กำเนิดธิดาสวรรค์ผู้เหี้ยมโหด(Devil in the Goddess)

"โฮกกกกกกก!" พญามังกรเกล็ดนิลคำรามก้องกังวาน สะท้านไปทั่วทั้งโพรงถ้ำ มันสะบัดส่วนหัวมหึมา ก่อนจะอ้าปากพ่นลูกไฟสีดำทมิฬขนาดเท่าก้อนศิลาเข้าใส่ไท่เซวียนอย่างรวดเร็ว! อานุภาพของมันรุนแรงจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยว!

'พลังทำลายล้างมหาศาล! ปะทะตรงๆ ไม่ได้เด็ดขาด!' ไท่เซวียนประเมินสถานการณ์ในเสี้ยววินาที สัญชาตญาณร้องเตือนถึงอันตรายถึงชีวิต เขาเบี่ยงตัวหลบลูกไฟนั้นได้อย่างหวุดหวิด ความร้อนจากมันแผดเผาจนผิวหนังของเขาแสบร้อน เสื้อผ้าบางส่วนถึงกับลุกไหม้!

พญามังกรเห็นเหยื่อตัวเล็กหลบหลีกได้อย่างคล่องแคล่วก็ยิ่งทวีความโกรธเกรี้ยว ดวงตาสีแดงก่ำของมันลุกโชน มันกางปีกอันใหญ่โตทรงพลัง กระพือเพียงครั้งเดียวก็ส่งร่างมหึมาของมันโผทะยานเข้าหาไท่เซวียนด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ! กรงเล็บอันแหลมคมดุจใบมีดกางออก หมายจะฉีกกระชากร่างของผู้บุกรุกให้เป็นชิ้นๆ!

ไท่เซวียนกัดฟันแน่น แม้จะรู้ว่าพลังห่างชั้น แต่เลือดนักสู้ในกายก็พลุ่งพล่าน เขาตัดสินใจลองหยั่งเชิงพลังของมันดูสักครั้ง! ดาบในมือถูกยกขึ้นตั้งรับ ประสานกับพลังกายามังกรที่ยังคงหลงเหลืออยู่!

เคร้งงงง!!!

เสียงโลหะกระทบกันดังกึกก้องราวอัสนีบาตฟาด! กรงเล็บมังกรปะทะเข้ากับดาบของไท่เซวียนอย่างจัง! แรงปะทะมหาศาลส่งผลให้ร่างของไท่เซวียนปลิวกระเด็นไปกระแทกกับผนังถ้ำอย่างแรง! ดาบในมือแทบจะหลุดกระเด็น!

"อึ่ก!" เขากระอักเลือดออกมาคำหนึ่ง รู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวไปทั่วทั้งร่าง 'พลังมัน...แข็งแกร่งเกินไป! แค่รับการโจมตีเดียวก็แทบจะทนไม่ไหวแล้ว!'

พญามังกรไม่ปล่อยให้เขาได้หยุดพัก มันคำรามอีกครั้ง ก่อนจะสะบัดหางอันทรงพลังราวกับแส้เหล็ก ฟาดเข้าใส่จุดที่ไท่เซวียนเพิ่งจะล้มลง!

ไท่เซวียนรีบดีดตัวหลบอย่างเฉียดฉิว! ปลายหางของมังกรฟาดลงบนพื้นหินที่เขาเคยอยู่จนแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ! ฝุ่นควันตลบอบอวล!

'ไม่ได้การ! สู้ตรงๆ มีแต่ตายกับตาย!' ไท่เซวียนตระหนักได้อย่างรวดเร็ว เขาต้องเปลี่ยนแผน! สมองของเขาเริ่มทำงานอย่างหนักเพื่อหาทางเอาตัวรอดและเอาชนะอสูรร้ายตนนี้ให้ได้ 'พละกำลังของมันมหาศาล การโจมตีก็รุนแรง แต่...ขนาดตัวที่ใหญ่โตของมันอาจจะเป็นจุดอ่อนในถ้ำที่ค่อนข้างแคบเช่นนี้!'

ความคิดหนึ่งพลันสว่างวาบขึ้นในหัว! เขานึกถึงฝูงหนอนยักษ์ระเบิดที่เขาเพิ่งจะฝ่าด่านเข้ามา! 'ใช่แล้ว! นั่นแหละคือทางรอด!'

เมื่อคิดได้ดังนั้น ไท่เซวียนก็ไม่รอช้า เขารวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี พุ่งทะยานออกจากห้องโถงนั้นทันที! มุ่งหน้ากลับไปยังเส้นทางเดิมที่เขาผ่านมา!

"โฮกกก?" พญามังกรคำรามอย่างประหลาดใจระคนดูแคลนเมื่อเห็นเหยื่อตัวเล็กหันหลังวิ่งหนี มันสยายปีกอันใหญ่โต บินไล่ตามไท่เซวียนไปอย่างรวดเร็ว ขนาดตัวที่ใหญ่โตของมันทำให้การเคลื่อนไหวในถ้ำแคบๆ ดูอุ้ยอ้ายไปบ้าง แต่มันก็ยังคงตามติดไท่เซวียนมาอย่างไม่ลดละ! มันจะไม่ปล่อยให้ผู้ที่มารบกวนการหลับใหลและท้าทายอำนาจของมันรอดไปได้!

ไท่เซวียนวิ่งอย่างไม่คิดชีวิต เขาหลบหลีกเศษหินที่ร่วงหล่นลงมาจากการทำลายล้างของมังกร และพยายามรักษาระยะห่างไม่ให้ถูกจับได้ ปอดของเขาแทบจะระเบิด ลมหายใจหอบถี่ แต่เขาก็ยังคงกัดฟันวิ่งต่อไป เขาเห็นทางแยกข้างหน้า...ทางที่มุ่งไปยังบริเวณที่เขาพบหนอนยักษ์ระเบิด! 'ใกล้แล้ว! อีกนิดเดียว!'

'มาเลยเจ้ามังกรโง่! ข้าจะให้เจ้าได้ลิ้มรสของดี!' ไท่เซวียนแสยะยิ้ม เขาวิ่งเลี้ยวเข้าไปในทางแยกนั้นทันที!

พญามังกรที่ไม่ทันได้ระวังตัว และด้วยความโกรธที่ถูกเหยื่อล่อลวง ก็เลี้ยวตามเข้ามาอย่างรวดเร็ว! ทันทีที่มันเข้ามาในบริเวณนั้น! หนอนยักษ์ระเบิดจำนวนมากที่กำลังคืบคลานอยู่บนพื้นและผนังถ้ำ! ต่างก็ตื่นตกใจกับการปรากฏตัวของอสูรผู้ยิ่งใหญ่! พวกมันเริ่มพ่นเมือกเหนียวหนืดออกมาจากปากอย่างบ้าคลั่ง!

"โฮกกกกก!?" พญามังกรคำรามอย่างสับสน มันพยายามจะหลบหลีกเมือกเหนียวเหล่านั้น แต่ด้วยขนาดตัวที่ใหญ่โต ทำให้มันหลบได้ไม่พ้น! เมือกเหนียวจำนวนมากสาดเข้าใส่ร่างของมันจนเหนียวเหนอะหนะไปหมด! ปีกอันทรงพลังของมันถูกเมือกเกาะติดจนขยับได้ลำบาก!

ไท่เซวียนที่วิ่งนำไปก่อนแล้วหันกลับมามอง เขายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะตะโกนสุดเสียง! "ระเบิดมันเลยเจ้าพวกหนอนอ้วน!"

ราวกับได้ยินคำสั่ง! หนอนยักษ์ระเบิดตัวหนึ่งที่ถูกเมือกของพวกเดียวกันสาดใส่จนขยับไม่ได้! พลันพองตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว! ก่อนจะ...

บูมมมมมมมมมมม!!!

เสียงระเบิดดังกึกก้องไปทั่วทั้งถ้ำ! แรงระเบิดมหาศาลซัดเอาร่างของพญามังกรที่ถูกเมือกเหนียวพันธนาการอยู่จนกระเด็นไปกระแทกกับผนังถ้ำอย่างแรง! เกล็ดสีนิลของมันแตกกระจาย! โลหิตสีดำทะลักออกจากบาดแผล!

ยังไม่ทันที่มันจะได้ตั้งตัว! หนอนยักษ์ระเบิดตัวอื่นๆ ที่อยู่ในบริเวณนั้น! ก็เริ่มทยอยระเบิดตัวเองตามกันเป็นทอดๆ!

บูม! บูม! บูม! บูม!

เสียงระเบิดดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง! แรงสั่นสะเทือนทำให้ถ้ำทั้งถ้ำแทบจะถล่มลงมา! พญามังกรเกล็ดนิลถูกแรงระเบิดอัดกระหน่ำซ้ำแล้วซ้ำเล่า! มันร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดและโกรธแค้น! แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้มากนักในสภาพที่ถูกเมือกพันธนาการและบาดเจ็บสาหัส!

ไท่เซวียนอาศัยจังหวะชุลมุนนี้ รีบวิ่งกลับไปยังห้องโถงที่มีแท่นศิลาและลูกแก้ววิญญาณสีทอง! เขามองเห็นพญามังกรที่บัดนี้อ่อนแรงลงอย่างมาก กำลังพยายามตะเกียกตะกายออกมาจากซากปรักหักพัง! เกล็ดของมันหลุดร่อนไปหลายแห่ง ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลเหวอะหวะ!

'ตอนนี้แหละ!' ไท่เซวียนตัดสินใจ เขาพุ่งเข้าใส่พญามังกรที่บาดเจ็บสาหัส! ดาบในมือถูกกวัดแกว่งออกไปอย่างรวดเร็วและแม่นยำ! เพลงดาบ "อาญาตัดศูนย์" ถูกใช้ออกมาอย่างต่อเนื่อง! อาญาตัดศูนย์ วรรคที่สอง ถูกใช้ออกไปอย่างแม่นยำ ดาบของเขาตวัดเข้าที่ข้อต่อปีกที่บาดเจ็บจากการระเบิดของพญามังกร ซ้ำเติมบาดแผลเดิมทำให้มันไม่อาจทรงตัวหรือใช้ปีกในการหลบหลีกได้อีก! คมดาบของเขาสร้างเส้นสายสีเงินในความมืด ตัดผ่านร่างของเหล่าค้างคาวอสูรทีละตัว สองตัว สามตัว...พวกมันร่วงหล่นลงสู่พื้นราวกับใบไม้แห้ง 'มันโจมตีด้วยพละกำลังเป็นหลัก ท่าทางยังคงเก้งก้างอยู่บ้าง!' คราวนี้เขาเน้นโจมตีไปยังบาดแผลเดิมและจุดอ่อนที่เผยออกมาจากการถูกระเบิด!

แม้พญามังกรจะพยายามต่อสู้ขัดขืน แต่ด้วยสภาพที่บาดเจ็บและอ่อนแอ ทำให้มันไม่สามารถต้านทานเพลงดาบอันเฉียบคมของไท่เซวียนได้อีกต่อไป! การเคลื่อนไหวของมันเชื่องช้าลงอย่างเห็นได้ชัด! อาญาตัดศูนย์ วรรคที่สี่ ถูกใช้ออกไป โจมตีเข้าที่จุดอ่อนบริเวณข้อต่อต่างๆ ของมังกรอย่างต่อเนื่อง! ทำให้มันไม่อาจตั้งหลักได้!

ฉัวะ!

ดาบสุดท้ายของไท่เซวียน แทงทะลวงเข้าที่ดวงตาของมัน ก่อนจะตวัดดาบตัดผ่านลำคอของพญามังกรเกล็ดนิล! ศีรษะอันใหญ่โตของมันหลุดกระเด็นออกจากร่าง! โลหิตสีดำทะลักพุ่งราวกับน้ำพุ!

ร่างอันอ่อนล้าของไท่เซวียนพิงเข้ากับผนังถ้ำเย็นเฉียบ ลมหายใจของเขายังคงหอบถี่ แต่ในที่สุดก็เริ่มกลับมาเป็นปกติ ดวงตาจับจ้องไปยังซากพญามังกรเกล็ดนิลที่นอนแน่นิ่งอยู่เบื้องหน้า ความรู้สึกหลากหลายประเดประดังเข้ามา ทั้งความเหนื่อยล้า ความเจ็บปวด และความภาคภูมิใจระคนโล่งอก

เขากวาดตามองไปยังแท่นศิลาโบราณ ลูกแก้ววิญญาณสีทองอร่ามยังคงลอยเด่นเป็นสง่าอยู่ ณ ที่นั้น แสงเรืองรองอันอบอุ่นของมันราวกับกำลังเชื้อเชิญให้เขาเข้าไปครอบครอง ไท่เซวียนรวบรวมเรี่ยวแรงที่ยังพอหลงเหลืออยู่ ยันกายลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล ก่อนจะเดินโซซัดโซเซไปยังแท่นศิลา

เมื่อเอื้อมมือไปสัมผัสลูกแก้วนั้น พลังงานอันอบอุ่นและบริสุทธิ์ก็ไหลทะลักเข้าสู่ร่างของเขาทันที! ความเหนื่อยล้าและความเจ็บปวดที่เคยมีค่อยๆ บรรเทาลงอย่างน่าอัศจรรย์ เขารู้สึกได้ถึงพลังเวทย์ที่กำลังฟื้นฟูขึ้นอย่างรวดเร็ว 'นี่มัน...ลูกแก้วอะไรกันแน่? พลังของมันช่างบริสุทธิ์และเข้ากับข้าได้อย่างประหลาด!' เขาสัมผัสได้ถึงความยิ่งใหญ่ที่ซ่อนเร้นอยู่ในนั้น

สัญลักษณ์รูปมังกรที่สลักอยู่บนผิวลูกแก้วเปล่งแสงสว่างวาบ ไท่เซวียนรู้สึกได้ถึงความเชื่อมโยงบางอย่างกับมัน เขารู้ในทันทีว่านี่คือทักษะวิญญาณที่เขาตามหา มันจะต้องเข้ากับสายเลือดมังกรในตัวเขาได้อย่างแน่นอน แม้จะยังไม่รู้ว่ามันคือทักษะอะไร แต่สัญชาตญาณของเขากำลังร่ำร้องบอกว่ามันคือสิ่งที่ใช่!

เขาไม่รอช้า รีบนำลูกแก้ววิญญาณพญามังกรนั้นมาประทับลงในช่องหลักของวงแหวนรอยสักทันที แสงสีทองสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่ทุกอย่างจะกลับสู่สภาวะปกติ เขารู้สึกได้ถึงพลังใหม่ที่เอ่อล้นอยู่ในตัว แต่ก็น่าเสียดายที่พลังเวทย์ของเขายังไม่ฟื้นฟูเต็มที่ จึงยังไม่สามารถทดสอบทักษะใหม่นี้ได้ในทันที

'ไว้ค่อยหาโอกาสทดสอบทีหลังแล้วกัน' ไท่เซวียนคิดในใจ 'ตอนนี้...ยังมีอีกสิ่งที่ต้องทำ'

เขาหันไปมองซากพญามังกรเกล็ดนิลด้วยแววตาเป็นประกาย 'สมบัติล้ำค่าทั้งตัว!' เขาไม่ลืมที่จะนำลูกแก้วว่างเปล่าระดับมิทริลที่อุตส่าห์ไป "กรรโชก" มาจากนายช่างใหญ่คนหนึ่งในโรงหลอมของเมืองเอเลน (พร้อมกับสินบนเล็กน้อยที่ทำให้การ "กรรโชก" นั้นราบรื่นขึ้น) ออกมา เขาตั้งใจจะใช้มันกับอสูรระดับสูงเช่นนี้โดยเฉพาะ เพื่อให้มั่นใจว่าจะได้ทักษะที่ดีที่สุด และโอกาสที่จะได้ทักษะซ้ำกับทักษะกายามังกรที่เขามีอยู่แล้วก็ค่อนข้างสูง หากเป็นเช่นนั้น เขาก็คงต้องเลือกสายเลือดมังกรที่แข็งแกร่งกว่าอยู่ดี แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังหวังว่ามันจะไม่ใช่กายามังกรซ้ำสอง

หลังจากจัดการดูดซับวิญญาณของพญามังกรเกล็ดนิลเข้าสู่ลูกแก้วว่างเปล่าระดับมิทริลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เขาก็เริ่มลงมือชำแหละซากของมันอย่างชำนาญ เกล็ดมังกร เนื้อ หนัง เอ็น กระดูก หรือแม้แต่เลือด ทุกส่วนล้วนเป็นวัตถุดิบชั้นเลิศที่สามารถนำไปขายหรือใช้ประโยชน์ได้มากมายมหาศาล 'ท่านอาจารย์อีลิคคงจะดีใจไม่น้อยหากได้ลิ้มรสเนื้อมังกรชั้นยอดเช่นนี้' ไท่เซวียนนึกถึงใบหน้าของอาจารย์อีกคนหนึ่งที่หมู่บ้านชาวประมง

แต่แล้ว...ในขณะที่เขากำลังง่วนอยู่กับการจัดการซากมังกรอยู่นั้นเอง! สัญชาตญาณของเขาก็พลันร้องเตือนถึงอันตรายอีกครั้ง!

เสียงฝีเท้าจำนวนมากกำลังเคลื่อนที่เข้ามาใกล้บริเวณถ้ำอย่างรวดเร็ว! และดูเหมือนว่าพวกมันจะมากันเป็นกลุ่มใหญ่!

"เฮ้! พวกเจ้าได้ยินเสียงระเบิดเมื่อครู่หรือไม่?" เสียงทหารนายหนึ่งดังแว่วมาจากปากถ้ำ "ข้าว่ามันดังมาจากแถวนี้แหละ!"

"ข้าก็ได้ยิน! เหมือนเสียงอสูรคำรามด้วยนะ!" อีกเสียงตอบ "หัวหน้าหน่วยสั่งให้พวกเรามาตรวจสอบดู เห็นว่ามีข่าวลือแปลกๆ เกี่ยวกับผู้บุกรุก...บ้างก็ว่าเป็นนักฆ่าหน้ากาก บ้างก็ว่าเป็นพวกคนเถื่อนจากป่าลึก...มั่วซั่วไปหมด!"

"ช่างมันเถอะน่า! รีบเข้าไปดูเร็วเข้า! เผื่อเจอสมบัติอะไรดีๆ!"

'แย่แล้ว! กำลังเสริมของพวกมันมาถึงเร็วกว่าที่คิด!' ไท่เซวียนสบถในใจ เขารีบเก็บลูกแก้ววิญญาณและชิ้นส่วนมังกรที่สำคัญๆ เข้าไปในแหวนมิติอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ตอนนี้พลังเวทย์ของเขายังไม่ฟื้นฟูเต็มที่ การจะปะทะกับศัตรูกลุ่มใหญ่ในสภาพนี้ย่อมไม่ใช่ความคิดที่ดีแน่!

เขารีบมองหาทางหนีทีไล่ แต่ดูเหมือนว่าปากถ้ำจะมีทหารจำนวนหนึ่งเข้ามาปิดล้อมไว้แล้ว!