้มขึ้นเรื่องนี้สร้างความแค้นแบบฝังลึกให้มิคาเอล ราน่าเคยเป็นคู่หมั้นของมันแต่ด้วยความโลภของนางนางเลือกที่จะทรยศต่อมิคาเอลแล้วฉีกสัญญาหมั้นทิ้ง จากนั้นนางก็ร่วมกับตระกูลไล่ล่ามิคาเอลภาพสุดท้ายก่อนมิคาเอลจะหนีไปที่คุกคือราน่ากำลังร่วมกับเผ่าอื่นๆรุมทำร้ายพ่อและแม่ของมัน
''หืม! เจ้ารู้เรื่องนี้ได้ยังไง แต่ก็นะคู่หมั้นบ้าบออะไรมันก็แค่เศษสวะที่ตายไปแล้วนั่นแหละ ที่ข้าต้อง...''
''ราน่าหุบปากซะ''ผู้นำเผ่าเทพตะโกนออกมา มันไม่ต้องการให้คนอื่นรู้เรื่องสายเลือดมากนักหากมันไม่ห้ามราน่าจะต้องพูดเรื่องสายเลือดมังกรผู้สังหารพระเจ้าออกมาแน่นอน
''อ่า...โทษทีแต่ถ้าเป็นข้า ข้าจะไม่ทำอย่างที่เจ้าเคยทำหรอกเพราะถ้าหากมีโอกาสหนึ่งในล้านส่วนที่อดีตคู่หมั้นของเจ้ารอดแล้วล่ะก็มันอาจจะกลับมาสร้างหายนะให้กับเจ้าก็ได้''
''ไม่มีทางซะหรอก มันตายไปแล้วแน่นอน ว่าแต่เจ้าเถอะชื่อเหมือนกันกับมันใช่มั้ย หึ หึระวังจะได้ตามไปอยู่กับมันในเร็วๆนี้ด้วยล่ะ''ราน่าถือโอกาสข่มขู่มิคาเอล แต่มิคาเอลไม่ได้สนใจตอนนี้มิคาเอลหันไปมองแบร็คซึ่งทำให้ราน่าโมโห
''ว่าแต่เจ้าเป็นลูกศิษย์ของผู้นำเผ่ามารสินะ เป็นยังไงบ้างมีพลังระดับไหนแล้ว''มิคาเอลถามแบบปกติแบร็คที่นิ่งเงียบได้ปลดปล่อยพลังระดับ33เทพจุติออกมา ทักษะการปกปิดพลังของแบร็คแข็งแกร่งมากแม้แต่มิคาเอลก็มองไม่ทะลุ
''โอ้ สมแล้วที่เป็นศิษย์ของผู้นำเผ่ามาร ไม่พูดมากแต่กลับแข็งแกร่งถึงขนาดนี้ผิดกับบางคนแถวนี้พูดมากแต่กลับอ่อนแอ ฮ่า ฮ่า ฮ่า''มิคาเอลหัวเราะดังลั่นก่อนจะหายตัวไปจากตรงนั้นราน่าที่กำลังจะอ้าปากโต้กลับได้นิ่งเงียบลงทันทีเพราะนางมองการเคลื่อนไหวของมิคาเอลไม่ทัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่132:อดีตคู่หมั้น

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

ราชาไร้บัลลังก์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่132:อดีตคู่หมั้น

คล้ายกับเรื่องราชาไร้บัลลังก์ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้